I SA/Wa 2259/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2014-09-25	
Data wpływu	2014-07-14	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Anita Wielopolska-Fonfara /przewodniczący/
Dariusz Pirogowicz
Elżbieta Sobielarska /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6329 Inne o symbolu podstawowym 632	
Hasła tematyczne	Pomoc społeczna	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270;  art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2006 nr 139 poz 992;  art. 17 ust. 1; Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
Dz.U. 1998 nr 21 poz 94;  art. 184;  Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r nr [...] po rozpoznaniu odwołania M. B. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] odmawiającej przyznania M. B. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad synem K. B. utrzymało w mocy powyższa decyzję.

W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan sprawy :

Decyzją z dnia [...].04.2014 r. organ I Instancji odmówił M. B. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem K. B. legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności, wydanym do dnia [...].01.2017 r. M. B., wg. świadectwa pracy, była zatrudniona od 19.10.2012 r. do [...].11.2013 r., a po ustaniu zatrudnienia od dnia [...].11.2013 r., do dnia 15.11.2014 r. przyznano jej zasiłek macierzyński. Z tytułu przebywania na zasiłku macierzyńskim podlega ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu, którego składka finansowana jest z budżetu państwa. Osoba która nabyła prawo do zasiłku macierzyńskiego po utracie zatrudnienia, jest zgodnie z zapisami ustawy o przeciwdziałaniu bezrobociu i instytucjach rynku pracy, niezdolna do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Zasiłek macierzyński jest świadczeniem którego celem jest zapewnienie środków utrzymania prze okres ustalony przepisami kodeksu pracy w związku ze sprawowaniem osobistej opieki nad dzieckiem. Natomiast istotą świadczenia pielęgnacyjnego jest zrekompensowanie osobie rezygnacji z aktywności zawodowej poprzez wypłatę jej określonej przepisami kwoty. Zdaniem Organu pobieranie zasiłku macierzyńskiego wyklucza jednoczesne pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego. W odwołaniu M. B. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błędne zastosowanie art.17 ust 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, poprzez błędne przyjęcie, że skoro nabyła prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia jest niezdolna do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej, zatem nie pozostaje w sytuacji, że nie podejmuje zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem oraz błędną wykładnię art.17 ust 1 pkt 1 ustawy i art. 2 ust 1 pkt 2 lit c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i uznanie, że przepisy wykluczają pobieranie zasiłku macierzyńskiego i świadczenia pielęgnacyjnego, podczas gdy pobieranie zasiłku macierzyńskiego przy jednoczesnym spełnieniu powyższego wymogu nie wyłącza jej zdaniem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (co stwierdziło Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej w piśmie znajdującym się w aktach sprawy). Uzasadnieniu podniosła, że zrezygnowała z zatrudnienia, oraz nie podejmuje takiegoż zatrudnienia, co jest konieczne do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, a uzyskanie prawa do zasiłku macierzyńskiego jest obojętne dla prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Zdaniem M. B. kolizja przepisów zachodzi w sytuacji gdy nie zachodzi trwała rezygnacja z zatrudnienia, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Rozpoznając odwołanie organ podniósł, że warunki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, a zarazem krąg osób do niego uprawnionych określa art. 17 ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( zwanej dalej "ustawą").

