Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 602/20 odrzucające skargę J.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi na przetwarzanie danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. J.M. (skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi na przetwarzanie danych osobowych.

Zarządzeniem z [...] października 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 602/20 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z [...] października 2020 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II SPP/Wa 364/20 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając sprzeciw od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza.

W związku z prawomocnym orzeczeniem w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] marca 2021 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu [...] kwietnia 2021 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wskazał na treść art. 220 p.p.s.a. i wyjaśnił, że prawomocna odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinna prowadzić do podjęcia czynności wpływających na przebieg postępowania, przesunąć jego tok na kolejny etap. Podniósł, iż skoro względem tego etapu postępowania – wniesienia skargi – i związanych z nim kosztów prawomocnie orzeczono w przedmiocie przyznania prawa pomocy, kolejne wniosku nie mogą dotyczyć już obowiązku uiszczenia wpisu.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący w zażaleniu zarzucając mu naruszenie art. 32 ust. 1 i ust. Konstytucji, art. 20 i art. 21 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej; art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 47 Karty i art. 6 ust. 1 zd. pierwsze Konwencji o ochronie praw człowieka; art. 77 ust. ust. 1 Konstytucji, art. 52 ust. 1 i art. 53 Karty oraz art. 18 Konwencji w zw. z art. 220 § 3 i art. 243 i nast. p.p.s.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika także, że skarżący nie należy do podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a. Przypomnieć również należy, że postanowieniem z 24 marca 2021 r., II SPP/Lu 219/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 12 stycznia 2021 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W zaistniałych okolicznościach uznać należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia NSA z: 22 marca 2017 r., I OZ 634/17, 7 lutego 2011 r. II FSK 2274/10, 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09, 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09, 8 maja 2007 r., II FSK 649/06 oraz postanowienie SN z 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196 i postanowienie SN z 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153) ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. W konsekwencji zasadnie zatem uznał Sąd I instancji, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zawiesił biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem był on zobowiązany do uiszczenia wpisu w zakreślonym w wezwaniu terminie.

Podkreślenia wymaga, że w okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd I instancji, wobec wypełnia przesłanek z art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. nieuiszczenia wpisu od skargi, po wyczerpaniu trybu instancyjnego w zakresie prawa pomocy, zasadnie został wezwany do uregulowania tej opłaty w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący wyczerpała tok instancyjny w zakresie przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, zatem prawidłowo został wezwany do uregulowania wpisu od skargi. Jak trafnie zauważył Sad I instancji do dnia wydania zaskarżonego postanowienia opłata nie została uiszczona, co uzasadniało zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.