Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Przemysław Żmich, Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej GIOŚ) utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], wymierzającą [...] Sp. z o. o. administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł za przekazanie Marszałkowi Województwa [...] zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. po upływie terminu ustawowego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że Marszałek Województwa [...] pismem z dnia [...] lipca 2013 r., przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wykaz podmiotów, które złożyły zbiorcze zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów za 2012 r. po ustawowym terminie. W wykazie ujęta została [...] Sp. z o. o.

Na podstawie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii sporządzonego przez stronę zbiorczego zestawienia za 2012 r. oraz kserokopii koperty, w której dokument został nadany, [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ustalił, że przedmiotowe zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. nadane zostało przez stronę w dniu [...] marca 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc po ustawowym terminie upływającym w dniu 15 marca 2013 r.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 kpa zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za nieterminowe złożenie Marszałkowi Województwa [...] zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. Strona wezwana została do przedłożenia dokumentów mogących stanowić materiał dowodowy w sprawie lub innych uniemożliwiających prowadzenie postępowania, w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia.

Strona pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. poinformowała, że zbiorcze zestawienie za 2012 r. wysłała w dniu [...] marca 2013 r. poprzez Filię Urzędu Pocztowego Nr [...] w [...]. Z przyczyn od strony niezależnych przesyłka została nadana kolejnego dnia roboczego tj. [...] marca 2013 r. Strona na potwierdzenie powyższego faktu dołączyła pismo podpisane przez asystenta w Filii UP [...]. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. strona przedstawiła stosowaną procedurę wysyłania przesyłek pocztowych, wyjaśniając, że przesyłka zawierająca zbiorcze zestawienie za 2012 r. dostarczona została w dniu [...] marca 2013 r. do Filii Urzędu Pocztowego nr [...], i tego dnia powinna zostać nadana. Z przyczyn niezależnych od strony tak się nie stało, co zostało wyjaśnione w dołączonym przez stronę piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. podpisanym przez naczelnika urzędu pocztowego, kontrolera oraz asystenta. Strona dołączyła także kopię książki adresowej we fragmencie dotyczącym innych nadanych w dniu [...] marca 2013 r. przesyłek, które nadane zostały przez pocztę kolejnego dnia roboczego tj. [...] marca 2013 r. Strona dołączyła ponadto dowód nadania, w dniu [...] marca 2013 r., przesyłki poleconej na adres Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] oraz kserokopię zbiorczego zestawienia za 2012 r.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wymierzył [...] Sp. z o. o. administracyjną karę pieniężną za przekazanie Marszałkowi Województwa [...] zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. po upływie terminu ustawowego.

Organ odwoławczy wskazał, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1688, ze zm.), która na mocy art. 108 pkt 25 uchyliła dotychczas obowiązujący art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. Niemniej jednak zgodnie z art. 125 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym niewykonanie obowiązków wymienionych w art. 237 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. za lata 2012-2014, podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast art. 118 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym stanowi, że ,,do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe", co obliguje Głównego Inspektora Ochrony Środowiska do rozpoznania niniejszej sprawy zgodnie z uchylonym art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

Organ odwoławczy podał, że przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, stanowi, że posiadacz odpadów prowadzący ewidencję odpadów jest obowiązany sporządzić na formularzu zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2. Na mocy art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. zbiorcze zestawienia danych, o których mowa w ust. 1 i 2, posiadacz odpadów, w tym wytwórca komunalnych osadów ściekowych, jest obowiązany przekazać marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania, odbierania odpadów komunalnych, zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy.

Natomiast w myśl art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. wytwórca odpadów, obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów, sporządza roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami.

Zgodnie z art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. podmioty, o których mowa w art. 73 i 75, obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 252 - sporządzają i składają je, za lata 2012-2014, stosując przepisy dotychczasowe, z tym, że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o której mowa w art. 200.

Z przytoczonych powyżej przepisów art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. oraz art. 37 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. wynika jednoznacznie, że strona obowiązana była do złożenia zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. do dnia 15 marca 2013 r. Strona, jak ustalono, uchybiła powyższym przepisom, składając przedmiotowy dokument Marszałkowi Województwa [...][...] dni po terminie, stwarzając tym samym podstawę do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W związku ze stwierdzonym naruszeniem organ I. instancji zobligowany był zatem z mocy prawa do wydania zaskarżonej decyzji w trybie art. 200 ust. 1, w związku z art. 237ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

Ponadto organ wyjaśnił, że art. 237 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. ma charakter jednoznaczny i Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie może odstąpić od wymierzenia kary za naruszenie stwierdzone przez organ I instancji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 57 § 5 ust. 2 kpa przez jego niewłaściwą interpretację, GIOŚ podał, że zgodnie z powyższym przepisem termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym wiąże się z uzyskaniem przez nadawcę potwierdzenia nadania. Na przedstawionym przez stronę potwierdzeniu nadania widnieje data [...] marca 2013 r. Ta sama data widnieje na stemplu pocztowym. Także datę [...] marca 2013 r. jako datę nadania przesyłki wskazuje naczelnik urzędu pocztowego w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. Zatem bezspornie GIOŚ stwierdził, że strona nadała przesyłkę ze zbiorczym zestawieniem za 2012 r. w dniu [...] marca 2013 r., a nie jak twierdzi, w dniu [...] marca 2013 r.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przez zaskarżoną decyzję art. 7 kpa przez nieuwzględnienie przy podejmowaniu decyzji interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w ocenie organu odwoławczego strona nie może przyjmować stanowiska, że w przypadku wydania przez organ decyzji dla niej niekorzystnej naruszony jest interes społeczny czy słuszny interes obywateli. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska po zebraniu materiału dowodowego w sprawie dokonał jego oceny zgodnie z obowiązującym prawem i wyjaśnił na jego podstawie stan faktyczny, a następnie wydał zgodną z dokonanymi ustaleniami decyzję.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 8 kpa przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie do organów Państwa, organ odwoławczy podał, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji i materiałów wynika, że organ na każdym etapie postępowania umożliwiał stronie zapoznanie się z aktami sprawy, jak również wzywał stronę do przedstawienia dokumentów mogących stanowić materiał dowodowy, z czego strona skorzystała. W ocenie organu II. instancji zarzut strony dotyczący prowadzenia postępowania w sposób naruszający zaufanie do organów państwa pozostaje w sprzeczności ze sposobem prowadzenia postępowania dowodowego przez organ I instancji.

Odnosząc się do stwierdzenia strony, że nie uchybiła terminowi do złożenia zbiorczego zestawienia, gdyż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 1631/07, skoro ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe nie reguluje wprost momentu zawarcia umowy o świadczenie usługi pocztowej polegającej na przyjęciu i doręczeniu przesyłki rejestrowanej, to zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy momentem tym jest przyjęcie przez operatora przesyłki do przemieszczenia i doręczenia, należy zauważyć, że dla przedmiotowego postępowania kluczową kwestią jest nie tyle moment przyjęcia przez operatora przesyłki, co moment jej udokumentowanego nadania przez operatora, czyli przemieszczenia. GIOŚ wskazał, że dowód nadania przesyłki przedłożony przez stronę wskazuje dzień [...] marca 2013 r. jako termin dokonania tej czynności, czyli trzy dni po ustawowym terminie złożenia zbiorczego zestawienia za 2012r. marszałkowi województwa. W związku z powyższym bezsprzeczne jest stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o prawidłowo zebrany materiał dowodowy oraz zgodnie z obowiązującym prawem.

Odnosząc się natomiast do stwierdzenia strony, że podjęła czynności niezbędne, aby zapewnić dotarcie przesyłki do adresata, należy uznać, że faktycznie, strona podjęła takie czynności, lecz zapewniły one jedynie dotarcie przesyłki do adresata, nie zapewniając jej terminowego dotarcia. Złożenie bowiem przesyłki w urzędzie pocztowym w ostatnim wyznaczonym ustawowo dniu nie jest podjęciem czynności niezbędnych do terminowego nadania przesyłki, a co za tym idzie terminowego wywiązania się z obowiązku przewidzianego przepisami ustawy o odpadach.

Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego zarzucając:

  1) naruszenie art. 57 § 5 ust. 2 k.p.a. przez jego niewłaściwą interpretację polegającą na przyjęciu, iż nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym wiąże się z uzyskaniem przez nadawcę potwierdzenia nadania;

2) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Głównego Inspektora Ochrony Środowiska do poczynienia w zaskarżonej decyzji nieuprawnionych ustaleń faktycznych w kwestii uchybienia terminowi do przekazania marszałkowi województwa zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służący do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r.;

3) naruszenie art. 200 ust. 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z 14.12.2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 ze zm.) poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie nie zachodziły podstawy do wymierzenia kary administracyjnej z tytułu przekazania marszałkowi województwa zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. po upływie terminu ustawowego;

4) naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 i w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, naruszający zaufanie do organów Państwa.

W uzasadnieniu Skarżąca spółka podała, że całej rozciągłości podtrzymuje swoje stanowisko i argumentację prawni wyrażoną w odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia [...].04.2014 r. W ocenie skarżącej, organy obu instancji dokonują błędnej wykładni art. 57 § 5 ust. 2 K.p.a. uznając, iż nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym wiąże się z uzyskaniem przez nadawcę potwierdzenia nadania. Tymczasem w przypadku składania pisma do sądu czy organu administracji publicznej za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, jakim jest [...] S.A., za miarodajną dla ustalenia, czy doszło do zachowania terminu, winna być uznana data wniesienia tego pisma do tego podmiotu. Uwadze organów obu instancji niewątpliwie uszło, że skarżąca nie ma obowiązku, a nawet nie może ingerować w działania podmiotu pośredniczącego w obrocie korespondencją, a tym samym nie może ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonania przez ten podmiot zleconych mu zadań (w tym przypadku przesłania zbiorczego zestawienia danych na adres Marszałka Województwa [...] ). Z przytoczonego przez skarżącą pisma naczelnika Filii UP [...] z dnia [...].01.2014 r. (które nie zostało przez organy obu instancji prawidłowo zinterpretowane) wynika, iż przesyłka zawierająca zbiorcze zestawienie za 2012 r. została dostarczona do powyższej placówki pocztowej w dniu [...].03.2013 r., a zatem nie sposób uznać, by skarżąca uchybiła terminowi do złożenia zbiorczego zestawienia. Tym samym postępowanie administracyjne zmierzające do wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w ogóle nie powinno być wszczęte, zaś jeśli zostało wszczęte — winno podlegać umorzeniu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.

Podstawę prawną kwestionowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. 2013, poz. 21 z zm.). Przepis art. 75 ust. 1 tej ustawy stanowi, że roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami sporządza wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów. Zgodnie z art. 237 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 252 (ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach Dz.U.2010.185.1243 j.t.) - sporządzają i składają je za lata 2012-2014, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy o odpadach. Przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach stanowi, że posiadacz odpadów prowadzący ewidencję odpadów jest obowiązany sporządzić na formularzu zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów. Przepis art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach stanowi, iż zbiorcze zestawienia danych, o których mowa w ust. 1, posiadacz odpadów, w tym wytwórca komunalnych osadów ściekowych, jest obowiązany przekazać marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania, odbierania odpadów komunalnych, zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy. W myśl art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach podmiot, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 76, nie składa sprawozdania, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 500 zł.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że Skarżąca spółka, na mocy przepisów art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz art. 37 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach , obowiązana była do złożenia zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. do dnia 15 marca 2013 r. Okoliczności tej nie kwestionuje również Skarżąca. Poza sporem pozostaje również, że takie zestawienie Skarżąca spółka przedłożyła. Spór dotyczy tego, czy owo zestawienie zostało złożone w ustawowym terminie.

