Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 302/19 w sprawie ze skargi J. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 września 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 302/19, oddalił skargę J.A. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Pismem z [...] października 2009 r. wniesionym do PINB, współwłaścicielka nieruchomości położonej przy ul. [...] 1 w B. J.A. zarzuciła właścicielom nieruchomości przy ul. [...] 3 w B. samowolne wykonanie robót budowlanych polegających na budowie komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

W toku postępowania decyzje organu pierwszej instancji umarzające postępowanie w sprawie były dwukrotnie uchylane przez organ odwoławczy z powodu niedostatecznego zebrania materiału dowodowego w sprawie i niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności.

Decyzją z [...] maja 2017 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. umarzającą postępowanie w sprawie. Wyrokiem z 20 września 2017 r. II SA/Wr 482/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzje organów obu instancji, argumentując, że umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie było przedwczesne z powodu naruszenia przez organy nadzoru obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Organy ograniczyły się bowiem do dowodu z oględzin nieruchomości (przeprowadzonych trzykrotnie) oraz przyjęcia od współwłaścicieli nieruchomości, na której znajduje się objęta postępowaniem nieruchomość, oświadczenia o wybudowaniu komina po uprzednim uzyskaniu pozwolenia na budowę.

Do czasu wydania opisanego wyżej wyroku Sądu z akt administracyjnych oraz ustaleń organów wynika, że decyzją z [...] marca 2010 r. Starosta K. zezwolił na budowę komina dymowego i wentylacyjnego. Ponadto, na nieruchomości zrealizowano na podstawie zgłoszenia z [...] lutego 2010 r. budynek gospodarczy z blachy. Ustalono nadto, że inwestorem był J.G. – ówczesny właściciel nieruchomości, zaś od [...] lutego 2010 r. współwłaścicielami nieruchomości przy ul. [...] 3 są P. i B.G., którzy [...] grudnia 2012 r. zawiadomili PINB o zakończeniu budowy komina z dniem [...] grudnia 2011 r. Do zawiadomienia współwłaściciele nieruchomości przedłożyli oświadczenie kierownika budowy o wykonaniu budowy zgodnie z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami oraz normami. Okoliczność tę potwierdza nadto protokół kominiarski z [...] stycznia 2012 r. Według oświadczeń uczestników postępowania komin wybudowany został po uzyskaniu pozwolenia na budowę i zawiadomieniu o rozpoczęciu robót budowlanych w październiku 2011 r.

Kontynuując postępowanie decyzją z [...] listopada 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

Po rozpatrzeniu odwołania J.A., decyzją z [...] marca 2019 r., D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W skardze do Sądu I instancji J.A. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i stwierdzenie, że nie podlegają one wykonaniu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, podnosząc zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Oddalając skargę Sąd I instancji stwierdził, że osią sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy doszło do samowoli budowlanej w zakresie przebudowy budynku mieszkalnego polegającego na wybudowaniu komina, a także zbadanie prawidłowości jego wykonania pod względem techniczno-budowlanym. W sprawie zastosowanie znalazł art. 51 ust. 1 i 7 w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 z późn.zm. - dalej w skrócie "Pr. bud."). Wydanie decyzji zawierającej odpowiednie nakazy uzależnione jest więc w pierwszej kolejności od ustalenia, że przeprowadzono "roboty budowlane" w rozumieniu definicji legalnej z art. 3 pkt 7 Pr. bud., w drugiej zaś, że przeprowadzono je w warunkach wymienionych w art. 50 ust. 1 Pr. bud. W tak zakreślonych granicach sprawy organy nadzoru obu instancji ustaliły, że nie wystąpiły podstawy pozwalające stwierdzić wykonanie przez obecnych współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] 3 w B. lub poprzedniego właściciela tej nieruchomości robót budowlanych w warunkach wymienionych w art. 50 ust. 1 Pr. bud. W konsekwencji organy obu instancji nie znalazły podstaw do nałożenia na stronę obowiązków określonych w art. 51 ust. 7 w zw. z ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud., a tym samym stwierdziły bezprzedmiotowość postępowania obligującą do wydania decyzji z art. 105 § 1 k.p.a., a więc decyzji umarzającej postępowanie.

