![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6146 Sprawy uczniów, Odrzucenie skargi, Inne, odrzucono skargę , zwrócono wpis, III SA/Kr 598/26 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-06-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Kr 598/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
|
|
|||
|
2026-05-05 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | |||
|
Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6146 Sprawy uczniów | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Inne | |||
|
odrzucono skargę , zwrócono wpis | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi całkowicie ubezwłasnowolnionego M. B. działającego przez opiekuna prawnego J. S. na uchwałę Rady Pedagogicznej Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 4 w Krakowie z dnia 27 lutego 2026 r. nr 16/27/02/2025/2026 w przedmiocie nieprzedłużenia okresu nauki postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. B. na ręce opiekuna prawnego J. S. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. |
||||
|
Uzasadnienie
J. S. - opiekun prawny ubezwłasnowolnionego całkowicie skarżącego M. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Pedagogicznej Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 4 w Krakowie z 27 lutego 2026 r. w przedmiocie nieprzedłużenia skarżącemu okresu nauki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor placówki wniósł o jej odrzucenie ewentualnie – oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych zaskarżonych do sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie braku którejkolwiek z ww. przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Z tego względu, przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy, sąd zbadał dopuszczalność skargi wniesionej przez skarżącego reprezentowanego przez opiekuna prawnego. Zdaniem sądu, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w odniesieniu do aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 2a p.p.s.a., Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Oznacza to, że katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność może podlegać rozszerzeniu (poza kategorie spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.) na podstawie przepisów szczególnych zastrzegających kontrolę sądu administracyjnego. Cechą charakterystyczną i wspólną wszystkich przejawów działania administracji publicznej kontrolowanych przez sądy administracyjne musi być jednak element władztwa administracyjnego w kreowaniu uprawnienia lub obowiązku adresata, często związany z możliwością stosowania środków przymusu państwowego (por.m.in. postanowienie WSA w Krakowie z 2 sierpnia 2016 r., III SA/Kr 876/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Uchwały Rady Pedagogicznej nie podlegają kontroli sądów administracyjnych albowiem nie znajdują się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. W myśl przepisu art. 69 ust.1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2025 r., poz. 1053) rada pedagogiczna jest kolegialnym organem szkoły w realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Zgodnie z art. 70 cyt. ustawy do jej statutowych kompetencji należy podejmowanie uchwał w sprawach wyników klasyfikacji i promocji uczniów. Rada pedagogiczna jest organem zakładu publicznego i jej uchwały mają charakter wewnętrznego aktu zakładowego. Zatem uchwała Rady Pedagogicznej w przedmiocie przedłużenia okresu nauki nie ma charakteru indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z 14 września 2005 r., sygn. akt I OSK 105/05, postanowienie WSA w Krakowie z 1 czerwca 2004 r., sygn. akt II SAB/Kr 171/03 w zakresie w jakim odwołuje się do postanowienia NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 17 września 2003 r., sygn. IISA/Kr 1868/03). Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2002r., sygn. akt I SA 2619/01, zatwierdzanie wyników klasyfikacji i promocji ucznia przez Radę Pedagogiczną nie ma charakteru decyzji administracyjnej i dokonywane jest w postępowaniu, które nie ma charakteru postępowania administracyjnego, gdyż postępowanie to nie toczy się w oparciu o przepisy postępowania administracyjnego, a przepisy wewnętrzne, tj. Regulamin, w oparciu o który działa Rada Pedagogiczna. Regulamin ten nie stanowi źródła powszechnie obowiązujących norm prawa administracyjnego i nie może stanowić podstawy prawnej decyzji administracyjnej. W przypadku niezgodności tych uchwał z prawem, na podstawie art. 71 ustawy Prawo oświatowe, dyrektorowi szkoły przysługuje prawo wstrzymania ich wykonania a organowi nadzoru - kuratorowi oświaty, w razie stwierdzenia ich niezgodności z prawem - po zasięgnięciu opinii organu prowadzącego szkołę lub placówkę - prawo uchylenia przedmiotowych uchwał. Zatem przepis szczególny, przepis ustawy Prawo oświatowe, nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia uchwały Rady Pedagogicznej w sprawie wyników klasyfikacji i promocji uczniów. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wniesienie skargi, której przedmiotem nie jest żadna z zaskarżalnych do sądu administracyjnego w świetle art. 3 § 2 bądź przepisów szczególnych form prawnych działania administracji, bądź bezczynności lub przewlekłości postępowania, skutkuje jej odrzuceniem (postanowienie NSA: z 7.07.2023 r., sygn. akt I GSK 611/23, LEX nr 3590280). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 orzekł, jak w sentencji w pkt. 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. |
||||