![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym), Odrzucenie skargi, Rada Miasta, Odrzucono skargę, I SA/Op 945/25 - Postanowienie WSA w Opolu z 2026-02-24, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Op 945/25 - Postanowienie WSA w Opolu
|
|
|||
|
2025-12-15 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu | |||
|
Beata Kozicka /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) |
|||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Rada Miasta | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Kluczborku z dnia 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
R. K. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, domagając się stwierdzenia nieważności uchwał Rady Miejskiej w Kluczborku z 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25 i Nr XIX/118/25 oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Kluczborka wniósł o odrzucenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazał także, że wymieniona w skardze uchwała o Nr XIX/118/25 nie została w ogóle przez Radę Miejską w Kluczborku podjęta. Na skutek zarządzenia z 16 grudnia 2025 r., skarżąca została zobowiązana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL. Wezwanie w opisanym zakresie zostało przesłane skarżącej i jej doręczone osobiście 22 grudnia 2025 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, karta nr 23 akt sądowych). Skarżąca podała swój numer PESEL w piśmie z 3 stycznia 2026 r., nadanym przesyłką pocztową 5 stycznia 2026 r. (por. stempel na kopercie, karta nr 25 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że Sąd przyjął jako przedmiot skargi jedynie uchwałę Rady Miejskiej w Kluczborku z 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25, mając na uwadze wyjaśnienia Burmistrza Kluczborka w odpowiedzi na skargę, że druga z kwestionowanych uchwał, tj. uchwała o Nr XIX/118/25 przez Radę Miejską w Kluczborku nie została w ogóle podjęta, tj. ani 29 października 2025 r., ani w żadnym innym terminie. Tym samym Sąd uznał, że wymienienie jej w skardze jest omyłką, a uchwała XIX/118/25 nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała Rady Miejskiej w Kluczborku z 29 października 2025 r., Nr XVIII/235/25, w sprawie zmiany uchwały Nr III/45/24 Rady Miejskiej w Kluczborku z 27 czerwca 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Kluczbork dla części obrębów Łowkowice, Maciejów, Kujakowice Dolne, Kujakowice Górne, Biadacz, Ligota Zamecka, Ligota Górna, Ligota Dolna, Kluczbork, Bogdańczowice, Bąków, Smardy Górne, Gotartów, Bogacica, Krasków, Kuniów, Borkowice, Bażany pod lokalizację elektrowni wiatrowych. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania jej dopuszczalności ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) - zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Badając skargę Sąd zważył, że skarga nie zawierała numeru PESEL skarżącej, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami prawa - skarga, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. Z podanych względów, skarżąca została wezwana do uzupełnienia wyżej opisanego braku formalnego skargi w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało przesłane na adres skarżącej i doręczone skarżącej osobiście 22 grudnia 2025 r. Wyznaczony przez Sąd termin 7 dni do dokonania żądanej czynności, upłynął zatem 29 grudnia 2025 r., który to dzień był poniedziałkiem. Skarżąca wprawdzie wskazała swój numer PESEL, ale dokonała tego z uchybieniem ustawowego terminu 7 dni, bowiem wskazanie numeru PESEL nastąpiło w korespondencji nadanej do tut. Sądu 5 stycznia 2026 r. Z tych względów skargę należało odrzucić, co Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||