Zgodnie z jego treścią świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje m.inn. matce lub ojcu jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą orzeczeniem o niepełnosprawności ( jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia ) łącznie ze wskazaniami : konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Przy czym zgodnie z art. 3 pkt 22 ustawy za zatrudnienie lub inną pracę zarobkową uważa się wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej , spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Decyzja w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego ma charakter związany, a organ decyzyjny nie ma możliwości uznaniowego załatwienia sprawy. Z akt sprawy wynika, że o świadczenie pielęgnacyjne na syna K. B. (urodzonego [...].11.2013 r. a zaliczonego stosownym orzeczeniem z [...].01.2014 r. do osób niepełnosprawnych od urodzenia do 31.01.2017 r) wystąpiła w dniu 20 stycznia 2014 r. jego matka M. B. M. B. od [...].11.2013 r. do 15.11.2014 r. przebywa na zasiłku macierzyńskim w wysokości netto [...] zł. Od 19.10.2012 r. do [...].11.2013 r. była zatrudniona na umowę o pracę na czas określony, której rozwiązanie nastąpiło wraz z upływem czasu na jaki została zawarta. Z tytułu pobierania zasiłku macierzyńskiego podlega wyłącznie ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu, którego składka finansowana jest z budżetu państwa. Organ I instancji mając wątpliwości co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy wystąpił o stanowisko do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], Wydziału Polityki Społecznej oraz do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Pierwszy z nich stwierdził, że zgodnie z art.2 ust 1 pkt 2 lit c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba nabywająca prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia jest niezdolna do podjęcia zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej, zatem nie pozostaje w sytuacji, że nie podejmuje zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem, co wyklucza jednoczesne korzystanie z obydwóch świadczeń. Z kolei Ministerstwo stwierdziło, że pobieranie zasiłku macierzyńskiego przy jednoczesnym niepodejmowaniu i rezygnacji z zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej, w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, nie wyłącza możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Zdaniem organu odwoławczego zgodnie z art. 184 ustawy Kodeks pracy za czas urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego oraz urlopu rodzicielskiego przysługuje zasiłek macierzyński na zasadach i warunkach określonych odrębnymi przepisami, a zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 1 i ust 5 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko. Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz okres urlopu rodzicielskiego. Zasiłek macierzyński jest świadczeniem pieniężnym zastępującym dochód z pracy ( wynagrodzenie za pracę) i mającym na celu zapewnienie środków utrzymania w czasie gdy osoba pozostająca na tym świadczeniu powstrzymuje się do pracy w związku z przyjściem na świat jej dziecka i koniecznością opieki nad nim. Jest on świadczeniem okresowym, przysługującym przez ustawowo określony czas, a jego przesłanką jest urodzenie lub przyjęcie na wychowanie dziecka w okresie ubezpieczenia chorobowego, czyli w okresie pozostawania w zatrudnieniu, którego podjęcie rodzi obowiązek ubezpieczenia chorobowego. Z kolei zgodnie z art. 2 ust I pkt 2 lit c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy za osobę bezrobotną, czyli osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być zdaniem organu uznana osoba która nabyła prawo do zasiłku macierzyńskiego, czyli a contrario osoba przebywająca na zasiłku macierzyńskim nie jest w stanie podjąć zatrudnienia.

Zgodnie z art. 17 ust 1 ustawy świadczenie pielęgnacyjne przysługuje z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej m.inn. matce gdy nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. M. B. nie spełnia zdaniem organu przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej skoro pobiera zasiłek macierzyński, który został jej przyznany po urodzeniu dziecka w związku z uprzednim zatrudnieniem.

Dodatkowo organ podniósł, że istotą świadczenia pielęgnacyjnego jest zrekompensowanie tej osobie rezygnacji z aktywności zawodowej poprzez wypłatę określonej przepisami kwoty oraz opłacenie składek na ubezpieczenie społeczne. Natomiast M. B. została zgłoszona przez płatnika świadczenia tj. ZUS do ubezpieczenia emerytalno – rentowego. Opłacenie składek ze środków publicznych na ubezpieczenie emerytalno – rentowe także może stanowić zdaniem organu uzasadnione kryterium różnicujące status ubezpieczonych w zakresie prawa do pomocy społecznej. Zatem organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że pobieranie zasiłku macierzyńskiego, którego zadaniem jest zapewnienie środków utrzymania w miejsce utraconych zarobków z powodu powstrzymania się od pracy w związku z przyjściem na świat dziecka i koniecznością jego pielęgnacji przez pierwsze miesiące życia oraz świadczenia pielęgnacyjnego, którego celem jest rekompensowanie tej osobie rezygnacji z aktywności zawodowej poprzez wypłatę jej określonej przepisami kwoty mając na uwadze powyższe przepisy, jest niedopuszczalne.

