Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na przewlekłe prowadzenia postępowania i bezczynność Starosty w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Wiadomością e-mail z 12 czerwca 2026 r. H. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Starosty, skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania i bezczynność Starosty.

Skarga została przesłana do organu z adresu e-mail: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność, w kontekście czy zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, które zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W sprawie istotne okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych.

Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z art. 54 § 1a zdanie pierwsze P.p.s.a. Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawarto w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703; dalej: u.i.d.p.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. określono, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Wspomniana regulacja ma obowiązywać do 30 września 2029 r.

Drugą natomiast możliwością wniesienia skargi jest dokonanie tej czynności w formie tradycyjnej, tzn. na papierze, w szczególności korzystając z usług operatora pocztowego.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę w postaci wiadomości e-mail na adres e-mail organu ([...]), z pominięciem jego skrzynki podawczej. Wniesienie skargi w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na skrzynkę e-mail, która nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu (por. postanowienie NSA z 15 czerwca 2021 r., III OSK 4856/21; postanowienie WSA w Poznaniu z 26 maja 2026 r. III SA/Po 463/26; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: publ. CBOSA). Definicję elektronicznej skrzynki podawczej organu zawiera art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Poczta elektroniczna (w formie adresu e-mail) stanowi środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją art. 3 pkt 4 u.i.dp., jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu, czy też sądu, choćby był dostępny w przestrzeni publicznej, nie może zostać uznane za skuteczne.

Z tych powodów wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie może wywołać skutków prawnych, które ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Stwierdzenie powyższego nakazuje Sądowi - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. - odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym.