{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-10 17:23\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b II OSK 1558/15 - Wyrok\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2017-02-24
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2015-06-15
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Anna \u379?ak /sprawozdawca/
\par Grzegorz Czerwi\u324?ski /przewodnicz\u261?cy/
\par Teresa Kobylecka
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
\par 6391 Skargi na uchwa\u322?y rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorz\u261?dzie gminnym)
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Zagospodarowanie przestrzenne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sygn. powi\u261?zane\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 II SA/Kr 1277/14
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Rada Miasta\u126?Prezydent Miasta
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Uchylono zaskar\u380?ony wyrok w cz\u281?\u347?ci i w tej cz\u281?\u347?ci skarg\u281? oddalono, w pozosta\u322?ym zakresie skarg\u281? kasacyjn\u261? oddalono
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2012 nr 0 poz 647; art. 15 ust. 2 pkt 1-10 art. 20 ust. 1 par. 4-11; Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Dnia 24 lutego 2017 roku Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie: Przewodnicz\u261?cy: s\u281?dzia NSA Grzegorz Czerwi\u324?ski S\u281?dziowie s\u281?dzia NSA Teresa Kobylecka s\u281?dzia del. NSA Anna \u379?ak /spr./ Protokolant starszy asystent s\u281?dziego \u321?ukasz Pilip po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 roku na rozprawie w Izbie Og\u243?lnoadministracyjnej skarg kasacyjnych L. K., J. N., J. G., S. J., \u321?. N. oraz Gminy Miejskiej Krak\u243?w od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1277/14 w sprawie ze skargi L. K., J. N., J. G., S. J., \u321?. N. oraz M. K. na uchwa\u322?\u281? Rady Miasta Krakowa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kosocice" 1. w uwzgl\u281?dnieniu skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej Krak\u243?w uchyla pkt I i IV zaskar\u380?onego wyroku i w tym zakresie oddala skarg\u281? M. K., 2. zas\u261?dza od M. K. na rzecz Gminy Miejskiej Krak\u243?w kwot\u281? 400 (czterysta) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania s\u261?dowego, 3. oddala skargi kasacyjne L. K., J. N., J. G., S. J. i \u321?. N..
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 II OSK 1558/15
\par 
\par Uzasadnienie
\par 
\par Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014r. w sprawie II SA/Kr 1277/14 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skarg : M. K., J. N., L. K., S. J., J. G. oraz \u321?. N. na uchwa\u322?\u281? Rady Miasta Krakowa z dnia 23 kwietnia 2014r.nr CIII/1579/14 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kosocice": uwzgl\u281?dni\u322? skarg\u281? M. K. i stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? zaskar\u380?onego planu w zakresie obejmuj\u261?cym dzia\u322?ki nr 77/13, 77/14, 77/15,77/16, 77/17, 78/6, 78/7, 78/9, 78/10 obr.96 Podg\u243?rze w Krakowie (pkt I wyroku); w pozosta\u322?ym zakresie oddali\u322? skarg\u281? M. K. (pkt II wyroku); oddali\u322? skargi J. N., L. K., S. J., J. G. oraz \u321?. N. (pkt III wyroku); zas\u261?dzi\u322? od Rady Miasta Krakowa na rzecz M. K. kwot\u281? 557 z\u322? tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania (pkt IV wyroku).
\par 
\par W uzasadnieniu wyroku S\u261?d przytoczy\u322? nast\u281?puj\u261?ce okoliczno\u347?ci faktyczne i prawne sprawy.
\par 
\par Rada Miasta Krakowa podj\u281?\u322?a w dniu 23.04.2014 r. uchwa\u322?\u281? nr CIII/1579/14 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kosocice"(dalej powo\u322?ywanej tak\u380?e jako "plan miejscowy". Uchwa\u322?a ta zosta\u322?a zaskar\u380?ona do Wojew\u243?dzkiego S\u261?d Administracyjnego w Krakowie przez M. K. (sygn. akt II SA/Kr 1277/14), J. N. (sygn. akt II SA/Kr 1434/14), L. K. (sygn. akt II SA/Kr 1435/14), S. J. (sygn. akt II SA/Kr 1447/14), J. G. (sygn. akt II SA/Kr 1448/14) oraz \u321?. N. (sygn. akt II SA/Kr 1449/14).
\par 
\par S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e z tre\u347?ci skarg w/w skar\u380?\u261?cych mo\u380?na wyr\u243?\u380?ni\u263? wsp\u243?lne zarzuty stawiane kwestionowanej uchwale, jak r\u243?wnie\u380? zarzuty indywidualne tj. odnosz\u261?ce si\u281? wy\u322?\u261?cznie do zapis\u243?w planu okre\u347?laj\u261?cych przeznaczenie nieruchomo\u347?ci poszczeg\u243?lnych skar\u380?\u261?cych.
\par 
\par I tak wsp\u243?lne zarzuty skar\u380?\u261?cych wskazywa\u322?y na naruszenie przez zaskar\u380?on\u261? uchwa\u322?\u281? o planie miejscowym nast\u281?puj\u261?cych przepis\u243?w:
\par 
\par - art. 15 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 3 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej u.p.z.p.), przez zamieszczenie przez organ planistyczny w tre\u347?ci planu zakaz\u243?w wykraczaj\u261?cych poza upowa\u380?nienie ustawowe;
\par 
\par - art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. poprzez zawarcie na rysunku planu granic parku kulturowego, kt\u243?ry jeszcze nie zosta\u322? ustanowiony;
\par 
\par - art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p. w zwi\u261?zku z \u167? 4 pkt 6 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej jako rozporz\u261?dzenie) poprzez nieprawid\u322?owe okre\u347?lenie parametr\u243?w nowej zabudowy, a tak\u380?e poprzez brak wskazania wymaganych wska\u378?nik\u243?w zabudowy dla wszystkich okre\u347?lonych w planie miejscowym teren\u243?w;
\par 
\par - art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. w zw. z \u167? 4 pkt 8 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez brak okre\u347?lenia wszystkich wymaganych zapis\u243?w planu w zakresie zasad scalania i podzia\u322?\u243?w dzia\u322?ek;
\par 
\par - art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. oraz \u167? 4 pkt 9 lit. a rozporz\u261?dzenia przez brak okre\u347?lenia w cz\u281?\u347?ci opisowej parametr\u243?w dr\u243?g wchodz\u261?cych w sk\u322?ad systemu komunikacji, brak wskazania warunk\u243?w powi\u261?zania systemu komunikacji z systemem zewn\u281?trznym, wyznaczenie na rysunku przebiegu dr\u243?g wewn\u281?trznych oraz nieprecyzyjne okre\u347?lenie wska\u378?nika wymaganych miejsc postojowych;
\par 
\par -- art. 20 ust. l w zw. z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. poprzez uchwalenie planu, w kt\u243?rym przeznaczenia teren\u243?w s\u261? niezgodne z ustaleniami Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa (dalej jako "Studium")
\par 
\par - art. 17 pkt 5 u.p.z.p. w zwi\u261?zku z \u167? 11 rozporz\u261?dzenia przez sporz\u261?dzenie prognozy skutk\u243?w finansowych uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kt\u243?ra nie spe\u322?nia elementarnych wymog\u243?w stawianych przepisami prawa oraz wprowadza w b\u322?\u261?d co do rzeczywistych skutk\u243?w finansowych uchwalenia planu;
\par 
\par - art. 17 pkt 9 u.p.z.p. poprzez nieprawid\u322?owe rozpatrzenie przez Rad\u281? Miasta Krakowa zg\u322?oszonych uwag do projektu planu miejscowego;
\par 
\par - \u167? 10 rozporz\u261?dzenia poprzez wykorzystanie w ramach procedury planistycznej nieaktualnych i nieprecyzyjnych danych wynikaj\u261?cych z innych opracowa\u324?;
\par 
\par Zarzuty indywidualne poszczeg\u243?lnych skar\u380?\u261?cych wskazywa\u322?y na naruszenie przez kwestionowan\u261? uchwa\u322?\u281? Rady Miasta Krakowa nast\u281?puj\u261?cych przepis\u243?w:
\par 
\par - art. 6 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. l oraz art. 4 ust. l u.p.z.p., poprzez przekroczenie granic przys\u322?uguj\u261?cego gminie w\u322?adztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnie\u324? skar\u380?\u261?cych wynikaj\u261?cych z prawa w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci skar\u380?\u261?cych po\u322?o\u380?onych, na terenie obj\u281?tym planem;
\par 
\par - art. 140 ustawy Kodeks cywilny poprzez nieuprawnione ograniczenie prawa w\u322?asno\u347?ci skar\u380?\u261?cych.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy domagali si\u281? stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y Rady Miasta Krakowa nr CIII/1579/14 w ca\u322?o\u347?ci, wzgl\u281?dnie jedynie w zakresie ustale\u324? dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci do nich nale\u380?\u261?cych. W uzasadnieniu tych zarzut\u243?w wskazano m.in.:
\par 
\par Zarzut naruszenia art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Skar\u380?\u261?cy podali, \u380?e zestawienie tre\u347?ci planu miejscowego (cz\u281?\u347?ci tekstowej i graficznej) z ustaleniami obowi\u261?zuj\u261?cego Studium pozwala na wskazanie nast\u281?puj\u261?cych niezgodno\u347?ci pomi\u281?dzy tymi dokumentami:
\par 
\par a) przeznaczenie ternu MW.1 Zgodnie z tre\u347?ci\u261? Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, teren istniej\u261?cej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej zlokalizowany jest w obr\u281?bie obszaru oznaczonego symbolem MN (tereny o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci). Wed\u322?ug zapis\u243?w studium, teren MN jest przeznaczony pod realizacj\u281? zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z niezb\u281?dnymi obiektami i urz\u261?dzeniami s\u322?u\u380?\u261?cymi realizacji cel\u243?w publicznych na poziomie lokalnym oraz obiektami i urz\u261?dzeniami us\u322?ug komercyjnych, s\u322?u\u380?\u261?cymi zaspokojeniu potrzeb mieszka\u324?c\u243?w na poziomie lokalnym. Zdaniem skar\u380?\u261?cych, na terenach oznaczonych w Studium symbolem MN nie ma mo\u380?liwo\u347?ci lokalizowania budynk\u243?w mieszkalnych wielorodzinnych. Obiekty takie mog\u261? by\u263? bowiem lokalizowane wy\u322?\u261?cznie w obr\u281?bie wyznaczonych w studium teren\u243?w MW lub MU. b) przeznaczenie teren\u243?w ZL.1, 2,5-8,17 - tereny las\u243?w. Wed\u322?ug Studium, wyznaczone w planie tereny las\u243?w ZL.l, ZL.2, ZL.5-8 i ZL. 17 zlokalizowane s\u261? w ca\u322?o\u347?ci w granicach teren\u243?w otwartych ZO z przeznaczeniem pod \u322?\u261?ki, pola uprawne, sady, ogrody, zadrzewienia, zaro\u347?la nadrzeczne, bulwary, cieki i zbiorniki wodne. W ocenie skar\u380?\u261?cych, okre\u347?lone w planie przeznaczenie wskazanych powy\u380?ej teren\u243?w ZL jest niezgodne z ustaleniami studium. Zagospodarowanie terenu jako "las" jest bowiem ca\u322?kowicie odmiennym sposobem zagospodarowania terenu ni\u380? urz\u261?dzenie teren\u243?w otwartych, co wynika wprost z tre\u347?ci studium, kt\u243?re wyra\u378?nie rozr\u243?\u380?nia tereny otwarte (ZO) od teren\u243?w zieleni le\u347?nej (ZL). c) niezgodno\u347?\u263? przyj\u281?tych w \u167? 13 ust. 4 pkt 2 planu wska\u378?nik\u243?w intensywno\u347?ci zabudowy dla teren\u243?w U.1 - U.4 z wska\u378?nikami okre\u347?lonymi w Studium. Okre\u347?lone w \u167? 13 ust. 4 pkt 2 maksymalne wska\u378?niki intensywno\u347?ci zabudowy (na poziomie do 0,6 w przypadku terenu U.1 i U.2, 0,5 w przypadku terenu U.3 i 0,7 na terenie U.4) przekraczaj\u261? wska\u378?niki okre\u347?lone w Studium. Wed\u322?ug Studium bowiem intensywno\u347?\u263? zabudowy na obszarze przeznaczonym pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci (MN) nie mo\u380?e bowiem przekracza\u263? w strefie przedmie\u347?\u263? wska\u378?nika 0,4. Okre\u347?lenie w planie wska\u378?nika intensywno\u347?ci zabudowy na poziomie znacznie wy\u380?szym ni\u380? dopuszcza Studium nale\u380?y, zdaniem skar\u380?\u261?cych, uzna\u263? za istotne naruszenie ustale\u324? studium, daj\u261?ce podstaw\u281? do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y. d) nieprawid\u322?owe wyznaczenie granic terenu zieleni fortecznej \u8212? ZPf.1 \u8211? 3. Wed\u322?ug skar\u380?\u261?cych, nie zosta\u322?y wyznaczone zgodnie ze Studium granice teren\u243?w zieleni fortecznej. Cz\u281?\u347?\u263? terenu zieleni fortecznej zosta\u322?a bowiem obj\u281?ta w planie granicami terenu ZC.l (teren cmentarza). Natomiast teren zieleni fortecznej ZPf.3 zosta\u322? wyznaczony w ca\u322?o\u347?ci w obr\u281?bie teren\u243?w otwartych ZO. Rozwi\u261?zania te w ocenie skar\u380?\u261?cych uzasadniaj\u261? stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci kwestionowanej uchwa\u322?y. e) Wprowadzenie teren\u243?w us\u322?ug na wyznaczonym w Studium obszarze MN. Tereny zabudowy us\u322?ugowej oznaczone w planie symbolem U.l.-U.4 zosta\u322?y wyznaczone na obszarze, kt\u243?ry w studium przeznaczony by\u322? pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci (MN).
\par 
\par Zdaniem skar\u380?\u261?cych, Studium dopuszcza lokalizowanie zabudowy us\u322?ugowej (zar\u243?wno w zakresie us\u322?ug publicznych, jak i us\u322?ug komercyjnych) na terenach oznaczonych symbolem MN, niemniej zastrzega, \u380?e maj\u261? to by\u263? niezb\u281?dne obiekty i urz\u261?dzenia s\u322?u\u380?\u261?ce realizacji cel\u243?w publicznych na poziomie lokalnym oraz obiekty i urz\u261?dzenia us\u322?ug komercyjnych s\u322?u\u380?\u261?ce zaspokojeniu potrzeb mieszka\u324?c\u243?w na poziomie lokalnym. Tymczasem w kwestionowanym planie miejscowym, w odniesieniu do obszar\u243?w zabudowy us\u322?ugowej wyznaczonych w granicach terenu MN, brak jest zastrze\u380?enia dotycz\u261?cego lokalnego charakteru us\u322?ug mo\u380?liwych do lokalizowania na tych terenach. W ocenie skar\u380?\u261?cych regulacja taka w istotny spos\u243?b naruszaj\u261?ce ustalenia Studium. f) wy\u322?\u261?czenie spod zabudowy du\u380?ej cz\u281?\u347?ci wyznaczonych w Studium teren\u243?w MN. Zarzut ten zosta\u322? w skardze szczeg\u243?\u322?owo uzasadniony przez podanie teren\u243?w, kt\u243?re wbrew zapisom Studium nie zosta\u322?y przeznaczone pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci MN i wskazanie argumentacji na poparcie stanowiska skar\u380?\u261?cych. Wskazano m.in., \u380?e rozszerzenie teren\u243?w otwartych kosztem teren\u243?w przewidzianych w studium pod zabudow\u281? ma w istocie na celu ochron\u281? zlokalizowanej na tych terenach zieleni. Podniesiono, \u380?e podejmowanie dzia\u322?a\u324? maj\u261?cych na celu, ochron\u281? walor\u243?w przyrodniczych obszaru nie mo\u380?e pozostawa\u263? w sprzeczno\u347?ci z wi\u261?\u380?\u261?cymi organ przepisami do jakich nale\u380?\u261? ustalenia Studium. 2. zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 3 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy podali, \u380?e nie znajduje umocowania w przepisach powszechnie obowi\u261?zuj\u261?cych okre\u347?lony w \u167? 4 pkt 3 planu miejscowego zakaz stosowania w nowoprojektowanych budynkach mieszkalnych i us\u322?ugowych materia\u322?\u243?w wyko\u324?czeniowych o niskim standardzie takich jak: blacha falista, papa, siding oraz element\u243?w refleksyjnych, odblaskowych i fosforyzuj\u261?cych, z dopuszczeniem papy na dachach p\u322?askich. Wskazano, \u380?e zakres ingerencji w tym zakresie zosta\u322? przez ustawodawc\u281? ograniczony jedynie do okre\u347?lenia kolorystyki obiekt\u243?w budowlanych oraz pokrycia dach\u243?w, co wynika z tre\u347?ci art. 15 ust. 3 pkt 8 u.p.z.p. Z tre\u347?ci tego przepisu wynika , \u380?e rada gminy nie jest uprawniona do nieograniczonej ingerencji w rodzaj wykorzystywanych przez w\u322?a\u347?cicieli nieruchomo\u347?ci materia\u322?\u243?w budowlanych. Umocowanie ustawowe organu planistycznego ogranicza si\u281? w tym zakresie bowiem jedynie do mo\u380?liwo\u347?ci narzucenia kolorystki obiekt\u243?w budowlanych i pokrycia dach\u243?w. Podkre\u347?lono, \u380?e zakazy zawarte w \u167? 4 pkt 3 planu miejscowego, wykraczaj\u261? w cz\u281?\u347?ci poza umocowanie ustawowe organu planistycznego do ingerencji w prawo w\u322?asno\u347?ci. 3. zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
\par 
\par Zdaniem skar\u380?\u261?cych, nie by\u322?o dopuszczalne wyznaczenie na rysunku zaskar\u380?onego planu miejscowego przebiegu granic planowanego parku kulturowego "Rajsko \u8211? Kosocice". Wskazano, \u380?e granice parku kulturowego zostan\u261? dopiero ustalone w uchwale rady gminy po zasi\u281?gni\u281?ciu opinii wojew\u243?dzkiego konserwatora zabytk\u243?w. Zatem, wyznaczenie granic parku kulturowego, kt\u243?ry jeszcze nie zosta\u322? utworzony jest bezzasadne oraz niezgodne z zasadami prawid\u322?owej legislacji. Naniesienie na rysunku planu granic nieistniej\u261?cego parku kulturowego mo\u380?e przy tym wprowadza\u263? w b\u322?\u261?d obywateli, co do przeznaczenia oraz zasad zagospodarowania poszczeg\u243?lnych teren\u243?w planu miejscowego. 4. Zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z \u167? 7 pkt 8 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy wskazali, \u380?e w uchwalonym planie miejscowym, dla niekt\u243?rych obszar\u243?w nie zosta\u322?y okre\u347?lone wszystkie konieczne parametry zabudowy. Dotyczy to w szczeg\u243?lno\u347?ci: teren\u243?w oznaczonych symbolem ZL.1 do ZL.18. Dla tych bowiem teren\u243?w nie wyznaczono jakichkolwiek parametr\u243?w zabudowy, mimo, i\u380? dopuszczono ich zabudow\u281?, zwi\u261?zan\u261? z gospodark\u261? le\u347?n\u261?.
\par 
\par 5. Zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i \u167? 4 pkt 8 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skar\u380?\u261?cy podnie\u347?li, \u380?e przedmiotem regulacji zaskar\u380?onego planu jest tylko kwestia podzia\u322?\u243?w dzia\u322?ek budowlanych, gdy tymczasem tre\u347?\u263? art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ogranicza si\u281? jedynie do nieruchomo\u347?ci o charakterze budowlanym. W planie miejscowym brak jest natomiast regulacji dotycz\u261?cych scale\u324? dzia\u322?ek, w tym w szczeg\u243?lno\u347?ci maksymalnej szeroko\u347?ci nowo scalonych dzia\u322?ek, czy te\u380? ich maksymalnych powierzchni. W zwi\u261?zku z powy\u380?szym skar\u380?\u261?cy stwierdzili, \u380?e ustalenia planu s\u261? niezgodne z przepisem art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. oraz \u167? 4 pkt 8 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z kt\u243?rym ustalenia dotycz\u261?ce szczeg\u243?\u322?owych zasad i warunk\u243?w scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci powinny zawiera\u263? okre\u347?lenie parametr\u243?w dzia\u322?ek uzyskiwanych w wyniku scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci, w szczeg\u243?lno\u347?ci minimalnych lub maksymalnych szeroko\u347?ci front\u243?w dzia\u322?ek, ich powierzchni oraz okre\u347?lenie k\u261?ta po\u322?o\u380?enia granic dzia\u322?ek w stosunku do pasa drogowego. R\u243?wnocze\u347?nie zdaniem skar\u380?\u261?cych, brak by\u322?o podstaw do odst\u261?pienia od wyznaczenia granic obszar\u243?w wymagaj\u261?cych przeprowadzenia scale\u324? i podzia\u322?\u243?w nieruchomo\u347?ci. Stanowi to naruszenie art. 15 ust. 3 pkt l u.p.z.p.
\par 
\par 6. zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz \u167? 4 pkt 9 lit. a rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par a) skar\u380?\u261?cy podkre\u347?lili, \u380?e kwestionowany plan miejscowy nie okre\u347?la w cz\u281?\u347?ci opisowej, w spos\u243?b odpowiedni, zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji, czego wymaga art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz \u167? 4 pkt 9 ww rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury. Parametry ulic powinny by\u263? zawarte w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu, a nie tylko na rysunku planu. Wynika to z tre\u347?ci przepisu \u167? 4 wskazanego wy\u380?ej rozporz\u261?dzenia, kt\u243?ry okre\u347?la spos\u243?b zapisywania ustale\u324? planu w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu miejscowego, a nie w cz\u281?\u347?ci graficznej. Analiza ustale\u324? zaskar\u380?onego planu miejscowego prowadzi do wniosku, \u380?e nie zosta\u322?y w nim okre\u347?lone w spos\u243?b odpowiedni parametry (przede wszystkim szeroko\u347?ci) dr\u243?g na obszarze obj\u281?tym ustaleniami planu. W planie wskazano jedynie minimaln\u261? szeroko\u347?\u263? jezdni wchodz\u261?cych w sk\u322?ad poszczeg\u243?lnych dr\u243?g, bez wskazania w tre\u347?ci planu jej maksymalnej szeroko\u347?ci. Dalej zauwa\u380?ono, \u380?e w tre\u347?ci planu nie okre\u347?lono w spos\u243?b wystarczaj\u261?cy warunk\u243?w powi\u261?za\u324? uk\u322?adu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z uk\u322?adem zewn\u281?trznym. Wskazano, \u380?e z tre\u347?ci planu miejscowego wynika, i\u380? organ wyznaczy\u322? nie tylko przebieg dr\u243?g publicznych, ale r\u243?wnie\u380? dr\u243?g wewn\u281?trznych co nie by\u322?o dopuszczalne.
\par 
\par d) zarzucono, \u380?e z tre\u347?ci \u167? 4 pkt 9 w/w rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury wynika, \u380?e w planie miejscowym nale\u380?y okre\u347?li\u263? ilo\u347?\u263? miejsc parkingowych w stosunku do ilo\u347?ci mieszka\u324? lub ilo\u347?ci zatrudnionych albo powierzchni obiekt\u243?w us\u322?ugowych i produkcyjnych. W \u167? 7 planu miejscowego organ okre\u347?li\u322? wska\u378?nik ilo\u347?ci miejsc parkingowych jednak w zakresie niekt\u243?rych rodzaj\u243?w zabudowy przedmiotowy parametr zosta\u322? okre\u347?lony w odniesieniu do nieprawid\u322?owych odno\u347?nik\u243?w. Zauwa\u380?ono, \u380?e w zakresie m.in. pensjonat\u243?w, dom\u243?w wypoczynkowych, czy te\u380? budynk\u243?w opieki zdrowotnej ilo\u347?\u263? miejsc parkingowych ma by\u263? obliczana proporcjonalnie do ilo\u347?ci "\u322?\u243?\u380?ek". Przedmiotowy zapis, odnosz\u261?cy si\u281? do ilo\u347?ci rzeczy ruchomych jest wi\u281?c bardzo nieprecyzyjny i mo\u380?e powodowa\u263? istotne nadu\u380?ycia w praktyce stosowania prawa oraz sporz\u261?dzania projektu budowlanego.
\par 
\par 7. zarzut naruszenia \u167? 10 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par Zdaniem skar\u380?\u261?cych, w spos\u243?b niewystarczaj\u261?cy zosta\u322?a uwzgl\u281?dniona kwestia wyst\u281?powania na obszarze planu miejscowego teren\u243?w osuwiskowych, w szczeg\u243?lno\u347?ci w kontek\u347?cie planowanej rozbudowy dr\u243?g publicznych oraz infrastruktury technicznej. Podkre\u347?lono, \u380?e sporz\u261?dzona dokumentacja osuwisk wyznaczonych na terenach Kosocic, a tak\u380?e s\u261?siedniego Rajska i Soboniowic, nie spe\u322?nia wymaganych warunk\u243?w zawartych w instrukcjach opracowania map osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi i inwentaryzacji osuwisk oraz zasad i kryteri\u243?w wyznaczania obszar\u243?w predysponowanych do ich wyst\u281?powania. Sporz\u261?dzona przez Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny w Krakowie mapa dokumentacyjna osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi ju\u380? w metodzie bada\u324? wykazuje na powa\u380?ne uchybienia dotycz\u261?ce okresu wyznaczania osuwisk, mianowicie terminu wizji terenu, kt\u243?ra wed\u322?ug instrukcji opracowania mapy osuwisk powinna by\u263? dokonana wczesn\u261? wiosn\u261? lub p\u243?\u378?n\u261? jesieni\u261?, po okresie wegetacji. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku dokumentacja przypuszczalnie zosta\u322?a sporz\u261?dzona na podstawie wizji przeprowadzonej latem, kiedy weryfikacja istnienia osuwisk i ich zakresu by\u322?a niemo\u380?liwa lub znacznie utrudniona. Ponadto, zwr\u243?cono uwag\u281? na okoliczno\u347?\u263? braku sporz\u261?dzenia kart rejestru zagro\u380?onych teren\u243?w i kart dokumentuj\u261?cych osuwisk. Z tre\u347?ci opracowanej przez Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny opracowania pn.: "Mapy dokumentacyjne osuwiska i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi w skali l:10000 Miasto Krak\u243?w Dzielnice I - VII oraz X - XI wynika jednoznacznie, \u380?e w trakcie sporz\u261?dzania przedmiotowego opracowania zasi\u281?g niekt\u243?rych osuwisk by\u322? utrudniony ze wzgl\u281?du na zatarcie granic spowodowanych dzia\u322?alno\u347?ci\u261? cz\u322?owieka, g\u322?\u243?wnie przez rolnictwo i budownictwo i dlatego na tych obszarach wyznaczono granice jako "przypuszczalne t niepewne".
\par 
\par Wg skar\u380?\u261?cych plan miejscowy zosta\u322? sporz\u261?dzony w oparciu o nieprecyzyjne dane
\par 
\par Zauwa\u380?ono r\u243?wnie\u380?, \u380?e pomimo przywo\u322?anych powy\u380?ej okoliczno\u347?ci, w planie nie zosta\u322? przewidziany odpowiedni i kompletny system odwodnienia i melioracji. Jest to o tyle istotne, \u380?e w tre\u347?ci sporz\u261?dzonej w ramach procedury planistycznej prognozy oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko wskazano na konieczno\u347?\u263? zastosowania kompleksowych rozwi\u261?za\u324? w zakresie odprowadzania w\u243?d opadowych. Pomimo takich informacji zawartych w prognozie, w tre\u347?ci planu brak jest rozwi\u261?za\u324? o charakterze kompleksowych dotycz\u261?cych przedmiotowego problemu.
\par 
\par 8. zarzut naruszenia art. 17 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zwi\u261?zku z \u167? 11 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skar\u380?\u261?cy podnie\u347?li, \u380?e sporz\u261?dzona na potrzeby kwestionowanego planu prognoza skutk\u243?w finansowych jego uchwalenia nie spe\u322?nia elementarnych wymog\u243?w stawianych przepisami prawa oraz wprowadza w b\u322?\u261?d co do rzeczywistych skutk\u243?w finansowych uchwalenia planu. Wskazano na brak uwzgl\u281?dnienia w prognozie skutk\u243?w finansowych, obci\u261?\u380?e\u324? wynikaj\u261?cych z tytu\u322?u odszkodowa\u324? oraz wykupu i zamiany nieruchomo\u347?ci okre\u347?lonych w art. 36 ust. 1-3 u.p.z.p. 9. zarzut dotycz\u261?cy naruszenia art. 17 pkt 9 u.p.z.p.
\par 
\par Zdaniem skar\u380?\u261?cych Rada Miasta Krakowa w nieprawid\u322?owy spos\u243?b rozstrzygn\u281?\u322?a o zg\u322?oszonych na etapie procedury planistycznej uwag do projektu planu. Ka\u380?da ze zg\u322?oszonych uwag powinna by\u263? rozpatrzona indywidualnie, a w konsekwencji rozstrzygni\u281?cie w tym zakresie tak\u380?e musi mie\u263? charakter indywidualnej uchwa\u322?y. Rozpatrzenie uwag powinno by\u263? czynno\u347?ci\u261? odr\u281?bn\u261? od uchwalenia planu i poprzedzaj\u261?c\u261? jego uchwalenie, aby ewentualne uwzgl\u281?dnione uwagi zawrze\u263? w projekcie planu. Skar\u380?\u261?cy podkre\u347?lili, \u380?e powa\u380?nym uchybieniem by\u322?o ca\u322?kowite zaniechanie g\u322?osowania w przedmiocie zg\u322?oszonych uwag i poprzestanie na do\u322?\u261?czeniu listy nieuwzgl\u281?dnionych uwag, jako za\u322?\u261?cznika do uchwa\u322?y w przedmiocie uchwalenia planu. Powy\u380?sze powoduje, \u380?e w przedstawionym zakresie dosz\u322?o do istotnego naruszenia trybu sporz\u261?dzania planu miejscowego, co powinno skutkowa\u263? stwierdzeniem niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onego planu (art. 28 ust. l u.p.z.p.).
\par 
\par Uzasadnienie zarzut\u243?w indywidualnych poszczeg\u243?lnych skar\u380?\u261?cych, dotycz\u261?ce naruszenia art. 6 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 u.p.z.p. (przekroczenie w\u322?adztwa planistycznego przez gmin\u281? odno\u347?nie do przeznaczenia w planie ich nieruchomo\u347?ci) przedstawia\u322?o si\u281? nast\u281?puj\u261?co.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy M. K. wskaza\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 77/12, 77/13, 77/14, 77/15, 77/16, 77/17, 78/6, 78/7, 78/8, 78/9, 78/0 obr. 96 Podg\u243?rze w Krakowie W kwestionowanym planie miejscowym dzia\u322?ki te znajduj\u261? si\u281? na obszarze:
\par 
\par - Zw.7 (ziele\u324? nieurz\u261?dzona, obudowa biologiczna ciek\u243?w naturalnych i row\u243?w; dzia\u322?ka nr 77/12 oraz cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki nr 77/13, 77/14).
\par 
\par - Zw.8 (ziele\u324? nieurz\u261?dzona, obudowa biologiczna ciek\u243?w naturalnych i row\u243?w; dzia\u322?ka nr 78/10)
\par 
\par R5 (tereny rolnicze; dzia\u322?ki nr 77/15,77/16,77/17,78/6,78/7,78/9 oraz cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ek nr 77/13,77/14,78/10.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy poda\u322?, \u380?e dzia\u322?ki po\u322?o\u380?one w terenie ZW.7 i Zw.8 wy\u322?\u261?czone s\u261? spod zabudowy kubaturowej. Stosownie do tre\u347?ci planu, utrzymuje si\u281? na wskazanym terenie cieki naturalne i rowy oraz inne wody powierzchniowe, w tym stawy, oczka wodne, a tak\u380?e cieki okresowe. Nadto zakazuje si\u281? zabudowy, z dopuszczeniem lokalizacji obiekt\u243?w i urz\u261?dze\u324? wodnych, zalesie\u324?, ci\u261?g\u243?w pieszych, tras rowerowych, konnych, dojazd\u243?w niewyznaczonych oraz obiekt\u243?w infrastruktury technicznej. Wska\u378?nik terenu biologiczno-czynnego ustalony zosta\u322? na poziomie min. 85%.
\par 
\par Dzia\u322?ki znajduj\u261?ce si\u281? w terenie R.5 tak\u380?e wy\u322?\u261?czone zosta\u322?y spod zabudowy (utrzymuje si\u281? jedynie legalnie istniej\u261?c\u261? zabudow\u281? (par. 20 ust. 2 planu), z dopuszczeniem remontu i przebudowy. Powy\u380?sze ograniczenia zabudowy s\u261? istotne bowiem skar\u380?\u261?cy uzyska\u322? 6 decyzji o warunkach zabudowy (w 2010 r. i 2012 r.) dla inwestycji polegaj\u261?cych na budowie budynk\u243?w mieszkalnych jednorodzinnych z infrastruktur\u261? techniczn\u261?. Nadto, skar\u380?\u261?cy M. K. uzyska\u322? decyzj\u281? o pozwoleniu na budow\u281? (w dniu 25.05.2012 r.) dla wewn\u281?trznej drogi dojazdowej na dzia\u322?kach nr 78/3, 77/11, 78/5, kt\u243?ra mia\u322?a stanowi\u263? dojazd do nieruchomo\u347?ci obj\u281?tych uzyskanymi uprzednio decyzjami o warunkach zabudowy. Jak wskaza\u322? skar\u380?\u261?cy, poni\u243?s\u322? on koszty budowy tej drogi i urz\u261?dze\u324? infrastruktury technicznej. Gmina za\u347?, uchwalaj\u261?c plan, nie wzi\u281?\u322?a pod uwag\u281? plan\u243?w inwestycyjnych skar\u380?\u261?cego. Wy\u322?\u261?czono spod zabudowy tereny nie uwzgl\u281?dniaj\u261?c faktu, \u380?e inwestor rozpocz\u261?\u322? realizacj\u281? infrastruktury technicznej (uk\u322?adu komunikacyjnego). Natomiast plan miejscowy wykluczy\u322? mo\u380?liwo\u347?\u263? zrealizowania zamierzonych inwestycji. Organ planistyczny nie wzi\u261?\u322? pod uwag\u281? faktu rozpocz\u281?cia przez inwestora realizacji infrastruktury technicznej, w tym uk\u322?adu komunikacyjnego.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy J. N. poda\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 172/1 oraz 172/2 obr\u281?b 99 jedn. ewid. Podg\u243?rze w Krakowie. W kwestionowanym planie miejscowym wskazane dzia\u322?ki znajduj\u261? si\u281? na obszarze oznaczonym symbolem R.2 - tereny rolnicze (par. 20 ust. 1 planu). Na terenach oznaczonych symbolem R.2 zosta\u322? ustanowiony zakaz zabudowy. Zgodnie z tre\u347?ci\u261? \u167? 20 ust. 2 planu miejscowego w terenach R.2 utrzymuje si\u281? jedynie istniej\u261?c\u261? legalnie zabudow\u281? w obr\u281?bie istniej\u261?cych dzia\u322?ek, z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych budynk\u243?w.
\par 
\par Skar\u380?\u261?ca L. K. poda\u322?a, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ki nr 198, kt\u243?ra w planie miejscowym znajduje si\u281? w terenie oznaczonym symbolem R.3 \u8211? tereny rolnicze. Na obszarze tym obowi\u261?zuje zakaz zabudowy (par. 20 ust. 1 planu). Utrzymuje si\u281? jedynie legalnie istniej\u261?c\u261? zabudow\u281?, z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych budynk\u243?w (par. 20 ust. 2). Dopuszczalna jest budowa infrastruktury technicznej. Skar\u380?\u261?ca wskaza\u322?a skar\u380?\u261?ca, \u380?e jej dzia\u322?ka zosta\u322?a wy\u322?\u261?czona spod zabudowy mimo, \u380?e s\u261?siaduj\u261?ce tereny s\u261? zabudowane. Brak jest przeciwwskaza\u324? do zabudowy tej nieruchomo\u347?ci, bowiem nie sprzeciwia si\u281? temu jakikolwiek interes spo\u322?eczny. Powy\u380?sze, zdaniem skar\u380?\u261?cej, \u347?wiadczy o przekroczeniu w\u322?adztwa planistycznego przez gmin\u281?.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy S. J. poda\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 99 i 100 obr. 99 Podg\u243?rze w Krakowie. W zaskar\u380?onym planie miejscowym nieruchomo\u347?ci te znajduj\u261? si\u281? w terenie oznaczonym symbolem R.1 \u8211? tereny rolnicze. Obowi\u261?zuje tu zakaz zabudowy. Utrzymuje si\u281? jedynie legalnie istniej\u261?c\u261? zabudow\u281?, z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych budynk\u243?w. Dopuszczalna jest nadto budowa infrastruktury technicznej. Skar\u380?\u261?cy wskaza\u322? tak\u380?e, \u380?e jego dzia\u322?ka nr 99 jest cz\u281?\u347?ciowo zabudowana i le\u380?y w bliskim s\u261?siedztwie obszar\u243?w zabudowanych budynkami jednorodzinnymi. S\u261?siednia zabudowa jest usytuowana na dzia\u322?kach zlokalizowanych wzd\u322?u\u380? pasa drogowego. Powy\u380?sze, zdaniem S. J. winno uzasadnia\u263? okre\u347?lenie przeznaczenia tego terenu, jako budowlanego. Za takim wnioskiem przemawia\u263? ma r\u243?wnie\u380? dobry dost\u281?p komunikacyjny do dzia\u322?ki oraz brak wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych wykluczaj\u261?cych zabudow\u281?. Okre\u347?lenie tego terenu jako R.1 \u8211? poprzez wy\u322?\u261?czenie zabudowy cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ki nr 99 i ca\u322?ej dzia\u322?ki nr 100 - stanowi o przekroczeniu w\u322?adztwa planistycznego przez organ.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy J. G. poda\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 366 i 368 obr. 96 Podg\u243?rze w Krakowie, po\u322?o\u380?onych w rejonie ul. G.
\par 
\par - w planie nieruchomo\u347?\u263? ta znajduje si\u281? w terenie oznaczonym symbolem:
\par 
\par \u8226? Z.28 \u8211? tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej (znaczna cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ek nr 366 i 368);
\par 
\par \u8226? KDD.9 \u8211? tereny dr\u243?g publicznych dojazdowych (cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki 366);
\par 
\par \u8226? MN.24 \u8211? tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki 366)
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy wskaza\u322?, \u380?e \u167? 17 planu przeznacza tereny Z.1 do Z.33 pod tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej. W ramach przeznaczenia teren\u243?w utrzymuje si\u281? istniej\u261?ce tereny rolnicze w tym sady i ogrody przydomowe. W wyznaczonych terenach utrzymuje si\u281? istniej\u261?c\u261? legalnie zabudow\u281? w obr\u281?bie istniej\u261?cych dzia\u322?ek, z zastrze\u380?eniem \u167? 5 ust. 1 pkt 1 planu (kt\u243?ry dotyczy osuwisk, niewyst\u281?puj\u261?cych jednak na dzia\u322?kach tego skar\u380?\u261?cego).
\par 
\par W terenach Z.28 dopuszcza si\u281? lokalizacj\u281? zalesie\u324?, ci\u261?g\u243?w pieszych, tras rowerowych i konnych, dojazd\u243?w niewyznaczonych, obiekt\u243?w infrastruktury technicznej. Wska\u378?nik terenu biologicznie czynnego dla cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ek oznaczonych symbolem Z.28 okre\u347?lono na min. 80 %. Zdaniem skar\u380?\u261?cego, powy\u380?sze oznacza zakaz zabudowy cz\u281?\u347?ci jego dzia\u322?ki, z wyj\u261?tkiem wskazanych wy\u380?ej rodzaj\u243?w obiekt\u243?w, a to oznacza przekroczenie w\u322?adztwa planistycznego przez organ. Podkre\u347?lono, \u380?e dzia\u322?ka nr 366 jest ju\u380? zabudowana, a ponadto le\u380?y w bliskim s\u261?siedztwie obszar\u243?w zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, zlokalizowanymi mi\u281?dzy ul. G. i P.. Uzasadnia to przeznaczenie tego terenu pod zabudow\u281?. Brak jest te\u380? wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych wykluczaj\u261?cych mo\u380?liwo\u347?\u263? zabudowy dzia\u322?ki. Odno\u347?nie za\u347? do cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ki nr 368 (teren KDD.9) skar\u380?\u261?cy poda\u322?, \u380?e organy planistyczne nie wykaza\u322?y konieczno\u347?ci poszerzenia odcinka pasa dr\u243?g komunikacji, kosztem jego terenu i pozbawienia mo\u380?liwo\u347?ci jego zabudowy.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy \u321?. N. poda\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 189/12, 199/5 obr. 99 Podg\u243?rze w Krakowie. Dzia\u322?ki te po\u322?o\u380?one s\u261? w rejonie ul. B.. W zaskar\u380?onym planie miejscowym nieruchomo\u347?ci te znajduj\u261? si\u281? na terenie oznaczonym symbolem Z.22 (tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej). Zgodnie z \u167? 17 planu, w terenach Z.1-Z33 utrzymuje si\u281? istniej\u261?ce tereny rolnicze, w tym sady i ogrody przydomowe. W terenach tych utrzymuje si\u281? istniej\u261?c\u261? legalnie zabudow\u281?, z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych obiekt\u243?w, z zastrze\u380?eniem \u167? 5 ust. 1 pkt 1, kt\u243?ry dotyczy osuwisk nie wyst\u281?puj\u261?cych w obr\u281?bie dzia\u322?ek skar\u380?\u261?cego. W terenie Z.22 dopuszcza si\u281? lokalizacj\u281?: zalesie\u324?, ci\u261?g\u243?w pieszych, tras rowerowych i konnych, dojazd\u243?w niewyznaczonych, obiekt\u243?w infrastruktury technicznej. Wska\u378?nik terenu biologicznie czynnego dla cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ek oznaczonych symbolem Z.22 zosta\u322? wyznaczony na poziomie min. 80 %.
\par 
\par Zdaniem skar\u380?\u261?cego, powy\u380?sze oznacza zakaz zabudowy w dzia\u322?ek, z wyj\u261?tkiem wskazanych wy\u380?ej obiekt\u243?w. T\u281? sytuacj\u281? skar\u380?\u261?cy \u321?. N. ocenia jako nieuzasadnion\u261?. Dzia\u322?ka nr 189/12 oraz 199/5 od p\u243?\u322?nocy granicz\u261? z budynkami jednorodzinnymi, od po\u322?udnia przylegaj\u261? do pasa drogowego (ul. B.), od wschodniej \u8211? do pasa drogi wewn\u281?trznej (KDW.8). Bezpo\u347?rednie wi\u281?c s\u261?siedztwo tych dzia\u322?ek z terenami zabudowanymi oraz dobry dost\u281?p komunikacyjny do dzia\u322?ki uzasadnia przeznaczenie tego terenu jako budowlany. Brak jest te\u380? wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych mog\u261?cych wskazywa\u263? na zasadno\u347?\u263? wy\u322?\u261?czenia nieruchomo\u347?ci spod zabudowy.
\par 
\par W odpowiedzi na opisane skargi, Prezydent Miasta Krakowa wni\u243?s\u322? o ich oddalenie. Organ przedstawi\u322? procedur\u281? planistyczn\u261? poprzedzaj\u261?c\u261? uchwalenie zaskar\u380?onej uchwa\u322?y stwierdzaj\u261?c, \u380?e by\u322?a ona prawid\u322?owa.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do kwestii zgodno\u347?ci zaskar\u380?onego planu miejscowego ze Studium, organ poda\u322?, \u380?e dla poszczeg\u243?lnych obszar\u243?w obj\u281?tych ustaleniami planu, w Studium okre\u347?lono r\u243?\u380?ne kierunki zagospodarowania. By\u322?y to tereny oznaczone symbolami: MN (funkcja mieszkaniowa niskiej intensywno\u347?ci), ZF (ziele\u324? forteczna), Zo (tereny otwarte, w tym rolnicza przestrze\u324? produkcyjna), ZL (ziele\u324? le\u347?na), KT (podstawowe korytarze drogowo- uliczne). Ka\u380?demu z tych teren\u243?w okre\u347?lono g\u322?\u243?wne funkcje zagospodarowania, g\u322?\u243?wne kierunki zagospodarowania oraz warunki i standardy wykorzystania terenu. Organ zauwa\u380?y\u322?, \u380?e ocena zgodno\u347?ci planu miejscowego z zapisami studium polega nie tylko na badaniu planu z wybranymi cz\u281?\u347?ciami studium, kt\u243?re odnosz\u261? si\u281? do wskazania g\u322?\u243?wnych funkcji danego terenu, ale powinna zosta\u263? dokonana tak\u380?e poprzez por\u243?wnanie pozosta\u322?ych zapis\u243?w Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa. Dopiero ca\u322?o\u347?ciowe przeprowadzenie badania zgodno\u347?ci postanowie\u324? miejscowego planu z zapisami Studium decyduje o zachowaniu wymogu, o kt\u243?rym mowa w art. 15 ust, l i art. 20 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodno\u347?ci mi\u281?dzy planem miejscowym a Studium. Prezydent Miasta Krakowa podkre\u347?li\u322?, \u380?e przeznaczenie w planie miejscowym dla obszaru "Kosocice" okre\u347?lonych teren\u243?w nie by\u322?o ustalone dowolnie, lecz by\u322?o zgodne z ustaleniami Studium. Zajmuj\u261?c stanowisko wobec zawartych w skargach zarzut\u243?w odnosz\u261?cych si\u281? do niezgodno\u347?ci planu ze Studium, Prezydent Miasta Krakowa stwierdzi\u322?, \u380?e:
\par 
\par Teren o symbolu MW. l po\u322?o\u380?ony jest na obszarze zdefiniowanym wed\u322?ug Stadium pod tereny o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci (MN). Dyspozycja ta dotyczy zatem funkcji przewa\u380?aj\u261?cej na tym obszarze. Zgodnie z powy\u380?szym, wszystkie tereny mieszkaniowe na obszarze Kosocic, z wyj\u261?tkiem terenu MW. l zosta\u322?y przeznaczone pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? jednorodzinn\u261?, a jedynie teren MW.l zosta\u322? przeznaczony pod istniej\u261?c\u261? zabudow\u281? mieszkaniow\u261? wielorodzinn\u261? (por. \u167? 12 ust. l ustale\u324? planu), w kt\u243?rym zakazano lokalizacji nowych obiekt\u243?w, a dopuszczono jedynie przebudow\u281? i remont obiekt\u243?w ju\u380? istniej\u261?cych (par. 12 ust. 2 ustale\u324? planu). W tej sytuacji zabudowa ta jest funkcj\u261? przewa\u380?aj\u261?c\u261? na obszarze planu, co spe\u322?nia warunek okre\u347?lony w Studium, a wyznaczony teren MW.l jest tu wyj\u261?tkiem wynikaj\u261?cym z konieczno\u347?ci uwzgl\u281?dnienia stanu istniej\u261?cego. Podkre\u347?lono, \u380?e plan nie wyznacza nowych teren\u243?w pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? wielorodzinn\u261?, a jedynie utrzymuje istniej\u261?c\u261? struktur\u281? przestrzenn\u261? tej zabudowy, bez mo\u380?liwo\u347?ci powstania nowej tkanki budowlanej.
\par 
\par Przeznaczenie teren\u243?w ZL.l, Z\u321?.2, ZL.5 - Z\u322?.8, Z\u321?.17 wynika ze stanu faktycznego, tj. ze stanu okre\u347?lonego w mapie ewidencji grunt\u243?w. Dodatkowo wskazano, i\u380? wyznaczenie teren\u243?w "ZL" zwi\u261?zane by\u322?o z ustaleniami Studium, kt\u243?re wskazuj\u261? na konieczno\u347?\u263? wprowadzenia zalesie\u324? w terenach "ZO", z uwzgl\u281?dnieniem okre\u347?lonej w Studium strefy zwi\u281?kszenia lesisto\u347?ci oraz ochrony obszar\u243?w o najwy\u380?szych walorach przyrodniczych i krajobrazowych.
\par 
\par Warunki zabudowy teren\u243?w wskazanych w Studium jako tereny o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci (MN) zosta\u322?y wyznaczone zgodnie z ustaleniami Studium. W dokumencie polityki planistycznej gminy wskazano, \u380?e wska\u378?nik intensywno\u347?ci zabudowy dla teren\u243?w o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci w strefie przedmie\u347?\u263? nie powinien przekracza\u263? wielko\u347?ci 0,4 lub intensywno\u347?\u263? zabudowy winna zosta\u263? okre\u347?lona w planach miejscowych za pomoc\u261? innych parametr\u243?w odpowiadaj\u261?cych specyfice terenu. Organ sporz\u261?dzaj\u261?c projekt planu ustali\u322?, i\u380? dla obszaru Kosocic zasadnym b\u281?dzie wybranie drugiej opcji przy ustalaniu wska\u378?nika intensywno\u347?ci zabudowy. Odno\u347?nie istniej\u261?cych obiekt\u243?w us\u322?ugowych wyja\u347?niono, \u380?e ustalony g\u243?rny wska\u378?nik intensywno\u347?ci odpowiada obecnemu stanowi zagospodarowania teren\u243?w us\u322?ugowych. Natomiast okre\u347?lony w Studium wska\u378?nik intensywno\u347?ci 0,4 ustalono jako parametr maksymalny dla przewa\u380?aj\u261?cej funkcji teren\u243?w MN, czyli dla funkcji mieszkaniowej.
\par 
\par W dalszej cz\u281?\u347?ci odpowiedzi na skarg\u281? organ wskaza\u322?, \u380?e wyznaczone w obszarze planu obszary przeznaczone pod us\u322?ugi (tereny U.l - U.4), to tereny przeznaczone do realizacji niezb\u281?dnych obiekt\u243?w i urz\u261?dze\u324? s\u322?u\u380?\u261?cych obs\u322?udze lokalnej spo\u322?eczno\u347?ci. Organ wyja\u347?ni\u322?, \u380?e teren U. l to dom kultury (biblioteka), teren U.2 - ko\u347?ci\u243?\u322? wraz z plebani\u261?, U.3 - wskazany w planie (\u167? 13 ust.2 pkt 3 ustale\u324? planu) jako miejsce lokalizacji obiekt\u243?w wzmacniaj\u261?cych funkcj\u281? us\u322?ugow\u261? istniej\u261?cego centrum spo\u322?ecznego obszaru Kosocic. Powy\u380?sze wskazuje jednoznacznie na lokalny charakter funkcji wyznaczony na tym terenie. Odno\u347?nie za\u347? do terenu U.4 podano, i\u380? jest przeznaczony pod istniej\u261?c\u261? us\u322?ug\u281? komercyjn\u261?, s\u322?u\u380?\u261?c\u261? przede wszystkim zaspokojeniu potrzeb mieszka\u324?c\u243?w.