Powyższą ocenę organów nadzoru Sąd w pełni podzielił, albowiem ustalone w sposób prawidłowy okoliczności faktyczne sprawy nie dają podstaw do wydania decyzji naprawczej ani restytucyjnej. Organy nadzoru prawidłowo zaklasyfikowały powstały komin dymowy i wentylacyjny w istniejącym budynku mieszkalnym przy ul. [...] 3 w B. jako urządzenie budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 Pr. bud. Taka ocena przedmiotowego komina spowodowała konieczność dokonania oceny, czy powstał on po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Właśnie ta okoliczność stała się osią sporu w niniejszej sprawie. Skarżąca poinformowała organ o samowoli budowlanej w zakresie wybudowania komina przez uczestników postępowania w październiku 2009 r., a zatem wcześniej niż wydane zostało pozwolenie na jego budowę ([...] marca 2010 r.) i zanim, według wyjaśnień uczestników, został on wybudowany (październik 2011 r.). Na okoliczność wybudowania komina przed uzyskaniem pozwolenia na budowę skarżąca jednak nie wskazała żadnych dowodów. Według wyjaśnień skarżącej była ona świadkiem robót budowlanych jeszcze w 2008 r. Na udowodnienie tej okoliczności skarżąca powołała na świadka M.G., która jednak nie potwierdziła wersji skarżącej. Wyjaśnienia skarżącej potwierdził jedynie jej małżonek pismem z [...] lipca 2018 r., wnosząc jednocześnie o nieprzeprowadzanie dowodu z jego przesłuchania, gdyż często przebywa za granicą. Reszta dowodów nie daje podstaw do przyjęcia, by komin wybudowany został w 2008 r. Daje natomiast podstawy do przyjęcia, że komin powstał po uzyskaniu przez inwestorów pozwolenia na budowę. Na tę okoliczność, oprócz zeznań obecnych współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] 3, jak i poprzedniego właściciela będącego inwestorem, wskazują dokumenty znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o rozpoczęciu robót budowlanych z [...] września 2011 r., w którym poinformowano organ o zamiarze rozpoczęcia robót budowlanych z dniem [...] września 2011 r., wpis w dzienniku budowy wydanym [...] września 2011 r., w którym kierownik budowy oświadczył o rozpoczęciu robót budowlanych [...] października 2011r., oświadczenie kierownika budowy z [...] grudnia 2011 r., w którym stwierdzono zgodność budowy z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, a także zawiadomienie o zakończeniu budowy, w którym jako datę budowy wskazano [...] października 2011 r. – [...] grudnia 2011 r.

Przystępując do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Mając na względzie ocenę prawną wyrażoną w wyroku tutejszego Sądu z 20 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 482/17 Sąd stwierdził, że organy wypełniły wynikające z wyroku wskazania co do ponownie przeprowadzonego postępowania, a w świetle zebranego materiału dowodowego zasadnie orzekły o umorzeniu postępowania w sprawie. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania PINB przesłuchał skarżącą, jej męża, uczestników postępowania, J.G. oraz M.G. Oprócz skarżącej oraz jej męża (który wniósł o pominięcie jego zeznań) nikt nie potwierdza, by roboty budowlane rozpoczęto przed uzyskaniem pozwolenia na budowę komina. Organ uwzględnił przy tym wniosek dowodowy skarżącej w zakresie przesłuchania M.G., która jednak oświadczyła, że nie ma wiedzy w zakresie terminu wykonania robót budowlanych. Ustalono przy tym, że inwestorem robót budowlanych dotyczących wybudowania komina był J.G., zaś jego syn, B.G. pomagał przy realizacji robót.

