IV SAB/Wr 18/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-26	
Data wpływu	2026-01-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	*Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935;  art. 58 par. 1 pkt 6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Burmistrza Miasta Oława w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 sierpnia 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2025 r. B. K. (dalej: skarżąca, strona) wniosła skargę na zawiadomienie Burmistrza Miasta Oława (dalej: Burmistrz, organ) z dnia 23 września 2025 r., nr OR.1510.3.2025 informujące o sposobie załatwienia jej skargi, wniesionej na działanie Naczelnika Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w Oławie, na naruszenie procedury wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W treści skargi skarżąca zarzuciła Burmistrzowi naruszenie szeregu przepisów, kwestionując rozstrzygnięcie jakie w odpowiedzi na jej skargę podjął Burmistrz.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 813/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesioną skargę, uznając ją za skargę powszechną, wniesioną w trybie określonym w dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), mającą za przedmiot niezadowolenie ze sposobu rozpatrzenia przez Burmistrza uprzedniej skargi na działanie Naczelnika Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w Oławie polegające na naruszeniu procedury wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym przedmiot skargi czynił ją niedopuszczalną i uzasadniał jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.).

We wspomnianej skardze skarżąca zarzuciła organowi również naruszenie szeregu artykułów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.), tj. art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1 i art. 23, poprzez nieudostępnienie skarżącej w dniu 25 sierpnia 2025 r. dokumentacji planistycznej obejmującej projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w rejonie "ulic [...] i [...]" w O. W skardze sformułowany został wniosek o stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej w w/w zakresie.

Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2026 r. wniesiona przez stronę skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie również jako skarga na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 25 sierpnia 2025 r. i oznaczona sygnaturą IV SAB/Wr 18/26.

W związku z zawartym w piśmie skarżącej z dnia 19 stycznia 2026 r. wnioskiem o umorzenia postępowania ze skargi strony zarejestrowanej pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 18/26, Sąd, pismem z dnia 21 stycznia 2026 r., wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia:

1) czy wnosi o rozpoznanie zarzucanej organowi bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 25 sierpnia 2025 r.;

2) czy też cofa skargę wniesioną do Sądu na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 sierpnia 2025 r., zarejestrowaną w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 18/26

- w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem potraktowania pisma skarżącej z dnia 19 stycznia 2026 r. jako wniosku o cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 sierpnia 2025 r., zarejestrowaną w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 18/26.

W piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r. strona wniosła o umorzenie postępowania oznaczonego w tut. Sądzie sygnaturą akt IV SAB/Wr 18/26 oświadczając, że zostało ono wszczęte bez wniesienia skargi przez skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Kontrola merytoryczna skargi, w tej sprawie sprowadzająca się do oceny istnienia stanu bezczynności organu, musi być poprzedzona jej dopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę w przypadkach niewłaściwości sądu (pkt 1), niezachowania terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienia braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłości sprawy lub prawomocnego jej osądzenia (pkt 4), braku zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), braku interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Przy czym ocena istnienia wskazanych przesłanek dokonywana jest na moment wniesienia skargi. W art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. będą się mieściły sytuacje uniemożliwiające nadanie skardze dalszego biegu, co ma miejsce w sytuacji gdy strona skarżąca oświadcza, że nie złożyła skargi na konkretne działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Nie jest bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro brak jest czynności procesowej inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Innymi słowy postępowanie przed sądem od samego początku jest bezprzedmiotowe, jeżeli wystąpiły zdarzenia, powodujące nieistnienie sprawy sądowoadministracyjnej. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie postępowania w sprawie, a do takich należy okoliczność niewniesienia skargi, przyznana w niniejszej sprawie przez skarżącą w piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.