![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6559, Środki unijne, Inne, Oddalono skargę kasacyjną, II GSK 177/18 - Wyrok NSA z 2018-03-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II GSK 177/18 - Wyrok NSA
|
|
|||
|
2018-01-22 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Dorota Dąbek Krystyna Anna Stec /sprawozdawca/ Mirosław Trzecki /przewodniczący/ |
|||
|
6559 | |||
|
Środki unijne | |||
|
V SA/Wa 1823/17 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-11-17 | |||
|
Inne | |||
|
Oddalono skargę kasacyjną | |||
|
Dz.U. 2017 poz 1460 art. 37 ust. 2, art. 39 ust. 2 Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - tekst jedn. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędzia del. WSA Dorota Dąbek Protokolant Patrycja Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [A.] Sp. k. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1823/17 w sprawie ze skargi [A.] Sp. k. w W. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawartą w piśmie z dnia [...] września 2017 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny projektu w sprawie o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od [A.] Sp. k. w W. na rzecz Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. |
||||
|
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1823/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. sp. k. w W. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że skarżąca złożyła wniosek w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego w dniu 8 czerwca 2017 r. w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014 - 2020, Osi Priorytetowej X "Edukacja dla rozwoju regionu", Działanie 10.2 "Upowszechnianie kompetencji kluczowych wśród osób dorosłych". Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (dalej również: MJWPU) poinformowała wnioskodawcę, że wniosek został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium formalnego niepodlegającego uzupełnieniu na etapie oceny formalnej, w brzmieniu: Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Mazowieckiego 2014-2020, Działaniem/Poddziałaniem opisanym w SZOOP RPO WM oraz Regulaminem konkursu (kryterium ogólne nr 6). Protest od powyżej oceny wniosła skarżąca spółka. MJWPU pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformowała spółkę, że jej protest nie został uwzględniony. Mazowiecka Jednostka wyjaśniła, że celem ogłoszonego konkursu jest wsparcie osób dorosłych w uczeniu się przez całe życie przez nabywanie i podwyższanie kompetencji, a w konsekwencji wzrost szans uczestników projektów na rynku pracy. Tymczasem, jak wynika z treści wniosku - nabyte przez uczestników projektu kwalifikacje nie są powszechne i możliwe do wykorzystania na każdym stanowisku, a jedynie do pełnienia funkcji Administratora Bezpieczeństwa Informacji/Inspektora Ochrony Danych Osobowych, co de facto nie wpisuje się w typ projektu możliwy do realizacji w omawianym konkursie. Skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka. Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa), podkreślił, że zgodnie z zapisami celu konkursu jak i treścią regulaminu, w konkursie nie chodziło o nabywanie i podwyższanie jakichkolwiek kompetencji, a jedynie w zakresie języków obcych i w obszarze technologii informacyjnej i komunikacyjnej. Projekt powinien zatem obejmować szkolenia lub kursy w zakresie kwalifikacji lub zdobywania kompetencji cyfrowych, dające możliwości uzyskania certyfikatu zewnętrznego lub uzyskania dokumentu potwierdzającego nabycie kompetencji zgodnie z kryterium dostępu nr 4. Tak więc w przypadku kwalifikacji cyfrowych, o tym jakie konkretnie umiejętności cyfrowe powinni nabyć uczestnicy szkolenia lub kursu, w istocie przesądzają certyfikaty, o których mowa w sekcji 3 Regulaminu pkt III. Natomiast w przypadku kompetencji cyfrowych są to dokumenty potwierdzające nabycie kompetencji, zgodnie z zaplanowanymi we wniosku o dofinansowanie projektu etapami, o których mowa w Załączniku nr 2 do Wytycznych Ministra Rozwoju i Finansów w zakresie monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów operacyjnych na lata 2014-2020. Dalej, Sąd wskazał, że zakres projektu nie przewiduje odpowiedniego certyfikowania przez uprawniony podmiot. Nie przewiduje nawet walidacji, tj. sprawdzania uczestników szkoleń lub kursów w celu potwierdzenia, że nabyte przez nich kwalifikacje umożliwią im nabycie stosownego certyfikatu odpowiadającego standardom zgodnym z DIGCOMP. Przewiduje jedynie walidację kompetencji w zakresie ochrony danych osobowych. W ocenie WSA, nawet gdyby uznać, że zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie w toku przeprowadzonych szkoleń lub kursów, uczestnicy nabyć mają kompetencje cyfrowe (a nie kwalifikacje cyfrowe), to zakres wymaganych kompetencji powinien być zgodny z Załącznikiem nr 2 do Wytycznych Ministra Rozwoju i Finansów w zakresie monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów operacyjnych na lata 2014-2020. W tym przypadku projekt zawsze powinien obejmować naukę co najmniej wszystkich kompetencji ramowych w wskazanych w ramach Standardu w obszarach "Informacja", "Komunikacja" i "Tworzenie treści", na dowolnym poziomie zaawansowania, który to standard zostały przygotowany na podstawie wyników projektu DIGCOMP. Standard opisany w Załączniku nr 2 do Wytycznych Ministra Rozwoju i Finansów został w istocie przeniesiony do Załącznika nr 10 do Regulaminu konkursu. Standard ten składa się z 5 obszarów, które w sumie przewidują 21 kompetencji cyfrowych. Poszczególne obszary to: 1) Informacja, 2) Komunikacja, 3) Tworzenie treści, 4) Bezpieczeństwo oraz 5) Rozwiązywanie problemów. Regulamin konkursu wymaga, aby projekt przewidywał nabycie przez uczestników na dowolnym poziomie kompetencji cyfrowych co najmniej ze wszystkich obszarów "Informacja", "Komunikacja" i "Tworzenie treści". Natomiast projekt wnioskodawcy odnosi się wyłącznie do jednego, nieobowiązkowego obszaru - "Bezpieczeństwo", w ramach którego przewiduje się nabycie następujących kompetencji cyfrowych: 1) narzędzia służące ochronie, 2) ochrona danych osobowych, 3) ochrona zdrowia fizycznego i psychicznego przed zagrożeniami wynikającymi z korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych, 4) ochrona środowiska. Sąd zauważył, że projekt wnioskodawcy nie przewiduje nabycia jakichkolwiek kompetencji cyfrowych w zakresie trzech wyżej wspomnianych obowiązkowych obszarów. Jak wynika z wniosku o dofinansowanie, uczestnicy w ramach szkolenia lub kursów mieliby nabyć nie tyle kompetencje cyfrowe, co konkretne kompetencje prawne (zawodowe). W projekcie wnioskodawcy chodzi o szkolenia, których celem jest nie tyle nauczenie uczestników szkolenia bezpiecznego poruszania się po świecie cyfrowym, co przygotowanie ich do pełnienia funkcji administratora bezpieczeństwa informacji czy też inspektora ochrony danych osobowych. Nie jest to jednak przedmiotem Działania 10.2. Mając powyższe na uwadze Sąd podzielił stanowisko organu, zgodnie z którym wnioskodawca w projekcie zajął się tylko jednym z obszarów przewidujących określone kompetencje cyfrowe (Bezpieczeństwo) i to w dodatku nieobowiązkowym. Zakres projektu nie przewidywał też zdobycia kwalifikacji cyfrowych, które umożliwiłyby zdobycie przez uczestników odpowiednich certyfikatów wydawanych przez uprawnione podmioty. Tym samym, według WSA, organ zasadnie stwierdził, że wnioskodawca nie spełnił spornego kryterium nr 6. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca spółka zaskarżając to orzeczenie w całości. Wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z Sekcją 2 Regulaminu konkursu [Typ projektu przewidziany do realizacji w ramach konkursu] w zw. z Sekcją 3 pkt III Regulaminu konkursu w zw. z Sekcją 9 poprzez bezpodstawne przyjęcie, że projekt powinien przewidywać realizację szkoleń co najmniej w obszarach "Informacja", "Komunikacja" i "Tworzenie treści", w sytuacji gdy - zgodnie z regulaminem - powyższy warunek nie ma zastosowania do kwalifikacji cyfrowych, a celem projektu jest właśnie nabycie określonych kwalifikacji; 