Z akt sprawy wynika, że powyższe zestawienie zostało nadane za pośrednictwem [...] w dniu [...] marca 2013 r. (data stempla pocztowego). Natomiast Skarżący, powołując się na wyjaśnienia pracowników Poczty (filia UP [...]) z dnia [...] stycznia 2014 r. wskazuje, że przesyłka została złożona w siedzibie Poczty w dniu [...] marca 2013 r, jednak nadana w dniu [...] marca 2013 r.

Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. W takiej sytuacji dowodem dla organu dokonania czynności jest data stempla pocztowego. Skoro w niniejszej sprawie z daty stempla pocztowego wynika, że przesyłka adresowana do Marszałka Województwa zawierająca zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2012 r. została nadana w dniu [...] marca 2013 r. Organ był zatem uprawnionym do wszczęcia i prowadzenia postępowania w zakresie określonym art. 200 ust. 1, w związku z art. 237ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. dotyczącym wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.

W toku postępowania Skarżący przedstawiał jednak przeciwdowody mające świadczyć, o nadaniu zestawienia w terminie. Głównym przeciwdowodem były oświadczenia pracowników [...], że przesyłka została nadana w dniu [...] marca 2013 r. Wobec tego rolą organów orzekających w sprawie była ocena wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie i wyjaśnienie, dlaczego uznał, że złożenie zestawienia nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu.

Skarżący w toku postępowania administracyjnego przedłożył dowód nadania przesyłki, z którego wynika, że została ona nadana w dniu [...] marca 2013 r. (poniedziałek). Organy orzekające sprawie ustaliły, że data ta pokrywa się z pieczęcią na kopercie. Zgodnie z § 3 (obowiązującego w dniu nadania przesyłki z zestawieniem zbiorczym), rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U.z 2004 Nr 5 poz. 34) – w przypadku przesyłek rejestrowanych i przekazów pocztowych umowę o świadczenie usługi uważa się za zawartą z chwilą wydania nadawcy przez operatora dowodu przyjęcia przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego, zwanego dalej "potwierdzeniem nadania". W ocenie Sądu dowodem doręczenia przesyłki może być również książka nadawcza. Zauważyć należy, że Skarżący przedstawił kopię książki nadawczej. Na jej podstawie nie można uznać, że, jak twierdzi Skarżący, przesyłka została nadana w dniu [...] marca 2013 r. Na przedłożonej stronie książki nadawczej w ogóle nie uwidoczniono przesyłki, którą Strona nadała pismo do Marszałka Województwa. Strona nie wyjaśniła również, dlaczego dysponują potwierdzeniem nadania przesyłki, nie przeprowadziła postępowania reklamacyjnego u operatora pocztowego. Mając bowiem świadomość, że zbiorcze zestawienie odpadów należy przesłać do 15 marca 2012 r., a z dowodu nadania przesyłki wynika, że czynność ta została dokonana w dniu [...] marca 2013 r. Strona powinna zadbać o wyjaśnienie tej kwestii, by uniknąć sankcji. Strona w postępowaniu sądowym ma obowiązek zachowania najwyższej staranności w podejmowaniu czynności, co dotyczy w szczególności czynności, dla których skuteczności zostały określone terminy ustawowe (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 223/09, LEX nr 575340, postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FZ 384/10, LEX nr 663473). Postępowanie reklamacyjne nie jest tożsame z uzyskaniem przez Stroną oświadczenia pracowników [...]. Zauważyć bowiem należy, że sprawa dotyczy przesyłki z dnia [...] marca 2013 r., podczas gdy pracownik UP w dniu [...] stycznia 2014 r. a więc po 10 miesiącach oświadcza, że przesyłka została nadana w dniu [...] marca 2013 r., bowiem w dniu [...] marca 2013 r. był duży natłok pracy. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów oceniły również ten dokument.

Nie można wobec tego zarzucić organom orzekającym w niniejszej sprawie, że naruszyły przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego w związku z tym również okazał się niezasadny.

Chociaż rację ma Skarżąca, że postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było długotrwale, to jednak okoliczność ta nie może mieć bowiem wpływu na wynik sprawy. Kwestii dotyczącej zwalczanie przedłużającego się procedowania przez organami służy bowiem odrębna skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) orzekł jak w sentencji.