Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 217/18 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 217/18, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 5.000 zł. Odpis powyższej decyzji doręczono stronie w dniu 2 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi. WSA wskazał, że skargę na powyższą decyzję strona wniosła w dniu 5 lutego 2018 r., czyniąc to z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 1 lutego 2018 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji wniósł J. M., zaskarżając orzeczenie w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania:

- art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga do WSA została oddana w urzędzie pocztowym po upływie terminu do jej złożenia, a w konsekwencji na przyjęciu przez wojewódzki sąd administracyjny, iż zachodzą podstawy do jej odrzucenia na posiedzeniu niejawnym.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w jego ocenie decyzję doręczono mu w dniu 5 stycznia 2018 r., jednakże z uwagi na fakt nieposiadania koperty, niemożliwym stało się zweryfikowanie przez niego tej daty. Po otrzymaniu postanowienia Sądu I instancji o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, skarżący podjął kroki celem wyjaśnienia daty odbioru decyzji, ale nie był w stanie ustalić tej okoliczności. Wnoszący zażalenie podkreślił, że w okresie przerwy świąteczno-noworocznej biura firmy były nieczynne. Strona nie przypomina sobie, aby w tym czasie była odbierana jakakolwiek poczta polecona.

W ocenie skarżącego, zgodnie z jego przekonaniem odnośnie daty odbioru pisma, dochował on należytej staranności i zachował 30-dniowy termin na wniesienie skargi. Podniósł również, iż zamknięcie drogi sądowej wskutek nieświadomego uchybienia terminowi do wniesienia skargi, spowoduje dla niego negatywne konsekwencje.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie /.../ jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Kwestią zasadniczą i wymagającą wyjaśnienia w niniejszej sprawie jest ustalenie daty doręczenia decyzji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił w oparciu o zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji, iż przedmiotowy akt administracyjny został doręczony w dniu 2 stycznia 2018 r. (vide: z.p.o. doręczanej przesyłki – akta administracyjne). Podkreślić w tym miejscu należy, że na potwierdzeniu odbioru korespondencji widnieje podpis osoby odbierającej – K. M., ze wskazaniem stopnia pokrewieństwa z adresatem – syn.

W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia skargi na odebraną decyzję powinien być liczony od dnia 3 stycznia 2018 r. i upływał po 30 dniach od tej daty, tj. w dniu 1 lutego 2018 r. Skoro zatem istotnym w sprawie i wywołującym skutki procesowe był termin doręczenia decyzji II instancji skarżącemu, czyli dzień 2 stycznia 2018 r., za prawidłowe należało uznać stanowisko Sądu I instancji, iż przesyłkę zawierającą skargę nadaną w dniu 5 lutego 2018 r. (koperta z datą stempla pocztowego – karta akt sądowych nr 10) należało uznać za wniesioną po terminie. Z kolei uznanie skargi za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej, musiało w konsekwencji skutkować jej odrzuceniem zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co też prawidłowo uczynił Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.