2) art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z Sekcją 2 Regulaminu Konkursu [Typ projektu przewidziany do realizacji w ramach konkursu] w zw. z Sekcją 3 pkt III Regulaminu konkursu w zw. z Sekcją 9 w zw. z zał. nr 10 do Regulaminu Standard wymagań dla kompetencji cyfrowych realizowanych w ramach projektów w PI 10 (iii) poprzez bezpodstawne przyjęcie, że projekt wnioskodawcy, przewidujący nabycie kwalifikacji w obszarze Bezpieczeństwo, nie wpisuje się w tym projektu przewidziany do realizacji w ramach konkursu; 3) art. 39 ust. 2 w zw. z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie wadliwej oceny, że projekt przewiduje jedynie walidację kompetencji w zakresie ochrony danych osobowych w sytuacji, gdy wniosek wskazuje, że wnioskodawca planuje realizację zadania Sprawdzenie wiedzy (egzamin) i certyfikacja, podczas którego sprawdzona zostanie wiedza uczestników szkolenia zdobyta podczas zrealizowanych szkoleń, a zatem wnioskodawca planuje - przy pomocy podmiotu zewnętrznego - sprawdzić wiedzę uczestników szkolenia zdobytą podczas realizacji szkoleń w całym obszarze Bezpieczeństwo, a nie tylko w zakresie ochrony danych osobowych. Wobec powyższego autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną MJWPU wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. w granicach skargi kasacyjnej - z uwagi na brak przesłanek do stwierdzenie nieważności postępowania z przyczyn określonych w § 2 powołanego artykułu - skład orzekający uznał, że wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie. Podstawy, na których skargę kasacyjna oparto, nie mogły być bowiem uznane za usprawiedliwione. Odniesienie się do zarzutów stawianych Sądowi I instancji wymaga uwagi, że w sprawach na gruncie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, przy kontroli, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa, wzorcem są - poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego - również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego (tak też np. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2017 r. II GSK 1517/17). Sformułowane w pkt 2.1 ppkt 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej zarzuty - a to: naruszenia art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z Sekcją 2 Regulaminu konkursu [Typ projektu przewidziany do realizacji w ramach konkursu] w zw. z Sekcją 3 pkt III Regulaminu konkursu w zw. z Sekcją 9, a także w zw. z zał. nr 10 do Regulaminu Standard wymagań dla kompetencji cyfrowych realizowanych w ramach projektów w PI 10 (iii) - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mogły być uznane za skuteczne. Dla czytelności rozważań nad zasadnością tak sformułowanych podstaw kasacyjnych celowe jest przytoczenia wskazanych regulacji. I tak, w myśl art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Z kolei załącznik nr 3.1 do Regulaminu konkursu - zawierający kryteria formalne i dostępu - odnośnie oceny formalnej pod lit. a w l.p. 6 wskazuje kryterium: Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Mazowieckiego 2014-2020, Działaniem/ Poddzialaniem opisanym w SZOOP RPO WM oraz Regulaminem konkursu. Według opisu tego kryterium: W ramach kryterium oceniane będzie, czy łącznie zostały spełnione wymienione tam elementy, w tym (lit. b) “zgodność typu projektu". W kwestii kryterium “zgodności typu projektu", Regulamin konkursu w Sekcji 2 (Informacje o konkursie oraz przedmiot konkursu) stanowi: Typ projektu przewidziany do realizacji w ramach konkursu: Szkolenia lub inne formy podnoszenia kompetencji cyfrowych i językowych zakończone procesem formalnego potwierdzania i certyfikacji nabytych kwalifikacji. Z kolei w Sekcji 3 (Najważniejsze informacje dotyczące przygotowania i realizacji projektu) pkt III Regulaminu konkursu wskazano: Projekt obejmuje szkolenia lub kursy w zakresie uzyskiwania kwalifikacji lub zdobywania i poprawy kompetencji cyfrowych, dające możliwość uzyskania certyfikatu zewnętrznego lub uzyskania dokumentu potwierdzającego nabycie kompetencji zgodnie z