\par 
\par Wg Prezydenta Miasta Krakowa, ustalenia Studium nie wykluczaj\u261? mo\u380?liwo\u347?ci lokalizacji zabudowy us\u322?ugowej w terenach oznaczonych symbolem MN. Podkre\u347?lono, \u380?e obszar obj\u281?ty ustaleniami planu (252 ha) niew\u261?tpliwie wskazuje, \u380?e wyznaczenie czterech obszar\u243?w przeznaczonych pod zabudow\u281? us\u322?ugow\u261?, w tym zabudow\u281? us\u322?ugow\u261? istniej\u261?c\u261?, nie zmienia ustalonego w Studium kierunku zagospodarowania przeznaczenia terenu dla obszaru Kosocic, jakim s\u261? tereny o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji zabudowy mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci (MN).
\par 
\par Dalej organ szczeg\u243?\u322?owo odni\u243?s\u322? si\u281? do zarzut\u243?w dot. wy\u322?\u261?czenia mo\u380?liwo\u347?ci zabudowy niekt\u243?rych dzia\u322?ek (znajduj\u261?cych si\u281? w obszarach szczeg\u243?\u322?owo wskazanych w skardze).
\par 
\par Odno\u347?nie do zarzutu naruszenia trybu post\u281?powania planistycznego, Prezydent Miasta Krakowa wskaza\u322?, \u380?e za\u322?\u261?cznik o sposobie rozstrzygni\u281?cia nieuwzgl\u281?dnionych uwag stanowi sk\u322?adnik uchwa\u322?y o planie. Wraz z innymi dokumentami jest on przekazany organowi uchwa\u322?odawczemu gminy. Rada Miasta, przyst\u281?puj\u261?c do prac nad przekazanym jej projektem uchwa\u322?y podejmuje szereg dzia\u322?a\u324?, kt\u243?re wynikaj\u261? ze Statutu Miasta Krakowa i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W dalszej cz\u281?\u347?ci odpowiedzi na skarg\u281? przedstawiono kolejne czynno\u347?ci podejmowane przez Rad\u281? Miasta Krakowa w trakcie prac nad planem i wskazano, \u380?e rozpatrzenie uwag dokonywane jest w oparciu o ustalenia zawarte w projekcie za\u322?\u261?cznika do projektu uchwa\u322?y. Rozpatrzenie nast\u281?puje b\u261?d\u378? przez zaakceptowanie propozycji projektodawcy uchwa\u322?y, albo zostaje zmienione przez przeg\u322?osowanie wniesionej w tym zakresie poprawki. Brak poprawki oznacza, \u380?e ka\u380?dy radny oraz Rada Miasta Krakowa w ca\u322?o\u347?ci, uznali, i\u380? w ich ocenie zaistnia\u322?y przes\u322?anki warunkuj\u261?ce mo\u380?liwo\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia poszczeg\u243?lnych wniesionych uwag. Brak stosownego dzia\u322?ania radnych we wskazanym zakresie wskazuje, i\u380? akceptuj\u261? oceny projektodawcy uchwa\u322?y, kt\u243?ry sporz\u261?dza tak\u380?e projekt za\u322?\u261?cznika do niej, stanowi\u261?cego o sposobie rozpatrzenia nieuwzgl\u281?dnionych uwag. Zwr\u243?cono uwag\u281?, \u380?e art. 20 u.p.z.p. wskazuje, \u380?e uchwalenie planu nast\u281?puje jednocze\u347?nie z rozstrzygni\u281?ciem o sposobie rozpatrzenia uwag. Nie ma wi\u281?c mo\u380?liwo\u347?ci rozstrzygania o sposobie uwag przed podj\u281?cie uchwa\u322?y b\u261?d\u378? wydawania odr\u281?bnego rozstrzygni\u281?cia w tym przedmiocie.
\par 
\par Odno\u347?nie do zarzut\u243?w dotycz\u261?cych zakresu przedmiotowego planu (jego element\u243?w obligatoryjnych i fakultatywnych) organ poda\u322?, \u380?e zagadnienia planu okre\u347?lone w art. 15 ust. 2 u.p.z.p. nie musz\u261? by\u263? bezwzgl\u281?dnie w planie zawarte. Ich wyst\u261?pienie uzale\u380?nione jest od tego, czy na terenie obj\u281?tym planem wyst\u281?puj\u261? okre\u347?lone uwarunkowania faktyczne. Podkre\u347?lono, \u380?e plan miejscowy dla obszaru Kosocice uwzgl\u281?dnia niezb\u281?dne wymogi wskazane w art. 15 ust. 2 u.p.z.p.
\par 
\par W kwestii dotycz\u261?cej okre\u347?lenia w planie miejscowym rodzaj\u243?w materia\u322?\u243?w budowlanych mo\u380?liwych do u\u380?ywania w trakcie prowadzenia rob\u243?t budowlanych, organ planistyczny poda\u322?, \u380?e ta kwestia mo\u380?e by\u263? przedmiotem regulacji planu, je\u380?eli ma to wp\u322?yw na \u322?ad przestrzenny oraz walory architektoniczne przestrzeni. Podkre\u347?lono, \u380?e przepis art. 15 ust. 3 u.p.z.p. zawiera sformu\u322?owanie "w zale\u380?no\u347?ci od potrzeb". Wskazano, \u380?e teren Kosocic stanowi g\u322?\u243?wnie zabudowa jednorodzinna, zlokalizowana w otoczeniu cennych przyrodniczo teren\u243?w zielonych. W efekcie tego, uzasadniony jest zakaz u\u380?ywania materia\u322?\u243?w refleksyjnych, odblaskowych, fosforyzuj\u261?cych oraz "niskostandardowych". W kwestii dotycz\u261?cej wyznaczenia granic parku kulturowego "Rajsko-Kosocice" organ poda\u322?, \u380?e granice te zosta\u322?y przeniesione ze Studium jako element informacyjny, \u380?e w przysz\u322?o\u347?ci nast\u261?pi w\u322?\u261?czenie cz\u281?\u347?ci terenu do parku kulturowego.
\par 
\par Organ uzna\u322? za nieuzasadniony zarzut odnosz\u261?cy si\u281? do niewyznaczania w planie wszystkich parametr\u243?w zabudowy. Zaskar\u380?ony plan miejscowy uwzgl\u281?dnia bowiem wszystkie uwarunkowania faktyczne i spe\u322?nia wszystkie wymogi z art. 15 ust. 2 u.p.z.p. Odno\u347?nie do kwestii wysoko\u347?ci zabudowy wskazano, \u380?e wymogiem ustawowym jest okre\u347?lenie jedynie maksymalnej wysoko\u347?ci zabudowy.
\par 
\par R\u243?wnie\u380? zagadnienie dotycz\u261?ce zasad scale\u324? i podzia\u322?\u243?w nieruchomo\u347?ci, wg Prezydenta Miasta Krakowa, zosta\u322?o w planie wyznaczone prawid\u322?owo.
\par 
\par W niezb\u281?dnym zakresie zosta\u322?y w planie uregulowane tak\u380?e kwestie dotycz\u261?ce zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej (par.7 ust. 1 i par. 8 planu). Odno\u347?nie ustalonych parametr\u243?w dr\u243?g wskazano, i\u380? podstawowym parametrem drogi jest jej "klasa", z kt\u243?rej wynikaj\u261? inne parametry techniczne okre\u347?lone przepisami rozporz\u261?dzenia w sprawie warunk\u243?w technicznych jakim powinny odpowiada\u263? drogi publiczne i ich usytuowanie. Z przestrzennego punktu widzenia, istotnym parametrem jest szeroko\u347?\u263? pasa drogowego w liniach rozgraniczaj\u261?cych. Natomiast szeroko\u347?\u263? jezdni, chodnik\u243?w i innych urz\u261?dze\u324? drogowych wynikaj\u261? ze wskazanego rozporz\u261?dzenia i stanowi\u261? przedmiot projektu budowlanego drogi. Opis za\u347? powi\u261?za\u324? uk\u322?adu komunikacyjnego z uk\u322?adem zewn\u281?trznym zawiera \u167? 7 ust. 1 pkt 2 planu. Powi\u261?zania w zakresie infrastruktury technicznej okre\u347?laj\u261? par. 8 ust. 2 pkt 3, 8 ust. 3 pkt 3, 8 ust. 4 pkt 1, 8 ust. 5 pkt 1 i 2, 8 ust. 7 pkt 1 i 3.
\par 
\par W kwestii wyznaczenia w planie dr\u243?g wewn\u281?trznych organ podkre\u347?li\u322?, \u380?e nie stanowi to wady prawnej. Rozporz\u261?dzenie w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszcza mo\u380?liwo\u347?\u263? wydzielenia terenu pod drogi wewn\u281?trzne. Odno\u347?nie do wyznaczenia w planie wska\u378?nik\u243?w parkingowych (przez podanie ilo\u347?ci \u322?\u243?\u380?ek, uczestnik\u243?w, miejsc konsumpcyjnych) strona przeciwna poda\u322?a, \u380?e takie okre\u347?lenie powy\u380?szego parametru wynika zar\u243?wno z polityki parkingowej Miasta Krakowa, jak r\u243?wnie\u380? z faktu oznaczenia w planie rodzaj\u243?w obiekt\u243?w dla kt\u243?rych punktem okre\u347?lenia ilo\u347?ci miejsc parkingowych, nie powinna by\u263? ilo\u347?\u263? zatrudnionych czy te\u380? powierzchnia obiektu. Przyj\u281?te w planie uszczeg\u243?\u322?owienie by\u322?o uzasadnione merytorycznie i nie powoduje naruszenia og\u243?lnej zasady odniesienia wska\u378?nik\u243?w do liczby zatrudnionych czy te\u380? powierzchni obiekt\u243?w.
\par 
\par Prezydent Miasta Krakowa podkre\u347?li\u322? tak\u380?e, \u380?e osuwiska na terenie Kosocic zosta\u322?y wyznaczone na merytorycznej podstawie, tj. wg opracowania o nazwie "Mapy dokumentacyjne osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi" wykonanymi w skali 1:10 000, a obejmuj\u261?cymi Dzielnice I \u8211?VII i X-XI. Dokumenty te sporz\u261?dzone zosta\u322?y w 2011 r. przez Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny Oddzia\u322? Karpacki w Krakowie. Jest to jedyne opracowanie niezb\u281?dne do uregulowania zagadnie\u324? przestrzennych na obszarze Rajska, kt\u243?ry charakteryzuje si\u281? wyst\u281?powaniem zagro\u380?e\u324? zwi\u261?zanych z masowymi ruchami ziemi. Przyj\u281?te przez plan ograniczenia zabudowy, wynikaj\u261?c z konieczno\u347?ci uwzgl\u281?dniania w planach miejscowych wymaga\u324? ochrony zdrowia oraz bezpiecze\u324?stwa ludzi i mienia (art. 1 ust. 2 pkt 5 u.p.z.p.), a tak\u380?e wymaga\u324? zapobiegania ruchom masowym ziemi i ich skutkom (art. 101 pkt 2 Prawa ochrony \u347?rodowiska). Kwesti\u281? systemu odwodnienia reguluje min. par. 8 ust. 4 planu). Odno\u347?nie do zarzutu dotycz\u261?cego nieprawid\u322?owego sporz\u261?dzenia dokumentu prognozy skutk\u243?w finansowych, Prezydent Miasta Krakowa poda\u322?, \u380?e prognoza nie jest operatem szacunkowym. Dokument sporz\u261?dzony na potrzeby planu spe\u322?nia wszelkie wymogi stawiane przez prawo.
\par 
\par Co do zarzutu przekroczenia przez organ w\u322?adztwa planistycznego, Prezydent Miasta Krakowa poda\u322?, \u380?e przeznaczenie poszczeg\u243?lnych teren\u243?w zgodne jest z wymogami ustalonymi przez Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania Miasta Krakowa.
\par 
\par Ustosunkowuj\u261?c si\u281? do skargi M. K. wskaza\u322?, \u380?e dzia\u322?ki nr
\par 
\par 77/12,77/13,77/14,77/15,77/16,77/17,78/6,78/7,78/8,78/9,78/0 znajduj\u261? si\u281? poza okre\u347?lon\u261? w Studium granic\u261? teren\u243?w przeznaczonych do zainwestowania, wobec czego w planie zosta\u322?y wy\u322?\u261?czone spod zabudowy. Podkre\u347?lono, \u380?e wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla okre\u347?lonego zamierzenia inwestycyjnego nie mo\u380?e wp\u322?ywa\u263? na kszta\u322?t planu (art. 65 u.p.z.p.), bowiem nie przyznaje wnioskodawcy \u380?adnych praw i obowi\u261?zk\u243?w, poza okre\u347?leniem na jakich warunkach mo\u380?e by\u263? zagospodarowany teren. Ustosunkowuj\u261?c si\u281? do skargi J. N., L. K., S. J., \u321?. N. poda\u322?, \u380?e stanowi\u261?ce w\u322?asno\u347?\u263? skar\u380?\u261?cych dzia\u322?ki znajduj\u261? si\u281? poza okre\u347?lon\u261? w Studium granic\u261? teren\u243?w przeznaczonych do zainwestowania, wobec czego w planie zosta\u322?y wy\u322?\u261?czone spod zabudowy. Przeznaczenie w planie nieruchomo\u347?ci skar\u380?\u261?cych zgodne jest z wymogami Studium. W zwi\u261?zku ze skarg\u261? J. G. organ poda\u322?, \u380?e stanowi\u261?ce w\u322?asno\u347?\u263? skar\u380?\u261?cego dzia\u322?ki nr 366 i 368 znajduj\u261? si\u281? w ternie wskazanym w studium jako teren do zabudowy i zainwestowania. Wi\u281?ksza wi\u281?c cz\u281?\u347?\u263? obu dzia\u322?ek zosta\u322?a wyznaczona pod tereny zabudowy mieszkaniowej (MN.24), a w niewielkim fragmencie pod tereny dr\u243?g publicznych (KDD.9), jako niezb\u281?dne poszerzenie istniej\u261?cej ulicy. Takie przeznaczenie jest zgodne ze Studium, kt\u243?re dla terenu obejmuj\u261?cego wskazane dzia\u322?ki przewiduje funkcj\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci (MN). Nieznaczna natomiast cz\u281?\u347?\u263? obu dzia\u322?ek zosta\u322?a wy\u322?\u261?czona spod mo\u380?liwo\u347?ci zabudowy, a przeznaczona pod tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z funkcj\u261? rolnicz\u261? (Z.28). Wynika to z konieczno\u347?ci zapewnienia mo\u380?liwo\u347?ci bezpiecznego u\u380?ytkowania terenu, wobec wyst\u281?powania na nim osuwiska. Powy\u380?szy fakt wynika z dokument\u243?w opracowanych przez Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny Oddzia\u322? Karpacki w Krakowie. Wskazano tak\u380?e, \u380?e ustalenia studium dla teren\u243?w MN nie wykluczaj\u261? sytuacji, w kt\u243?rej wielko\u347?\u263? zabudowy i jej forma musz\u261? zosta\u263? dostosowane do lokalnych warunk\u243?w. Niew\u261?tpliwie niekorzystna struktura geologiczna teren\u243?w (osuwisko) stanowi takie lokalne uwarunkowanie, kt\u243?re nie pozwala wyznaczy\u263? przeznaczenia pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? dla ca\u322?ego terenu nieruchomo\u347?ci strony skar\u380?\u261?cej.
\par 
\par Na zasadzie art. 111 \u167? 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270; dalej powo\u322?ywana jako p.p.s.a.) S\u261?d zarz\u261?dzi\u322? po\u322?\u261?czenie do sprawy II SA/Kr 1277/14, spraw o sygnaturze akt II SA/Kr 1434/14, II SA/Kr 1435/14, II SA/Kr 1447/14, II SA/Kr 1448/14, II SA/Kr 1449/14 - do wsp\u243?lnego ich rozpoznania i rozstrzygni\u281?cia.
\par 
\par Na rozprawie w dniu 2.12.2014 r. pe\u322?nomocnik skar\u380?\u261?cych podkre\u347?li\u322?, \u380?e w przypadku skar\u380?\u261?cego M. K. wydane zosta\u322?y decyzje o warunkach zabudowy, a tak\u380?e decyzja w sprawie budowy drogi i droga ta zosta\u322?a wybudowana. Odno\u347?nie do sytuacji prawnej skar\u380?\u261?cego J. G., pe\u322?nomocnik wskaza\u322?, \u380?e teren osuwiskowy nie zosta\u322? wyznaczony precyzyjnie.
\par 
\par Pe\u322?nomocnik organu podkre\u347?li\u322?, \u380?e tereny osuwisk na obszarze obj\u281?tym zaskar\u380?onym planem zosta\u322?y ustalone w wyniku inwentaryzacji, zgodnie z regulacjami w tym zakresie.
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Krakowie rozpoznaj\u261?c skargi w pierwszej kolejno\u347?ci stwierdzi\u322?, \u380?e zachowane zosta\u322?y wymogi formalne do wniesienia skarg. Spe\u322?niony zosta\u322? wym\u243?g wcze\u347?niejszego (tj. przed wniesieniem skargi) bezskutecznego wezwania organu gminy przez skar\u380?\u261?cych - do usuni\u281?cia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skargi skar\u380?\u261?cych, zosta\u322?y wniesione do s\u261?du w terminie zgodnie w wymogami art. 53 \u167? 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi.
\par 
\par Nadto S\u261?d uzna\u322?, \u380?e wszyscy z wymienionych wy\u380?ej skar\u380?\u261?cych maj\u261? legitymacj\u281? \u8211? na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorz\u261?dzie gminnym \u8211? do zaskar\u380?enia wskazanej wy\u380?ej uchwa\u322?y Rady Miasta Krakowa. Skar\u380?\u261?cy dysponuj\u261? bowiem tytu\u322?ami prawnymi do nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onych na terenie obj\u281?tym zaskar\u380?on\u261? uchwa\u322?\u261?, kt\u243?ra ich zdaniem, narusza przys\u322?uguj\u261?ce im prawo w\u322?asno\u347?ci w spos\u243?b zaprezentowany w skargach. S\u261?d podkre\u347?li\u322?, \u380?e zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.; dalej powo\u322?ywana jako u.p.z.p.) kszta\u322?towanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie (...) miejscowych plan\u243?w zagospodarowania przestrzennego, nale\u380?y do zada\u324? w\u322?asnych gminy. Kontrola s\u261?du administracyjnego we wskazanym przedmiocie, jako kontrola legalno\u347?ci, ogranicza si\u281? jedynie do badania zgodno\u347?ci z prawem podejmowanych uchwa\u322?, a zw\u322?aszcza przestrzegania zasad planowania oraz okre\u347?lonej ustaw\u261? procedury planistycznej. Nie mo\u380?e za\u347? ona dotyczy\u263? celowo\u347?ci, czy s\u322?uszno\u347?ci dokonywanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rozstrzygni\u281?\u263?. S\u261?d powo\u322?a\u322? tre\u347?\u263? art. 28 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z kt\u243?rym naruszenie zasad sporz\u261?dzania planu miejscowego oraz istotne naruszenie trybu sporz\u261?dzania planu, a tak\u380?e naruszenie w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci organ\u243?w w tym zakresie, powoduj\u261? niewa\u380?no\u347?\u263? uchwa\u322?y rady gminy w ca\u322?o\u347?ci lub cz\u281?\u347?ci, a nast\u281?pnie dokona\u322? kontroli procedury planistycznej szczeg\u243?\u322?owo opisuj\u261?c w uzasadnieniu zaskar\u380?onego wyroku kolejne czynno\u347?ci planistyczne podejmowane przez organ i w jej wyniku S\u261?d nie stwierdzi\u322? jej naruszenia w stopniu, o kt\u243?rym m\u243?wi cytowany wy\u380?ej przepis art. 28 ust. 1 u.p.z.p. S\u261?d wskaza\u322? min., \u380?e organ planistyczny ustali\u322? termin rozpatrzenia uwag, zakres planu wyk\u322?adanego ponownie do wgl\u261?du. Og\u322?oszenie ukaza\u322?o si\u281? w Dzienniku Polskim z dnia 20.12.2013 r. oraz na tablicach og\u322?osze\u324? Urz\u281?du Miasta Krakowa. Uwagi do planu zosta\u322?y rozpatrzone zarz\u261?dzeniem Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6.03.2014 r. Zarz\u261?dzeniem z dnia 24.03.2014 r. Prezydent Miasta Krakowa przekaza\u322? projekt planu obszaru Kosocice - Radzie Miasta Krakowa pod obrady, wraz z wykazem nieuwzgl\u281?dnionych uwag (art. 17 pkt 14 u.p.z.p.).
\par 
\par Rada Miasta Krakowa podj\u281?\u322?a w dniu 23.04.2014 r. uchwa\u322?\u281? nr CIII/1579/14 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Kosocice, wraz za\u322?\u261?cznikami: graficznym (nr 1), rozstrzygni\u281?ciem o sposobie rozpatrzenia uwag wnoszonych do projektu planu miejscowego (nr 2), rozstrzygni\u281?ciem o sposobie realizacji zapisanych w planie miejscowym inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej nale\u380?\u261?cych do zada\u324? w\u322?asnych gminy oraz zasadach ich finansowania (nr 3). Uchwa\u322?a ta opublikowana zosta\u322?a w Dzienniku Urz\u281?dowym Wojew\u243?dztwa Ma\u322?opolskiego dnia 8 maja 2014 r. pod pozycj\u261? nr 2617.
\par 
\par Dalej S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e skar\u380?\u261?cy upatrywali naruszenia art. 17 pkt 9 u.p.z.p. i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. w braku rozstrzygni\u281?cia przez Rad\u281? Miasta Krakowa zg\u322?oszonych na etapie procedury planistycznej uwag do projektu planu, co przejawia\u263? si\u281? mia\u322?o w braku poddania ich pod indywidualne (odr\u281?bne) g\u322?osowanie. Zdaniem skar\u380?\u261?cych, ka\u380?da z uwag winna by\u263? bowiem rozpatrzona indywidualnie. Zarzut ten, S\u261?d oceni\u322? jako niezasadny podkre\u347?laj\u261?c, \u380?e z\u322?o\u380?one uwagi, w pierwszym rz\u281?dzie obowi\u261?zany jest rozpatrzy\u263? organ sporz\u261?dzaj\u261?cy projekt planu - w\u243?jt, burmistrz, prezydent (art. 17 pkt 14 ustawy), a nast\u281?pnie rada gminy uchwala plan, rozstrzygaj\u261?c jednocze\u347?nie o sposobie rozpatrzenia uwag zg\u322?oszonych do planu. Podj\u281?cie przez rad\u281? gminy uchwa\u322?y o uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z jednoczesnym rozstrzygni\u281?ciem o sposobie rozpatrzenia zg\u322?oszonych do niego uwag pozostaje w zgodzie z regulacj\u261? przewidzian\u261? w art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Z art.20 ust.1 u.p.z.p. i art.17 pkt 14 u.p.z.p. nie wynika, \u380?e uwzgl\u281?dniaj\u261?c indywidualny charakter uwag, wymaga\u263? bezwzgl\u281?dnie nale\u380?y indywidualnych rozstrzygni\u281?\u263? w stosunku do ka\u380?dej poszczeg\u243?lnej uwagi. Rozstrzygni\u281?cie rady ma wprawdzie charakter merytoryczny i towarzyszy mu ocena zasadno\u347?ci uwagi, a w wyniku tej oceny uwaga mo\u380?e zosta\u263? uwzgl\u281?dniona lub odrzucona. Przyj\u261?\u263? nale\u380?y w zwi\u261?zku z tym, \u380?e mo\u380?e to nast\u261?pi\u263? w jednym g\u322?osowaniu dotycz\u261?cym uchwalenia projektu samego planu. Z za\u322?\u261?cznika nr 2 do uchwa\u322?y w sprawie planu wynika jednoznacznie, kt\u243?re uwagi zosta\u322?y nieuwzgl\u281?dnione oraz z jakich powod\u243?w tak si\u281? sta\u322?o. Powo\u322?uj\u261?c si\u281? na orzecznictwo s\u261?d\u243?w administracyjnych(np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1947/10, wyrok NSA z dnia 22 wrze\u347?nia 2011 r. sygn. akt II OSK 1317/2011) S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e je\u380?eli uzna\u263?, \u380?e omawiana kwestia nie jest oczywista, to trudno m\u243?wi\u263? (tylko na podstawie braku odr\u281?bnych g\u322?osowa\u324? na ka\u380?d\u261? ze zg\u322?oszonych uwag) o niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y w sprawie uchwalenia planu miejscowego, skoro restrykcyjny charakter regulacji art. 28 u.p.z.p. odnosi si\u281? do przypadk\u243?w najci\u281?\u380?szych narusze\u324? prawa przy sporz\u261?dzaniu projektu planu. Tymczasem poza sporem pozostaje okoliczno\u347?\u263?, \u380?e projekt zaskar\u380?onej uchwa\u322?y poddany zosta\u322? g\u322?osowaniu w wersji zaproponowanej przez Prezydenta Miasta Krakowa, a wi\u281?c tak\u380?e z za\u322?\u261?cznikiem nr 2 dotycz\u261?cym sposobu rozpatrzenia uwag. W sprawie nie odby\u322?o si\u281? odr\u281?bne g\u322?osowanie nad zg\u322?oszonymi uwagami do projektu planu, lecz nie wp\u322?yn\u281?\u322?o to na kszta\u322?t przyj\u281?tych ustale\u324? planistycznych. Nale\u380?y mie\u263? przy tym tak\u380?e na uwadze, i\u380? wszystkie uwagi zg\u322?oszone do projektu planu zosta\u322?y nieuwzgl\u281?dnione.
