Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. S. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 918/18 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 918/18 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 918/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 3 sierpnia 2018 r.

W uzasadnieniu zarządzenia WSA podał, że Z. S. wniósł do Sądu o przywrócenie terminu na złożenie skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu I instancji, nie załączając jednak do wniosku tej skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 30 października 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego złożonego wniosku o przywrócenie terminu poprzez przedłożenie skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 listopada 2018 r., wobec czego termin na uzupełnienie braków mijał w dniu 9 listopada 2018 r. Brakującą skargę kasacyjną skarżący złożył osobiście w WSA w Warszawie w dniu 14 listopada 2018 r., a więc po upływie wskazanego terminu.

Wydając zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania Sąd I instancji wskazał na treść art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z kolei w myśl § 2 art. 49 p.p.s.a. nieuzupełnione lub niepoprawione w terminie pismo przewodniczący pozostawia bez rozpoznania.

WSA stwierdził, że wnioskowi skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie można było nadać biegu w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 listopada 2018 r., a termin na uzupełnienie braków upłynął 9 listopada 2018 r. Sąd wskazał, że skarżący dostarczył skargę kasacyjną w dniu 14 listopada 2018 r., czyli po upływnie wskazanego terminu. Ponadto WSA podniósł, iż załączona skarga kasacyjna podpisania przez skarżącego zwierała brak formalny, gdyż zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W konsekwencji, w oparciu o art. 49 § 2 p.p.s.a., zarządzono pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył Z. S., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażaleniu wskazano, że zarządzenie jest sprzeczne z art. 83 § 2 p.p.s.a., bowiem pomiędzy 2 a 14 listopada było 5 dni ustawowo wolnych od pracy, tj.: 3, 4, 10, 11 i 12 listopada. W ocenie wnioskodawcy skarga została złożona w terminie. Ponadto wnoszący zażalenie stwierdził, że ocenie NSA pozostawia kwestię, "czy skarga kasacyjna napisana przez amatora, nieposiadającego ustawowych uprawnień co tego czynu, może być dopuszczona przed oblicze sądu kasacyjnego".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy termin na uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany.

Na wstępie wskazać należy, iż warunki formalne pisma stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu zostały określone w art. 87 p.p.s.a. Wśród nich znajduje się – w § 4 tego przepisu – powinność dokonania czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie oznaczało to konieczność wniesienia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, skargi kasacyjnej (w stosunku do której o przywrócenie terminu wnosił skarżący). Ponieważ skarżący w piśmie z dnia [...] października 2018 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie nie załączając samej skargi kasacyjnej, Sąd I instancji zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 października 2018 r. wezwał stronę do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez przedłożenie skargi kasacyjnej.

Jak wynika z akt sprawy (karta akt sądowych – nr 372), skarżący pismem z dnia 30 października 2018 r. został bardzo dokładnie pouczony przez Sąd o wszystkich koniecznych czynnościach, które musi wykonać, by uzupełnić brak formalny złożonego wniosku o przywrócenie terminu. W treści pisma skarżącemu wskazano siedmiodniowy termin na dokonanie uchybionej czynności oraz przedstawiono rygor wynikający z art. 49 § 1 p.p.s.a., w sytuacji niezachowania warunków formalnych złożonego pisma. Sąd pouczył również stronę o treści art. 87 p.p.s.a., w którym ustawodawca zawarł warunki oraz tryb składania wniosków o przywrócenie terminu.

Z załączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż przesyłkę doręczono adresatowi w dniu 2 listopada 2018 r. (karta akt sądowych – nr 380). W związku z powyższym wyznaczony przez sąd 7-dniowy termin na uzupełnienie braku formalnego wniosku upływał w dniu 9 listopada 2018 r. – co słusznie zauważył Sad I instancji. Koniec biegu wyznaczonego terminu przypadł zatem na dzień 9 listopada 2018 r., który wypadał w piątek i był zwykłym dniem roboczym. Tym samym złożenie brakującej skargi kasacyjnej w dniu 14 listopada 2018 r. nastąpiło po upływie wskazanego w wezwaniu terminu i jako spóźnione nie mogło wywołać skutku w postaci konwalidacji braku złożonego pierwotnie wniosku o przywrócenie terminu. Bez znaczenia i wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje zatem argumentacja skarżącego, iż dni 3, 4, 10, 11 i 12 listopada 2018 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy.

Reasumując stwierdzić należy, iż skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku w postaci braku skargi kasacyjnej w terminie 7 dni. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało zatem podzielić stanowisko Sądu I instancji, że niewypełnienie przez skarżącego obowiązku nałożonego przez Sąd we wskazanym terminie obligowało ten Sąd do pozostawienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania.

Odnosząc się na marginesie do kwestii możliwości wniesienia skargi kasacyjnej niesporządzonej przez pełnomocnika profesjonalnego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż ocena tego aspektu w rozpoznawanej sprawie stała się bezprzedmiotowa. Jednak dla ścisłości należy wskazać na treść art. 175 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z treści § 2 tego przepisu wynika, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Treść przepisu § 3 art. 175 p.p.s.a. stanowi nadto, iż skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego oraz rzecznika patentowego – we wskazanych przedmiotach spraw. Zachowanie określonego w ustawie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona i by można jej było nadać dalszy bieg.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.