Jak stwierdził dalej Sąd I instancji nie bez znaczenia jest charakter przeprowadzonych dowodów, gdyż przepisy k.p.a. różnym środkom dowodowym przypisują różną moc, a także różne są warunki dopuszczalności przeprowadzenia poszczególnych dowodów. Wymienione w art. 75 § 1 k.p.a. środki dowodowe należą do tzw. podstawowych środków dowodowych, co zaś się tyczy przesłuchania strony są one zaliczane do tzw. posiłkowych, których dopuszczalność jest uzależniona od spełnienia określonych przesłanek. W świetle art. 86 k.p.a. do przesłuchania stron stosuje się przepisy dotyczące świadków, z wyłączeniem przepisów o środkach przymusu. Zatem dowód z wyjaśnień strony dopuszczalny jest już w ostateczności, w sytuacji gdy innymi środkami dowodowymi nie da się ustalić istotnych okoliczności sprawy, co uzasadnia osobiste zaangażowanie przesłuchiwanej strony, a tym samym możliwy brak obiektywności. W świetle powyższego, na podkreślenie zasługuje, że jedynym dowodem wskazującym na wybudowanie komina przed uzyskaniem pozwolenia na budowę są wyjaśnienia skarżącej, które co więcej stanowią posiłkowy środek dowodowy dopuszczony przez ustawodawcę w ostateczności (gdy pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy). Ilość dowodów negujących wersję skarżącej, jak i ich charakter w postaci dokumentów, w tym oświadczeń kierownika budowy, na którego przepisy prawa budowlanego, w szczególności art. 21a i art. 22 Pr. bud. nakładają szczególne obowiązki, w tym prowadzenie dokumentacji budowy począwszy od pozwolenia na budowę i projektu budowlanego, dziennika budowy aż do protokołów odbiorów częściowych i końcowych, czy dokumentacji powykonawczej inwestycji, przemawiają za przyjęciem, że wybudowanie komina miało miejsce po wydaniu pozwolenia na budowę.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi jakoby organy niedostatecznie wyjaśniły okoliczności i datę rozpoczęcia oraz realizacji robót budowlanych. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w pełni realizuje dyspozycję art. 77 § 1 k.p.a. Istotnie, na co zwrócił uwagę organ odwoławczy, uzasadnienie decyzji PINB nie daje podstaw do stwierdzenia, że organ rozpatrzył w całości zebrany materiał dowodowy i brakuje w nim wymaganych ustawowo elementów, jednak w ocenie Sądu, nie jest to naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Co więcej, w pełni zadość wymaganiom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., stawianym uzasadnieniom decyzji administracyjnych, czyni uzasadnienie organu odwoławczego. DWINB wyczerpująco wyjaśnił ramy prawne prowadzonego postępowania, podstawy prawne rozstrzygnięcia, a także przytoczył przebieg dotychczasowego postępowania, zebrane materiały dowodowe i ich ocenę. Odrębnie organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów odwołania, szeroko wyjaśniając, w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych, przyczyny uznania ich za niezasadne. W konsekwencji przyjąć należy, że strony zaznajomione zostały z przesłankami, którymi organy nadzoru kierowały się rozstrzygając sprawę, a nadto zostały wyczerpująco poinformowane o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Odnosząc się do kwestii prawidłowości wykonania spornego komina z punktu widzenia techniczno-budowlanego, Sąd nie dostrzegł uchybień w ustaleniach organów nadzoru. Oceniając wykonanie komina jako zgodne z normami i przepisami techniczno-budowlanymi, organ oparł się na własnych spostrzeżeniach przy okazji przeprowadzonych oględzin nieruchomości, wskutek których ustalił, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. Potwierdza to nadto oświadczenie kierownika budowy oraz protokół kominiarski sporządzony przez mistrza kominiarskiego. Na okoliczność przeciwną skarżąca przytoczyła interwencję Straży Pożarnej w związku z zadymianiem. Skarżąca nie przedłożyła jednak stosownego zaświadczenia o interwencji Straży Pożarnej, choć to z jej inicjatywy interwencja ta miała miejsce, a zatem nie było formalnych przeszkód do przedłożenia przez skarżącą dokumentacji. Organy nadzoru w świetle zebranego materiału dowodowego, w tym oględzin (bezpośredni środek dowodowy) miały podstawę do uznania, że prawidłowość wykonania inwestycji budowy komina nie budzi wątpliwości, a w konsekwencji nie uwzględniły wniosku skarżącej. Jeżeli zgromadzone dowody nie nasuwają wątpliwości co do ustaleń faktycznych, to nie ma potrzeby poszukiwania lub gromadzenia innych dowodów dla potwierdzenia istotnych dla sprawy okoliczności. Podkreślić przy tym należy, że zabrakło w uzasadnieniu decyzji organów obu instancji uzasadnienia odmowy uwzględnienia wniosku dowodowego skarżącej, która powinna być poparta twierdzeniami wskazującymi na to, iż jego przedmiotem w istocie są okoliczności stwierdzone innymi dowodami i nie mają znaczenia dla sprawy. Jednak, w ocenie Sądu, uchybienie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że nawet jeśli organ nie uwzględnił wniosku dowodowego i co do zasady to na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek koncentracji dowodów to w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym również na stronie ciąży obowiązek współdziałania z organem i przedstawienia konkretnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń.

