Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Jacek Niedzielski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 437/08 w zakresie odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 9 czerwca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od stycznia do kwietnia 2004 roku postanawia: odrzucić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił dopuszczenia K. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony, wobec stwierdzenia, że nie posiada on kwalifikacji zawodowych ani nie wiążą go ze skarżącym więzy, które uprawniałyby do reprezentowania skarżącego w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej: "p.p.s.a.").

Odpis postanowienia doręczono K. S. z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia.

Zażalenie na to postanowienie złożył sam skarżący, a Przewodniczący Wydziału I WSA w Szczecinie zarządzeniem z dnia 7 października 2008 r. nadał mu bieg.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.

Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581).

Postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika nie zostało wymienione w katalogu postanowień zaskarżalnych w drodze zażalenia, przewidzianym w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zaskarżalność taka nie wynika też z innych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. post. NSA z dnia 19 kwietnia 2004 r. sygn. akt GZ 10/04).

W sytuacji jednak, gdy zażalenie takie zostało wniesione, podlega ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Skoro jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nadał zażaleniu bieg, o jego odrzuceniu postanowił Naczelny Sąd Administracyjny.

Obowiązku tego nie uchyla błędne pouczenie udzielone skarżącemu przy doręczeniu postanowienia, gdyż samo pouczenie nie może kreować prawa do zaskarżenia postanowienia, jeżeli prawo takie nie wynika z ustawy.

Z tych przyczyn oraz na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.