W piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. K. H. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w rozpatrzeniu wniosku z dnia 2 marca 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] października 1976 r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości w części dot. pkt I ppkt 5, położonej w S. przy ul. [...] oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o pow. 3536 m2 z nieruchomości o pow. 169725 ha, stanowiącej własność w ½ części C. H. oraz po ¼ części J. H. i I. S..
W dniu 26 stycznia 2017 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe skarżącego cofające powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.