Na decyzję SKO w O. z dnia [...] czerwca 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. B. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji z [...] kwietnia 2014 r. Prezydenta Miasta O.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) błędne zastosowanie art.17 ust.1 pkt1) ustawy o świadczeniach rodzinnych polegające na błędnym uznaniu, że skoro nabyła prawa do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia jest niezdolna do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej, zatem nie pozostaje w sytuacji , że nie podejmuje zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem;

2) błędną wykładnię art.17 ust.1 pkt 1) ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 2 ust.1 pkt 2) lit c) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i uznanie, że przepisy wykluczają pobieranie zasiłku macierzyńskiego i świadczenia pielęgnacyjnego, podczas gdy pobieranie zasiłku macierzyńskiego przy jednoczesnym spełnieniu powyższego wymogu nie wyłącza przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (vide: pismo Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej nr [...]);

3) naruszenie art.7 i 77 K.p.a. polegające na nie przeprowadzeniu wnikliwego postępowania wyjaśniającego dla ustalenia celu rezygnacji skarżącej z zatrudnienia, oraz nie przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego i nie dokonaniu pełnej analizy dokumentów i dowodów w sprawie.

W uzasadnieniu skarżąca podniesła między innymi, że art.17 ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie odwołuje się do art. 2 ust. 1 pkt 2) lit c) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym do rozumienia osoby bezrobotnej. Skarżąca nie podjęła zatrudnienia z powodu konieczności opieki nad chorym dzieckiem z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, a nie z powodu pobierania zasiłku macierzyńskiego. Zdaniem skarżącej zarówno osoba bezrobotna zarejestrowana w urzędzie pracy, jak i inna osoba, która nie podejmuje pracy z powodu konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem, może być beneficjentem świadczenia pielęgnacyjnego. Organy administracji powinny położyć główne akcenty postępowania wyjaśniającego na ustaleniu celu niepodjęcia zatrudnienia. Innymi słowy w postępowaniu w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego organ ma za zadanie ustalić, czy niepodejmowanie zatrudnienia przez skarżącą wynika z konieczności sprawowania stałej opieki nad dzieckiem. Jeżeli taka okoliczność jest choćby jedną z licznych przyczyn niepodejmowania zatrudnienia, wspomniane świadczenie powinno zostać przyznane po spełnieniu pozostałych kryteriów (m.in. podmiotowego). Niewyjaśnienie tej okoliczności oznacza, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a . Zdaniem skarżącej ani organ pierwszej instancji ani organ odwoławczy nie przeprowadziły wnikliwego postępowania wyjaśniającego dla ustalenia celu rezygnacji skarżącej z zatrudnienia, a swoje wnioski w tym zakresie oparły na przesłankach nieznajdujących potwierdzenia w obowiązującym prawie i sprzecznych z celem świadczenia pielęgnacyjnego. Natomiast aby stwierdzić, że skarżąca bez konieczności sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki nie zrezygnowałaby z zatrudnienia należało przeprowadzić wywiad środowiskowy i dokonać pełnej analizy przedstawionych dokumentów i dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 154, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie natomiast do art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)- powoływana dalej jako "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą wydanych w niniejszej sprawie decyzji organów administracji stanowił przepis art. 17 ust. 1 i 3 art. 3 pkt 21 lit. a 22 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr. 139, poz. 992 ze zm.). W związku z art.184 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 Kodeks Pracy (t.j. Dz. U z 1998 r, Nr 21, poz. 94 ze zm.), art.29 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz. U. z 2014 r, poz. 159) oraz art. 2 ust.1 pkt.2 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j Dz. U z 2013 r, poz. 674).

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje : matce albo ojcu, innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ( Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.) ciąży obowiązek alimentacyjny, opiekunowi faktycznemu dziecka jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami : konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na ten dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Wskazać w tym miejscu należy, że w/w przepis określa dwa niezależne od siebie stany faktyczne, a mianowicie:

1) w którym osoba legitymowana nie podejmuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności ;

2) w którym osoba legitymowana rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem albo osoba legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

W pierwszym z nich chodzi o sytuację, kiedy osoba zainteresowana przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego nie pracuje i nie trudni się jakąkolwiek pracą zarobkową, czyli nie podejmuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, by opiekować się osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w drugim zaś, kiedy z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad taką osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, osobą zainteresowaną jest uzyskaniem świadczenia pielęgnacyjnego i rezygnuje z dotychczasowego sposobu aktywności zawodowej i zarobkowej (np.: rozwiązuje stosunek pracy, rezygnuje z prowadzonej działalności gospodarczej).

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt. 22 powyższej ustawy za zatrudnienie lub inną pracę zarobkową uważa się wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą, wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, o dzieło itp.