\par 
\par S\u261?d nie podzieli\u322? tych zarzut\u243?w skarg, kt\u243?re odnosi\u322?y si\u281? do wadliwo\u347?ci sporz\u261?dzonych w toku post\u281?powania planistycznego dokument\u243?w, a w szczeg\u243?lno\u347?ci prognozy skutk\u243?w finansowych uchwalonego planu oraz wykorzystania nieaktualnych i nieprecyzyjnych danych z innych opracowa\u324? tj. dotycz\u261?cych dokumentacji i wyznaczenia teren\u243?w zagro\u380?onych osuwaniem si\u281? mas ziemi wskazuj\u261?c m.in., \u380?e prognoza skutk\u243?w finansowych sporz\u261?dzana na potrzeby uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego \u8211? nie jest operatem szacunkowym. Zatem, wymagania stawiane temu dokumentowi s\u261?, si\u322?\u261? rzeczy, odmienne od wymaga\u324?, jakich mo\u380?na oczekiwa\u263? od operatu szacunkowego. Prognoza skutk\u243?w finansowych, nie jest tak\u380?e za\u322?\u261?cznikiem do planu, lecz jedynie do projektu planu przedk\u322?adanego radzie gminy do uchwalenia. Prognoza ta nie ma wi\u281?c charakteru wi\u261?\u380?\u261?cego, normatywnego, lecz pe\u322?ni wy\u322?\u261?cznie funkcj\u281? analizy ekonomicznej. Nie podlega ona opiniowaniu i uzgadnianiu przez w\u322?a\u347?ciwe organy zgodnie z art. 17 pkt 6 i 7 u.p.z.p. dlatego zarzut naruszenia \u167? 11 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003r. Nr 164, poz. 1587 - dalej powo\u322?ywane jako rozporz\u261?dzenie) w zw. z art. 17 pkt 5 u.p.z.p. uzna\u322? za nieuzasadniony.
\par 
\par Tak\u380?e jako nieuzasadniony S\u261?d oceni\u322? zarzut naruszenia \u167? 10 rozporz\u261?dzenia. Skar\u380?\u261?cy argumentowali, \u380?e sporz\u261?dzona na potrzeby planu dokumentacja osuwisk nie spe\u322?nia wymaga\u324? zawartych w instrukcjach opracowania map osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi oraz inwentaryzacji osuwisk i wyznaczania obszar\u243?w predestynowanych do ich wyst\u281?powania. S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e powy\u380?szy zarzut sprowadza si\u281? do lakonicznego kwestionowania ustale\u324? przyj\u281?tych przez organ administracji geologicznej za podstaw\u281? uzgodnienia kwestionowanego planu. Wskaza\u322? na fakt, \u380?e przeprowadzone w 2011r. przez Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny Oddzia\u322?u Karpackiego im. Mariana Ksi\u261?\u380?kiewicza w Krakowie badania osuwisk stanowi\u261? weryfikacj\u281? bada\u324? przeprowadzonych w powy\u380?szym zakresie w latach 2005-2007. W zwi\u261?zku z tym organ opracowuj\u261?cy plan, dysponowa\u322? aktualn\u261? i zweryfikowan\u261? wiedz\u261? na temat zagro\u380?e\u324? osuwiskowych. Zatem osuwiska i tereny zagro\u380?one ruchami masowymi, wyst\u281?puj\u261?ce na terenie uchwalonego planu wyznaczone zosta\u322?y w spos\u243?b uwzgl\u281?dniaj\u261?cy aktualny stan wiedzy w powy\u380?szym zakresie. S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e z problematyk\u261? osuwisk wi\u261?\u380?e si\u281? r\u243?wnie\u380? podnoszona przez skar\u380?\u261?cych kwestia wy\u322?\u261?czenia spod zabudowy pewnych cz\u281?\u347?ci obszar\u243?w planu mimo, \u380?e Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, zabudow\u281? tych obszar\u243?w dopuszcza\u322?o (pkt III.1.f skargi). W tym zakresie S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e zarzuty skar\u380?\u261?cych odnosz\u261? si\u281? to teren\u243?w (nieruchomo\u347?ci) do kt\u243?rych nie maj\u261? oni \u380?adnych tytu\u322?\u243?w prawnych (za wyj\u261?tkiem pkt 8 \u8211? teren Z.28). Te wi\u281?c ustalenia planu nie naruszaj\u261?, co do zasady, interesu prawnego \u380?adnego ze skar\u380?\u261?cych (poza wskazanym wy\u380?ej wyj\u261?tkiem). Jednak S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e wy\u322?\u261?czenie spod zabudowy teren\u243?w oznaczonych symbolem ZL.7, Zw.1 oraz Z.4 nie by\u322?o bezpodstawne gdy\u380? wynika\u322?o z faktu zdiagnozowania na tym terenie aktywnego osuwiska. To samo odnie\u347?\u263? nale\u380?a\u322?o do ustalonej w planie granicy mi\u281?dzy terenami MN.23 i Z.29 oraz mi\u281?dzy terenami Z.7 i Z.8, a MN.14 i MN.15. VI.
\par 
\par Pozostaj\u261?c przy analizie zgodno\u347?ci postanowie\u324? zaskar\u380?onego planu ze Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania Miasta Krakowa, S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e art. 20 ust. 1 u.p.z.p. nak\u322?ada na rad\u281? gminy (miasta) obowi\u261?zek aby uchwalany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "nie narusza\u322? ustale\u324? studium". Powy\u380?sze sformu\u322?owanie nale\u380?y traktowa\u263? jako synonim zwrotu "nie jest sprzeczny ze studium". Nie jest zatem wymagane przez wskazany przepis ca\u322?kowite odwzorowanie postanowie\u324? Studium w uchwalanym planie (por. brzmienie wskazanego przepisu obowi\u261?zuj\u261?ce do dnia 21.10.2010 r.). Uzna\u263? wi\u281?c nale\u380?y, \u380?e stopie\u324? zwi\u261?zania plan\u243?w ustaleniami studium zale\u380?e\u263? b\u281?dzie zatem w du\u380?ym stopniu od szczeg\u243?\u322?owo\u347?ci postanowie\u324? zawartych w studium. Nale\u380?y przy tym podkre\u347?li\u263?, \u380?e przy ocenie, czy plan nie narusza ustale\u324? studium trzeba uwzgl\u281?dni\u263? nie tylko za\u322?\u261?cznik graficzny ale r\u243?wnie\u380? za\u322?\u261?cznik tekstowy Studium, bowiem wskazane cz\u281?\u347?ci tego dokumentu wzajemnie si\u281? uzupe\u322?niaj\u261? (por. wyrok NSA z 27. 06. 2013, sygn. akt II OSK 92/13).
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze S\u261?d uzna\u322?, \u380?e nie s\u261? uzasadnione zarzuty skargi dotycz\u261?ce niezgodno\u347?ci ustale\u324? planu z ustaleniami uchwa\u322?y Nr XCIII/1256/10 Rady Miasta Krakowa z dnia 3.03.2010 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania Miasta Krakowa. Odno\u347?nie do zarzutu b\u322?\u281?dnego okre\u347?lenia w planie przeznaczenia terenu MW.1. (teren istniej\u261?cej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej) wskaza\u322?, \u380?e teren ten w studium ma oznaczenie MN tj. teren o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej. Jak trafnie wskaza\u322? Prezydent Miasta Krakowa w odpowiedzi na skarg\u281?, przewa\u380?aj\u261?ca funkcja odnoszona do zabudowy jednorodzinnej nie oznacza, i\u380? jest to funkcja wy\u322?\u261?czna (jedyna). Ju\u380? zatem samo oznaczenie (nazwa) tego terenu, dopuszcza inne funkcje wyst\u281?puj\u261?ce "obok" funkcji, okre\u347?lonej jako "przewa\u380?aj\u261?ca".
\par 
\par Oceniaj\u261?c powy\u380?szy zarzut S\u261?d wskaza\u322? na \u167? 12 ust. 1 i 2 planu. Z przepisu tego wynika, \u380?e wyznaczenie terenu MW.1 by\u322?o konsekwencj\u261? zastanej na tym terenie zabudowy oraz, \u380?e zakazuje si\u281? (wyklucza) dalsz\u261? zabudow\u281? wielorodzinn\u261? tego terenu. Skoro wi\u281?c lokalizacja nowych obiekt\u243?w wielorodzinnych na wskazanym terenie jest zakazana, to zdaniem S\u261?du uzna\u263? nale\u380?y, \u380?e okre\u347?lona w studium "przewa\u380?aj\u261?ca" funkcja (mieszkaniowo jednorodzinna) tego terenu nie zostanie naruszona ocenianym uregulowaniem. Odno\u347?nie do zarzutu b\u322?\u281?dnego okre\u347?lenia w planie przeznaczenia terenu ZL.1,2,5-8,17 wskaza\u322?, \u380?e w studium powy\u380?sze tereny mia\u322?y oznaczenie ZO tj. by\u322?y przeznaczone pod \u322?\u261?ki, pola uprawne, sady, ogrody, zadrzewienia, bulwary, cieki i zbiorniki wodne, zaro\u347?la nadrzeczne. W planie miejscowym tereny te uzyska\u322?y okre\u347?lenie "tereny las\u243?w" dlatego zwr\u243?ci\u263? nale\u380?y uwag\u281? na to, \u380?e na k. 148 Studium, jako jeden z g\u322?\u243?wnych kierunk\u243?w zagospodarowania teren\u243?w ZO przewidzia\u322?o: wprowadzanie zalesie\u324? ze szczeg\u243?lnym uwzgl\u281?dnieniem strefy zwi\u281?kszenia lesisto\u347?ci. Tak wi\u281?c le\u347?ne przeznaczenie omawianych teren\u243?w ZL, przyj\u281?te w planie zagospodarowania przestrzennego by\u322?o dopuszczalne, bowiem nie narusza\u322?o cytowanych ustale\u324? studium, w zakresie przewidzianych kierunk\u243?w zagospodarowania tego terenu.
\par 
\par Za nieuzasadniony S\u261?d uzna\u322? tak\u380?e zarzut b\u322?\u281?dnego okre\u347?lenia w planie przeznaczenia terenu U.1.-U.4. w zakresie wska\u378?nik\u243?w intensywno\u347?ci zabudowy tego terenu. Skar\u380?\u261?cy zarzucali, \u380?e przewidziana w studium intensywno\u347?\u263? zabudowy terenu oznaczonego symbolem MN \u8211? w strefie przedmie\u347?\u263? nie mo\u380?e przekroczy\u263? wska\u378?nika 0,4. Odczytuj\u261?c jednak kompleksowo postanowienia Studium (por. wskazania zawarte wy\u380?ej) odnosz\u261?ce si\u281? do powy\u380?szego terenu, S\u261?d podkre\u347?li\u322?, \u380?e Studium dopuszcza aby intensywno\u347?\u263? zabudowy w strefie przedmie\u347?\u263? nie przekracza\u322?a 0,4 lub te\u380? aby zosta\u322?a w planach miejscowych okre\u347?lona za pomoc\u261? innych parametr\u243?w odpowiadaj\u261?cych specyfice terenu (k. 143 studium). Wskaza\u322?, \u380?e Studium okre\u347?li\u322?o najwy\u380?sze dopuszczalne warto\u347?ci w zakresie intensywno\u347?ci zabudowy, pozostawiaj\u261?c przy tym lokalnemu prawodawcy jeszcze pewien margines do ustalenia tego parametru w planie miejscowym, na poziomie wynikaj\u261?cym z dokonanej analizy specyfiki danego terenu. W zwi\u261?zku z tym przyj\u281?ta tre\u347?\u263? planu
\par 
\par (\u167? 13 ust. 4 pkt 2) nie narusza ustale\u324? studium. Skar\u380?\u261?cy za\u347? nie wykazali aby regulacja planu stanowi\u322?a przekroczenie w\u322?adztwa planistycznego przez organ poprzez nieuprawnione (tj. niezgodne ze specyfik\u261? terenu) okre\u347?lenie wska\u378?nik\u243?w zabudowy teren\u243?w U.1-U4. Oceniaj\u261?c zarzut dotycz\u261?cy ustalenia teren\u243?w "Us\u322?ug" (U.1-U.4) poprzez brak zastrze\u380?enia lokalnego charakteru tych\u380?e us\u322?ug, S\u261?d uzna\u322?, \u380?e i ten zarzut nie jest usprawiedliwiony. Teren oznaczony w planie symbolem U.1-U.4, w studium ma oznaczenie MN, oznaczaj\u261?cy zabudow\u281? mieszkaniow\u261? jednorodzinn\u261? niskiej intensywno\u347?ci. Tre\u347?\u263? studium dopuszcza, aby na wskazanym terenie lokalizowane by\u322?y r\u243?wnie\u380? niezb\u281?dne obiekty i urz\u261?dzenia s\u322?u\u380?\u261?ce realizacji cel\u243?w publicznych na poziomie lokalnym, obiektami i urz\u261?dzeniami us\u322?ug komercyjnych, s\u322?u\u380?\u261?cymi zaspokojeniu potrzeb mieszka\u324?c\u243?w. Regulacje planu dotycz\u261?ce terenu oznaczonego symbolem "U" wskazuj\u261? przy tym, i\u380? treny U.1 i U.2 przeznaczone s\u261? pod obiekt o funkcji us\u322?ugowej z zakresu kultury (dom kultury) oraz ko\u347?ci\u243?\u322? wraz z plebani\u261? (par. 13 ust. 1 pkt 1 i 2). Sam wi\u281?c charakter wskazanych funkcji i przeznacze\u324? terenu, \u347?wiadczy ju\u380? o ich lokalnej naturze.
\par 
\par W dalszej cz\u281?\u347?ci uzasadnienia wyroku S\u261?d odni\u243?s\u322? si\u281? do zarzutu nieprawid\u322?owego wyznaczenia w planie terenu zieleni fortecznej (ZPf.1-3) oraz do stanowiska skar\u380?\u261?cych podnosz\u261?cych niezgodno\u347?\u263? ustale\u324? planu w stosunku do Studium, w zakresie przeznaczenia okre\u347?lonych teren\u243?w oraz przesuni\u281?cia w za\u322?\u261?czniku graficznym planu granic poszczeg\u243?lnych obszar\u243?w wzgl\u281?dem zawartych na rysunku Studium. S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e ustalenia Studium nie wykluczaj\u261? dokonywania w planach miejscowych korekty okre\u347?lonej w Studium granicy pomi\u281?dzy terenami otwartymi, a przeznaczonymi do zabudowy i zainwestowania. Naczelnym warunkiem powy\u380?szego zabiegu jest jednak realizacja zasady zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju i kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego (por. k. 234 Studium). Tak\u380?e z k. 134 Studium (rozdz. 4.2.1) wynika, \u380?e granica teren\u243?w przeznaczonych do zabudowy ma charakter orientacyjny, a jej ostateczny przebieg zostanie ustalony w planach miejscowych. Powo\u322?uj\u261?c si\u281? na wyrok NSA z dnia 23.08.2013 r. sygn. akt II OSK 528/13 (Lex nr 1391735) wskaza\u322?, \u380?e je\u380?eli w studium wprost zosta\u322?a przewidziana mo\u380?liwo\u347?\u263? dokonania w planie zagospodarowania przestrzennego korekty granic teren\u243?w o r\u243?\u380?nym przeznaczeniu poprzez przesuni\u281?cie orientacyjnych linii rozgraniczaj\u261?cych, to nie mo\u380?na stawia\u263? organowi planistycznemu zarzutu, \u380?e dokona\u322? zmiany przeznaczenia powoduj\u261?cej niezgodno\u347?\u263? planu ze studium. Zdaniem S\u261?du, uprawnionym by\u322?o w kontrolowanym przypadku dokonanie przez lokalnego prawodawc\u281? niewielkiej korekty, okre\u347?lonej w studium granicy mi\u281?dzy r\u243?\u380?nymi terenami. Zabieg ten bowiem uwzgl\u281?dnia\u322? rzeczywiste w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci ekofizjograficzne terenu (jar, tereny le\u347?ne, osuwiskowe, cieki wodne). Stanowi to konsekwencj\u281? realizacji zasady zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, co zgodne jest z okre\u347?lon\u261? w studium z polityk\u261? zagospodarowania terenu.
\par 
\par Ustosunkowuj\u261?c si\u281? do zarzutu kwestionuj\u261?cego zawarty w \u167? 4 pkt 3 planu zakaz stosowania w nowoprojektowanych budynkach materia\u322?\u243?w wyko\u324?czeniowych o niskim standardzie (blacha falista, siding, elementy refleksyjne i odblaskowe, fosforyzuj\u261?ce) S\u261?d uzna\u322?, \u380?e organy planistyczne gminy posiadaj\u261? kompetencje do okre\u347?lania w palnie powy\u380?szych wymaga\u324?. Przepis art. 15 ust. 3 pkt 8 u.p.z.p. wskazuje na mo\u380?liwo\u347?\u263? ustalenia przez organ planistyczny kolorystyki obiekt\u243?w budowlanych oraz pokrycia dach\u243?w. Nadto, pkt 9 wskazanego wy\u380?ej przepisu dopuszcza mo\u380?liwo\u347?\u263? okre\u347?lenia w planie standard\u243?w jako\u347?ciowych oraz rodzaj\u243?w materia\u322?\u243?w budowlanych, z jakich mog\u261? by\u263? wykonane obiekty ma\u322?ej architektury i ogrodzenia. Maj\u261?c te regulacje na uwadze S\u261?d uzna\u322? , \u380?e konieczno\u347?\u263? ochrony \u322?adu przestrzennego (art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. oraz art. 15 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p.) oraz walor\u243?w architektoniczno-krajobrazowych (art. 1 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p.) przemawia za dopuszczalno\u347?ci\u261? odniesienia wskazanych wymaga\u324? tak\u380?e do nowoprojektowanych budynk\u243?w.
\par 
\par Za niezasadny S\u261?d uzna\u322? zarzut dotycz\u261?cy wyznaczenia w kontrolowanym planie granic parku kulturowego Rajsko-Kosocice w sytuacji, gdy granice parku zostan\u261? ustalone w wydanej w przysz\u322?o\u347?ci uchwale rady gminy. Stwierdzi\u322?, \u380?e z natury plan\u243?w miejscowych wynika, \u380?e dotycz\u261? one przysz\u322?ych zamierze\u324? i stanowi\u261? niejako wst\u281?pny etap wymagaj\u261?cy podj\u281?cia odr\u281?bnej uchwa\u322?y dla utworzenia parku kulturowego. Nie mo\u380?e by\u263? zatem uznane za wadliwe okre\u347?lenie granic przysz\u322?ego parku w planie miejscowym w sytuacji, gdy fakt jego utworzenia oraz granice, przewidziane zosta\u322?y w Studium.
\par 
\par Jako chybiony S\u261?d oceni\u322? zarzut dotycz\u261?cy braku okre\u347?lenia w planie miejscowym zasad scale\u324? i podzia\u322?\u243?w dla wszystkich teren\u243?w dla kt\u243?rych jest to wymagane. Stwierdzi\u322?, \u380?e w \u167? 9 planu ustalono zasady i warunki scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci, a nie tylko, jak podnosi skar\u380?\u261?cy \u8211? dzia\u322?ek budowlanych. Nadto w \u167? 9 pkt 2 wskazano, \u380?e nie wyznacza si\u281? granic obszar\u243?w wymagaj\u261?cych przeprowadzenia scale\u324? i podzia\u322?\u243?w nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par R\u243?wnie\u380? zasady modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej zosta\u322?y w zakresie niezb\u281?dnym uregulowane w \u167? 7 ust. 1. To samo odnie\u347?\u263? nale\u380?y zdaniem S\u261?du do kwestii powi\u261?za\u324? uk\u322?adu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z uk\u322?adem zewn\u281?trznym ( \u167? 8) Odno\u347?nie do ustalonych parametr\u243?w dr\u243?g wskaza\u322?, \u380?e nie jest wadliwe okre\u347?lenie w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu miejscowego jedynie klasy danej drogi. Okre\u347?lona klasa drogi determinuje bowiem jej parametry techniczne, wynikaj\u261?ce z rozporz\u261?dzenia w sprawie warunk\u243?w technicznych jakim powinny odpowiada\u263? drogi publiczne i ich usytuowanie. Oceniany plan miejscowy okre\u347?li\u322? w cz\u281?\u347?ci graficznej szeroko\u347?\u263? pasa drogowego w liniach rozgraniczaj\u261?cych. Cz\u281?\u347?\u263? graficzna planu jest natomiast cz\u281?\u347?ci\u261? uchwa\u322?y planistycznej, obie za\u347? cz\u281?\u347?ci uchwa\u322?y - tekstow\u261? i graficzn\u261? - nale\u380?y odczytywa\u263? \u322?\u261?cznie. Brak jest wi\u281?c luki w planie w zakresie ustalenia parametr\u243?w dr\u243?g. W zakresie zarzutu wyznaczenia w planie dr\u243?g wewn\u281?trznych S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e skar\u380?\u261?cy kwestionuj\u261? sam\u261? zasad\u281? (dopuszczalno\u347?\u263?) zawarcia w planie regulacji odnosz\u261?cej si\u281? do powy\u380?szej kategorii dr\u243?g, twierdz\u261?c przy tym, \u380?e stanowi to nadmiern\u261? ingerencj\u281? w prawo w\u322?asno\u347?ci. Zauwa\u380?y\u322?, \u380?e jednak - podobnie jak w przypadku wi\u281?kszo\u347?ci zarzut\u243?w skierowanych przeciwko zaskar\u380?onej uchwale, sytuacja prawna \u380?adnego ze skar\u380?\u261?cych nie zosta\u322?a naruszona przez regulacj\u281? planu polegaj\u261?c\u261? na wyznaczeniu teren\u243?w KDW (dr\u243?g wewn\u281?trznych). Powy\u380?sze przeznaczenie nie zosta\u322?o bowiem odniesione przez organ planistyczny do nieruchomo\u347?ci stanowi\u261?cych w\u322?asno\u347?\u263? os\u243?b wnosz\u261?cych skarg\u281? w tej sprawie. Nie mo\u380?na zatem kwestii tej ocenia\u263? przez pryzmat przekroczenia przez Gmin\u281? zasady proporcjonalno\u347?ci (art. 63 ust. 3 Konstytucji RP), skoro regulacje te nie dotycz\u261? \u380?adnego ze skar\u380?\u261?cych (wyrok NSA z dnia z dnia 10 sierpnia 2011 r.; sygn. akt II OSK 1121/11; LEX nr 1151817), a inne podmioty rozwi\u261?za\u324? tych dotychczas nie kwestionowa\u322?y. W orzecznictwie wyra\u380?ane s\u261? tak\u380?e pogl\u261?dy, \u380?e wyznaczenie w planie miejscowym dr\u243?g wewn\u281?trznych jest nie tylko dopuszczalne ale, przede wszystkim, po\u380?\u261?dane. Mie\u347?ci si\u281? to w ramach kompetencji rady gminy, gdy\u380? stanowi jedno z podstawowych narz\u281?dzi kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego.
\par 
\par Za nieuzasadniony S\u261?d uzna\u322? zarzut wyznaczenia w planie miejscowym ilo\u347?ci miejsc parkingowych w odniesieniu do ilo\u347?ci \u322?\u243?\u380?ek. S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e przepis \u167? 4 pkt 9 lit c rozporz\u261?dzenia stanowi, i\u380? ustalenia planu dotycz\u261?ce zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej powinny zawiera\u263? wska\u378?niki w zakresie komunikacji i sieci infrastruktury technicznej, w szczeg\u243?lno\u347?ci ilo\u347?\u263? miejsc parkingowych w stosunku do ilo\u347?ci mieszka\u324? lub ilo\u347?ci zatrudnionych albo powierzchni obiekt\u243?w us\u322?ugowych i produkcyjnych. Bezsporne jest, i\u380? kwestionowany plan powy\u380?sze wska\u378?niki zawiera (\u167? 7 ust. 2). Pos\u322?u\u380?enie si\u281? natomiast przez lokalnego prawodawc\u281? w celu ustalenia ilo\u347?ci miejsc parkingowych odniesieniem do ilo\u347?\u263? "\u322?\u243?\u380?ek" w stosunku do pensjonat\u243?w, dom\u243?w wypoczynkowych oraz budynk\u243?w opieki zdrowotnej, zdaniem S\u261?du by\u322?o uzasadnione, poniewa\u380? w spos\u243?b najbardziej miarodajny zabieg ten odpowiada specyfice wskazanych obiekt\u243?w i ich "zapotrzebowania" na miejsca parkingowe. Mia\u322?o zatem to okre\u347?lenie charakter w pe\u322?ni merytoryczny. Nadto, dyspozycyjny charakter cytowanego wy\u380?ej przepisu \u167? 4 pkt 9 lit c rozporz\u261?dzenia, do powy\u380?szego uprawnia\u322?.
\par 
\par Rozwa\u380?aj\u261?c zarzut naruszenia w ustaleniach planu miejscowego w\u322?adztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnie\u324? skar\u380?\u261?cych w zakresie przys\u322?uguj\u261?cego im prawa w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onych na terenie obj\u281?tym planem, S\u261?d uzna\u322?, \u380?e zarzut ten nie zas\u322?uguje na uwzgl\u281?dnienie w odniesieniu do skar\u380?\u261?cych: J. N., L. K., S. J., J. G. oraz \u321?. N.. Zajmuj\u261?c stanowisko wobec zarzutu J. N. dotycz\u261?cego przeznaczenia w planie miejscowym dzia\u322?ek nr 172/1 oraz 172/2 obr\u281?b 99 jedn. ewid. Podg\u243?rze w Krakowie pod tereny rolnicze (obszar R.2; par. 20 planu), L. K. dotycz\u261?cego przeznaczenia w planie miejscowym dzia\u322?ki nr 198, S. J. dotycz\u261?cego przeznaczenia w planie miejscowym dzia\u322?ek nr 99 i 100, \u321?. N. dotycz\u261?cego przeznaczenia w planie dzia\u322?ek nr 189/12, 199/5 - wskaza\u263? nale\u380?y, i\u380? przeznaczenie wskazanych dzia\u322?ek ustalone w planie miejscowym zgodne jest z wi\u261?\u380?\u261?cymi organ planistyczny zapisami Studium (art. 9 ust. 4 u.p.z.p). Przeprowadzony przez S\u261?d uzupe\u322?niaj\u261?cy dow\u243?d z dokumentu, w postaci wyrysu z mapy Studium w zakresie dotycz\u261?cym dzia\u322?ek wskazanych skar\u380?\u261?cych (k. 101-102, k. 105-106107 i 108, k. 10-110 akt II SA/Kr 1277/14) jednoznacznie wskazuje, \u380?e w Studium dzia\u322?ki wymienionych skar\u380?\u261?cych znajduj\u261? si\u281? na terenach wy\u322?\u261?czonych od zainwestowania, a zatem nie mo\u380?na si\u281? zgodzi\u263? z twierdzeniem, \u380?e Rada Miasta Krakowa przekroczy\u322?a granice w\u322?adztwa planistycznego w zakresie ustale\u324? dotycz\u261?cych ww. nieruchomo\u347?ci. Uzna\u263? wi\u281?c trzeba, \u380?e we wskazanym zakresie nie wyst\u281?puje sprzeczno\u347?\u263? Studium, z postanowieniami kontrolowanego planu miejscowego.
