drukuj    zapisz    Powrót do listy

6111 Podatek akcyzowy, Odrzucenie skargi kasacyjnej, Dyrektor Izby Celnej, Odrzucono skargę kasacyjną, I SA/Rz 530/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2009-06-22, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Rz 530/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie

Data orzeczenia
2009-06-22  
Data wpływu
2008-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Bożena Wieczorska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
I FZ 431/09 - Postanowienie NSA z 2009-11-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.178, art. 194 § 1 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi R. K. i J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym - postanawia - I. odrzucić skargę kasacyjną II. zarządzić na rzecz skarżących R. K. i J. Ł. zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł.

Uzasadnienie

I SA/Rz 530/08

Uzasadnienie

Postanowieniem dnia 21 kwietnia 2009 r. (I SA/Rz 530/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną R. K. i J. Ł., działających przez pełnomocnika - adwokata, na postanowienie tego Sądu z dnia 22 grudnia 2008 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym.

Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 maja 2009 r.

W dniu 12 czerwca 2009 r. skarżący, działając przez tego samego pełnomocnika, złożyli skargę kasacyjną na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art.220 § 1 zd.1 oraz art.220 § 3 w zw. z art.221 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) oraz § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodne z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pomimo treści ww. przepisu, skarżący reprezentowani przez pełnomocnika - adwokata dokonali zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w drodze skargi kasacyjnej.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób wyraźny określa jakie orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w drodze jakiego środka prawnego. Wprowadzone przez ustawodawcę rozróżnienie środków zaskarżenia nie pozwala, aby dane orzeczenie było zaskarżane

w dowolnie wybrany przez stronę sposób. Zarówno zażalenie jak i skarga kasacyjna stanowią sformalizowane pisma procesowe, zawierające odróżniające je od siebie elementy konstrukcyjne. Zawarcie ich w danym piśmie przesądza zatem jednoznacznie o jego rzeczywistej treści (por. orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2008 r. sygn.

I SA/Gd 153/08).

Sąd nie kwestionuje, że o charakterze danego pisma przesądza jego rzeczywista treść, a nie to w jaki sposób zostało ono zatytułowane przez wnoszącego. W niniejsze sprawie zarówno tytuł, jak i treść pisma skarżących

z dnia 12 czerwca 2009 r. wskazują, że zamiarem skarżących było złożenie skargi kasacyjnej. Świadczy o tym powołana podstawa prawa wniesienia środka zaskarżenia (art. 173 p.p.s.a.), sformułowanie podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), sformułowanie żądania uchylenia postanowienia w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej (art. 185 § 1 p.p.s.a.) wniesienie środka zaskarżenia w ustawowym terminie przewidzianym dla wniesienia skargi kasacyjnej tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 177 § 1 p.p.s.a.) oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości przewidzianej dla skargi kasacyjnej. Nie bez znaczenia pozostaje tu również okoliczność, że w niniejszej sprawie skarżących reprezentuje profesjonalny pełnomocnik adwokat tj. osoba zawodowo zajmująca się udzielaniem pomocy prawnej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna wniesiona na postanowienie, na które przysługuje zażalenie jest niedopuszczalna, wobec czego na mocy art.178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł

w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt