Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi E K i W K na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oddala skargę

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2014r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), dalej "kpa", oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E K i W K – utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2014r. ([...]) uchylającą decyzję Wójta Gminy [...]z dnia [...] grudnia 1999r. (nr [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J M pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, (działki nr ew. [...] i [...]) w [...]gmina [...] (przeniesionej decyzją z dnia [...] sierpnia 2001r. na W i E K w części dotyczącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...],[...] (po podziale działka nr [...]).

Organ wyjaśnił, że PINB w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na p.p. K obowiązek wykonania projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym (działki nr [...] i [...], po podziale nr [...]).

W związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, strony wniosły zastrzeżenia ustne do postępowania, z których sporządzono notatkę służbową. Skarżący wskazali m.in. na nieprawidłowości w toczącym się postępowaniu, konieczność jego zawieszenia, oraz błędne działanie organu powiatowego.

Dokonując formalnoprawnej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia organ stwierdził stanowisko organu I instancji wydał decyzję zgodną z obowiązującymi przepisami i nie znajduję podstaw do jej uchylenia. Zgodnie bowiem z art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego właściwy organ uchyla decyzją o pozwoleniu na budową, przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3.

W rozpatrywanej sprawie Starosta [...] trafnie zatem ustalił, że skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to miał obowiązek uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 36 a Prawa budowlanego.

Organ stwierdził, że w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Poza sporem jest, że decyzja, która stanowiła podstawę uchylenia pozwolenia na budowę znajduje się w obrocie prawnym. Zaskarżenie tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wstrzymuje jej wykonania. Organ nie może oceniać prawidłowości rozstrzygnięć zapadłych przed organami nadzoru budowlanego. Do kontroli decyzji wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest właściwy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skargę na powyższą decyzję złożyli E i W K i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz poprzedzającej ją decyzji zarzucili naruszenie:

1. zasady prawdy obiektywnej art. 7 kpa. Uzasadnienie: załączniki nr. 1, 2, 3 i 4

2. zasady pogłębiania zaufania art. 8 kpa. Uzasadnienie: załączniki nr. 1,2,3 i 4 oraz

3. sprzeczność decyzji Starosty [...] z art. 24 § 1 pkt 1 i § 3 kpa - Zasada wyłączenia pracownika, która dotyczy Naczelnika Wydziału Architektury biorącego czynny udział w podjęciu decyzji Starosty [...] z dn. [...].09.2014r. Uzasadnienie: załączniki nr 1,2,3 i 4

4. W świetle faktów, które ukazują i dokumentują załączniki nr 1, 2, 3 i 4 naruszono:

a) przepisy o właściwości art. 156 §1 pkt 1 kpa: decyzja Starosty [...] z 2014 r. - [...] została wydana przez organ nieupoważniony do wydania tej decyzji - art. 24 kpa pkt 3 uzasadnienia;

b) art. 77 § 4 kpa: Fakty powszechnie znane oraz znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie.

c) wydano decyzję bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem sprawy, o których mowa w załącznikach 1,2,3 i 4 należą do sfery spoza kompetencji organu administracji publicznej.

Strony wskazały również na zniknięcie dokumentów i wykreowanie rzeczywistości dla podjęcia decyzji o unieważnieniu pozwolenia na budowę, czyli dokumentu, który de facto już nie istnieje, należy potraktować jako próbę wyeliminowania z obrotu prawnego dokumentów jeszcze zachowanych, a tym samym unicestwienia dowodów na zaistnienie szczególnego precedensu.

Ponadto, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powoływanie się na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z [...] kwietnia 2014r. było nieuprawnione. Decyzja [...] została zaskarżona, nie jest zatem decyzją prawomocną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał przedstawione stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a.

Poddaną kontroli Sądu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2014r. uchylającą, w trybie art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego, decyzję Wójta Gminy [...]z dnia [...] grudnia 1999r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, (działki nr ew. [...] i [...]) w [...] gmina [...].

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Rozstrzygnięcie to uzyskało charakter ostateczny. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. Podkreślenia wymaga, że właściwym organem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest organ nadzoru budowlanego, natomiast organem właściwym do zastosowania art. 36a ust. 2 tej ustawy - organ administracji architektoniczno-budowlanej. Dlatego w rozstrzyganej sprawie ewentualne środki wynikające z niewykonania nałożonego obowiązku sporządzenia i złożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych może podjąć wyłącznie organ nadzoru budowlanego - w postaci nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego). Natomiast równolegle prowadzone jest postępowanie w przedmiocie uchylenia dotychczas pozostającej w obrocie prawnym pierwotnej decyzji zezwalającej na budowę w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego, które toczy się przed organami administracji architektoniczno-budowlanej. W tym zakresie rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest jedynie ustalenie istnienia przesłanki w postaci wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 przez organ nadzoru budowlanego.

Wykładnia art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych, bowiem jego brzmienie jest oczywiste. W przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, a organ, który wcześniej wydał pozwolenie na budowę, je uchyla (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt OSK 257/10, LEX nr 965216).

Okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, po tym jak ostatecznie i prawomocnie, zastosowano wobec inwestora procedurę opisaną w art. 51 ustawy Prawo budowlane, w szczególności w ust. 1 pkt 3 tego przepisu, rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji pozwolenia na budowę. Temu obowiązkowi rozstrzygniecie zawarte w zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji odpowiada.

Sąd podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że na podjęte w trybie art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane rozstrzygnięcie nie ma wpływu złożenie skargi na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Ostatni z zarzutów skargi, polegający – zdaniem skarżących - na sprzeczności decyzji Starosty [...] z art. 24 § 1 pkt 1 i § 3 kpa w związku z zasadą wyłączenia pracownika tj. Naczelnika Wydziału Architektury biorącego czynny udział w podjęciu decyzji Starosty [...] z dn. [...].09.2014r. - pomimo powołania się na załączniki nr 1,2,3 i 4 - nie został uzasadniony. Skarżący nie wykazali, jak i okoliczność ta nie wynika z akt sprawy, w tym pism stanowiących ww. załączniki, że Naczelnik Wydziału Architektury P T, działający z upoważnienia Starosty [...] , w tej sprawie był stroną, albo pozostawał z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy mógł mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki.

Z podanych przyczyn zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ppsa.