Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1356/21 o odrzuceniu zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1356/21 odrzucające skargę M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 czerwca 2021 r., nr WSO-I.621.1.26.2020 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1356/21, odrzucił zażalenie M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2021 r. o wyżej wskazanej sygnaturze akt.

Sąd podał, że M. K. pismem z dnia 3 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 czerwca 2021 r., nr WSO-I.621.1.26.2020. Postanowieniem z dnia 22 października 2021 r. Sąd odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych "zażalenia" oraz wniesienie skargi z upływem trzydziestodniowego terminu. Na powyższe postanowienie pismem z dnia 15 listopada 2021 r. skarżący wniósł zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 17 listopada 2021 r. wezwano wnoszącego zażalenie do usunięcia braków formalnych powyższego zażalenia, poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty Przewodnicząca Wydziału IV wezwała wnoszącego zażalenie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 26 listopada 2021 r. i awizo powtórne z dnia 6 grudnia 2021 r.), po czym w dniu 14 grudnia 2021 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, którą uznano za skutecznie doręczoną w dniu 10 grudnia 2021 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia oraz nie uiszczono należnego wpisu sądowego od zażalenia, co zostało sprawdzone w rejestrze opłat sądowych do dnia 22 grudnia 2021 r. W związku z powyższym Sąd, mając na uwadze dyspozycję art. 46 § 1 pkt 4, art. 47 § 1, art. 73 § 4, art. 220 § 3, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zarzucając: 1) pominięcie okoliczności, że "zwrotne potwierdzenie odbioru" zostało skarżącemu przedłożone do podpisu we wrześniu 2021 r. (08.09.2021 r.), a nie w dniu 1 lipca 2021 r.; 2) pominięcie okoliczności, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem "ul. [...] lok. [...] w W.", która to okoliczność jest znana Sądowi z urzędu z lektury akt sprawy, wobec czego nie można stosować w niniejszej sprawie żadnej fikcji doręczenia, w szczególności po bezskutecznej podwójnej awizacji; stąd uznać należy, że skarżący nie był wzywany do uzupełnienia braków skargi, a tym samym nie mógł uchybić wezwaniu; ponadto numer PESEL skarżącego winien być znany sądowi z akt sprawy i nie może być to traktowane jako brak formalny skargi; Sąd mógł również sporządzić we własnym zakresie odpis skargi, co również nie może być traktowane jako brak skargi.

W odpowiedzi na zażalenie M. Z. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei według art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Natomiast, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 17 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni, braków zażalenia - formalnych i fiskalnego - poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2 odpisów zażalenia, poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Korespondencja zawierająca wezwania została wystosowana na adres do korespondencji podany przez skarżącego i skutecznie doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a. Z adnotacji uczynionych na kopercie i potwierdzeniu odbioru wynika, że warunki wynikające z treści ww. przepisu, do uznania przesyłki za doręczoną, zostały spełnione. Skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 10 grudnia 2021 r. Wyjaśnić trzeba, że dla zaistnienia skutków procesowych czynności doręczenia istotne jest wyłącznie stworzenie adresatowi możliwości zapoznania się z pismem procesowym, co odbywać się będzie poprzez prawnie skuteczne doręczenie mu pisma (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2019, str. 479). Instytucja fikcji doręczenia z art. 73 p.p.s.a. sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, mimo gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041), potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego. Adnotacje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korzystają więc z domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego i może je podważyć tylko wskazanie okoliczności obalających to domniemanie, w szczególności złożenie reklamacji, która uwzględnia wadliwość doręczenia przesyłki. Na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja o dwukrotnym awizowaniu przesyłki, a także poświadczenie, że adresat nie podjął awizowanej przesyłki z placówki pocztowej w terminie i przesyłkę zwrócono z tego powodu nadawcy. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnego zażalenia, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia na postawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.p.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Okoliczności podniesione w zażaleniu, mające związek z zasadnością odrzucenia skargi, jako odnoszące się do postanowienia Sądu z dnia 22 października 2021 r., które nie podlega kontroli w obecnym postępowaniu wpadkowym, pozostają bez wpływ na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Co zaś dotyczy zastosowania w sprawie fikcji doręczenia, to brak jest podstaw do czynienia jakichkolwiek zarzutów w tym względzie. Korespondencja została przesłana na podany przez skarżącego adres do korespondencji (ul. [...] [...], [...] W.), który, na marginesie, jest także adresem, z którego skarżący kieruje do Sądu swoje pisma (adnotacje na kopertach).

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.