Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... marca 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; postanawia: - odrzucić wniosek.

Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2014 r. W. C. (zwany dalej: skarżącym) wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości ... zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 6 czerwca 2014 r. (dowód: ZPO k. 16 akt sąd), natomiast uiszczenie wpisu nastąpiło 16 czerwca 2014 r., (dowód: k-17 akt sąd.) zatem po upływie terminu do jego uiszczenia.

Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi, co nastąpiło postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 23 lipca 2014 r. (data nadania) skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono na prawidłowy adres, przy czym jej odbiór pokwitowała J. P. tj. teściowa, która nie poinformowała skarżącego o odebranej korespondencji. W ocenie skarżącego mama jego żony nie miała żadnego upoważnienia do odbierania korespondencji, w związku z czym korespondencja ta nie powinna być jej wydana. Tylko po otrzymaniu korespondencji, co nastąpiło 16 czerwca 2014 r., skarżący uiścił wpis sądowy w żądanej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że uiszczenie wpisu sądowego od skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, czego potwierdzeniem jest wydane w sprawie postanowienie Sądu z dnia 8 lipca 2014 r. odrzucające skargę.

Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.), dalej – p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu przez Sąd, na posiedzeniu niejawnym.

W tym też miejscu wyjaśnić należy, że dokonanie oceny, czy wskazywana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminowi w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym wynikała z braku winy strony, jest sprawą odrębną od kwestii zbadania terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy jest zaś w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem zasadności wniosku o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu ustanie przyczyny uchybienia terminowi nastąpiło w dniu 14 lipca 2014 r. tj. w dniu osobistego podjęcia przez skarżącego korespondencji z Sądu zawierającej postanowienie z dnia 8 lipca 2014 r. odrzucające jego skargę wraz z uzasadnieniem przyczyny odrzucenia skargi, którą było nieterminowe uiszczenie wpisu sądowego.

Przyjmując, że 14 lipiec 2014 r. stanowi rozpoczęcie biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, to termin do jego wniesienia upływał z dniem 21 lipca 2014 r.

W konsekwencji wniosek nadany w dniu 23 lipca 2014 r. (k-29 akt sąd.) uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. . - orzekł jak w sentencji postanowienia.