Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg Przedsiębiorstwa J. Spółki z o.o. w J. i W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc kwiecień 2005 r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Pismem nadanym dnia 4 września 2013 r. skarżący W.G. zwrócił się do tutejszego Sądu z ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach sygn. akt I SA/Kr 1337/11 - I SA/Kr 1348/11.

Na wezwanie Sądu z dnia 18 września 2013 r. o złożenie powyższego wniosku na urzędowym formularzu PPF, doręczonym skarżącemu w dniu 2 października 2010 r., skarżący przesłał w dniu 7 października 2013 r., za pośrednictwem faksu wypełniony formularz, przy czym zawierał on jedynie kserokopię jego podpisu.

Wobec powyższego kolejnym zarządzeniem - z dnia 10 października 2013 r. wezwano skarżącego o podpisanie ww. wniosku w terminie 7 dniu, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Ponadto podano, że druki PPF winny zostać przesłane oddzielnie dla każdej z wymienionych spraw wraz z własnoręcznymi podpisami.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 października 2013 r., jednakże w zakreślonym terminie – do dnia 23 października 2013 r. skarżący przesłał ponownie jeden egzemplarz wniosku, obejmujący sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1337/11 – I SA/Kr 1348, zawierający kserokopię podpisu.

Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. Referendarz przy tutejszym Sądzie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

W sprzeciwie od tego postanowienia skarżący zarzucił, że zostało ono wydane "przy nieprawidłowej ocenie akt sprawy" i wniósł o ponowne rozpoznanie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjni w Krakowie zważył co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest pismem strony w postępowaniu sądowym, wobec czego powinien spełniać warunki formalne przewidziane dla takich pism. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jednolity Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 ustawy Kodeks cywilny, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu (wyrok NSA z 10 listopada 2006 r., II FSK 1144/05, publ. Legalis).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na ostatniej stronie ponownie przesłanego urzędowego formularza wniosku widnieje podpisy skarżącego, jednak nie jest on własnoręcznie sporządzony, lecz mechanicznie odtworzony za pomocą kserokopiarki, a zatem nie spełnia wymogu wskazanego w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący nie podpisał zatem w wyznaczonym terminie wniosku i tym samym nie uzupełnili jego braków formalnych.

Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w terminie, postawia się bez rozpoznania.

Mając na względzie powyższe, wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych wniosku, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego powyżej przepisu.