Postanowieniem z 5 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 175/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z uzasadnienia wyroku wynika, że skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona skarżącemu 22 września 2020 r. Termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał 29 września 2020 r. Wpis nie został uiszczony, zatem Sąd pierwszej instancji uznał że, zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Końcowo Sąd dodał, że na obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, nie miał wpływu złożony przez stronę skarżącą wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia tej opłaty.
Pismem z 5 listopada 2020 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "P.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić.
Ponadto zasadnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że na obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, nie miał wpływu złożony przez skarżącego wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia tej opłaty. Przewidziana w art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. Taki charakter ma właśnie termin do uiszczenia wpisu sądowego, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, złożony wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu dla oceny upływu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.