Reasumując, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie jest obciążona zarzucanymi w skardze uchybieniami w zakresie niewyczerpującego postępowania dowodowego czy niepełnego uzasadnienia. Zarówno zakres postępowania dowodowego jak i motywy decyzji były adekwatne do przedmiotu prowadzonego postępowania.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła J.A. reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokowi Sądu I instancji zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i nieuwzględnienie żądania skarżącej przeprowadzenia dowodu, art. 107 § 3 k.p.a., przez brak dostatecznego wyjaśnienia okoliczności interwencji służb Straży Pożarnej i Policji w lipcu 2017 r., w związku ze zgłoszeniami skarżącej o zadymianiu z przedmiotowego komina i możliwości wadliwego wykonania komina zagrażającego życiu i zdrowiu skarżącej i jej domowników, a w konsekwencji niezebranie pełnego materiału dowodowego, przyjęcie braku wątpliwości, co do poprawności wykonanych prac pod względem techniczno-budowlanym, brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanej decyzji, bezpodstawne nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej,

2) naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., poprzez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie przez bezpodstawne przyjęcie, że przeprowadzone roboty budowlane wykonane zostały w sposób prawidłowy nie mogący spowodować zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. przez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie przez przyjęcie, że wybudowanie komina przeprowadzone zostało w sposób nie odbiegający istotnie od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Mając na względzie fakt, że w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny przystąpił do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów.

W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że zarzut naruszenia art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. nie został oparty na usprawiedliwionych podstawach. Analiza akt sprawy dowodzi, że organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy. Zgromadzony przezeń materiał dowodowy został poddany wszechstronnej i rzeczowej analizie. Na jego podstawie organ ustalił prawidłowo stan faktyczny sprawy, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. W motywach decyzji sporządzonych z poszanowaniem reguł art. 107 § 3 k.p.a. organ klarownie wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej, stanowiące podstawę jej wydania. Wskazał przede wszystkim fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