\par 
\par Odno\u347?nie do przyj\u281?tego w planie przeznaczenia dzia\u322?ek nr 366 i 368 stanowi\u261?cych w\u322?asno\u347?\u263? J. G. S\u261?d wskaza\u322?, \u380?e w studium dzia\u322?ki te znajduj\u261? si\u281? "wewn\u261?trz" terenu oznaczonego na mapie niebiesk\u261? lini\u261?, co z kolei oznacza, \u380?e przeznaczone by\u322?y do zainwestowania. Znaczna cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki nr 366 znajduje si\u281? w terenie oznaczonym w planie symbolem MN.24 (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Natomiast p\u243?\u322?nocno-wschodnia cz\u281?\u347?\u263? wskazanej dzia\u322?ki zosta\u322?a oznaczona symbolem Z.28 (ziele\u324? nieurz\u261?dzona; wy\u322?\u261?czona spod zabudowy z dopuszczeniem funkcji rolniczej). Zdaniem S\u261?du, skoro na dzia\u322?ce skar\u380?\u261?cego zdiagnozowane zosta\u322?o osuwisko, to wy\u322?\u261?czenie tego terenu spod zabudowy by\u322?o uzasadnione niekorzystn\u261? struktur\u261? geologiczn\u261? terenu (por. pkt IV). To samo odnie\u347?\u263? nale\u380?y do p\u243?\u322?nocno-wschodniego fragmentu dzia\u322?ki nr 368.
\par 
\par Natomiast wschodnia i po\u322?udniowo-wschodnia cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki 368 uzyska\u322?a w planie oznaczenie KDD.9 (tj. tereny dr\u243?g publicznych-dojazdowych). Jak wynika z cz\u281?\u347?ci rysunkowej planu, powy\u380?sze przeznaczenie dzia\u322?ki nr 368 stanowi\u322?o konsekwencj\u281? koniecznego poszerzenia istniej\u261?cej ulicy W\u322?. G.. Nie by\u322?o zatem dowolne. W zwi\u261?zku z przedstawionymi rozwa\u380?aniami, wskazuj\u261?cymi na niezasadno\u347?\u263? zarzut\u243?w podnoszonych wzgl\u281?dem kwestionowanego planu miejscowego, skargi w/w skar\u380?\u261?cych S\u261?d oddali\u322? na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzek\u322? w pkt III wyroku.
\par 
\par Jako uzasadniony natomiast S\u261?d uzna\u322? zarzut M. K. w zakresie ustalenia w planie miejscowym dla obszaru Kosocice przeznaczenia dzia\u322?ek nr 77/13, 77/14, 77/15, 77/16, 77/17, 78/6, 78/7, 78/9, 78/10 obr. 96 Podg\u243?rze w Krakowie. Wskaza\u322?, \u380?e w planie miejscowym wymienione nieruchomo\u347?ci uzyska\u322?y przeznaczenie Zw.7, Zw.8 (tereny zieleni nieurz\u261?dzonej) oraz R.5 (tereny rolnicze). Przeznaczenie to wyklucza mo\u380?liwo\u347?\u263? kubaturowej zabudowy tych dzia\u322?ek. Nie ma przy tym w sprawie w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e przeznaczenie dzia\u322?ek skar\u380?\u261?cego zawarte w planie nie narusza ustale\u324? studium (k. 99 i 100). S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e wskazane wy\u380?ej nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?one s\u261? przy stanowi\u261?cych drog\u281? dzia\u322?kach nr 77/11 i 78/5. Jak natomiast wynika z akt sprawy (k. 35) skar\u380?\u261?cy M. K. uzyska\u322? w dniu 25.05.2012 r. decyzj\u281? Prezydenta Miasta Krakowa nr 1001/2012 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budow\u281? odcinka drogi wewn\u281?trznej na dzia\u322?kach nr 78/3, 77/11, 78/5 dla I-go etapu inwestycji pod nazw\u261? budowa budynk\u243?w mieszkalnych jednorodzinnych z gara\u380?ami na terenie dzia\u322?ek nr 77/11 do 77/17, 78/5, 78/6, 78/7, 78/8, 78/9, 78/10, 78/11 obr. 96 Podg\u243?rze w Krakowie (...). Decyzji ta jest ostateczna. Nadto, z przed\u322?o\u380?onego do akt sprawy dziennika budowy nr 1317/2013 wynika, \u380?e na terenie dzia\u322?ek drogowych nr 77/11 oraz 78/5 zrealizowana zosta\u322?a tak\u380?e sie\u263? wodoci\u261?gowa. Skar\u380?\u261?cy na rozprawie w dniu 2.12.2014 r. o\u347?wiadczy\u322?, \u380?e w 2013 r. zrealizowa\u322? drog\u281?. S\u261?d podkre\u347?li\u322?, \u380?e wobec tego w dacie wej\u347?cia w \u380?ycie zaskar\u380?onej uchwa\u322?y Rady Miasta Krakowa skar\u380?\u261?cy M. K. na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej zrealizowa\u322? inwestycj\u281? drogow\u261? i wodoci\u261?gow\u261?, stanowi\u261?c\u261? pierwszy i zarazem niezb\u281?dny etap dla realizacji innej, przewidzian\u261? t\u261? decyzj\u261?, inwestycji na spornych, wskazanych wy\u380?ej dzia\u322?kach, a polegaj\u261?cej na budowie zespo\u322?u budynk\u243?w mieszkalnych jednorodzinnych, poniewa\u380? droga ta stanowi komunikacj\u281? przysz\u322?ego zamierzenia budowlanego z drog\u261? publiczn\u261?. W zwi\u261?zku z tym S\u261?d rozwa\u380?a\u322? na ile legalne zrealizowanie koniecznej, pierwszej cz\u281?\u347?ci pewnej inwestycji, sk\u322?adaj\u261?cej si\u281? w zamierzeniu inwestora z kilku etap\u243?w, rzutuje na konieczno\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia takich zamierze\u324? inwestycyjnych skar\u380?\u261?cego \u8211? w trakcie procedury planistycznej. S\u261?d stwierdzi\u322?, \u380?e zasad\u261? jest, \u380?e wydanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? wy\u322?\u261?cza dopuszczalno\u347?\u263? stwierdzenia wyga\u347?ni\u281?cia, wydanych dla inwestycji decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy dla danego terenu uchwalono plan miejscowy, kt\u243?rego ustalenia s\u261? inne ni\u380? w wydanej decyzji wz (art. 65 ust. 2 u.p.z.p.). Zatem, co do zasady, fakt uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budow\u281? musi by\u263? uwzgl\u281?dniany w zapisach planu miejscowego i jest prawnie chroniony w trakcie procedury planistycznej. W ocenianym przypadku, zdaniem S\u261?du, wykluczenie w planie miejscowym mo\u380?liwo\u347?ci zabudowy dzia\u322?ek stanowi\u261?cych kolejny etap zamierzenia inwestycyjnego, co nale\u380?y podkre\u347?li\u263? - cz\u281?\u347?ciowo ju\u380? realizowanego, niezasadnie pozbawi\u322?o skar\u380?\u261?cego konkretnych uprawnie\u324?, wynikaj\u261?cych ze stanu prawnego ustalonego wzgl\u281?dem tych dzia\u322?ek. Cho\u263? skar\u380?\u261?cy nie legitymuje si\u281? pozwoleniem na budow\u281? dla zamierzenia polegaj\u261?cego na budowie zespo\u322?u budynk\u243?w mieszkalnych jednorodzinnych, to przy ocenie niniejszej kwestii nie mo\u380?na jednak nie uwzgl\u281?dnia\u263? faktu, obowi\u261?zywania w obrocie prawnym decyzji, stanowi\u261?cej konieczn\u261? podstaw\u281? prawn\u261? dla ubiegania si\u281? przez inwestora o wydanie innej decyzji (por. art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Zrealizowanie uprawnienia wynikaj\u261?cego z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? drogi uzasadnia\u322?o bowiem ekspektatyw\u281? inwestora do uzyskania prawa do zabudowy nieruchomo\u347?ci dla kt\u243?rych droga na dzia\u322?kach nr 77/11 i 78/5 zosta\u322?a wybudowana. S\u261?d podkre\u347?li\u322?, \u380?e uwzgl\u281?dniaj\u261?c konstytucyjn\u261? zasad\u281? ochrony prawa w\u322?asno\u347?ci (art. 21 ust. 1 Konstytucji) organ planistyczny winien wskazane zamierzenia inwestora uwzgl\u281?dni\u263? w tre\u347?ci uchwalonego planu. Wy\u322?\u261?czenie za\u347? takiej mo\u380?liwo\u347?ci jest r\u243?wnoznaczne z naruszeniem przys\u322?uguj\u261?cych organowi planistycznemu uprawnie\u324? (w\u322?adztwa planistycznego). W konsekwencji powy\u380?szych rozwa\u380?a\u324?, S\u261?d na podstawie art. 147 \u167? 1 p.p.s.a. stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? zaskar\u380?onego planu miejscowego w zakresie wskazanych powy\u380?ej dzia\u322?ek, uznaj\u261?c istotne naruszenia zasad sporz\u261?dzania miejscowego planu w tym zakresie (pkt I wyroku). W pozosta\u322?ym zakresie skarg\u281? M. K. S\u261?d oddali\u322? (pkt II wyroku). O kosztach post\u281?powania S\u261?d orzek\u322? na podstawie art. 200 p.p.s.a.(pkt IV).
\par 
\par Skargi kasacyjne od powy\u380?szego wyroku w zakresie obj\u281?tym pkt III wyroku wnie\u347?li : J. N., L. K., S. J., J. G., \u321?. N.. Skarg\u281? kasacyjn\u261? od tego wyroku wnios\u322?a tak\u380?e Gmina Miejska Krak\u243?w w zakresie obj\u281?tym jego pkt I I IV.
\par 
\par Skargi kasacyjne J. N., L. K., S. J., J. G., \u321?. N. tak jak skargi do S\u261?du pierwszej instancji zawiera\u322?y jednakowe zarzuty kasacyjne stawiane zaskar\u380?onemu wyrokowi, jak r\u243?wnie\u380? zarzuty indywidualne, odnosz\u261?ce si\u281? wy\u322?\u261?cznie do ustale\u324? miejscowego planu okre\u347?laj\u261?cych przeznaczenie nieruchomo\u347?ci poszczeg\u243?lnych skar\u380?\u261?cych kasacyjnie.
\par 
\par Jednakowe zarzuty skargi kasacyjnej wszystkich w/w skar\u380?\u261?cych wskazywa\u322?y na naruszenie :
\par 
\par 1. przepis\u243?w prawa materialnego:
\par 
\par - art.1 ust.2 pkt 1-5 i 7 oraz art.6 ust.1 u.p.z.p. przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie polegaj\u261?ce na uznaniu, \u380?e ustalenia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y nie wskazuj\u261? na naruszenie przez organ w\u322?adztwa planistycznego;
\par 
\par - art.15 ust.2 pkt 2 i 6 u.p.z.p. przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie polegaj\u261?c na przyj\u281?ciu \u380?e w zaskar\u380?onym planie zawarte zosta\u322?y wszystkie postanowienia wymagane tymi przepisami;
\par 
\par - art.15 ust.2 pkt 8 u.p.z.p. w zw. z \u167? 4 pkt 8 Rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie polegaj\u261?ce na przyj\u281?ciu, \u380?e w planie zawarte zosta\u322?y odpowiednie regulacje dotycz\u261?ce zasad i warunk\u243?w scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci;
\par 
\par - art. 15 ust.2 pkt 10 u.p.z..p w zw. z par.4 pkt 9 w/w Rozporz\u261?dzenia przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie polegaj\u261?ce na uznaniu, \u380?e w planie zawarte zosta\u322?y regulacje dotycz\u261?ce zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej:
\par 
\par -art. 20 ust. 1 u.p.z.p. przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie i przyj\u281?cie, \u380?e postanowienia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y nie naruszaj\u261? ustale\u324? Studium oraz \u380?e zbiorcze rozstrzygni\u281?cie przez Rad\u281? Miasta wniesionych uwag nie narusza tre\u347?ci tego przepisu;
\par 
\par - \u167?10 Rozporz\u261?dzenia przez niew\u322?a\u347?ciwe jego zastosowanie polegaj\u261?ce na przyj\u281?ciu
\par 
\par , \u380?e opracowania dot. Warunk\u243?w geologicznych zawieraj\u261? aktualne i wystarczaj\u261?co precyzyjne dane;
\par 
\par -ar.28 u.p.z.p. polegaj\u261?ce na b\u322?\u281?dnym uznaniu, \u380?e organy nie naruszy\u322?y zasad sporz\u261?dzania planu oraz w istotny spos\u243?b nie naruszy\u322?y trybu jego sporz\u261?dzania;
\par 
\par 2. naruszenie przepis\u243?w post\u281?powania w spos\u243?b mog\u261?cy mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy:
\par 
\par -art. 141 \u167? 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (dalej powo\u322?ywanej jako p.p.s.a.) przez niewystarczaj\u261?ce wskazanie motyw\u243?w, z powodu kt\u243?rych S\u261?d uzna\u322?, \u380?e brak jest podstaw do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y oraz brak odniesienia si\u281? w odpowiedni spos\u243?b do wszystkich zarzut\u243?w podnoszonych przez skar\u380?\u261?cego;
\par 
\par -art. 233 \u167? 1 k.p.c. w zw. z art.106 \u167? 5 p.p.s.a. przez rezygnacj\u281? z wszechstronnego rozwa\u380?enia ca\u322?ego materia\u322?u dowodowego;
\par 
\par - art. 147 \u167? 1 p.p.s.a. przez brak stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y pomimo naruszenia w/w przepis\u243?w oraz naruszenie art.151 tej ustawy przez oddalenie skargi mimo naruszenia tych przepis\u243?w.
\par 
\par W oparciu o te zarzuty skar\u380?\u261?cy wnie\u347?li o uchylenie zaskar\u380?onego wyroku w pkt III i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania S\u261?dowi pierwszej instancji oraz o zas\u261?dzenie koszt\u243?w post\u281?powania s\u261?dowego.
\par 
\par W uzasadnieniu tych zarzut\u243?w, kt\u243?re jest zbie\u380?ne z uzasadnieniem skargi do S\u261?du pierwszej instancji wskazano m.in, \u380?e w planie sprzecznie ze Studium wyznaczono tereny MW.1 na obszarze przeznaczonym w Studium pod tereny o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywno\u347?ci MN, tereny ZL.2 \u8211?ZL.20, gdy w Studium s\u261? to tereny otwarte ZO. Niezgodnie ze Studium okre\u347?lono wska\u378?nik intensywno\u347?ci zabudowy dla teren\u243?w oznaczonych symbolem U.1 i U.2, nieprawid\u322?owo wyznaczono granic\u281? terenu zieleni fortecznej, wyznaczono zabudow\u281? us\u322?ugow\u261? U.1 i U.2 na obszarze przeznaczonym w Studium pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci, wy\u322?\u261?czono spod zabudowy szereg teren\u243?w przeznaczonych w Studium pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci (MN). Podniesiono, \u380?e wbrew twierdzeniom S\u261?du w zaskar\u380?onym planie uregulowano jedynie kwesti\u281? podzia\u322?u dzia\u322?ek budowlanych, natomiast brak jest regulacji dot. zasad scale\u324? i podzia\u322?u dla wszystkich teren\u243?w, dla kt\u243?rych jest to wymagane. Ponadto w planie wyznaczono granice parku kulturowego "Rajsko \u8211? Kosocice", kt\u243?ry nie zosta\u322? jeszcze utworzony, co mo\u380?e wprowadza\u263? w b\u322?\u261?d obywateli odno\u347?nie przeznaczenia oraz zasad zagospodarowania tego terenu. Skar\u380?\u261?cy podnie\u347?li, \u380?e S\u261?d pierwszej instancji nie uwzgl\u281?dni\u322? ich zarzut\u243?w dot. sposobu wyznaczenia teren\u243?w osuwiskowych rzekomo wyst\u281?puj\u261?cych na terenie obj\u281?tych planem. Ich zdaniem sporz\u261?dzona dokumentacyjna osuwisk nie spe\u322?ni\u322?a wymaganych warunk\u243?w zawartych w instrukcjach opracowania mapy osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi i inwentaryzacji osuwisk oraz zasad i kryteri\u243?w wyznaczania obszar\u243?w predystynowanych do ich wyst\u281?powania, co \u347?wiadczy o tym, \u380?e plan miejscowy zosta\u322? sporz\u261?dzony w oparciu o nieprecyzyjne dane. Dalej podniesiono, \u380?e wbrew art.15 ust.3 pkt 8 u.p.z.p. w \u167? 4 pkt 3 planu zakazano stosowania niskostandardowych materia\u322?\u243?w wyko\u324?czeniowych np. blach falistych, trapezowych, sidingu, materia\u322?\u243?w odblaskowych. W spos\u243?b nieprawid\u322?owy zdaniem skar\u380?\u261?cych okre\u347?lono w planie zasady modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji, poniewa\u380? parametry ulic powinny by\u263? zawarte w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu a nie tylko na rysunku planu wynika to wprost tre\u347?ci przepis\u243?w \u167? 4 rozporz\u261?dzenia. Okoliczno\u347?\u263?, \u380?e parametry wyznaczonych dr\u243?g b\u281?d\u261? okre\u347?lane przez obowi\u261?zuj\u261?ce przepisy w tym ustaw\u281? o drogach publicznych nie mo\u380?e by\u263? uzasadnieniem do odst\u261?pienia okre\u347?lenia parametr\u243?w dr\u243?g w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu miejscowego. Poza tym zdaniem skar\u380?\u261?cych gmina nie ma podstaw do wyznaczania w planie miejscowym przebiegu dr\u243?g wewn\u281?trznych, poza tym spos\u243?b nieprawid\u322?owy zosta\u322? okre\u347?lony wska\u378?nik minimalnej ilo\u347?ci miejsc postojowych w szczeg\u243?lno\u347?ci przez odwo\u322?ywanie si\u281? w tym zakresie np. do ilo\u347?ci \u322?\u243?\u380?ek co jest nieprecyzyjne i stwarza podstawy do obchodzenia prawa w tym zakresie. Wbrew twierdzeniom S\u261?du pierwszej instancji organy planistyczne naruszy\u322?y artyku\u322? 20 ust.1 u.p.z.p przez zbiorcze g\u322?osowanie nad zg\u322?oszonymi uwagami do projektu planu miejscowego. S\u261?d pierwszej instancji naruszy\u322? w spos\u243?b istotny art. 141 \u167? 4 p.p.s.a. przez brak odniesienia si\u281? w odpowiedni spos\u243?b do wszystkich zarzut\u243?w podnoszonych przez skar\u380?\u261?cych niewskazania wystarczaj\u261?cego uzasadnienia w zakresie motyw\u243?w jakimi kierowa\u322? si\u281? S\u261?d podejmuj\u261?c zaskar\u380?ony wyrok. Co prawda S\u261?d odni\u243?s\u322? si\u281? do wszystkich podniesionych w skardze zarzut\u243?w to w kilku przypadkach uzasadnienie S\u261?du nie dotyczy samej istoty podniesionego zarzutu w tym zakresie nale\u380?y odnie\u347?\u263? si\u281? do zawartego w skardze zarzutu dotycz\u261?cego braku okre\u347?lenia w planie miejscowym zasad sta\u322?ymi podzia\u322?\u243?w dla wszystkich teren\u243?w dla kt\u243?rych jest to wymagane w zwi\u261?zku z tym S\u261?d naruszy\u322? tak\u380?e artyku\u322? 147 paragrafowi wybory s\u261? w zwi\u261?zku z art. 28 u.p.z.p. przez brak stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y.
\par 
\par Ponadto ka\u380?dy ze skar\u380?\u261?cych kasacyjnie odr\u281?bnie uzasadni\u322? zarzut naruszenia art.1 ust.2 pkt 1-5 i 7 oraz art.6 ust.1 upzp przez niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie polegaj\u261?ce na uznaniu przez S\u261?d, \u380?e ustalenia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y nie wskazuj\u261? na naruszenie przez organ w\u322?adztwa planistycznego w stosunku do nieruchomo\u347?ci stanowi\u261?cych w\u322?asno\u347?\u263? skar\u380?\u261?cych po\u322?o\u380?onych na terenie obj\u281?tym planem.
\par 
\par W tym zakresie skar\u380?\u261?cy podnie\u347?li:
\par 
\par J. N. wskaza\u322?, \u380?e jest w\u322?a\u347?cicielem dzia\u322?ek nr 172/1 i 172/2 po\u322?o\u380?onych na obszarze oznaczony w planie symbolem R2- tereny rolnicze z zakazem zabudowy i utrzymaniem istniej\u261?cej zabudowy z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych budynk\u243?w, podnosi\u322?, \u380?e takie ustalenia s\u261? nieuzasadnione, poniewa\u380? dzia\u322?ki le\u380?\u261? w niedalekiej odleg\u322?o\u347?ci od obszar\u243?w zabudowanych. Maj\u261? dobry dost\u281?p komunikacyjny i brak jest wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych mog\u261?cych wskazywa\u263? na zasadno\u347?\u263? wy\u322?\u261?czenia nieruchomo\u347?ci spod zabudowy.
\par 
\par \u321?. N. w\u322?a\u347?ciciel dzia\u322?ki nr 189/12 i 199/5 wskaza\u322?, \u380?e jego nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?one s\u261? na obszarze oznaczonym w planie symbolem Z.22 \u8211? tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej. W ramach ustalonego przeznaczenia utrzymuje si\u281? istniej\u261?c\u261? legalnie zabudow\u281? w obr\u281?bie dzia\u322?ek z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych obiekt\u243?w. Na terenie tym nie dopuszcza si\u281? zabudowy, co narusza interes prawny skar\u380?\u261?cego. Dzia\u322?ki skar\u380?\u261?cego s\u261?siaduj\u261? bezpo\u347?rednio z terenami zabudowanymi, dobry dost\u281?p komunikacyjny uzasadnia przeznaczenie tego terenu jako budowlanego. Brak jest te\u380? wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych mog\u261?cych wskazywa\u263? na zasadno\u347?\u263? wy\u322?\u261?czenia nieruchomo\u347?ci spod zabudowy.
\par 
\par L. K. w\u322?a\u347?cicielka dzia\u322?ki nr 198 po\u322?o\u380?onej na obszarze oznaczonym w planie symbolem R3 - tereny rolnicze z zakazem zabudowy i utrzymaniem legalnej istniej\u261?cej zabudowy, z dopuszczeniem remontu i przebudowy. Podobnie jak w/w skar\u380?\u261?cy zarzuci\u322?a, \u380?e nieruchomo\u347?\u263? ta s\u261?siaduje z terenami zabudowanymi i brak jest wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych mog\u261?cych wskazywa\u263? na zasadno\u347?\u263? wy\u322?\u261?czenia nieruchomo\u347?ci spod zabudowy.
\par 
\par S. J. wskaza\u322?, \u380?e jego dzia\u322?ki nr 99 i 100 po\u322?o\u380?one s\u261? na terenie oznaczonym w planie symbolem R1 \u8211? tereny rolnicze z zakazem zabudowy i utrzymaniem legalnie istniej\u261?cej zabudowy z dopuszczeniem remontu i przebudowy istniej\u261?cych budynk\u243?w. Podni\u243?s\u322?, \u380?e jego dzia\u322?ka nr 99 jest w cz\u281?\u347?ci zabudowana i le\u380?y w s\u261?siedztwie obszar\u243?w zabudowanych, brak jest r\u243?wnie\u380? wa\u380?nych uwarunkowa\u324? przyrodniczych mog\u261?cych wskazywa\u263? na zasadno\u347?\u263? wy\u322?\u261?czenia nieruchomo\u347?ci spod zabudowy.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy J. G. w\u322?a\u347?ciciel dzia\u322?ek nr 366 i 368 wskaza\u322?, \u380?e dzia\u322?ki te w wi\u281?kszej cz\u281?\u347?ci po\u322?o\u380?one s\u261? na obszarze oznaczonym w planie symbolem Z.28 \u8211? tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej , KDD.9 \u8211?tereny dr\u243?g publicznych (cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki nr 366) i MN.24 \u8211? tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki nr 366). Zarzuci\u322?, \u380?e niezasadne jest przeznaczenie dzia\u322?ki nr 368 oraz cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ki nr 366 pod tereny zieleni. Dzia\u322?ka 366 jest w cz\u281?\u347?ci zabudowana, a ponadto le\u380?y w bliskim s\u261?siedztwie obszar\u243?w zabudowanych, co uzasadnia przeznaczenie tego terenu pod zabudow\u281?. Ponadto organ planistyczny nie uzasadni\u322? konieczno\u347?ci poszerzenia pasa drogowego kosztem cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ki nr 368.
\par 
\par W skardze kasacyjnej Gmina Miejska Krak\u243?w zarzuci\u322?a zaskar\u380?onemu wyrokowi naruszenie prawa procesowego:
\par 
\par 1. art. 3 \u167? 1 w zwi\u261?zku z art. 141 \u167? 1 i art. 147 \u167? 1 p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 27 marca 2003r. roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako "upzp") przez b\u322?\u281?dne uznanie, \u380?e uchwa\u322?a o planie zosta\u322?a sporz\u261?dzona z naruszeniem przys\u322?uguj\u261?cego Gminie w\u322?adztwa planistycznego, podczas gdy zgromadzona dokumentacja planistyczna potwierdza zgodno\u347?\u263? ustale\u324? planu miejscowego z zapisami Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa (dalej jako "Studium") dla terenu nieruchomo\u347?ci obejmuj\u261?cej dzia\u322?ki opisane w pkt I zaskar\u380?onego wyroku;
\par 
\par 2. art. 141 \u167? 4 p.p.s.a. przez pomini\u281?cie w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygni\u281?cia, co uniemo\u380?liwia jednoznacznie wskazanie przepis\u243?w prawa, kt\u243?rych naruszenie uzasadnia\u322?o przyj\u281?cie naruszenia przez Gmin\u281? uprawnie\u324? w zakresie w\u322?adztwa planistycznego;
\par 
\par - naruszenie prawa materialnego to jest art. 6 ust.1 i 2 zwi\u261?zku z art. 65 ust.2 upzp przez jego b\u322?\u281?dne zastosowanie polegaj\u261?ce na przyj\u281?ciu, \u380?e organy gminy nadu\u380?y\u322?y w\u322?adztwa planistycznego przez nieuwzgl\u281?dnienie w planie miejscowym zmiany w zagospodarowaniu terenu wynikaj\u261?cych z wydania ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budow\u281?, w sytuacji gdy obowi\u261?zkiem organ\u243?w jest sporz\u261?dzenie planu miejscowego zgodnie z ustaleniami Studium;
\par 
\par W oparciu o powy\u380?sze zarzuty Gmina Miejska Krak\u243?w wnios\u322?a o uchylenie zaskar\u380?onego wyroku w cz\u281?\u347?ci obj\u281?tej jego pkt I i IV i przekazanie sprawy w tym zakresie Wojew\u243?dzkiemu S\u261?dowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz wnios\u322?a o zas\u261?dzenie koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego.
\par 
\par W uzasadnieniu Gmina Miejska Krak\u243?w wskaza\u322?a, \u380?e S\u261?d nie wskaza\u322? podstawy prawnej nak\u322?adaj\u261?cej na organy planistyczne gminy obowi\u261?zek uwzgl\u281?dniania w projekcie miejscowego planu wydanych decyzji pozwolenia na budow\u281?. Ustalania planistyczne dla terenu nieruchomo\u347?ci obejmuj\u261?cej dzia\u322?ki obj\u281?te pkt. I zaskar\u380?onego wyroku zosta\u322?y wyznaczone zgodnie z ustaleniami Studium , kt\u243?re dla tego terenu miasta wykluczaj\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? powstania zabudowy. Na skutek wykonania 1 etapu inwestycji w postaci budowy drogi wewn\u281?trznej, to nie ustalenia planu miejscowego zosta\u322?y wyznaczone wadliwie lecz ustalenia studium obowi\u261?zuj\u261?ce w dacie sporz\u261?dzenia projektu planu, kt\u243?re utraci\u322?y w pewnym zakresie swoj\u261? aktualno\u347?\u263?. Dalej skar\u380?\u261?cy kasacyjnie wskaza\u322?, \u380?e miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego maj\u261?cym rang\u281? konstytucyjnego \u378?r\u243?d\u322?a prawa. Normy takiego planu, jako powszechnie obowi\u261?zuj\u261?ce stoj\u261? naturalnie wy\u380?ej w hierarchii norm od norm indywidualnych wynikaj\u261?cych z decyzji administracyjnych. Podkre\u347?lono, \u380?e k.p.a. gwarantuje ochron\u281? praw nabytych okre\u347?lonych w decyzji administracyjnej, ale chroni tylko przed innymi mo\u380?liwymi decyzjami administracyjnymi. Prawa te nie mog\u261? by\u263? chronione przed ingerencj\u261? aktu wy\u380?szego rz\u281?du. To w\u322?a\u347?nie z tego powodu ustawodawca w art. 65 ust.1 pkt 2 u.p.z.p. nakaza\u322? wygasza\u263? decyzj\u281? o warunkach zabudowy, je\u380?eli dla danego terenu uchwalono plan miejscowy, kt\u243?rego ustalenia s\u261? inne ni\u380? w wydanej decyzji. Podobna sytuacja wyst\u281?puje w przypadku uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budow\u281?. Wprawdzie decyzja ta nie jest wygaszana, niemniej inwestor na skutek wydanego pozwolenia na budow\u281? nie otrzymuje ekspektatywy, co wadliwie wskaza\u322? S\u261?d - w postaci prowadzenia dalszych rob\u243?t budowlanych. Podniesiono, \u380?e ustalenia planu miejscowego nie uniemo\u380?liwiaj\u261? realizacji praw nabytych pozwoleniem na budow\u281?. Stan niezgodno\u347?ci mi\u281?dzy pozwoleniem na budow\u281?, a tre\u347?ci\u261? planu miejscowego ma tylko taki skutek \u380?e w\u243?wczas stron\u281? wi\u261?\u380?e stan prawny wynikaj\u261?cy z pozwolenia na budow\u281?. Tak wi\u281?c strona dysponuj\u261?ca ostateczn\u261? decyzj\u261? o pozwoleniu na budow\u281? jest w pe\u322?ni uprawniona do jej wykonania, mimo \u380?e plan miejscowy wprowadza nawet ca\u322?kowicie odmienne rozwi\u261?zania w zakresie przeznaczenia terenu. Ponadto projektowany w przysz\u322?o\u347?ci spos\u243?b zagospodarowania terenu, czyli tak\u380?e zamiar realizacji kolejnych etap\u243?w planowanego zamierzenia inwestycyjnego nie spe\u322?ni\u322?a przes\u322?anki skutecznego zaskar\u380?enia planu miejscowego, poniewa\u380? art. w 101ust.1 ustawy o samorz\u261?dzie gminnym wymaga, aby zaskar\u380?ona uchwa\u322?a o planie miejscowym ingerowa\u322?a w uprawnienia osoby sk\u322?adaj\u261?cej na ni\u261? skarg\u281?. Ochronie podlega jedynie ingerencja planu miejscowego w istniej\u261?ce uprawnienia w\u322?a\u347?ciciela danej nieruchomo\u347?ci, a nie ustalenia tego planu powi\u261?zane z bli\u380?ej nieokre\u347?lonym sposobem zagospodarowania terenu planowanym w przysz\u322?o\u347?ci przez w\u322?a\u347?ciciela nieruchomo\u347?ci. Ustalenia \u167? 7 ust 3 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y uwzgl\u281?dniaj\u261?c przepis art. 35 u.p.z.p. utrzymuj\u261? na obszarze planu istniej\u261?ce elementy uk\u322?adu komunikacyjnego, w tym inwestycje zrealizowane przez M. K. w oparciu o wydane pozwolenie na budow\u281?. Dodatkowo podniesiono, \u380?e w art.1 ust.2 u.p.z.p. jednoznacznie zosta\u322? okre\u347?lony katalog element\u243?w, kt\u243?ry nale\u380?y uwzgl\u281?dni\u263? w planowaniu przestrzennym, w\u347?r\u243?d kt\u243?rego brak obowi\u261?zku uwzgl\u281?dniania wydanych decyzji pozwolenia na budow\u281?. Niew\u261?tpliwie sytuacja, w kt\u243?rej po uzyskaniu pozwolenia na budow\u281? wchodz\u261? w \u380?ycie ustalenia planu miejscowego wykluczaj\u261?ce mo\u380?liwo\u347?\u263? uzyskania kolejnych decyzji pozwolenia na budow\u281? na pozosta\u322?e etapy inwestycji narusza interes faktyczny w\u322?a\u347?ciciela nieruchomo\u347?ci i mo\u380?e wi\u261?za\u263? si\u281? z powstaniem odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej po stronie organ\u243?w gminy. Gmina w ramach uprawnie\u324? wynikaj\u261?cych z w\u322?adztwa planistycznego mo\u380?e zmieni\u263? w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie okre\u347?lonych obszar\u243?w, ale tylko w granicach zakre\u347?lonych ustaleniami Studium, dlatego zastosowanie przez S\u261?d przepisu art.6 ust.1 i 2 u.p.z.p., jako podstawy uwzgl\u281?dnienia w planie ustale\u324? wynikaj\u261?cych z wydanych decyzji pozwolenia na budow\u281? jest bezpodstawne.
\par 
\par Naczelny S\u261?d Administracyjny zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje:
\par 
\par Zgodnie z art. 183 \u167? 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ) Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaje spraw\u281? w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urz\u281?du pod rozwag\u281? niewa\u380?no\u347?\u263? post\u281?powania. W sprawie nie wyst\u281?puj\u261?, enumeratywnie wyliczone w art. 183 \u167? 2 ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, przes\u322?anki niewa\u380?no\u347?ci post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego. Z tego wzgl\u281?du, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny S\u261?d Administracyjny zwi\u261?zany by\u322? granicami skargi kasacyjnej.
\par 
\par Skargi kasacyjne J. N., L. K., S. J., J. G., \u321?. N. nie s\u261? uzasadnione.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do jednakowych zarzut\u243?w zawartych w tych skargach wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e istota tych zarzut\u243?w wi\u261?\u380?e si\u281? ze stwierdzeniem, \u380?e S\u261?d pierwszej instancji nies\u322?usznie uzna\u322?, i\u380? organ planistyczny nie naruszy\u322? zasad sporz\u261?dzania planu miejscowego i nie przekroczy\u322? w\u322?adztwa planistycznego.
\par 
\par Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. "naruszenie zasad sporz\u261?dzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporz\u261?dzania, a tak\u380?e naruszenie w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci organ\u243?w w tym zakresie, powoduj\u261? niewa\u380?no\u347?\u263? uchwa\u322?y rady gminy w ca\u322?o\u347?ci lub cz\u281?\u347?ci".
\par 
\par Wskazany przepis ustanawia dwie podstawowe przes\u322?anki zgodno\u347?ci uchwa\u322?y o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z przepisami prawa: przes\u322?ank\u281? materialnoprawn\u261?, nakazuj\u261?c\u261? uwzgl\u281?dnienie zasad sporz\u261?dzania planu oraz przes\u322?ank\u281? formalnoprawn\u261?, nakazuj\u261?c\u261? zachowanie procedury sporz\u261?dzenia planu i w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci organu. Ostatnia z wymienionych przes\u322?anek odnosi si\u281? do sekwencji czynno\u347?ci, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia miejscowego planu, pocz\u261?wszy od uchwa\u322?y o przyst\u261?pieniu do sporz\u261?dzenia planu, a sko\u324?czywszy na jego uchwaleniu. Poj\u281?cie zasad sporz\u261?dzania planu nale\u380?y natomiast wi\u261?za\u263? ze sporz\u261?dzeniem aktu planistycznego a wi\u281?c jego zawarto\u347?ci\u261? (cz\u281?\u347?\u263? tekstowa, graficzna i za\u322?\u261?czniki), przyj\u281?tych w nim ustale\u324?, a tak\u380?e standard\u243?w dokumentacji planistycznej (por. wyroki Naczelnego S\u261?du Administracyjnego: z dnia 11 wrze\u347?nia 2008 r. sygn. akt II OSK 215/08; z dnia 25 maja 2009r. sygn. akt IIOSK 1778/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl i wszystkie poni\u380?ej powo\u322?ywane wyroki s\u261?d\u243?w administracyjnych s\u261? publikowanie pod tym adresem).
\par 
\par S\u261?d pierwszej instancji dokona\u322? oceny procedury planistycznej, poprzedzaj\u261?cej podj\u281?cie zaskar\u380?onej uchwa\u322?y przewidzianej przepisem art. 17 u.p.z.p. i trafnie wskaza\u322?, \u380?e procedura ta nie zosta\u322?a naruszona .
\par 
\par Podnoszone w skargach kasacyjnych zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia zasad sporz\u261?dzania miejscowego planu nie s\u261? usprawiedliwione.
\par 
\par Za nieuzasadniony nale\u380?y uzna\u263? podnoszony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez S\u261?d pierwszej instancji art.15 ust.2 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.).
\par 
\par Przepis ten stanowi, \u380?e w planie miejscowym okre\u347?la si\u281? obowi\u261?zkowo zasady ochrony i kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego (art.15 ust. 2 pkt 2), zasady kszta\u322?towania zabudowy oraz wska\u378?niki zagospodarowania terenu, maksymaln\u261? i minimaln\u261? intensywno\u347?\u263? zabudowy jako wska\u378?nik powierzchni ca\u322?kowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni dzia\u322?ki budowlanej, minimalny udzia\u322? procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni dzia\u322?ki budowlanej, maksymaln\u261? wysoko\u347?\u263? zabudowy, minimaln\u261? liczb\u281? miejsc do parkowania i spos\u243?b ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiekt\u243?w(art.15 ust.2. pkt 6).
\par 
\par Tre\u347?\u263? zaskar\u380?onego planu wskazuje, \u380?e te wymogi zosta\u322?y zachowane. W \u167? 4 planu ustalono zasady ochrony i kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego oraz wymagania wynikaj\u261?ce z potrzeb kszta\u322?towania przestrzeni publicznej. W \u167? 5 ustalono zasady ochrony \u347?rodowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego, w \u167? 7 ustalono zasady przebudowy, rozbudowy i budowy systemu komunikacyjnego, w tym zasady obs\u322?ugi parkingowej, w \u167? 8 ustalono og\u243?lne zasady przebudowy, rozbudowy i budowy system\u243?w infrastruktury technicznej dotycz\u261?ce ca\u322?ego obszaru obj\u281?tego planem. Rozdzia\u322? 2 zaskar\u380?onego planu zawiera szczeg\u243?\u322?owe przepisy w zakresie ustalenia przeznaczenia teren\u243?w wyznaczonych na rysunku planu oraz ustalenia sposobu ich zagospodarowania i warunk\u243?w zabudowy gdzie wskazano m.in. wska\u378?niki zagospodarowania terenu, maksymaln\u261? i minimaln\u261? intensywno\u347?\u263? zabudowy jako wska\u378?nik powierzchni ca\u322?kowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni dzia\u322?ki budowlanej, minimalny udzia\u322? procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni dzia\u322?ki budowlanej, maksymaln\u261? wysoko\u347?\u263? zabudowy.
\par 
\par Skar\u380?\u261?cy precyzuj\u261?c powy\u380?szy zarzut w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnie\u347?li, \u380?e brak by\u322?o podstaw do wyznaczenia na rysunku planu miejscowego granic parku kulturowego "Rajsko-Kosocice", poniewa\u380? nie zosta\u322? on jeszcze utworzony, naniesienie jego granic mo\u380?e wprowadza\u263? w b\u322?\u261?d obywateli co do przeznaczenia oraz zasad zagospodarowania poszczeg\u243?lnych teren\u243?w, a ponadto przebieg granic tego parku mo\u380?e zosta\u263? ustalony w inny spos\u243?b, co spowoduje niezgodno\u347?\u263? planu miejscowego z uchwa\u322?\u261? o utworzeniu parku kulturowego.
\par 
\par Pogl\u261?d ten nie jest trafny. S\u322?usznie S\u261?d pierwszej instancji wskaza\u322?, \u380?e z natury plan\u243?w miejscowych wynika, \u380?e dotycz\u261? one przysz\u322?ych zamierze\u324?. Fakt jego utworzenia zosta\u322? przewidziany w Studium. Przede wszystkim jednak z \u167? 3 ust.2 pkt 6 zaskar\u380?onego planu wynika, \u380?e wyznaczenie granic parku "Rajsko-Kosocice", na rysunku planu ma jedynie walor informacyjny, przepis ten stanowi bowiem, \u380?e zamieszcza si\u281? na rysunku planu elementy informacyjne, nie stanowi\u261?ce ustale\u324? planu : "granica ustalonego w Studium parku kulturowego "Rajsko-Kosocice".
\par 
\par Z przepisu tego nie wynikaj\u261? wobec tego \u380?adne uprawnienia czy obowi\u261?zki. Dotyczy on rysunku planu i ma jedynie charakter informacyjny.
\par 
\par Za nieuzasadniony nale\u380?y uzna\u263? zarzut naruszenia art. 15 ust.2 pkt 8 u.p.z.p. Przepis ten stanowi, \u380?e w planie miejscowym okre\u347?la si\u281? obowi\u261?zkowo szczeg\u243?\u322?owe zasady i warunki scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci obj\u281?tych planem miejscowym.
\par 
\par W \u167? 9 pkt 1- 4 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y ustalono zasady i warunki scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci. Regulacja ta nie dotyczy zatem tylko dzia\u322?ek budowlanych jak twierdz\u261? skar\u380?\u261?cy. Dodatkowo nale\u380?y wyja\u347?ni\u263? \u380?e okre\u347?lenie szczeg\u243?\u322?owych zasad i warunk\u243?w scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci obj\u281?tych planem miejscowym dotyczy tylko teren\u243?w wymagaj\u261?cych przeprowadzenia scale\u324? i podzia\u322?\u243?w nieruchomo\u347?ci (art. 15 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p.). Ustalenia dotycz\u261?ce szczeg\u243?\u322?owych zasad i warunk\u243?w scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci powinny zawiera\u263? okre\u347?lenie parametr\u243?w dzia\u322?ek uzyskiwanych w wyniku scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci, takich jak minimalne lub maksymalne szeroko\u347?ci front\u243?w dzia\u322?ek, ich powierzchni czy okre\u347?lenie k\u261?ta po\u322?o\u380?enia granic dzia\u322?ek w stosunku do pasa drogowego (\u167? 4 pkt 8 rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; Dz. U. Nr 164, poz. 1587, dalej te\u380? powo\u322?ywane jako rozporz\u261?dzenie). Przyj\u281?te w \u167? 9 ust.1 zaskar\u380?onego planu regulacje zawieraj\u261? dane dot. minimalnych powierzchni dzia\u322?ek budowlanych dla okre\u347?lonych rodzaj\u243?w zabudowy wed\u322?ug wska\u378?nik\u243?w ustalonych dla odpowiednich kategorii teren\u243?w w przepisach szczeg\u243?\u322?owych tekstu planu, a tak\u380?e okre\u347?lenie k\u261?ta po\u322?o\u380?enia granic dzia\u322?ek w stosunku do pasa drogowego. Przyj\u281?te w tym paragrafie rozwi\u261?zania nale\u380?y uzna\u263? za wystarczaj\u261?ce w \u347?wietle art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto nale\u380?y w tym miejscu wskaza\u263?, \u380?e zgodnie z wyra\u380?onymi ju\u380? wielokrotnie pogl\u261?dami s\u261?d\u243?w administracyjnych ( np. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2012 r. II OSK 814/12, wyrok NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1370/10, a tak\u380?e wyroki NSA z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2529/14, z dnia 11 wrze\u347?nia 2012 r. sygn. akt II OSK 1405/15, z dnia 13 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2199/11, z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 2085/1 i doktryny (zob. Z. Niewiadomski CH Beck, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2013, s. 161) ww. obowi\u261?zek nie ma charakteru bezwzgl\u281?dnego, gdy\u380? musi by\u263? dostosowany do warunk\u243?w faktycznych panuj\u261?cych na obszarze obj\u281?tym planem. Zatem nawet brak zamieszczenia w tre\u347?ci zaskar\u380?onego planu zagospodarowania przestrzennego przepis\u243?w dotycz\u261?cych zasad i warunk\u243?w scalania i podzia\u322?u nieruchomo\u347?ci nie mo\u380?e sam w sobie prowadzi\u263? do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci ca\u322?ego planu. Rada gminy mo\u380?e wi\u281?c odst\u261?pi\u263? od obowi\u261?zku okre\u347?lenia szczeg\u243?\u322?owych warunk\u243?w i zasad scalenia i podzia\u322?\u243?w, gdy uzasadniaj\u261? to okoliczno\u347?ci faktyczne i prawne. Je\u347?li stan faktyczny danego terenu obj\u281?tego planem nie daje podstaw do zamieszczania w planie ustale\u324? wymienionych w art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p., to ich brak nie mo\u380?e stanowi\u263? o niezgodno\u347?ci planu z prawem.
\par 
\par Nie mo\u380?na tez podzieli\u263? pogl\u261?du skar\u380?\u261?cych kasacyjnie, \u380?e teren "rzekomo wyst\u281?puj\u261?cych na terenie obj\u281?tym planem miejscowym osuwisk" zosta\u322? wyznaczony w oparciu o nieprecyzyjne dane, poniewa\u380? dokumentacja osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami zosta\u322?a przypuszczalnie sporz\u261?dzona na podstawie wizji przeprowadzonej latem, podczas gdy powinna by\u263? dokonana wczesn\u261? wiosn\u261? lub p\u243?\u378?na jesieni\u261?. Przede wszystkim stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e teren osuwisk zosta\u322? wyznaczony na podstawie opracowania wykonanego przez s\u322?u\u380?by geologiczne tj. Pa\u324?stwowy Instytut Geologiczny Oddzia\u322? Karpacki w Krakowie pn." Mapy dokumentacyjne osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi" zweryfikowanego w 2011r. S\u261?d pierwszej instancji s\u322?usznie uzna\u322? w tej sytuacji, \u380?e organ planistyczny dysponowa\u322? zweryfikowan\u261? wiedz\u261? na temat zagro\u380?e\u324? osuwiskowych i nie mo\u380?e te\u380? budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e osuwiska i tereny zagro\u380?one ruchami masowymi wyst\u281?puj\u261?ce na terenie uchwalonego planu wyznaczone zosta\u322?y w spos\u243?b uwzgl\u281?dniaj\u261?cy stan wiedzy w tym zakresie. Z tych wzgl\u281?d\u243?w nie mo\u380?na zgodzi\u263? si\u281? z twierdzeniem skar\u380?\u261?cych, \u380?e tereny osuwiskowe zosta\u322?y wyznaczone wadliwie. Poza tym skar\u380?\u261?cy jedynie przypuszczaj\u261?, \u380?e mapy dokumentacyjne osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi zosta\u322?y opracowane wadliwie, co nie mo\u380?e prowadzi\u263? do podwa\u380?enia tej dokumentacji. Przedstawiona przez skar\u380?\u261?cych w skargach kasacyjnych argumentacja stanowi jedynie polemik\u281? z prawid\u322?owo opracowan\u261? dokumentacj\u261? wyspecjalizowanej jednostki pa\u324?stwowej.
\par 
\par Odno\u347?nie do zarzutu dotycz\u261?cego \u167? 4 pkt 3 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y. Przepis ten zakazuje stosowania w nowoprojektowanych budynkach mieszkalnych i us\u322?ugowych materia\u322?\u243?w wyko\u324?czeniowych o niskim standardzie takich jak: blacha falista, papa, siding oraz element\u243?w refleksyjnych, odblaskowych i fosforyzuj\u261?cych z dopuszczeniem papy na dachach p\u322?askich. Zdaniem skar\u380?\u261?cych kasacyjnie zapis ten nie znajduje umocowania w przepisach prawa, w tym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
\par 
\par Zarzut ten nie jest uzasadniony. Przede wszystkim z tre\u347?ci art. 15 ust.3 pkt 8 (zdanie drugie) u.p.z.p. wynika, \u380?e w planie miejscowym okre\u347?la si\u281? w zale\u380?no\u347?ci od potrzeb kolorystyk\u281? obiekt\u243?w budowlanych oraz pokrycie dach\u243?w. W ocenie NSA organy planistyczne mia\u322?y kompetencje do zawarcia w zaskar\u380?onej uchwale zakazu o jakim mowa \u167? 4 pkt 3. W pe\u322?ni zgodzi\u263? w tym zakresie nale\u380?y ze stanowiskiem S\u261?du pierwszej instancji, \u380?e podstaw\u281? do takiego postanowienia planu daje konieczno\u347?\u263? ochrony \u322?adu przestrzennego (art.1 ust.2 pkt 1 u.p.z.p., art. 15 ust.2 pkt 2 ) oraz walor\u243?w architektoniczno-krajobrazowych (art.1 ust.2 pkt 2 u.p.z.p.). Wskaza\u263? trzeba, \u380?e \u322?ad przestrzenny i walory architektoniczno- krajobrazowe to jedne z wielu warto\u347?ci uwzgl\u281?dnianych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawodawca w art.2 pkt 1 u.p.z.p. wprowadzi\u322? definicj\u281? legaln\u261? "\u322?adu przestrzennego" stanowi\u261?c, \u380?e przez "\u322?ad przestrzenny" - nale\u380?y rozumie\u263? takie ukszta\u322?towanie przestrzeni, kt\u243?re tworzy harmonijn\u261? ca\u322?o\u347?\u263? oraz uwzgl\u281?dnia w uporz\u261?dkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, spo\u322?eczno-gospodarcze, \u347?rodowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Mimo tej definicji poj\u281?cie to jest oczywi\u347?cie poj\u281?ciem niedookre\u347?lonym, wymagaj\u261?cym interpretacji dla konkretnego przypadku, a wi\u281?c wymaga odniesienia si\u281? do danego stanu faktycznego. W ocenie NSA wprowadzenie kwestionowanego zakazu w zaskar\u380?onej uchwale jest usprawiedliwione ze wzgl\u281?du na wymogi kompozycyjno-estetyczne danego obszaru. Na obszarze obj\u281?tym planem przewa\u380?a zabudowa jednorodzinna, po\u322?o\u380?ona w\u347?r\u243?d teren\u243?w zielonych, dlatego w pe\u322?ni usprawiedliwiona jest dba\u322?o\u347?\u263? organu o estetyk\u281? otoczenia przez wprowadzenie zakazu u\u380?ywania w nowoprojektowanych budynkach materia\u322?\u243?w budowlanych o niskim standardzie oraz odblaskowych, fosforyzuj\u261?cych i refleksyjnych. Wbrew twierdzeniom skar\u380?\u261?cych kasacyjnie nie jest to nieuprawniona ingerencja organ\u243?w planistycznych w prawa skar\u380?\u261?cych do wyboru materia\u322?\u243?w budowlanych. Organ planistyczny nie narzuca w powy\u380?szym rozwi\u261?zaniu stosowania okre\u347?lonego rodzaju materia\u322?u wyko\u324?czeniowego, a ma prawo w \u347?wietle w/w przepis\u243?w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wykluczy\u263? materia\u322?y, kt\u243?re zastosowane w obiektach budowlanych negatywnie wp\u322?ywaj\u261? na \u322?ad przestrzenny i walory architektoniczno- krajobrazowe obszaru obj\u281?tego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par Nie jest tak\u380?e uzasadniony zarzut skargi kasacyjnej dotycz\u261?cy naruszenia art. 15 ust.2 pkt 10 u.p.z.p. w zw. z par. 4 pkt 9 Rozporz\u261?dzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis art.15 ust.2 pkt 10 u.p.z.p. stanowi, \u380?e w planie miejscowym okre\u347?la si\u281? obowi\u261?zkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej. W cenie skar\u380?\u261?cych parametry ulic powinny by\u263? zawarte w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu, a nie tylko na rysunku planu, co wynika wprost z tre\u347?ci przepis\u243?w \u167? 4 w/w rozporz\u261?dzenia.
\par 
\par Zarzut ten nie jest usprawiedliwiony. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. w planie miejscowym okre\u347?la si\u281? obowi\u261?zkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej. Stosownie natomiast do tre\u347?ci \u167? 4 pkt 9 rozporz\u261?dzenia ustalenia dotycz\u261?ce zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej powinny zawiera\u263?: a) okre\u347?lenie uk\u322?adu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami oraz klasyfikacj\u261? ulic i innych szlak\u243?w komunikacyjnych, b) okre\u347?lenie warunk\u243?w powi\u261?za\u324? uk\u322?adu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z uk\u322?adem zewn\u281?trznym, c) wska\u378?niki w zakresie komunikacji i sieci infrastruktury technicznej, w szczeg\u243?lno\u347?ci ilo\u347?\u263? miejsc parkingowych w stosunku do ilo\u347?ci mieszka\u324? lub ilo\u347?ci zatrudnionych albo powierzchni obiekt\u243?w us\u322?ugowych i produkcyjnych.
\par 
\par W orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych wskazuje si\u281?, \u380?e tre\u347?ci \u167? 4 pkt 9 a rozporz\u261?dzenia nie mo\u380?na wyk\u322?ada\u263? w ten spos\u243?b, \u380?e na\u322?o\u380?ono w nim na organy gminy obowi\u261?zek okre\u347?lenia w planie miejscowym konkretnych parametr\u243?w technicznych dr\u243?g publicznych.
\par 
\par Konkretne parametry techniczne dr\u243?g publicznych, takie jak szeroko\u347?ci jezdni, szeroko\u347?ci pasa ruchu, odleg\u322?o\u347?ci chodnika od kraw\u281?dzi jezdni, szeroko\u347?ci \u347?cie\u380?ki rowerowej s\u261? okre\u347?lone w rozporz\u261?dzeniu w sprawie warunk\u243?w technicznych, jakim powinny odpowiada\u263? drogi publiczne i ich usytuowanie (zob. te\u380? wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2164/13). Jak prawid\u322?owo ustali\u322? S\u261?d pierwszej instancji w cz\u281?\u347?ci tekstowej planu wskazano klasy danej drogi. Jak bowiem wynika z tre\u347?ci planu - w \u167? 24 ust. 1 pkt 1 okre\u347?lono klas\u281? danej drogi, w ust\u281?pie 3 tego przepisu szeroko\u347?\u263? pas\u243?w drogowych ulic wed\u322?ug ustale\u324? rysunku planu. Z kolei w cz\u281?\u347?ci graficznej planu okre\u347?lono szeroko\u347?\u263? pasa drogowego w liniach rozgraniczaj\u261?cych. Takie regulacje nie stanowi\u261? naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. w zw. z \u167? 4 pkt 9 rozporz\u261?dzenia skoro zgodnie z art.14 ust.2 u.p.z.p. integraln\u261? cz\u281?\u347?ci\u261? uchwa\u322?y, o kt\u243?rej mowa w ust. 1, jest za\u322?\u261?cznik graficzny przedstawiaj\u261?cy granice obszaru obj\u281?tego projektem planu.
\par 
\par Nie zas\u322?uguje na uwzgl\u281?dnienie r\u243?wnie\u380? argumentacja wnosz\u261?cych skarg\u281? kasacyjn\u261? maj\u261?ca wskazywa\u263? na niedopuszczalno\u347?\u263? wyznaczenia w planie miejscowym teren\u243?w przeznaczonych pod drogi wewn\u281?trzne. Okre\u347?lenie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej jest obowi\u261?zkowym elementem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par Stosownie do tre\u347?ci art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1440) drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazd\u243?w, niezaliczone do \u380?adnej z kategorii dr\u243?g publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dr\u243?g s\u261? drogami wewn\u281?trznymi. Drogi wewn\u281?trzne stanowi\u261? wi\u281?c, obok dr\u243?g publicznych, element systemu komunikacji, za\u347? wyznaczenie teren\u243?w pod drogi wewn\u281?trzne jednoznacznie przewidziano w rozporz\u261?dzeniu (za\u322?\u261?cznik nr 1, l.p. 6.2), przewiduj\u261?c dla nich oznaczenie KDW. S\u322?usznie zatem S\u261?d pierwszej instancji stwierdzi\u322?, \u380?e wyznaczenie w planie miejscowym dr\u243?g wewn\u281?trznych jest nie tylko dopuszczalne, ale przede wszystkim po\u380?\u261?dane i mie\u347?ci si\u281? w ramach kompetencji rady gminy jako jedno z podstawowych narz\u281?dzi kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego. Odr\u281?bnym zagadnieniem jest natomiast mo\u380?liwo\u347?\u263? realizacji planowanych dr\u243?g wewn\u281?trznych, gdy znajduj\u261? si\u281? one na terenach nienale\u380?\u261?cych do gminy lub Skarbu Pa\u324?stwa, a nie ma mo\u380?liwo\u347?ci przeniesienia w\u322?asno\u347?ci w drodze umowy. Ze wzgl\u281?du na tre\u347?\u263? art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomo\u347?ciami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ), kt\u243?ry do cel\u243?w publicznych zalicza wydzielanie grunt\u243?w pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, niedopuszczalne by\u322?oby w takim przypadku przymusowe pozbawienie prawa w\u322?asno\u347?ci (art. 112 ust. 1 powo\u322?anej ustawy). Jednak, jak trafnie to podni\u243?s\u322? S\u261?d pierwszej instancji sytuacja prawna \u380?adnego ze skar\u380?\u261?cych nie zosta\u322?a naruszona przez ustalenie planu polegaj\u261?ce na wyznaczeniu trenu KDW na ich nieruchomo\u347?ciach. Skar\u380?\u261?cy nie twierdzili, \u380?e na ich nieruchomo\u347?ciach ustalono drog\u281? wewn\u281?trzn\u261?.
\par 
\par Nie mo\u380?na tak\u380?e podzieli\u263? pogl\u261?du skar\u380?\u261?cych, \u380?e w nieprawid\u322?owy spos\u243?b zosta\u322? okre\u347?lony w planie wska\u378?nik minimalnej ilo\u347?ci miejsc postojowych przez odwo\u322?anie si\u281? do ilo\u347?ci \u322?\u243?\u380?ek. Zakres w/w art.15 ust.2 pkt 6 u.p.z.p. zosta\u322? niejako uzupe\u322?niony tre\u347?ci\u261? \u167? 4 pkt 9 lit c powo\u322?ywanego wcze\u347?niej rozporz\u261?dzenia stanowi\u261?cego, \u380?e ustalenia dotycz\u261?ce zasad modernizacji ,rozbudowy i budowy system\u243?w komunikacji i infrastruktury technicznej powinny zawiera\u263? wska\u378?niki w zakresie komunikacji i sieci infrastruktury technicznej, w szczeg\u243?lno\u347?ci ilo\u347?\u263? miejsc parkingowych w stosunku do ilo\u347?ci mieszka\u324? lub zatrudnionych albo powierzchni obiekt\u243?w us\u322?ugowych i produkcyjnych. Zaskar\u380?ony plan zawiera powy\u380?sze wska\u378?niki w \u167?7 ust.2.
\par 
\par Istotnie w \u167? 7 ust.2 pkt 1lit. c i lit. i oraz \u167?7 ust.2 pkt 4 lit. a i c dla pensjonat\u243?w, dom\u243?w wypoczynkowych, budynk\u243?w opieki zdrowotnej ustalono minimalne wska\u378?niki miejsc parkingowych w stosunku do okre\u347?lonej ilo\u347?ci \u322?\u243?\u380?ek. W pe\u322?ni nale\u380?y zgodzi\u263? si\u281? ze stanowiskiem S\u261?du pierwszej instancji, \u380?e taki spos\u243?b wyznaczenia miejsc parkingowych by\u322? uzasadniony ze wzgl\u281?du na specyfik\u281? wskazanych obiekt\u243?w i ich "zapotrzebowanie" na miejsca parkingowe. W ocenie NSA takie okre\u347?lenie miejsc parkingowych jest adekwatne do funkcji wskazanych wy\u380?ej obiekt\u243?w i nie mo\u380?e by\u263? uznane za naruszenie w art.15 ust.2 pkt 6 u.p.z.p. w zw. z \u167? 4 pkt 9 lit c rozporz\u261?dzenia.
\par 
\par Nie jest zasadny zarzut naruszenia przez S\u261?d pierwszej instancji art. 20 ust. 1 u.p.z.p. przez przyj\u281?cie, \u380?e postanowienia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y nie naruszaj\u261? ustale\u324? Studium oraz \u380?e zbiorcze rozstrzygni\u281?cie przez Rad\u281? Miasta wniesionych uwag nie narusza tre\u347?ci tego przepisu. Przepis ten stanowi , \u380?e plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, \u380?e nie narusza on ustale\u324? studium, rozstrzygaj\u261?c jednocze\u347?nie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, kt\u243?re nale\u380?\u261? do zada\u324? w\u322?asnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Cz\u281?\u347?\u263? tekstowa planu stanowi tre\u347?\u263? uchwa\u322?y, cz\u281?\u347?\u263? graficzna oraz wymagane rozstrzygni\u281?cia stanowi\u261? za\u322?\u261?czniki do uchwa\u322?y.
\par 
\par Zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium s\u261? wi\u261?\u380?\u261?ce dla organ\u243?w gminy przy sporz\u261?dzaniu plan\u243?w miejscowych. Przepis ten zawiera zasad\u281? zwi\u261?zania ustaleniami studium przy sporz\u261?dzaniu planu, z kolei zakres tego zwi\u261?zania okre\u347?la art. 20 ust. 1 u.p.z.p., okre\u347?laj\u261?c przedmiot dokonywanej przez rad\u281? gminy oceny postanowie\u324? planu miejscowego w odniesieniu do ustale\u324? studium.
\par 
\par W literaturze podkre\u347?la si\u281?, \u380?e moc wi\u261?\u380?\u261?ca studium o jakiej mowa w art. 9 ust.4 u.p.z.p. pozostaje trudna do generalnego ustalenia i musi by\u263? oceniana w odniesieniu do konkretnych przypadk\u243?w. Studium nie jest "planem wy\u380?szego rz\u281?du" nad planem miejscowym ani "planem og\u243?lnym zagospodarowania przestrzennego gminy" lecz wyrazem jej polityki przestrzennej, uj\u281?tym kierunkowo, czyli nie "docelowo". Studium nie dokonuje przeznaczenia teren\u243?w na oznaczone cele, np. zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej albo jednorodzinnej. Wskazuj\u261?c na tego rodzaju funkcj\u281? teren\u243?w studium ukierunkowuje planowanie miejscowe na ten rodzaj zabudowy, aczkolwiek nie wyklucza ani samodzielnych us\u322?ug ani infrastruktury technicznej (zob. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, Warszawa 2013 r., str. 200 i nast.).
\par 
\par W orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych wskazuje si\u281? , \u380?e chocia\u380? plan miejscowy nie musi w ca\u322?o\u347?ci realizowa\u263? postanowie\u324? studium, to jego ustalenia musz\u261? "si\u281? zawiera\u263?" w postanowieniach studium. Przy czym stopie\u324? zwi\u261?zania ustaleniami studium przy sporz\u261?dzaniu miejscowego planu mo\u380?e by\u263? silniejszy lub s\u322?abszy, poniewa\u380? zale\u380?y od szczeg\u243?\u322?owo\u347?ci studium (zob. np. wyrok NSA z dnia 27 wrze\u347?nia 2007 r. sygn. akt II OSK 1028/07). Wskazuje si\u281? tak\u380?e, \u380?e zgodno\u347?\u263? planu ze studium nie mo\u380?e by\u263? traktowana jako zgodno\u347?\u263? dos\u322?owna, gdy\u380? pozbawia\u322?oby to sensu istnienia dw\u243?ch odr\u281?bnych akt\u243?w planistycznych. Studium ma za zadanie okre\u347?lanie polityki przestrzennej gminy, a w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego (art. 9 ust. 1 u.p.z.p), podczas gdy plan ustala konkretne przeznaczenie teren\u243?w i okre\u347?la sposoby ich zagospodarowania (art. 14 ust. 1 u.p.z.p). Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego jest odmiennym aktem od miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tworzonym na podstawie innej procedury o charakterze bardziej og\u243?lnym od planu miejscowego. Z natury rzeczy plan jest wi\u281?c bardziej szczeg\u243?\u322?owy od studium.
\par 
\par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c powy\u380?sze, Naczelny S\u261?d Administracyjny, za prawid\u322?owe uzna\u322?, wyra\u380?one w uzasadnieniu zaskar\u380?onego wyroku stanowisko S\u261?du pierwszej instancji o zgodno\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y z ustaleniami obowi\u261?zuj\u261?cego na obj\u281?tym ni\u261? obszarze Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego.
\par 
\par S\u261?d pierwszej instancji przedstawi\u322? prawid\u322?owy wyw\u243?d prawny co do charakteru studium wynikaj\u261?cego z art. 20 ust. 1 u.p.z.p., kt\u243?ry w brzmieniu obowi\u261?zuj\u261?cym od 21 pa\u378?dziernika 2010 r. (tj. od wej\u347?cia w \u380?ycie art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Pa\u324?stwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami \u8211? Dz. U. Nr 130, poz. 871) zmniejsza stopie\u324? zwi\u261?zania postanowie\u324? planu z ustaleniami studium.
\par 
\par Oznaczony w planie symbolem MW.1 teren \u8211? teren istniej\u261?cej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, w studium ma oznaczenie MN tj. - teren o przewa\u380?aj\u261?cej funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej. I tak jak to stwierdzi\u322? s\u322?usznie S\u261?d pierwszej instancji przewa\u380?aj\u261?ca funkcja odnoszona do zabudowy jednorodzinnej nie oznacza, \u380?e jest to funkcja wy\u322?\u261?czna. Poza tym z \u167?12 ust.1 1 i 2 planu wynika, \u380?e przeznaczenie terenu MW.1 by\u322?o konsekwencj\u261? zastanej na tym terenie zabudowy wielorodzinnej. W tej sytuacji nie mo\u380?na w takim ustaleniu planistycznym upatrywa\u263? naruszenia ustale\u324? studium.
\par 
\par Tereny oznaczone w planie symbolem ZL.2-ZL.20 przeznaczone s\u261? na tereny zieleni le\u347?nej. W studium tereny te przeznaczono pod \u322?\u261?ki, pola uprawne, sady, ogrody, zadrzewienia, bulwary, cieki i zbiorniki wodne, zaro\u347?la nadrzeczne (ZO).Jednocze\u347?nie jednak z cz\u281?\u347?ci tekstowej studium wynika, \u380?e jako jeden z g\u322?\u243?wnych kierunk\u243?w zagospodarowania teren\u243?w ZO, przewiduje si\u281? wprowadzenie zalesie\u324? ze szczeg\u243?lnym uwzgl\u281?dnieniem strefy zwi\u281?kszania lesisto\u347?ci. Wobec tego trafnie S\u261?d pierwszej instancji uzna\u322?, \u380?e le\u347?ne przeznaczenie teren\u243?w ZL w zaskar\u380?onym planie by\u322?o dopuszczalne, jako nienaruszaj\u261?ce kierunk\u243?w zagospodarowania terenu ustalonego w studium. Odnosz\u261?c si\u281? do wyznaczenia w planie teren\u243?w zabudowy us\u322?ugowej U.1 i U.2 na obszarze przeznaczonym w studium pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? jednorodzinn\u261? niskiej intensywno\u347?ci \u8211? MN, to wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e tre\u347?\u263? studium dopuszcza, aby na wskazanym terenie lokalizowane by\u322?y r\u243?wnie\u380? niezb\u281?dne obiekty i urz\u261?dzenia s\u322?u\u380?\u261?ce realizacji cel\u243?w publicznych na poziomie lokalnym, obiektami i urz\u261?dzeniami us\u322?ug komercyjnych, s\u322?u\u380?\u261?cymi zaspokojeniu potrzeb mieszka\u324?c\u243?w. Z \u167? 13 ust.2 pkt 1 i 2 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y wynika, \u380?e tereny wyznaczone na rysunku planu symbolem U.1 \u8211? do U.4 s\u261? przeznaczone pod zabudow\u281? us\u322?ugow\u261?, przy czym utrzymuje si\u281? istniej\u261?cy obiekt o funkcji us\u322?ugowej z zakresu kultury w terenie U.1, a na terenie U.2 utrzymuje si\u281? istniej\u261?cy ko\u347?ci\u243?\u322? z plebani\u261?. Istotnie w ustaleniach planu nie wskazano na lokalny charakter wyznaczonych teren\u243?w us\u322?ug, ale brak takiego doprecyzowania nie \u347?wiadczy w ocenie NSA o naruszeniu ustale\u324? studium.
\par 
\par S\u261?d orzekaj\u261?cy w tej sprawie nie mo\u380?e natomiast odnie\u347?\u263? si\u281? do zarzutu niezgodno\u347?ci ustale\u324? planu zawartych w \u167? 12 ust.4 pkt 2a i b z ustaleniami studium dotycz\u261?cymi wska\u378?nik\u243?w intensywno\u347?ci zabudowy dla terenu U1. I U.2, poniewa\u380? wskazany wy\u380?ej przepis zaskar\u380?onej uchwa\u322?y dotyczy teren\u243?w MW.1, ponadto nie zawiera on jednostki redakcyjnej w postaci ust.4 pkt 2a i b. Je\u347?li przyj\u261?\u263?, \u380?e skar\u380?\u261?cym kasacyjnie chodzi\u322?o o regulacj\u281? zawart\u261? w \u167? 13 ust.4 pkt 2a i b zaskar\u380?onej uchwa\u322?y, to wska\u378?niki intensywno\u347?ci zabudowy na ternie U1.i U2. zosta\u322?y okre\u347?lone w przedziale min.0,3-max.0,6. Takie rozwi\u261?zanie nie jest sprzeczne ze studium, poniewa\u380? postanowienia Studium dotycz\u261?ce tego obszaru wskazuj\u261? na to, aby intensywno\u347?\u263? zabudowy w strefie przedmie\u347?\u263? nie przekracza\u322?a 0,4 lub te\u380? aby zosta\u322?a w planach miejscowych okre\u347?lona za pomoc\u261? innych parametr\u243?w odpowiadaj\u261?cych specyfice terenu. Tak wi\u281?c Studium pozostawi\u322?o mo\u380?liwo\u347?\u263? ustalenia innego wska\u378?nika zabudowy (tak\u380?e wy\u380?szego ni\u380? wynika z tre\u347?ci Studium) o ile uzasadnia to specyfika danego terenu.
\par 
\par NSA nie mo\u380?e si\u281? odnie\u347?\u263? do zarzutu niezgodno\u347?ci postanowie\u324? planu z ustaleniami Studium w zakresie nieprawid\u322?owego wyznaczenia granic terenu zieleni fortecznej oraz do zarzutu "wyznaczenia" spod zabudowy mieszkaniowej szeregu teren\u243?w przeznaczonych w studium pod zabudow\u281? mieszkaniow\u261? niskiej intensywno\u347?ci MN, poniewa\u380?, poniewa\u380? nie zosta\u322?y one uzasadnione. Zgodnie z art.176 \u167? 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawiera\u263? przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Uzasadnienie skargi kasacyjnej ma za zadanie wykazanie trafno\u347?ci zarzut\u243?w postawionych w ramach podniesionej podstawy. Naczelny S\u261?d Administracyjny, b\u281?d\u261?c zwi\u261?zany granicami skargi kasacyjnej, nie jest uprawniony do formu\u322?owania za stron\u281? przyczyn, jakie spowodowa\u322?y postawienie okre\u347?lonego zarzutu, poszukiwania na ich poparcie argumentacji czy te\u380? do poszukiwania za ni\u261? narusze\u324? prawa, jakich m\u243?g\u322? dopu\u347?ci\u263? si\u281? wojew\u243?dzki s\u261?d administracyjny. Z tych wzgl\u281?d\u243?w powy\u380?sze zarzuty uzna\u263? nale\u380?y za bezskuteczne.
\par 
\par Odno\u347?nie do twierdze\u324? skar\u380?\u261?cych, \u380?e zbiorcze rozstrzygni\u281?cie przez Rad\u281? Miasta Krakowa wniesionych uwag do projektu planu narusza art.20 ust.1 u.p.z.p.
\par 
\par Z przepisu tego nie wynika, aby ka\u380?da uwaga do projektu planu musia\u322?a by\u263? rozpatrywana oddzielnie. Ostatnie zdanie tego przepisu wskazuje wr\u281?cz, \u380?e rozstrzygni\u281?cia dotycz\u261?ce uwag do projektu planu stanowi\u261? za\u322?\u261?cznik do uchwa\u322?y. Ponadto - stosownie do art. 17 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - organ wykonawczy gminy przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z list\u261? nieuwzgl\u281?dnionych uwag. W \u347?wietle tych przepis\u243?w w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego przyjmuje si\u281?, \u380?e rozpatrzenie uwag mo\u380?e nast\u261?pi\u263? w jednym g\u322?osowaniu nad uchwaleniem samego planu, a taki spos\u243?b g\u322?osowania nad nieuwzgl\u281?dnionymi uwagami nie mo\u380?e stanowi\u263? o istotnym naruszeniu prawa w stopniu uzasadniaj\u261?cym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskar\u380?onej uchwa\u322?y. (por. wyroki NSA: z dnia 17 czerwca 2016 r., II OSK 3099/14, z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. II OSK 437/13, z dnia 31 maja 2012 r. II OSK 1405/12, z dnia 22 wrze\u347?nia 2011 r., II OSK 1317/11, z dnia 5 pa\u378?dziernika 2011 r., II OSK 1435/11, z dnia 1 grudnia 2010 r., II OSK 1947/10, z dnia 28 stycznia 2010 r., II OSK 1893/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tym pogl\u261?dem nale\u380?y si\u281? zgodzi\u263?. W tej sprawie rozstrzygni\u281?cie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu planu stanowi za\u322?\u261?cznik nr 2 do zaskar\u380?onej uchwa\u322?y. W za\u322?\u261?czniku tym wskazano tre\u347?\u263? uwag, rozstrzygni\u281?cie Prezydenta oraz w osobnej tabeli rozstrzygni\u281?cie Rady Miejskiej Krakowa.
\par 
\par W zwi\u261?zku z powy\u380?szym zarzut naruszenia art.20 ust.1 u.p.z.p. przez rozpatrzenie uwag do projektu planu w jednym g\u322?osowaniu nad uchwaleniem samego planu nie jest uzasadniony.
\par 
\par Nie zas\u322?uguje tak\u380?e na uwzgl\u281?dnienie podnoszony przez skar\u380?\u261?cych zarzut naruszenia przez S\u261?d pierwszej instancji art.1 ust.2 pkt 1-5, art.6 ust.1 u.p.z.p., przez uznanie, \u380?e ustalenia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y nie naruszaj\u261? w\u322?adztwa planistycznego w zakresie przys\u322?uguj\u261?cego im prawa w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par W pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y wskaza\u263?, \u380?e poszanowanie prawa w\u322?asno\u347?ci jest jedynym z wielu element\u243?w podlegaj\u261?cych uwzgl\u281?dnieniu w procesie planowania przestrzennego. Jak wynika z tre\u347?ci art. 1 ust. 2 u.p.z.p. w procesie planistycznym ustawodawca nakaza\u322? uwzgl\u281?dnianie r\u243?wnie\u380? innych ni\u380? prawo w\u322?asno\u347?ci warto\u347?ci, do kt\u243?rych zaliczy\u322? wymagania \u322?adu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony \u347?rodowiska, zdrowia oraz bezpiecze\u324?stwa ludzi i mienia, wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytk\u243?w oraz d\u243?br kultury wsp\u243?\u322?czesnej, walory ekonomiczne przestrzeni, potrzeby obronno\u347?ci, bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, potrzeby interesu publicznego.
