II SAB/Łd 192/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-18	
Data wpływu	2025-12-05	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący sprawozdawca/
Arkadiusz Blewązka
Beata Czyżewska	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Wójt Gminy	
Treść wyniku	Zobowiązano organ do załatwienia wniosku	
Powołane przepisy	Dz.U. 1997 nr 78 poz 483; Art. 61;  Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; Art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 3, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; Art. 106 § 3, art. 119 pkt 4, art. 120, art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a, art. 200, art. 205 § 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Dnia 18 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2026 roku sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Wójta Gminy Poświętne w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy Poświętne do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 30 września 2025 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej – w zakresie pkt 1, w terminie 14 dni od daty zwrotu organowi akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. odrzuca skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Wójta Gminy Poświętne na rzecz skarżącego W. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 listopada 2025 r. W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy Poświętne w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Analiza akt administracyjnych wskazuje, iż pismem z dnia 30 września 2025 r., które wpłynęło do organu w dniu 3 października 2025 r., W. J. zwrócił się do Wójta Gminy Poświętne o udzielenie na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej również jako: "u.d.i.p.") informacji publicznej poprzez:

1. podanie listy zadań, autorskich projektów, akcji społecznych, które stworzył i przeprowadził P. K. w czasie minionego roku;

2. wskazanie jakie doświadczenie zawodowe na stanowiskach kierowniczych miał P. K. z chwilą zatrudnienia w UG Poświętne;

3. podanie - według stanu na dzień udzielania odpowiedzi na wniosek - jakie stanowiska obecnie zajmuje P. K. wraz z wymiarem czasu pracy oraz wszystkimi składnikami wynagrodzenia na tych stanowiskach.

W piśmie z dnia 17 października 2025 r. Wójt Gminy Poświętne poinformował wnioskodawcę, iż:

1. P. K. jest zatrudniony w Urzędzie Gminy Poświętne jako pracownik, a nie jako podmiot wykonujący umowę o dzieło. W ramach stosunku pracy pracownik wykonuje obowiązki określone w zakresie czynności służbowych oraz zgodnie z poleceniami przełożonego. Zgodnie z charakterem umowy o pracę, pracownik jest rozliczany ze starannego wykonywania powierzonych mu obowiązków, a nie z osiągnięcia konkretnego rezultatu (jak ma to miejsce w przypadku umowy o dzieło). Oznacza to, że pracodawca ocenia należyte wykonywanie pracy, a nie tworzenie indywidualnych projektów czy dzieł. W związku z powyższym Urząd Gminy Poświętne nie prowadzi ewidencji "autorskich projektów" ani "akcji społecznych" przypisywanych indywidualnie pracownikom, ponieważ tego rodzaju rozliczenie nie wynika z charakteru zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Jednocześnie świadczenie pracy w warunkach podporządkowania organizacyjnego i kierowniczego, charakterystycznych dla stosunku pracy, nie może być wykonywane na podstawie umowy o dzieło, gdyż stanowiłoby to obejście przepisów prawa pracy. Z tych względów Urząd Gminy Poświętne nie dysponuje informacją publiczną w żądanym zakresie, ponieważ taka informacja nie jest wytwarzana ani gromadzona w ramach działalności Urzędu.

2. Ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze kierownika Referatu Organizacyjnego i Rozwoju Gminy w Urzędzie Gminy Poświętne - w zakresie swoich wymagań nie przewidywało kryterium doświadczenia pracy na stanowisku kierowniczym. Kryterium to nie stanowiło warunku udziału w naborze ani nie miało wpływu na ocenę kandydatów. W związku z powyższym Urząd nie gromadził ani nie weryfikował informacji dotyczących doświadczenia kandydata na stanowiskach kierowniczych na dzień podjęcia zatrudnienia, a tym samym nie posiada informacji publicznej w tym zakresie. Mając na względzie powyższe - jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 listopada 2023 r. I SAB/Sz 8/23 "W sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą.".

3. P. K. zatrudniony jest w Urzędzie Gminy Poświętne na stanowisku:

1) kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego w wymiarze 1/2 etatu. W ramach stanowiska Pan P. K. otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 4.050,00 zł, dodatek funkcyjny w wysokości 770,00 zł oraz dodatek za wieloletnią pracę w kwocie 607,50 zł;

2) Zastępcy Wójta Gminy Poświętne w wymiarze 1/2 etatu. W ramach stanowiska P. K. otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 4.050,00 zł, dodatek funkcyjny w wysokości 1.100,00 zł oraz dodatek za wieloletnią pracę w kwocie 607,50 zł.