Jednocześnie z art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. c wyżej cytowanej ustawy wynika, że bezrobotnym jest osoba, która nie nabyła prawa między innymi do zasiłku macierzyńskiego. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy najpierw zaznaczyć, że ustalony przez organ stan faktyczny jest bezsporny i nie budzi zastrzeżeń zarówno skarżącej jak i Sądu.

Problemem natomiast w przedmiotowej sprawie jest wykładnia powyższych przepisów i udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy osoba która przebywa na urlopie macierzyńskim i otrzymuje zasiłek macierzyński jednocześnie w tym samym czasie ma prawo do otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego na niepełnosprawne dziecko.

Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca M. B. była zatrudniona na czas określony (umowa o pracę od 19.10.2012 r do [...] listopada 2013 r). Umowa ta uległa rozwiązaniu z upływem czasu na jaki została zawarta. Jednocześnie skarżąca od dnia [...].11.2013 r.( w dniu urodzenia dziecka K. B.) do dnia 15 listopada 2014 r, przebywa na urlopie macierzyńskim i otrzymuje zasiłek macierzyński w wysokości [...] zł netto. Z tytułu pobierania powyższego zasiłku podlega ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu, na które składkę opłaca budżet państwa. Skarżąca (pobierając powyższy zasiłek) w dniu 20 stycznia 2014 r wystąpiła o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego na syna, ponieważ został on zaliczony na podstawie stosownego orzeczenia z dnia [...] stycznia 2014 r, do osób niepełnosprawnych od urodzenia do dnia 31.01.2017 r).

Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podzielił w tej sprawie stanowisko organów obu instancji uznając, że pobieranie zasiłku macierzyńskiego wyklucza otrzymywanie w tym samym okresie czasu zasiłku pielęgnacyjnego. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że zasiłek macierzyński jest świadczeniem pieniężnym mającym na celu zapewnienie środków utrzymania w czasie kiedy osoba go otrzymująca nie wykonuje pracy w związku z urodzeniem dziecka i koniecznością opieki nad nim. Zasiłek ten zastępuje dochód z pracy ( wynagrodzenie za pracę) mając na względzie to, że osoba taka nie może w tym okresie wykonywać pracy zarobkowej. Jest on świadczeniem okresowym dla osób pozostających w zatrudnieniu ( które powrócą do pracy) ale przysługuje także tym osobom, którym umowa o pracę wygasła z dniem urodzenia dziecka.

Natomiast świadczenie pielęgnacyjne ma na celu zrekompensować utracony zarobek osobie, która zmuszona była zrezygnować z zatrudnienia lub nie może podjąć zatrudnienia w związku z konicznością opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem . Przyznanie tego świadczenia powoduje także opłacanie za osobę je otrzymujące składek na ubezpieczenie społeczne. Zdaniem Sądu świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie bezrobotnej (tj. rezygnującej z zatrudnienia lub nie podejmującej zatrudnienia), a skarżąca taką osobą nie jest w rozumieniu powyższych przepisów, tj. zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia, ponieważ przebywanie na zasiłku macierzyńskim wyklucza taką możliwość tj. podjęcie zatrudnienia w pełnym zakresie. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że po zakończeniu pobierania zasiłku macierzyńskiego, skarżąca może starać się o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego na niepełnosprawne dziecko, które wymagać będzie dalszej osobistej opieki któregoś z rodziców i uniemożliwi skarżącej podjęcie pracy zarobkowej.

Sąd nie podziela także zarzutu skargi odnośnie naruszenia przez organy art. 7 i art. 77 KPA poprzez nie przeprowadzenie wnikliwego postępowania wyjaśniającego, nie przeprowadzenie wywiadu środowiskowego i nie dokonania pełnej analizy dokumentów i dowodów znajdujących się w aktach spfrawy. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że organy dokonały pełnej staranności rozpoznając przedmiotową sprawę, przeanalizowały obowiązujące przepisy, zwróciły się o zajęcie stanowiska dotyczącego interpretacji stosownych przepisów do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], a następnie przedstawiły w decyzjach swoje stanowisko w sprawie w sposób obszerny je uzasadniając. Natomiast przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w realiach rozpoznawanej sprawy było zbędne.

Dlatego też Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje organów obu instancji ą zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekl jak w sentencji ( Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.).