\par 
\par Ochrona w\u322?asno\u347?ci nie mo\u380?e by\u263? rozumiana kra\u324?cowo, \u380?e ka\u380?da ingerencja w sfer\u281? tych praw stanowi naruszenie Konstytucji. Konstytucja chroni r\u243?\u380?ne dobra, zar\u243?wno zwi\u261?zane z interesem indywidualnym obywateli, jak i potrzebami ca\u322?ego spo\u322?ecze\u324?stwa. Stosownie do okoliczno\u347?ci zachodzi niejednokrotnie potrzeba dania pierwsze\u324?stwa jednemu dobru przed drugim. Planowanie przestrzenne z regu\u322?y powoduje konflikt r\u243?\u380?nych warto\u347?ci i interes\u243?w. Jakkolwiek zaskar\u380?ony plan miejscowy wprowadza ograniczenia dotycz\u261?ce swobody prowadzenia rob\u243?t budowlanych (wykluczenie prawa do zabudowy), co poci\u261?ga za sob\u261? skutek w postaci ograniczenia prawa w\u322?asno\u347?ci to nie jest to takie ograniczenie, kt\u243?re prowadzi\u322?oby do wy\u322?\u261?czenia mo\u380?liwo\u347?ci korzystania jak dotychczas, z nale\u380?\u261?cych do skar\u380?\u261?cych nieruchomo\u347?ci i znajduje ono uzasadnienie w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 6 ust. 1 i art. 15 ust. 1 pkt 9), przepisach o ochronie \u347?rodowiska (art. 72 ust. 1 pkt 3), a tak\u380?e w przepisach Konstytucji (art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3). W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nale\u380?y zapewni\u263? rozwi\u261?zania niezb\u281?dne do ochrony zdrowia oraz bezpiecze\u324?stwa ludzi i mienia, a tak\u380?e potrzeby os\u243?b niepe\u322?nosprawnych (art. 1 ust.2 pkt 5 u.p.z.p.), zapobiegania powstawaniu zanieczyszcze\u324? oraz przywracania \u347?rodowiska do w\u322?a\u347?ciwego stanu, a tak\u380?e do utrzymania r\u243?wnowagi przyrodniczej i racjonalnej gospodarki zasobami \u347?rodowiska, w szczeg\u243?lno\u347?ci poprzez urz\u261?dzanie i kszta\u322?towanie teren\u243?w zieleni (art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 Prawa ochrony \u347?rodowiska).
\par 
\par Jak wynika z \u167? 1 ust. 4 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y celem planu jest zapewnienie harmonijnego i zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju obszaru obj\u281?tego planem, z zachowaniem w\u322?a\u347?ciwych proporcji pomi\u281?dzy terenamo otwartymi ,stanowi\u261?cymi wa\u380?ny element po\u322?udniowego pasma przewietrzania Krakowa, a terenami przeznaczonymi do zabudowy i zainwestowania na podstawie Studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, przy jednoczesnym zabezpieczeniu obszaru planu przed ekspansywn\u261? zabudow\u261? teren\u243?w do tego nie wskazanych, w szczeg\u243?lno\u347?ci teren\u243?w zagro\u380?onych procesami osuwiskowymi i predysponowanych do wyst\u261?pienia ruch\u243?w masowych ziemi.
\par 
\par Wymagania te okre\u347?la si\u281? na podstawie opracowa\u324? ekofizjograficznych oraz prognozy oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko.
\par 
\par Z prognozy oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko stanowi\u261?cej cz\u281?\u347?\u263? dokumentacji planistycznej wynika, \u380?e powierzchnia obszaru obj\u281?tego pracami planistycznymi wynosi 252,1 ha. Du\u380?e cz\u281?\u347?ci Kosocic zaj\u281?te s\u261? przez osuwiska ,co przedstawia rysunek obrazuj\u261?cy intensywno\u347?\u263? wyst\u281?powania osuwisk i teren\u243?w zagro\u380?onych ruchami masowymi. Zachodz\u261?ce na tym obszarze ruchy masowe s\u261? pod obserwacj\u261? Pa\u324?stwowego Instytutu Geologicznego. Spo\u347?r\u243?d czynnik\u243?w warunkuj\u261?cych zagospodarowanie terenu Kosoci\u263? na pierwszy plan wysuwa si\u281? problem zagro\u380?enia osuwiskowego. W opracowaniu tym podkre\u347?lono, \u380?e rozw\u243?j osuwisk nast\u261?pi\u322? w ci\u261?gu kilku ostatnich lat ujawniaj\u261?c si\u281? szczeg\u243?lnie w okresach obfitych opad\u243?w w 2010r. Dlatego obecnie bez rozwi\u261?za\u324? systemowych \u8211? regulacji stosunk\u243?w wodnych, mo\u380?liwo\u347?ci wprowadzania nowej zabudowy zosta\u322?y wyczerpane ze wzgl\u281?du na bezpiecze\u324?stwo mieszka\u324?c\u243?w. Taka te\u380? konkluzja wynika z opracowania ekofizjograficznego gdzie postuluje si\u281? nieprzeznaczanie nowych teren\u243?w do zainwestowania bez wprowadzenia rozwi\u261?zania zabezpieczaj\u261?cego. W opracowaniu tym stwierdzono tak\u380?e, \u380?e teren Kosoci\u263? jest terenem podmiejskim. Dominuje tu zabudowa jednorodzinna. Cz\u281?\u347?\u263? obszaru zajmuj\u261? tereny rolnicze w du\u380?ej mierze nieu\u380?ytkowane, stopniowo ulegaj\u261?ce sukcesji drzew i krzew\u243?w, a przede wszystkim mimo niesprzyjaj\u261?cych warunk\u243?w geologiczno-geomorfologicznych zainwestowaniu pod budownictwo mieszkalne. Panuje tu du\u380?y nie\u322?ad krajobrazowy.
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze nale\u380?y uzna\u263?, \u380?e wprowadzone przez Gmin\u281? ograniczenia pozostaj\u261? w odpowiedniej proporcji do cel\u243?w koniecznych dla zapewnienia przede wszystkim ochrony zdrowia oraz bezpiecze\u324?stwa ludzi i mienia, a tak\u380?e do utrzymania r\u243?wnowagi przyrodniczej i racjonalnej gospodarki zasobami \u347?rodowiska, w szczeg\u243?lno\u347?ci poprzez urz\u261?dzanie i kszta\u322?towanie teren\u243?w zieleni. Organ gminy jednoznacznie wskaza\u322? o ochron\u281? jakich warto\u347?ci chodzi i wykaza\u322?, w \u347?wietle materia\u322?\u243?w planistycznych w postaci prognozy oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko, opracowania ekofizjograficznego , \u380?e podj\u281?te rozwi\u261?zania s\u261? uzasadnione. Ochrona zdrowia ludzi, zapobieganie szkodom spowodowanym ruchami ziemnymi, konieczno\u347?\u263? zapewnienia w\u322?a\u347?ciwych proporcji pomi\u281?dzy terenami otwartymi stanowi\u261?cymi element po\u322?udniowego pasma przewietrzania Krakowa a terenami przeznaczonymi do zabudowy, to warto\u347?ci na tyle wa\u380?ne i znacz\u261?ce, \u380?e ich ochrona wymaga ograniczenia uprawnie\u324? skar\u380?\u261?cych.
\par 
\par Przeznaczenie w zaskar\u380?onym planie nieruchomo\u347?ci skar\u380?\u261?cych: L. K. J. N., S. J. na tereny rolne z prawem do przebudowy i remontu istniej\u261?cych zabudowa\u324? (R.3,R.2,R.1), przeznaczenie nieruchomo\u347?ci \u321?. N. pod tereny zieleni nieurz\u261?dzonej z dopuszczeniem funkcji rolniczej oraz utrzymaniem legalnie wzniesionej zabudowy z prawem do jej remontu i przebudowy (Z.22) \u347?wiadczy, bior\u261?c pod uwag\u281? wnioski wynikaj\u261?ce z w/w opracowa\u324? o wywa\u380?eniu interes\u243?w indywidualnych i interesu publicznego. Nieruchomo\u347?ci te mog\u261? by\u263? wykorzystywane jak dotychczas, a osoby posiadaj\u261?ce zabudowania mog\u261? je u\u380?ytkowa\u263?, maj\u261? prawo do ich remont\u243?w i przebudowy. Odnosz\u261?c si\u281? do argumentu S. J., L. K. i J. N., \u380?e w bezpo\u347?rednim s\u261?siedztwie ich nieruchomo\u347?ci lub w bliskiej odleg\u322?o\u347?ci znajduj\u261? si\u281? tereny zabudowane zauwa\u380?y\u263? nale\u380?y, \u380?e istot\u261? planowania przestrzennego jest wskazywanie granic teren\u243?w o r\u243?\u380?nym przeznaczaniu. Fakt zatem, \u380?e w s\u261?siedztwie znajduj\u261? si\u281? tereny zabudowane sam w sobie nie oznacza, \u380?e tak\u380?e nieruchomo\u347?ci skar\u380?\u261?cych nale\u380?a\u322?o przeznaczy\u263? pod budownictwo. Rozumuj\u261?c w ten spos\u243?b \u380?aden teren nie zosta\u322?by przeznaczony na tereny zieleni, park\u243?w, zalesie\u324?.
\par 
\par Sukcesywne powi\u281?kszanie teren\u243?w rolnych i zieleni nieurz\u261?dzonej dotyczy w r\u243?wnym stopniu wszystkich teren\u243?w obj\u281?tych zaskar\u380?onym planem. Doda\u263? nale\u380?y, \u380?e jak wynika ze Studium dzia\u322?ki skar\u380?\u261?cych znajduj\u261? si\u281? na terenach wy\u322?\u261?czonych spod zainwestowania.
\par 
\par Odno\u347?nie nieruchomo\u347?ci J. G. to cz\u281?\u347?\u263? dzia\u322?ki nr 366 znajduje si\u281? na terenie oznaczonym w planie symbolem MN.24 - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Natomiast p\u243?\u322?nocna cz\u281?\u347?\u263? zosta\u322?a przeznaczona na ziele\u324? nieurz\u261?dzon\u261? wy\u322?\u261?czon\u261? spod zabudowy z dopuszczeniem funkcji rolniczej (Z.28). Na tej cz\u281?\u347?ci dzia\u322?ki jak wynika z rysunku planu, a tak\u380?e na dzia\u322?ce 368 zosta\u322?o zdiagnozowane osuwisko, dlatego s\u322?usznie S\u261?d pierwszej instancji uzna\u322?, \u380?e wy\u322?\u261?czenie tego terenu spod zabudowy by\u322?o uzasadnione. Nieracjonalnym by\u322?oby wyznaczanie na obszarach osuwiskowych teren\u243?w inwestycyjnych. Trudno zatem stawia\u263? zarzut dowolno\u347?ci i braku merytorycznych podstaw do przyj\u281?cia takich regulacji planistycznych.
\par 
\par Cz\u281?\u347?\u263? po\u322?udniowo-wschodnia dzia\u322?ki nr 368 znajduje si\u281? na terenie oznaczonym w planie symbolem KDD.9 \u8211? tereny dr\u243?g publiczno-dojazdowych. Z rysunku planu wynika, \u380?e zaj\u281?cie cz\u281?\u347?ci tej dzia\u322?ki jest usprawiedliwione konieczno\u347?ci\u261? poszerzenia istniej\u261?cej ulicy.
\par 
\par W ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, Gmina Miejska Krakowa ustalaj\u261?c w zaskar\u380?onej uchwale przeznaczenie dzia\u322?ek skar\u380?\u261?cych S. J., L. K., J. N., \u321?. N., J. G. nie naruszy\u322?a swoich uprawnie\u324? - dzia\u322?a\u322?a w ramach przyznanego jej w\u322?adztwa planistycznego (art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Nie mo\u380?na tak\u380?e pomin\u261?\u263?, \u380?e je\u380?eli w zwi\u261?zku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmian\u261?, korzystanie z nieruchomo\u347?ci lub jej cz\u281?\u347?ci w dotychczasowy spos\u243?b lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem sta\u322?o si\u281? niemo\u380?liwe b\u261?d\u378? istotnie ograniczone, w\u322?a\u347?ciciel albo u\u380?ytkownik wieczysty mo\u380?e \u380?\u261?da\u263? od gminy odszkodowania za poniesion\u261? rzeczywist\u261? szkod\u281? albo wykupienia nieruchomo\u347?ci lub jej cz\u281?\u347?ci.
\par 
\par Niezasadne s\u261? tak\u380?e zarzuty skarg kasacyjnych dotycz\u261?ce naruszenia art. 151 p.p.s.a., art.147 \u167? 1 p.p.s.a. oraz art. 141 \u167? 4 p.p.s.a. przez brak odniesienia si\u281? przez S\u261?d pierwszej instancji w odpowiedni spos\u243?b do zarzut\u243?w podnoszonych przez skar\u380?\u261?cych. Uzasadnienie orzeczenia S\u261?du pierwszej instancji zawiera\u322?o zwi\u281?z\u322?e przedstawienie stanu sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, wskazanie podstawy prawnej rozstrzygni\u281?cia (podstaw\u281? oddalenie skargi - art. 151 p.p.s.a., podstaw\u281? uwzgl\u281?dnienia w cz\u281?\u347?ci skargi M.K. \u8211? art.147 \u167? 1 p.p.s.a.) oraz podstaw\u281? wprowadzenia ogranicze\u324? prawa w\u322?asno\u347?ci przez powo\u322?anie przepis\u243?w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a tak\u380?e przepisu Konstytucji RP oraz jej wyja\u347?nienie. Pisemne motywy zaskar\u380?onego wyroku odpowiadaj\u261? konstrukcji prawid\u322?owego uzasadnienia i zawieraj\u261? elementy przewidziane w art. 141 \u167? 4 p.p.s.a. czego skar\u380?\u261?cy nie kwestionuj\u261? podnosz\u261?c tylko, \u380?e S\u261?d pierwszej instancji nie odni\u243?s\u322? si\u281? w odpowiedni spos\u243?b do wszystkich zarzut\u243?w. Okoliczno\u347?\u263?, \u380?e w ocenie skar\u380?\u261?cych S\u261?d pierwszej instancji nie odni\u243?s\u322? si\u281? do zarzut\u243?w skar\u380?\u261?cych w spos\u243?b, kt\u243?ry by im odpowiada\u322? nie jest naruszeniem art.141\u167? 4 p.p.s.a. S\u261?d pierwszej instancji nie naruszy\u322? art. 233 \u167? 1 k.p.c. w zw. z art.106 \u167? 5 p.p.s.a. przez rezygnacj\u281? z wszechstronnego rozwa\u380?enia ca\u322?ego materia\u322?u dowodowego. Przeciwnie, obszerne i bardzo klarownie sporz\u261?dzone uzasadnienie zaskar\u380?onego wyroku zawiera szczeg\u243?\u322?ow\u261? i wszechstronn\u261? ocen\u281? zgodno\u347?ci z prawem kontrolowanej uchwa\u322?y, w tym analiz\u281? postawionych w skardze zarzut\u243?w. Tre\u347?\u263? uzasadnienia odzwierciedla tok rozumowania S\u261?du pierwszej instancji i wskazuje przyczyny z powodu, kt\u243?rych S\u261?d doszed\u322? do wniosku, \u380?e nie dosz\u322?o do narusze\u324? przepis\u243?w wskazanych przez skar\u380?\u261?cych.
\par 
\par W tym stanie rzeczy Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddali\u322? skargi kasacyjne L. K., J. N., J. G., S. J. i \u321?. N. (pkt III wyroku).
\par 
\par Natomiast skarga kasacyjna Gminy Krak\u243?w zawiera usprawiedliwione podstawy i podlega uwzgl\u281?dnieniu.
\par 
\par Przytoczone przez Gmin\u281? Krak\u243?w zarzuty kasacyjne dotycz\u261?ce naruszenia art. 6 ust.1 i 2 w zw. z art. 65 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym koncentruj\u261? si\u281? wok\u243?\u322? tego, \u380?e nie mo\u380?na upatrywa\u263? naruszenia w\u322?adztwa planistycznego przez organy gminy w tym, \u380?e w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie uwzgl\u281?dni\u322?y zdaniem S\u261?du pierwszej instancji uprawnienia skar\u380?\u261?cego M. K. do uzyskania prawa do zabudowy dzia\u322?ek nr 77/13, 77/14, 77/15,77/16, 77/17, 78/6, 78/7, 78/9, 78/10 obr.96 Podg\u243?rze w Krakowie (wskazanych w pkt I zaskar\u380?onego wyroku) wynikaj\u261?cego z wybudowania dla tych dzia\u322?ek na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? - drogi wewn\u281?trznej na dzia\u322?kach nr 77/11 i 78/5.
\par 
\par S\u261?d pierwszej instancji stwierdzi\u322? bowiem, \u380?e zrealizowanie uprawnienia wynikaj\u261?cego z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? drogi (tj. wybudowanie drogi) uzasadnia\u322?o ekspektatyw\u281? inwestora do uzyskania prawa do zabudowy nieruchomo\u347?ci, dla kt\u243?rych droga zosta\u322?a wybudowana. Uwzgl\u281?dniaj\u261?c konstytucyjn\u261? zasad\u281? ochrony prawa w\u322?asno\u347?ci wynikaj\u261?c\u261? z art. 21 ust. 1 Konstytucji oraz art. 65 ust.2 u.p.z.p. z kt\u243?rego wynika, \u380?e wydanie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budow\u281? wy\u322?\u261?cza dopuszczalno\u347?\u263? stwierdzenia wyga\u347?ni\u281?cia wydanych dla inwestycji decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy dla danego terenu uchwalona plan miejscowy kt\u243?rego ustalenia s\u261? inne ni\u380? w wydanej decyzji, S\u261?d pierwszej instancji wskaza\u322?, \u380?e organ planistyczny winien w zapisach planu uwzgl\u281?dni\u263? fakt uzyskania przez inwestora w/w decyzji o pozwoleniu na budow\u281? drogi, z kt\u243?rej wynika\u322?o uprawnienie do zabudowy spornych nieruchomo\u347?ci. Wy\u322?\u261?czenie za\u347? takiej mo\u380?liwo\u347?ci jest r\u243?wnoznaczne z naruszeniem przys\u322?uguj\u261?cych organowi planistycznemu uprawnie\u324? (w\u322?adztwa planistycznego). W konsekwencji powy\u380?szych rozwa\u380?a\u324?, S\u261?d pierwszej instancji stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? zaskar\u380?onego planu miejscowego w zakresie wskazanych powy\u380?ej dzia\u322?ek, uznaj\u261?c istotne naruszenia zasad sporz\u261?dzania miejscowego planu w tym zakresie.
\par 
\par Z tym pogl\u261?dem S\u261?du pierwszej instancji nie mo\u380?na si\u281? zgodzi\u263?.
\par 
\par Z art. 65 ust.1 i 2 u.p.z.p. wynika, \u380?e organ, kt\u243?ry wyda\u322? decyzj\u281? o warunkach zabudowy albo decyzj\u281? o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wyga\u347?ni\u281?cie, je\u380?eli: 1) inny wnioskodawca uzyska\u322? pozwolenie na budow\u281?; 2) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, kt\u243?rego ustalenia s\u261? inne ni\u380? w wydanej decyzji. Ust. 2. stanowi : przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje si\u281?, je\u380?eli zosta\u322?a wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budow\u281?.
\par 
\par W art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. przewidziano mo\u380?liwo\u347?\u263? wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ze wzgl\u281?du na jej sprzeczno\u347?\u263? z nast\u281?pnie uchwalonym planem. Jest to rozwi\u261?zanie, kt\u243?re stanowi odst\u281?pstwo od zasady utrzymania w mocy decyzji wydanych na podstawie stanu prawnego obowi\u261?zuj\u261?cego w dniu jej wydania. Jednak\u380?e w przypadku uzyskania na podstawie takiej decyzji pozwolenia na budow\u281? ustawodawca w art. 65 ust. 2 tej ustawy w drodze kolejnego wyj\u261?tku wy\u322?\u261?czy\u322? mo\u380?liwo\u347?\u263? wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pomimo jej sprzeczno\u347?ci z planem. Artyku\u322? 65 ust. 2 u.p.z.p. jest przejawem ochrony praw nabytych i stanowi wyraz realizacji zasady pewno\u347?ci obrotu prawnego.
\par 
\par Jak wynika z niekwestionowanego w tym zakresie stanu faktycznego sprawy, przed wej\u347?ciem w \u380?ycie zaskar\u380?onej uchwa\u322?y Rady Miasta Krakowa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Kosocice, M. K. wybudowa\u322? drog\u281? wewn\u281?trzn\u261? na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 25 maja 2012r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budow\u281? odcinka drogi wewn\u281?trznej na dzia\u322?kach 78/3, 77/11,78/5 dla I \u8211? etapu inwestycji pod nazw\u261? budowa budynk\u243?w mieszkalnych jednorodzinnych na terenie dzia\u322?ek 77/11 do 77/17, 78/5 do 78/11. Nie posiada\u322? on jednak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? w/w zespo\u322?u budynk\u243?w jednorodzinnych ani w toku prac planistycznych nad projektem planu , ani w dacie podj\u281?cia zaskar\u380?onej uchwa\u322?y. Ustalenia zaskar\u380?onego planu wykluczaj\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? budowy na dzia\u322?ach 77/13, 77/14, 77/15,77/16, 77/17, 78/6, 78/7, 78/9, 78/10 budynk\u243?w, poniewa\u380? teren tych dzia\u322?ek po\u322?o\u380?ony jest na obszarze planu oznaczonego symbolem Zw.7,Z.8 \u8211? tereny zieleni nieurz\u261?dzonej oraz R.5 \u8211?tereny rolnicze.
\par 
\par W ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego powy\u380?sze okoliczno\u347?ci faktyczne i prawne nie daj\u261? podstaw do uznania, \u380?e Rada Miasta Krakowa naruszy\u322?a w\u322?adztwo planistyczne, poniewa\u380? nie uwzgl\u281?dni\u322?a w tre\u347?ci zaskar\u380?onego planu w stosunku do nieruchomo\u347?ci M. K. faktu, \u380?e wybudowa\u322? on dla przysz\u322?ej inwestycji, na kt\u243?r\u261? nie posiada\u322? decyzji o pozwoleniu na budow\u281? \u8211? drog\u281? wewn\u281?trzn\u261? na dzia\u322?kach 78/3, 77/11.78/5. Nie mo\u380?na bowiem przyj\u261?\u263?, \u380?e M. K. z uwagi na wybudowanie w/w drogi wewn\u281?trznej posiada ekspektatyw\u281? do zabudowy spornych dzia\u322?ek, kt\u243?ra powinna zosta\u263? uwzgl\u281?dniona w procedurze planistycznej.
\par 
\par Przede wszystkim przedmiotem oceny w sprawie ze skargi na uchwa\u322?\u281? o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie s\u261? decyzje administracyjne o warunkach zabudowy, czy decyzje o pozwoleniu na budow\u281?, ani skutki prawne takich decyzji, ale wy\u322?\u261?cznie to, czy w miejscowym planie m\u243?g\u322? by\u263? wprowadzony zakaz budowania nowych obiekt\u243?w budowlanych. W pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y wi\u281?c wskaza\u263?, \u380?e ustalenia planistyczne dla nieruchomo\u347?ci M. K. w zaskar\u380?onej uchwale zosta\u322?y wyznaczone zgodnie z ustaleniami Studium, kt\u243?re nie przewiduje na tym terenie nowej zabudowy. Dopuszczenie zabudowy na tym obszarze oznacza\u322?oby niezgodno\u347?\u263? ustale\u324? zaskar\u380?onego planu z ustaleniami studium wbrew tre\u347?ci art.20 ust.1 u.p.z.p.
\par 
\par Planowanie przestrzenne odbywa si\u281? na podstawie przepis\u243?w prawa obowi\u261?zuj\u261?cych w toku procedury planistycznej i z uwzgl\u281?dnieniem w\u243?wczas istniej\u261?cego na danym terenie stanu faktycznego. Nie mo\u380?na przyj\u261?\u263?, \u380?e rada gminy mia\u322?aby uwzgl\u281?dnia\u263? w toku procedury planistycznej przysz\u322?e zamierzenie budowlane, kt\u243?re nie jest obj\u281?te ostateczn\u261? decyzj\u261? o pozwoleniu na budow\u281?. Natomiast w przypadku uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budow\u281? konieczno\u347?\u263? ochrony praw nabytych wynikaj\u261?cych z tej ostatecznej decyzji polega na tym, \u380?e w takim wypadku inwestor mo\u380?e realizowa\u263? inwestycj\u281? okre\u347?lon\u261? w decyzji nawet wtedy, gdy jest ona sprzeczna z nowo uchwalonym planem miejscowym. Tylko taka decyzja dawa\u322?aby mo\u380?liwo\u347?\u263? realizacji przez inwestora wynikaj\u261?cych z niej praw. W rozpoznawanej sprawie takiej sytuacji jednak nie ma.
\par 
\par Norma zawarta w art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na kt\u243?re powo\u322?uje si\u281? S\u261?d pierwszej instancji , nie podwa\u380?a wobec tego w warunkach tej sprawy legalno\u347?ci przyj\u281?cia w zaskar\u380?onym planie przeznaczenia dzia\u322?ek M. K. pod tereny zieleni nieurz\u261?dzonej oraz tereny rolnicze. Nie mo\u380?na tak\u380?e upatrywa\u263? ochrony zamierzenia inwestycyjnego M. K. w toku procedury planistycznej w oparciu o art.21 ust.1 Konstytucji RP. Taki pogl\u261?d w okoliczno\u347?ciach tej sprawy by\u322?by zbyt daleko id\u261?cy.
\par 
\par Powy\u380?sze oznacza, \u380?e skarga kasacyjna Gminy Krak\u243?w opiera si\u281? na usprawiedliwionych podstawach oraz \u380?e istota sprawy zosta\u322?a dostatecznie wyja\u347?niona. Maj\u261?c to na uwadze NSA, na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchyli\u322? zaskar\u380?ony wyrok w zakresie obj\u281?tym pkt I i IV tego wyroku oraz na podstawie art.151 p.p.s.a. oddali\u322? w tym zakresie skarg\u281? M. K., jako pozbawion\u261? usprawiedliwionych podstaw ( pkt I wyroku). Na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. orzek\u322? o kosztach post\u281?powania s\u261?dowego (pkt II wyroku).
\par 
\par .
\par 
\par .
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}