Wskazanym na wstępie pismem z dnia 7 listopada 2025 r. W. J. wniósł skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając mu rażące naruszenie prawa, tj.:

a) art. 6 ust. 1 pkt 2 ppkt c-d w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ppkt g u.d.i.p. poprzez brak udzielania informacji w zakresie pkt 1-2 wniosku z dnia 30 września 2025 r. w zakresie braku podania wykonania służbowych obowiązków P. K. zatrudnionego w Urzędzie Gminy Poświętne na stanowiskach: 1/2 etatu Kierownika Referatu Organizacyjno-Prawnego oraz 1/2 etatu zastępcy Wójta Gminy Poświętne oraz jego doświadczenia na stanowiskach kierowniczych przed objęciem tych stanowisk;

b) art. 16 u.d.i.p. poprzez brak wydania w sprawie decyzji odmowej, od której służyłaby skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a."), a tym samym dopuszczenie się bezczynności w sprawie;

c) art. 24 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 poz. 572 ze zm.) w związku z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. poprzez sporządzenie odpowiedzi na wniosek o informację publiczną przez P. K., a więc osoby, której wniosek dotyczył, czyli będąc stroną w sprawie.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności poprzez udostępnienie informacji publicznych oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi W. J. podkreślił m.in., iż złożony wniosek dotyczy spraw publicznych, a nie spraw prywatnych P. K.. Wygrywając konkurs na stanowisko Kierownika Referatu musiał udowodnić nie tylko znajomość przepisów prawa, ale także przedstawić swoją drogą zawodową. Zaledwie po pół roku pracy P. K. został powołany na stanowisko zastępcy Wójta, a więc wyższe stanowisko, które wymaga zarządzania jeszcze większym zespołem pracowników oraz szerszym zakresem obowiązków. Wydaje się zatem, że doświadczenie zawodowe oraz osiągnięcia zawodowe przez pół roku pracy na stanowisku kierownika referatu P. K. mają walor informacji publicznej, bo przyczyniają się do zwiększenia transparentności zatrudniania w UG Poświętne i powierzania im w stosunkowo krótkim czasie jeszcze wyższego stanowiska. Natomiast informacje o wykształceniu czy kwalifikacjach lub umiejętnościach osoby pełniącej funkcje publiczne, stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. I pkt 2 lit. d) u.d.i.p., odzwierciedlają bowiem poziom kompetencji pracownika sprawującego funkcję publiczną (jego kwalifikacji) i wskazują na poziom jego zdatności do wykonywania władzy publicznej. W ocenie skarżącego obywatel, mający zagwarantowany konstytucyjnie dostęp do informacji publicznych, ma prawo wiedzieć, kto jest zatrudniany w urzędzie i z jakimi kwalifikacjami zawodowymi, a tym bardziej w niniejszym przypadku, w którym pół roku po zatrudnieniu doszło do awansu na stanowisko zastępcy Wójta. Odmienna konstatacja prowadzi do podejrzenia co do braku uczciwości w naborze i tzw. "innych" kryteriach, które decydowały o zatrudnieniu i awansowaniu. Ponadto obywatel ma prawo wiedzieć, czym zastępca Wójta zajmuje się w pracy. Ideą ustawy o dostępie do informacji publicznej jest przejrzystość działań instytucji publicznych nie tylko pod kątem wydawania środków publicznych, ale także aktywności zawodowej w zakresie powierzonych obowiązków.

Odnosząc się do podpisania odpowiedzi na wniosek przez osobę, której wniosek dotyczył, skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji odmownych stosuje się przepisy Kodeksu Postępowania Administracyjnego. W niniejszej sprawie, gdyby powstała konieczność wydania decyzji odmownej, P. K. nie mógłby jej podpisać ze względu na wyłączenie wynikające z art. 24 k.p.a. Jednakże do wydania decyzji nie doszło, dlatego też, zdaniem skarżącego, organ pozostaje w bezczynności. Jednostkowy wyrok, powołany przez organ, nie jest bowiem źródłem prawa. Zachowując się contra legem tj. dyspozycji art. 16 u.d.i.p. Wójt Gminy Poświętne pozbawił skarżącego możliwości zaskarżenia decyzji poprzez skorzystanie z środka odwoławczego i stąd zarzut bezczynności oraz wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem wyegzekwowania praw przysługujących osobie wnioskującej o informację publiczną.

Z uwagi na powyższe okoliczności skarżący wniósł jak w petitum skargi.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Poświętne wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, a także dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów na okoliczność wykazania, że P. K. pełni od dnia 2 kwietnia 2025 r. funkcję zastępcy Wójta, że skarżący jest skonfliktowany z organem oraz że wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie służą żadnemu interesowi publicznemu, lecz interesowi prywatnemu skarżącego, zaś jego wniosek stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej.