W kontrolowanej sprawie osią sporu pomiędzy stronami postępowania było ustalenie, czy budowa komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, znajdującym się przy ul. [...] 3 w B. miała miejsce w warunkach samowoli budowlanej, jako że J.A. w październiku 2009 r. poinformowała organ o samowoli budowlanej budowie komina oraz wyjaśnienie, czy został on wykonany zgodnie z wymogami techniczno-budowlanymi. Z akt sprawy wynika, że dotychczas wydawane przez organ pierwszej instancji decyzje umarzające postępowanie były kasowane w toku postępowania odwoławczego przez organ drugiej instancji. Sprawa była również przedmiotem zainteresowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który prawomocnym wyrokiem z 20 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 482/17, po rozpoznaniu skargi J.A., uchylił decyzje organów obu instancji w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebudowy komina w budynku mieszkalnym, wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego poprzez skorzystanie z dostępnych środków dowodowych np. z zeznań świadków, przesłuchania J.A. w charakterze strony, celem jednoznacznego ustalenia daty faktycznego wybudowania komina. Kontynuując postępowanie wyjaśniające organy uzupełniły materiał dowodowy zgodnie wytycznymi Sądu. Z poczynionych przezeń ustaleń, mających oparcie w materiale aktowym sprawy wynika, że decyzją z [...] marca 2010 r. Starosta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.G. pozwolenia na budowę komina dymowego i wentylacyjnego w istniejącym budynku mieszkalnym przy ul. [...] 3 na działce nr [...] w miejscowości B. Zgodnie z zawiadomieniem z [...] września 2011 r. inwestor zamierzał rozpocząć roboty budowlane w dniu [...] września 2011 r. Budowa komina, co potwierdza dziennik budowy, wydany [...] września 2011 r., została rozpoczęta [...] października 2011 r., a zakończona z dniem [...] grudnia 2011 r. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania z [...] grudnia 2012 r. wniesionego do PINB, inwestor załączył oświadczenie kierownika budowy, stwierdzające budowę komina zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi normami oraz protokół sprawozdawczo opiniodawczy z dokonanej 4 stycznia 2012 r. kontroli oględzin kominowych i połączeń, sporządzony przez uprawnionego mistrza kominiarskiego. W toku postępowania organ przesłuchał skarżącą kasacyjnie, która oświadczyła, że budowa komina została rozpoczęta jeszcze w 2008 r. przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Przesłuchani zostali również inwestor J.G., obecni właściciele działki nr [...] P.G. i B.G. oraz na wiosek skarżącej M.G. Pismem z [...] lipca 2018 r. mąż skarżącej Z.A. podtrzymał wyjaśnienia żony, wniósł jednak o pominięcie dowodu z jego wyjaśnień wskazując, że często przebywa za granicą. Co równie istotne, nikt z przesłuchanych, poza samą skarżącą (oraz jej mężem), nie potwierdził rozpoczęcia robót budowlanych przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę. Sama skarżąca kasacyjnie nie przedłożyła zresztą na tę okoliczność żadnych dowodów. Wobec powyższego organ trafnie ocenił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy przeczy gołosłownym twierdzeniom skarżącej kasacyjnie o samowolnej budowie komina. Nieuprawnione jest tym samym stanowisko autora skargi kasacyjnej jakoby organy nadzoru budowlanego zajęte były szukaniem dowodów na dopasowanie tezy w przedmiocie daty wykonania przez inwestora prac budowlanych komina. Akta sprawy dowodzą również, że sporny komin został wykonany zgodnie z projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę. Swoje ustalenia w tym zakresie organ oparł na analizie zalegającej w aktach sprawy dokumentacji budowlanej i dokumentacji powykonawczej budowy skonfrontowanej z ustaleniami poczynionymi w trakcie oględzin budynku. Prawidłowość wykonania spornego komina z punktu widzenia wymagań techniczno-budowlanego nie budzi tym samym jakichkolwiek zastrzeżeń. Oceny w tym zakresie nie może podważyć gołosłowne twierdzenie skarżącej kasacyjnie o interwencji służb Straży Pożarnej i Policji w lipcu 2017 r. w związku z zadymieniem z rzeczonego komina, w którym upatruje ona przesłanki do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., stojąc na stanowisku, że komin został "źle postawiony i stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia jej oraz innych osób". Zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną organy powinny wystąpić do Straży Pożarnej o materiały z interwencji, która miała miejsce w sprawie. Jak zarzuca autor skargi kasacyjnej, wniosek dowodowy w tym zakresie zgłoszony przez J.A. w toku postępowania administracyjnego został bezpodstawnie pominięty, co jego zdaniem, świadczy o istotnej wadliwości postępowania. Odnosząc się do powyższej argumentacji w ślad za Sądem I instancji stwierdzić trzeba, że w motywach wydanych decyzji organy obu instancji nie ustosunkowały się do wniosku dowodowego skarżącej, co powinny były uczynić podnosząc, że jego przedmiotem są okoliczności stwierdzone innymi dowodami i nie ma on znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Powyższe uchybienie, jak trafnie ocenił Sąd I instancji, pozostawało jednak bez istotnego wpływu na wynik sprawy i nie mogło skutkować, jak oczekiwała tego skarżąca kasacyjnie, usunięciem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Na marginesie powyższych rozważań stwierdzić trzeba, że skoro rzeczona interwencja miała miejsce z inicjatywy skarżącej kasacyjnie, to nic nie stało na przeszkodzie aby przestawiła ona na tę okoliczność stosowne dowodowy, czego jednak nie uczyniła w toku dotychczasowego postępowania administracyjnego jak i sądowego. A zatem, w sytuacji, gdy roboty budowlane zawiązane z budową komina zostały zrealizowane legalnie a prawidłowość wykonania komina nie nasuwa istotnych zastrzeżeń, brak było podstaw prawnych do nałożenia na stronę obowiązków określonych w art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud., co uzasadniało umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Zamierzonego skutku nie mógł również odnieść zarzut błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 50 ust. 1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. Formułując zarzut błędnej wykładni przepisu prawa materialnego autor skargi kasacyjnej powinien wskazać, jakie rozumienie przepisu przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku i dlaczego, jego zdaniem, jest ono wadliwe oraz jaka wykładnia jest prawidłowa. Warunek ten w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony, co czyni zarzut nieskutecznym. Podkreślić wreszcie trzeba, że autor skargi kasacyjnej, o czym była już wyżej mowa, nie zdołał skutecznie podważyć ustalonego prawidłowo przez organ i zaaprobowanego przez Sąd I instancji stanu faktycznego sprawy, w świetle którego brak jest podstaw prawnych do zastosowania powołanych w treści zarzutu norm prawa materialnego.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.