Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę hotelu wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ odwoławczy) z dnia [...] 2022 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia [...] 2021 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę hotelu wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, T. M. (dalej: skarżący) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji zniweczy ewentualne konsekwencje uwzględnienia złożonej przez niego skargi. Skarżący podkreślił, że zaskarżona decyzja pozwala inwestorowi na rozpoczęcie prac budowlanych. Zatem rozpoczęcie ich wykonywania doprowadzić może do sytuacji, w której – w razie uchylenia decyzji – wszystkie strony postępowania poniosą szkodę. Inwestor poniesie bowiem pewne koszty na prowadzenie prac budowlanych, zaś skarżący będzie musiał znosić prowadzone prace budowlane, które następnie mogą okazać się nielegalne. Powyższe okoliczności zdaniem skarżącego wystarczająco wyjaśniają zasadność udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku

z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki

i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 III 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05).

Jednocześnie należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży wykazanie zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się więc do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Obowiązek wykazania wystąpienia w sprawie okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji związany jest z tym, że rozpoznając wniosek sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zaskarżonych aktów oraz postępowania, w wyniku którego zostały one wydane.

W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że w przyjętym do rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, skarżący upatruje jego zasadności w tym, że przystąpienie inwestora do realizacji spornej inwestycji i rozpoczęcie prac budowlanych wywołać może niepotrzebne nakłady finansowe po stronie inwestora. Co zaś się tyczy samego wnioskodawcy, może być narażony na konieczność znoszenia prowadzonych prac budowlanych, które w razie uwzględnienia skargi, okażą się zbyteczne.

Oceniając tak przedstawioną argumentację wniosku Sąd stwierdził, że w sprawie nie wykazano prawdopodobieństwa wystąpienia skutków, o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Okoliczności podnoszone w ramach wniosku odnoszą się w dużej mierze do kwestii ewentualnych strat po stronie inwestora. Tymczasem skoro to nie inwestor wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji, to bezprzedmiotowe i niedopuszczalne jest uwzględnianie jego sytuacji jako podstawy ewentualnego wstrzymania wykonalności kwestionowanego aktu.

Odnośnie do sytuacji samego wnioskodawcy, to nie stanowi argumentu, który uzasadniałby wstrzymanie wykonania decyzji, perspektywa "znoszenia prowadzonych prac budowlanych". Jak wyżej wyjaśniono, zasadność wstrzymania decyzji zachodzi wyłącznie w przypadku, gdyby jej wykonanie groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność "znoszenia" prac budowlanych nie stanowi znacznej szkody ani nieodwracalnego skutku w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Oceniając zasadność udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej należy również pamiętać o tym, jakie konsekwencje wstrzymanie wykonania decyzji miałoby dla inwestora. Specjalny charakter wstrzymania wykonania decyzji został podkreślony przez ustawodawcę w przepisie art. 35a ustawy z dnia 7 VII 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), w którym wskazano, że w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi. W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. Mimo że w niniejszej sprawie nie został zastosowany wspomniany przepis, to już sama możliwość uzależnienia wstrzymania wykonania decyzji od złożenia kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora potwierdza, że sąd rozpoznający wniosek musi każdorazowo ostrożnie wyważyć sprzeczne interesy inwestora i pozostałych stron postępowania. Zaakcentować też trzeba, że prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, w razie uchylenia zaskarżonego aktu, będzie obciążać właśnie jego.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.