Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 10 lipca 2020 r. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, z późn. zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 lipca 2020 r. Skarżący osobiście pokwitował odbiór przesyłki pocztowej. W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 sierpnia 2020 r. Skarżący wniósł skargę w dniu 10 sierpnia 2020 r., ale pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Kolegium, pismo złożył w Urzędzie Miasta L. . Skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 19 sierpnia 2020 r. - co wynika ze stempla pocztowego na kopercie (k.[...] akt sądowych) - który następnie przekazał skargę do właściwego organu (Kolegium).

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że jako daty wniesienia skargi nie można przyjąć dnia 10 sierpnia 2020 r. Pismo zawierające skargę zostało w tym dniu złożone do organu niewłaściwego, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Nie ulega żadnych wątpliwości, że datą wniesienia skargi do sądu jest dzień złożenia skargi do organu właściwego, bądź nadania jej w odpowiedniej placówce pocztowej (art. 54 § 1 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a.), ewentualnie wniesienia skargi (nieprawidłowo) wprost do sądu (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca uregulował wprawdzie niektóre sytuacje, w których skierowanie pisma do organu niewłaściwego pozwala na przyjęcie fikcji prawnej zachowania terminu, jednakże żaden z tych przepisów nie mógł znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie. W szczególności dotyczy to art. 65 § 2 k.p.a. (w brzmieniu: "Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu"), który to przepis ma zastosowanie wyłącznie w postępowaniu administracyjnym, a już nie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, i dlatego nie można go zastosować do oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu. Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie ma ww. art. 53 § 4 p.p.s.a., w świetle którego termin do wniesienia skargi do sądu uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie przesyła skargę do organu, który, odpowiednio, wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Treść tego przepisu jest jasna – dotyczy on sytuacji, gdy skarżący omyłkowo wniósł skargę bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi.

W tej sytuacji za datę wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie można było przyjąć dopiero dzień 19 sierpnia 2020 r. - kiedy to niewłaściwy organ, do którego A. P. błędnie złożył skargę (w uproszczeniu: "Urząd Miasta L. "), przekazał (nadał) tę skargę, niejako "w zastępstwie strony", do Sądu - co oznacza iż skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.