Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 98/20 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 3 września 2019 r., nr [...] w sprawie ze skargi M.G. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 19 listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 98/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku M.G. (dalej: Skarżący), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. (dalej: Naczelnik UC-S) z dnia 3 września 2019 r., nr [...], w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r.

2. Stan sprawy przedstawiony w postanowieniu Sądu pierwszej instancji

Skarżący w piśmie procesowym (z dnia 19 grudnia 2019 r. - przyp. NSA), złożonym wraz ze skargą na postanowienie Naczelnika UC-S z dnia 19 listopada 2019 r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika UC-S z dnia 3 września 2019 r., wniósł o wstrzymanie tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że wykonanie tej decyzji oznacza dla niego tragedię, gdyż zostanie pozbawiony całego swojego majątku.

3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji

3.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.)

3.2. Sąd stwierdził, że: - na Skarżącym spoczywał obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.; - złożony w tym przedmiocie wniosek z dnia 19 grudnia 2019 r. nie był w dostatecznym stopniu uzasadniony; - Skarżący nie przedłożył dokumentów oraz nie podał składników swojego majątku, ani tego jaki wpływ na jego sytuację wywrze wyegzekwowanie kwoty 276.192 zł; - tym samym nie wykazał, że wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, zwłaszcza, że w przypadku słuszności skargi uiszczone już a nienależne zobowiązanie podlegałoby zwrotowi wraz z odsetkami.

4. Zażalenie Skarżącego

4.1. Skarżący zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, wniósł o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika UC-S.

4.2. Sądowi zarzucił, że z jednej strony przyznał, iż 276.192 zł jest ogromną kwotą, a z drugiej wymaga udowodnienia przez Skarżącego braku środków na jej zapłacenie, jak i tego, że zapłata może wyrządzić nieodwracalne, negatywne skutki w jego majątku. Ponadto Skarżący zwrócił uwagę, że: - mało jest mieszkańców kraju, których podana kwota "by nie zrujnowała"; - posiada jedynie dom jednorodzinny w Z., który jest jego jedynym majątkiem i miejscem zamieszkania również żony, dzieci i wnucząt.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Zażalenie było pozbawione usprawiedliwionych podstaw i jako takie podlegało oddaleniu.

5.2. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, zasadą bowiem jest, że decyzja ostateczna organu podatkowego podlega wykonaniu (zob. art. 239e ustawy - Ordynacja podatkowa). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd jest związany zawartym w wymienionym przepisie zamkniętym katalogiem przesłanek. Warunkiem zastosowania wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę wystąpienia owych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednak trzeba, że samo powołanie się przez wnioskującego o ochronę tymczasową na określone skutki egzekucji (jak na przykład: utrata dochodu, sprzedaż ruchomości lub nieruchomości) nie stanowi wykazania możliwości ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3, lecz jedynie oznacza, że takie skutki mogą (choć nie muszą) nastąpić.

Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (zawartego w piśmie z dnia 19 grudnia 2019 r.) potwierdziła stanowisko Sądu pierwszej instancji, że Skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób ziszczenia się przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawierał argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością przyznania Skarżącemu tego rodzaju ochrony.

Przypomnieć należało, że wniosek zawierał jedynie samo stwierdzenie Skarżącego, iż wykonanie wskazanej decyzji oznacza dla niego tragedię, gdyż zostanie pozbawiony całego swojego majątku.

W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że w oparciu o treści pomieszczone w tak lapidarnie umotywowanym wniosku nie można było uznać, aby rzeczywiście w tym przypadku zachodziły określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania decyzji Naczelnika UC-S. Skarżący nie podał żadnych konkretnych informacji i dowodów, na podstawie których można byłoby przyjąć, że wykonanie wspomnianej decyzji będzie w rzeczywistości skutkowało podanymi przez niego konsekwencjami.

5.3. Argumentacja zażalenia nie mogła prowadzić do zmiany powyższej oceny. Sprowadzała się ona do ogólnikowych haseł o tym, że określona decyzją kwota jest "ogromna" (276.192 zł) i że Skarżący posiada jedynie dom jednorodzinny. Na podstawie tylko tych okoliczności nie sposób jednak wnioskować, że w sprawie zostało uprawdopodobnione, iż wykonanie decyzji doprowadzi do znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Informacje o stanie majątku Skarżącego oraz możliwościach finansowych nie zostały bowiem zaprezentowane w sposób przejrzysty i wszechstronny. Skarżący uchylił się od podania danych o swoich dochodach/źródłach utrzymania, wielkości i wartości domu/działki na której znajduje się budynek oraz na tym tle wykazania, że wobec jego osoby jedyną drogą na uzyskanie przez organ egzekucyjny należności będzie egzekucja z domu rodzinnego. Nie przedstawił swojej sytuacji kompleksowo (w treści wniosku i/lub przy pomocy stosownych dokumentów), aby Sąd mógł na tej podstawie w pełni ją ocenić z punktu widzenia tego, czy faktycznie wykonanie decyzji może doprowadzić do tragedii (podanej we wniosku), identyfikowanej (w zażaleniu) z licytacją domu.

5.4. Rozważone wyżej racje spowodowały, że Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.