W uzasadnieniu organ podkreślił m.in., iż załączone do skargi ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze kierownika Referatu Organizacyjnego i Rozwoju Gminy w Urzędzie Gminy Poświętne nie zawierało w ramach wymagań niezbędnych wymogu jakiegokolwiek stażu pracy na stanowisku kierowniczym. W ogłoszeniu pojawiła się natomiast wzmianka, iż mile widziany jest staż pracy na stanowisku kierowniczym, lecz może to być traktowane jako dodatkowy atut, ale takim wcale być nie musi. Tylko jeden kandydat złożył ofertę niezawierającą braków formalnych i spełniał wszystkie wymogi niezbędne określone w ogłoszeniu, co stanowiło podstawowe kryterium oceny. Wymogi dodatkowe miały charakter uzupełniający i niewiążący, dlatego ich ewentualna realizacja nie wpływała na możliwość zatrudnienia ani ocenę spełnienia warunków formalnych. Dodatkowo organ zakwalifikował wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie jego punktu 2 jako wniosek o udzielenie informacji dotyczącej spełnienia warunków wskazanych w konkursie i w tym kontekście udzielił odpowiedzi. Zdaniem organu uzasadnienie skargi potwierdza, że organ prawidłowo odczytał intencję skarżącego. Jeśli zaś organ nie posiada informacji publicznej w zakresie wskazanym w pytaniu, to oczywistym jest, że nie może jej udostępnić. Skarżący wysnuł koncepcję, z której wynika, że na stanowisku kierowniczym może być zatrudniona wyłącznie osoba, która już była wcześniej zatrudniona na stanowisku kierowniczym. Jest to rozumowanie contra legem, które nie wynika z ustawy o pracownikach samorządowych.

Dalej organ wskazał, iż nie prowadzi rejestru osiągnięć poszczególnych pracowników. Wynika to z faktu, iż pracownicy zatrudnieni są na podstawie umowy o pracę i realizują obowiązki wynikające z określonego zakresu czynności, a ich praca jest rozliczana przez przełożonego w ramach powierzonych zadań. Nie istnieje zatem dokumentacja ani ewidencja indywidualnych osiągnięć, gdyż rozliczenie pracy odbywa się na poziomie realizacji zadań służbowych, a nie poprzez osobiste sukcesy czy wyróżnienia.

Organ podkreślił również, że w okresie od dnia 10 kwietnia 2025 r. do dnia wysłania odpowiedzi na skargę skarżący złożył 22 dokumenty (pisma i wnioski), a tylko w okresie od dnia 3 października 2025 r. do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę wpłynęło 14 dokumentów (pism i wniosków). Składanie wniosków i oświadczeń przypada na okres po dniu 2 kwietnia 2025 r., kiedy P. K. został powołany funkcję Zastępcy Wójta Gminy Poświętne. W swoich pismach skarżący wskazywał m.in., że zamierza podjąć czynności zmierzające do przeprowadzenia referendum w celu odwołania Wójta Gminy Poświętne, zarzuca "ustawienie" konkursu, w którym zatrudnienie znalazł P. K., zarzuca nękanie go przez SMS, a także zarzuca Wójtowi zatrudnianie osób niekompetentnych oraz działanie na szkodę Gminy. Tym samym, w ocenie organu, skarżący jest skonfliktowany z organem, zatem jego wnioski nie mają na celu zaspokojenie interesu publicznego, a wyłącznie interesu indywidualnego wnioskodawcy. W takich okolicznościach należy się odwołać całokształtu okoliczności, w których ten wniosek został złożony. Dokonując takiej analizy, zdaniem organu, nie da się uzasadnić zachowania skarżącego inaczej jak przez pryzmat nadużycia prawa do informacji publicznej. Cała ostatnia "działalność" skarżącego, związana ze składaniem wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie organu ma na celu wyłącznie utrudnienie pracy urzędników i nie przejawia dbałości o dobro wspólne.

Końcowo Wójt Gminy Poświętne wskazał, iż otrzymując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w pierwszej kolejności organ ma obowiązek zweryfikować, czy dana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., czy też nie. W dalszym toku weryfikacji wniosku, w przypadku stwierdzenia, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej - zawiadamia się o tym wnioskodawcę na piśmie, co potwierdza powołane w odpowiedzi na wniosek uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 listopada 2023 r. I SAB/Sz 8/23 "W sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. Natomiast w przypadku stwierdzenia, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, wtedy organ rozpatruje wniosek w trybie u.d.i.p. W niniejszej sprawie organ uznał, że wnioskowana informacja nie stanowi w ogóle informacji publicznej, wobec czego zawiadomił o tym skarżącego na piśmie. Skarżący zaś całkowicie zignorował tę okoliczność, co wprost wynika z uzasadnienia skargi. Skoro więc informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., to nie mają do niej zastosowania tryby przewidziane w u.d.i.p., w tym z art. 5 u.d.i.p., a skoro nie mają zastosowania tryby u.d.i.p., to argumentacja skarżącego, który do u.d.i.p. się odwołuje jest bezzasadna.

Organ ocenił jako bezzasadny również zarzut podpisania odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez osobę, której wniosek dotyczył. W ocenie organu skarżący stosuje art. 24 k.p.a. w sposób wybiórczy, a ponadto zarzut ten jest czysto hipotetyczny. Dotyczy on hipotetycznej sytuacji, w której organ wydałby decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

W piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r. skarżący wniósł o pominięcie dowodów zgłoszonych przez organ w odpowiedzi na skargę, gdyż, zdaniem skarżącego, wszelkie pisma, o których dopuszczenie wnosi organ, mają jedynie personalny charakter, a ich celem jest zdyskredytowanie osoby skarżącego i nie wnoszą nic do sporu legislacyjnego między skarżącym, a organem. Zarzucanie skarżącemu, że jest skonfliktowany z organem nie umniejsza jego prawa do żądania informacji publicznej, ponieważ prawo to przysługuje każdemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 dalej również jako: "p.p.s.a"). Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W tego rodzaju sprawach, w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W przypadku stwierdzenia braku podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej, sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a.

Przechodząc do analizowanej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, iż wniosek skarżącego został skierowany do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Nie może zatem budzić wątpliwości, że Wójt Gminy Poświętne jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, czego strony w niniejszej sprawie nie kwestionowały.

Następnie wypada podkreślić, że w niniejszej sprawie organ nie kwestionuje publicznego charakteru informacji, której dotyczy punkt 1 oraz punkt 2 wniosku z 30 września 2025 r. Stanowisko takie Sąd uznaje za zasadne. Trzeba bowiem zważyć, że żądanie skarżącego dotyczy informacji o działalności osoby pełniącej funkcję Kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego oraz Zastępcy Wójta Gminy Poświętne. Obejmuje zatem zagadnienia związane z działalnością osoby pełniącej funkcje publiczne. Zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483) obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Uszczegółowienie przywołanej normy konstytucyjnej ma miejsce w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

W odpowiedzi udzielonej na punkt 1 wniosku skarżącego organ wyjaśnia, że nie rozlicza pracowników z osiągnięcia konkretnych rezultatów oraz informuje, iż nie dysponuje informacją publiczną w żądanym zakresie co wywodzi z faktu, że nie prowadzi ewidencji autorskich projektów ani akcji społecznych przypisywanych indywidualnie pracownikom a taka informacja nie jest wytwarzana ani gromadzona w ramach działalności Urzędu. W ocenie Sądu odpowiedź organu nie została sformułowana w sposób wystarczająco precyzyjny. Nie wynika z niej w sposób jednoznaczny, czy w odniesieniu do Pana P. K. organ w ogóle nie posiada informacji o zadaniach, autorskich projektach lub akcjach społecznych, których autorstwo i przeprowadzenie można przypisać indywidualnie temu konkretnemu pracownikowi czy też takie informacje posiada, lecz nie prowadzi ewidencji (listy), o którą wnosi skarżący lub też posiada wiedzę, że P. K. nie stworzył autorskich projektów ani akcji społecznych. Na marginesie Sąd zauważa, że w ramach stosunku pracy pracownik może tworzyć dzieło a nawet utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24). Stosownie do art. 12 ust. 1 tej ustawy, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.

Powracając na grunt przepisów regulujących dostęp do informacji publicznej, należy wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. zasadą jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. organ władzy publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej oraz umorzyć postępowanie o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, co następuje w drodze decyzji.

Należy także zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Regulacja ta stanowi wyjątek od zasady statuowanej w art. 2 ust. 2 u.d.i.p., w myśl której od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Natomiast udostępnienie informacji publicznej należącej do kategorii informacji przetworzonych zostało uwarunkowane przez ustawodawcę dodatkowym kryterium - wykazania istotności dla interesu publicznego w jej uzyskaniu. Jeżeli zatem organ ustali, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej winien wezwać wnioskodawcę do wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W realiach rozpoznawanej sprawy warto wskazać, że ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację. Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów.

Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem w formie czynności materialno-technicznej poprzez udostępnienie żądanej informacji, albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej lub umorzenia postępowania stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Organ (podmiot zobowiązany) może natomiast poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy żądanie dotyczy informacji publicznej, której zasady i tryb udostępnienia określają przepisy innych ustaw, (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), gdy organ nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), gdy wnioskowane dane są dostępne w publikatorze, lub gdy informacja objęta żądaniem nie ma charakteru informacji publicznej. Decyzje odmowne w sprawach z zakresu informacji publicznej wydaje się po pierwsze w przypadkach, które dotyczą informacji publicznej, ale odmawiają jej udostępnienia z uwagi na brak szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie wnioskowanej informacji o charakterze przetworzonym, wymaganego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., po uprzednim wezwaniu wnioskodawcy do wykazania spełnienia tej przesłanki. Po drugie, gdy żądane informacje publiczne nie mogą być udostępnione ze względu na dobra prawnie chronione (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p.).

Bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej występuje wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany nie podjął w ustawowym czternastodniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust.1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Bezczynność w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej nie polega wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi także wtedy, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej informuje wnioskodawcę w niewłaściwy sposób (niezgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że w zakresie rozpoznania punktu 1 wniosku skarżącego z dnia 30 września 2025 r. organ dopuścił się bezczynności. Bezczynność organu polegała na braku przekazania skarżącemu jednoznacznego stanowiska odnośnie informacji, których skarżący się domaga. Pismo organu z dnia 17 października 2025 r. nie wyjaśnia bowiem precyzyjnie czy organ w ogóle nie posiada informacji co do tego, czy P. K. stworzył i przeprowadził autorskie projekty, zadania lub akcje w ramach stosunku pracy łączącego go z Gminą Poświętne, czy też jedynie nie dysponuje ewidencją takich działań (wówczas żądaną informację należało sklasyfikować jako informację przetworzoną), czy też posiada informację, że po stronie P. K. aktywność polegająca na tworzeniu indywidualnych projektów czy dzieł nie miała miejsca.

Odnośnie podnoszonego w skardze zarzutu bezczynności w zakresie udostępnienia informacji objętej punktem 2 wniosku, w ocenie Sądu zarzut ten jest niezasadny a rozpoznanie skargi niedopuszczalne. Organ bowiem jednoznacznie wskazał, że nie jest dysponentem żądanej informacji. Twierdzenie to zostało poparte spójną i logiczną argumentacją. W konsekwencji należało zatem stwierdzić, że skarga na bezczynność organu w zakresie rozpoznania punktu 2 została wniesiona po załatwieniu wniosku. Pokreślić należy, iż zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też skargę na bezczynność wniesioną po załatwieniu sprawy, jako bezprzedmiotową, należy uznać za niedopuszczalną. Prawidłowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej przed wniesieniem skargi, poprzez czynność materialno-techniczną polegającą na doręczeniu skarżącemu pisma informującego, że organ nie jest dysponentem żądanej informacji, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu Sąd odrzucił skargę w zakresie zarzutu bezczynności odnośnie punktu 2 wniosku z dnia 30 września 2025 r.

Badając wniosek organu o przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów na okoliczność wykazania, że skarżący jest skonfliktowany z organem oraz z P. K., że wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie służą żadnemu interesowi publicznemu, lecz interesowi prywatnemu skarżącego, zaś jego wniosek stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej, Sąd ustalił, iż w niniejszej sprawie brak podstaw do przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Dokumenty te nie są bowiem niezbędne do wyjaśnienia istotnych w sprawie wątpliwości, co jest przesłanką przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. Trzeba podkreślić, że okoliczności dotyczące nadużycia prawa do informacji publicznej są prawnie relewantne w postępowaniu mającym za przedmiot decyzję odmawiającą z tego powodu dostępu do informacji publicznej. Natomiast nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest bezczynność organu.

W ocenie Sądu bezczynność organu w zakresie punktu 1 wniosku z 30 września 2025 r. pozbawiona jest cechy rażącego naruszenia prawa. Aby bowiem zakwalifikować naruszenie prawa jako rażące, musi ono posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Za naruszenie rażące uznaje się taki stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, niedający się usprawiedliwić w żaden sposób. W przypadku bezczynności rażące naruszenie prawa dotyczyć może także przypadków, gdy niedochowanie terminu jest szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia. Sąd podziela stanowisko doktryny, zgodnie z którym "Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne" (B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Okoliczność, że pismo skierowane do skarżącego nie odpowiada wymogom ustawy o dostępie do informacji publicznej skutkuje bez wątpienia naruszeniem prawa, lecz nie nosi cech naruszenia rażącego.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił, jak w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 200 oraz 205 § 1 p.p.s.a.

a.bł.