Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Asesorowie WSA Przemysław Szustakiewicz, Jarosław Trelka, Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji przyznającej prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego: oddala skargę.

S. N. w 1994 r. został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. przyznał mu prawo do świadczenia pieniężnego – równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem dwóch norm zaludnienia.

Z dniem 1 stycznia 2006 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniające dotychczasowe rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 919 ze zm.). Wskutek tej nowelizacji uchylono przepisy (§ 8 i 9 ust. 2) pozwalające stosować powyższe rozporządzenie także wobec emerytów policyjnych.

Wskazując na powyższą regulację, [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., w trybie art. 162 § 1 pkt. 1 Kpa, stwierdził wygaśnięcie z dniem 1 stycznia 2006 r. własnej decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., przyznającej S. N. prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Od niniejszej decyzji zainteresowany wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który decyzją nr [...] z [...] maja 2006 r., na podstawie art. 138 § 1, pkt 2 i art. 105 Kpa oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie I instancji jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż dokonana w dniu 28 grudnia 2005 r. nowelizacja rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., polegająca na uchyleniu § 8 oraz § 9 ust. 2, skutkowała utratą z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. A zatem od 1 stycznia 2006 r., w odniesieniu do tej grupy osób, żądanie ustalenia prawa do wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie ma charakteru sprawy administracyjnej, a zatem sprawa taka nie może być rozstrzygnięta decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawą do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego jest stwierdzenie, że postępowanie wszczęto w sprawie, która nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Natomiast uchylenie ust. 2 w § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. powoduje, że brak jest organu właściwego do wydania decyzji w sprawach przyznawania, odmowy przyznania, cofania albo zwrotu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w stosunku do emerytów (rencistów) policyjnych oraz członków rodzin uprawnionych do renty rodzinnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. N. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji wydanej w I instancji, w którym wskazywał, iż cofnięcie emerytom uprawnienia do równoważnika za remont zajmowanego lokalu nie jest słuszne, z uwagi na ich niższe dochody w porównaniu z funkcjonariuszami czynnymi Policji. Spowoduje to niemożność przeprowadzenia remontu mieszkań zajmowanych przez emerytów i z czasem niszczenie tych mieszkań. Jego zdaniem powinien nadal otrzymywać świadczenie, gdyż prawo nie może działać wstecz.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wnosił o jej oddalenie, wskazując na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna.

Przepis art. 91 ustawy o Policji, mimo licznych nowelizacji jego brzmienia, nie przyznawał emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, a zatem wydane na podstawie ust. 2 tego przepisu rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 919 ze zm.), w swoim pierwotnym brzmieniu (§ 8), przyznające to świadczenie między innymi emerytom policyjnym, wykraczało poza ustawowe upoważnienie. Nowelizacja rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. przywracała stan prawny zgodny z ustawą. Ta nowa regulacja uchylała także przepisy dotyczące określenia organów właściwych do wydania decyzji w sprawach przyznania, odmowy przyznania albo zwrotu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków rodzin (§ 9 ust. 2).

Tak więc brak jest podstaw materialno-prawnych uzasadniających uwzględnienie skargi.

Także zarzuty zawarte w skardze, kwestionujące prawidłowość wyżej wspomnianej regulacji prawnej wskazujące na zasady słuszności i subiektywne odczucia skarżącego, w ogóle nie mogą być tu wzięte pod uwagę, pozostają bowiem w sprzeczności z zasadami rozstrzygania sprawy administracyjnej przez sąd administracyjny, o czym wspomniano wyżej.

Pozostaje zatem do rozstrzygnięcia problem, czy w takiej sytuacji prawnej, która powstała wskutek nowelizacji rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, istotnie, jak twierdzi Komendant Główny Policji, brak jest przesłanek w trybie art. 162 Kpa do uruchomienia procedury administracyjnej, zmierzającej do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznającej przedmiotowe świadczenie emerytowi policyjnemu. Czy też, posługując się treścią § 6 wspomnianego rozporządzenia, należało wydać decyzję o cofnięciu uprawnienia, wobec utraty przez emeryta policyjnego danego uprawnienia. Decyzja taka miałaby oczywiście charakter deklaratoryjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela to drugie stanowisko. Przemawia za takim rozwiązaniem konieczność regulowania stanów faktycznych zgodnie z obowiązującym prawem. Jednakże nadal pozostaje otwarta kwestia organu właściwego do wydania decyzji o cofnięciu tego uprawnienia.

Globalne rozstrzygnięcie powyższego problemu naruszałoby zasadę reformationis in peius, albowiem w niniejszej sprawie, na skutek decyzji organu II instancji, pozostała w obrocie prawnym decyzja nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] czerwca 1998 r., przyznająca skarżącemu równoważnik za remont lokalu, natomiast postępowanie w przedmiocie cofnięcia tego uprawnienia zostało umorzone. A zatem skarga, zmierzająca do uchylenia decyzji organu II instancji, jest niekorzystna dla skarżącego, prowadzi bowiem do kontynuowania postępowania w przedmiocie uchylenia korzystnej dla niego decyzji z [...] czerwca 1998 r., a wiec do wzruszenia przyznającej mu świadczenie decyzji. Dlatego też, zgodnie z treścią art. 134 § 2 Prawa postępowania przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić, albowiem inne rozstrzygnięcie naruszałoby wyżej wspomnianą zasadę - reformationis in peius.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.