Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant Iwona Borecka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2008r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu M.W. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie Wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie wstrzymania użytkowania stacji bazowej telefonii komórkowej G. 1) zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do rozpoznania w terminie 14 dni wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia 10 listopada 2007r. przez wydanie postanowienia opartego na treści art. 31 § 2 kpa, 2) zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Sąd przyjął następujący stan faktyczny

We wniosku złożonym w dniu 15 listopada 2007 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., Stowarzyszenie A. z siedzibą w Rz. zwane dalej Stowarzyszeniem, powołując się na treść art. 31 k.p.a. domagało się wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie wstrzymania użytkowania stacji bazowej telefonii komórkowej G. zlokalizowanej we wnękach okiennych wieży Kościoła A. w P.Z. przy ul. K. [...] oraz wydania nakazu jej rozbiórki z powodu naruszenia art. 71 ustawy - Prawo budowlane. Jednocześnie we wskazanym piśmie Stowarzyszenie wniosło o wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. stosownego orzeczenia na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. i o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu na prawach strony.

Następnie pismem z dnia 4 marca 2008 r. Stowarzyszenie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając, że organ ten nie ustosunkował w przewidzianej formie do sformułowanych w wyżej wymienionym piśmie żądań.

Na rozprawie w dniu 23 października 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi.

Prokurator Prokuratury Apelacyjnej na rozprawie w dniu 23 października 2008 wniosła o uwzględnienie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a. organizacja społeczna, a za taką należy uznać skarżące Stowarzyszenie może w sprawie dotyczącej innej osoby wystąpić z żądaniem wszczęcia postępowania, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

W przypadku złożenia takiego żądania właściwy organ jest zobowiązany je rozpoznać poprzez wydane postanowienia o jakim mowa w art. 31 § 2 k.p.a. tj. postanowienia o wszczęciu postępowania lub też postanowienia o odmowne jego wszczęcia. Pierwsze z tych postanowień wydaje, gdy żądanie pochodzi od organizacji, której cele statutowe uzasadniają żądanie tj. korespondują z przedmiotem postępowania administracyjnego, którego to żądanie dotyczy, za wszczęciem postępowania i udziałem w nim organizacji przemawia interes społeczny oraz gdy organizacja wskaże, że występuje w interesie innej osoby lub osób. Gdy powyższe przesłanki nie zachodzą, organ powinien zaś wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jak wynika z art. 31 § 2 k.p.a. na każde z tych postanowień organizacji służy zażalenie.

Są to zatem postanowienia, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). To zaś oznacza, że w przypadku gdy organ nie rozstrzygnie wniosku organizacji społecznej przez wydanie takiego postanowienia, to organizacji tej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, a to zgodnie z treścią art. 2 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. Skargę taką można wnieść zgodnie z treścią art. 52 § 1 tej ustawy po wyczerpaniu środków zaskarżenia o jakich mowa w § 2 tego artykułu. W stanie faktycznym niniejszej sprawy takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Ten wymóg formalny wniesienia skargi został przez skarżące Stowarzyszenie spełniony. Wymogi zażalenia spełniały bowiem zdaniem Sądu m. in. pismo Stowarzyszenia z dnia 19 grudnia 2007 r. i z dnia 4 lutego 2008 r. (k. 3 i k. 5 akt administracyjnych). Zażalenia te nie zostały przy tym przez organ odwoławczy uwzględnione.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pomimo ciążącego na nim obowiązku nie rozpoznał w przewidzianej art. 31 § 2 k.p.a. formie wniosku skarżącego Stowarzyszenia o wszczęcie postępowania administracyjnego.

Przesądza to w związku z treścią art. 35 § 3 k.p.a. o zasadności skargi na bezczynność i uzasadnia nałożenie na ten organ zobowiązania jak w sentencji wyroku - na podstawie art. 149 ustawy p.p.s.a. Określony w wyroku termin liczy się przy tym zgodnie z treścią 286 § 2 tej ustawy od dnia doręczenia akt organowi.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 209 i art. 212 ustawy p.p.s.a.