kryterium dostępu nr 4 (“Projekt obejmuje szkolenia lub kursy w zakresie uzyskiwania kwalifikacji lub zdobywania i poprawy kompetencji cyfrowych, dajęce możliwość uzyskania dokumentu potwierdzajacego nabycie kompetencji"). Kryterium to jest oceniane na podstawie oświadczenia Wnioskodawcy oraz zapisków we wniosku o dofinansowanie. Zarówno w Regulaminie jak i kryterium oceny merytorycznej/kryterium dostępu nr 4 postanowiono: Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie oświadcza, że szkolenia lub kursy: 1) w przypadku kwalifikacji kończą się formalnym wynikiem oceny i walidacji oraz będą dawać możliwość uzyskania certyfikatu zewnętrznego (nadania kwalifikacji); albo 2) w przypadku kompetencji będą dawać możliwość uzyskania dokumentu potwierdzającego nabycie kompetencji, zgodnie z zaplanowanymi we wniosku o dofinansowanie projektu etapami, o których mowa w Załączniku nr 2 do Wytycznych Ministra Rozwoju i Finansów w zakresie monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów operacyjnych na lata 2014-2020. Odnośnie “certyfikatu zewnętrznego" (wskazanego w pkt 1 kryterium 4) dookreślono, że certyfikaty zewnętrzne (nadania kwalifikacji) to “Certyfikaty umiejętności komputerowych odpowiadające standardom ramy kompetencji informatycznych i informacyjnych (Digital Competence Framework), DIGCOMP, np.: certyfikat IC3 (Internet and Computing Core Certification), ECDL (Europejski Certyfikat Umiejętności Komputerowych), ECCC (Europejski Certyfikat Kompetencji lnformatycznych); Certyfikat EPP e-Urzędnik". Wytyczne, do których odsyła powoławany Regulamin i kryterium nr 4, w rozdziale 5, podrozdziale 5.1 w pkt 4a stanowią, że zakres wsparcia udzielanego w ramach RPO obejmuje m.in. szkolenia lub inne formy, uzyskiwanie kwalifikacji lub zdobywanie i poprawę kompetencji cyfrowych i uzyskiwanie kwalifikacji językowych, skierowane do osób dorosłych, które z własnej inicjatywy są zainteresowane nabyciem, uzupełnieniem lub podwyższeniem umiejętności, kompetencji lub kwalifikacji w powyższym zakresie. W myśl pkt. 10, standard wymagań dla kompetencji cyfrowych, które powinni osiągnąć uczestnicy projektu został określony w załączniku nr 2 do Wytycznych. IZ RPO zapewnia zamieszczenie tego standardu w regulaminie konkursu. Każdy projekt powinien obejmować co najmniej wszystkie kompetencje ramowe wskazane w ramach Standardu w obszarach Informacja, Komunikacja i Tworzenie treści, na dowolnym poziomie zaawansowania. Powyższy warunek nie ma zastosowania do kwalifikacji cyfrowych, a także do projektów realizowanych z wykorzystaniem podejścia popytowego. Według powołanego wyżej załącznika nr 2 rama kompetencji obejmuje 5 obszarów: 1. informacja, 2. komunikacja, 3. tworzenie treści, 4 bezpieczeństwo, 5. rozwiązywanie problemów. W każdym obszarze wskazano nazwy kompetencji, przy czym kompetencje te odnośnie do obszaru bezpieczeństwo to: 4.1 narzędzia służące ochronie, 4.2 ochrona danych osobowych, 4.3 ochrona zdrowia fizycznego i psychicznego przed zagrożeniami wynikajacymi z korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych. W świetle zacytowanych unormowań zgodzić należy się ze stroną wnoszącą skargę kasacyjną, że projekt wnioskodawcy nie musiał przewidywać realizacji szkoleń co najmniej w obszarach "Informacja", "Komunikacja" i "Tworzenie treści". Na obecnym etapie postępowania poza sporem bowiem pozostaje, że zgłoszony do dofinansowania projekt - zgodnie z intencjami wnioskodawcy - dotyczył kwalifikacji cyfrowych. Trafnie zatem wskazano, że warunek - aby każdy projekt obejmował co najmniej wszystkie kompetencje ramowe wskazane w ramach Standardu w obszarach Informacja, Komunikacja i Tworzenie treści, na dowolnym poziomie zaawansowania - nie ma zastosowania do kwalifikacji cyfrowych. Stanowi o tym bowiem wprost przytoczone wyżej wyłączenie (“Powyższy warunek nie ma zastosowania do kwalifikacji cyfrowych"). Mimo że w omawianym zakresie stanowisko prezentowane przez stronę skarżącą kasacyjnie jest w pełni trafne, zarzut z tym związany nie uzasadnia wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku. Z pisemnych motywów rozstrzygnięcia Sądu I instancji wynika bowiem dostatecznie jasno, że Sąd ten wskazał na wymóg objęcia projektem co najmniej wszystkich kompetencji ramowych w obszarach: Informacja, Komunikacja i Tworzenie treści, wyłącznie przy założeniu “nawet gdyby uznać, że zgodnie z wnioskiem /.../ uczestnicy mają nabyć kompetencje cyfrowe (a nie kwalifikacje cyfrowe)". Zasadniczym powodem, dla ktorego WSA uznał, że skarga na informację o nieuwzględnieniu protestu nie zasługiwała na uwzględnienie, było zaś stwierdzenie, że negatywna ocena projektu odpowiada prawu - gdyż “zakres projektu (opisany na stronie 6. wniosku o dofinansownie) nie przewiduje odpowiedniego certyfikowania przez uprawniony podmiot. Nie przewiduje nawet walidacji, tj. sprawdzenia uczestników szkoleń lub kursów w celu potwierdzenia, że nabyte przez nich kwalifikacje umożliwią im nabycie stosownego certyfikatu, odpowiadajacego standardom zgodnym z DIGCOMP. Przewiduje jedynie walidację kompetencji w zakresie ochrony danych osobowych". Stanowisko to - odnośnie certyfikacji - nie zostało skutecznie zakwestionowane żadnym zarzutem kasacyjnym. Przypomnieć zatem raz jeszcze trzeba, że zarówno w Regulaminie jak i kryterium oceny merytorycznej nr 4 postanowiono: Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie oświadcza, że szkolenia lub kursy - w przypadku kwalifikacji - kończą się formalnym wynikiem oceny i walidacji oraz będą dawać możliwość uzyskania certyfikatu zewnętrznego (nadania kwalifikacji). Jak już tymczasem wskazano certyfikat zewnętrzny (nadania kwalifikacji) to - przykładowo wymienione w przypisie do kryterium nr 4 oraz w przypisie do Sekcji 3, pkt III ppkt 1) Regulaminu konkursu - Certyfikat umiejętności komputerowych odpowiadający standardom ramy kompetencji informatycznych i informacyjnych (Digital Competence Framework), DIGCOMP. W tym stanie rzeczy, w sytuacji gdy projekt oceniany jest na podstawie oświadczeń zawartych we wniosku, poprzestanie wyłącznie na oświadczeniu, że “Podmiotem odpowiedzialnym za realizację egzaminu oraz wydanie certyfikatów będzie podmiot zewnętrzny w stosunku do Wnioskodawcy", nie mogło być uznane za wystarczające. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane ustalenie, że w żadnym punkcie wniosku wnioskodawca nie oświadczył, że będzie istniała możliwość uzyskania certyfikatu zewnętrznego DIGCOMP - wyraźnie przewidzianego systemem realizacji projektu. Kwestia prawidłowości oceny wniosku co do spełnienia wymogu walidacji nie ma zatem znaczenia dla wyniku sprawy. W konsekwencji dotychczasowych rozważań brak podstaw, by skutecznie zarzucić Sądowi I instancji, że organy ocenę projektu przeprowadziły w sposób naruszający prawo w szczególności co do spełnienia kryteriów. Wprawdzie - w świetle unormowań Sekcji 2. Regulaminu konkursu - projekt dotyczący zdobycia kwalifikacji cyfrowych, co do zasady, wpisuje się w opisany tam typ projektu. Regulacje zawarte w Sekcji 3. stanowią jednak, że projekt w zakresie uzyskiwania kwalifikacji cyfrowych musi dawać możliwość uzyskania stosownego (DIGCOMP) certyfikatu zewnętrznego. Nietrafny jest też zarzut naruszenia art. 39 ust. 2 w zw. z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Według pierwszego z powołanych przepisów, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Nie ulega kwestii, że w rozpoznawanej sprawie miał miejsce konkurs, w którym dokonano wyboru projektu według prawem przewidzianych kryteriów. Zarzutem naruszenia tego przepisu - szczególnie bez powiązania z odpowiednimi regulacjami konkursu - prawidłowości oceny dokonanego wyboru projektu do dofinansowania zakwestionować skutecznie nie można. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna - nie mając usprawiedliwionych podstaw - podlegała oddaleniu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku. Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2) wydano na podstawie 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.). |
||||