Wyrokiem z 26 lipca 2022 r. o sygn. III FSK 69/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. C. (dalej: skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 8 lipca 2021 r., sygn. I SA/Sz 331/21, w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 4 listopada 2020 r., nr SKO/KD/404/3121/2020, w przedmiocie podatku rolnego za 2016 r.
Wnioskiem z 1 września 2022 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ewentualnie wydanie odrębnego postanowienia w przedmiocie kosztów, zgodnie z treścią zawartego wniosku w skardze kasacyjnej o przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu kosztów zastępstwa procesowego w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej w wysokości podwójnej stawki ustawowej ze względu na istotny nakład pracy konieczny dla jej sporządzenia, przy oświadczeniu, że koszty te nie zostały uiszczone przez stronę ani w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 tego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast w art. 193 P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Kwestia przyznania wynagrodzenia wyznaczonemu profesjonalnemu pełnomocnikowi została określona w art. 250 P.p.s.a. Wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (§ 1). Wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego na mocy art. 254 § 1 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym 26 lipca 2022 r. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, gdyż wynagrodzenie należne pełnomocnikowi od Skarbu Państwa z tego tytułu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 P.p.s.a.
Zastosowanie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w niniejszej sprawie implikuje stwierdzenie, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem pełnomocnika skarżącej ustanowionego w ramach prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, co uzasadniało pozostawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia rzeczonego wniosku temu Sądowi zgodnie z właściwością.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.
