Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wartość podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w podatku od towarów i usług za maj 2007r.

Od wniesionej skargi skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.

W związku z powyższym zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 1 grudnia 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu. Przy doręczeniu podano tryb i sposób jego opłacenia, pouczono także skarżącego o możliwości wystąpienia o prawo pomocy. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 grudnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy.

W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 13 grudnia

2011 r., wpis nie został uiszczony, co wynika z zapisku urzędowego pracownika sekretariatu tut. Wydziału sporządzonego w dniu 28 grudnia 2011 r. W terminie tym skarżący nie złożył także wniosku o prawo pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.].

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku,

z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone stronie

w dniu 6 grudnia 2011 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie.

Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.