Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

[...] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę

Decyzją z dnia 23 listopada 2018 r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB), po rozpatrzeniu odwołania B. K. (zwanej dalej: skarżąca) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (zwanego dalej: PINB) z dnia 10 października 2018 r., znak: [...], któryą organ umorzył postępowanie w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K. kompleksu stawów, obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktyczny i prawnym.

Pismem z dnia 29 maja 2018 r. skarżąca wystąpiła z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K.: kompleksu stawów; obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych; urządzeń melioracji wodnych szczegółowych oraz innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem.

PINB pismem z dnia 04 czerwca 2018 r. wezwał skarżącą, do wskazania jakiego interesu prawnego i obowiązku dotyczy żądanie z dnia 29 maja 2018 r.

Pismem z dnia 08 czerwca 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej odpowiedział na wezwanie wskazując m.in., że interes prawny skarżącej został wystarczająco wykazany w żądaniu strony wszczęcia postępowania z dnia 29 maja 2018 r, jednocześnie załączając załączniki w postaci zawiadomienia Starostwa Powiatowego [...] Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 20 kwietnia 2017 r. oraz decyzję Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia 20 czerwca 2017 r.

Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. PINB zawiadomił, iż w dniu 22 czerwca 2018 r. zostanie przeprowadzona kontrola zabudowań na posesji w miejscowości P. dz. nr [...], [...], [...], [...] stanowiącej własność M. S.. Z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez pracowników PINB w dniu 22 czerwca 2018 r., został sporządzony protokół nr [...] oraz dokumentacja fotograficzna. Do protokołu załączono również umowę nr [...] z dnia 6 marca 1989 r., decyzję nr [...] Starosty [...] (zwanego dalej: Starosta) z dnia 9 stycznia 2014 r. oraz decyzję nr [...] Starosty z dnia 29 października 2015 r.

W dniu 17 lipca 2018 r. PINB wydał postanowienie znak: [...], którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P. gmina K. kompleksu stawów, obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwości użytkowania tych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem ze względu na to, że podanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną.

W ustawowym terminie zażalenie wniosła skarżąca (pismo z dnia 18 lipca 2018 r.).

W dniu 24 sierpnia 2018 r. WINB wydał postanowienie znak: [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Pismem z dnia 03 września 2018 r. PINB zawiadomił, że w dniu 30 maja 2018 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K., kompleksu stawów, obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem.

W dniu 13 września 2018 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę na posesji w P. na działkach nr [...], [...] i [...] w wyniku której, został sporządzony protokół [...] z którego wynikało, że: "na posesji w P. nr ew. gr. [...], [...] i [...] zlokalizowane są niżej wymienione obiekty budowlane:

1. Obiekt typu blaszak (gospodarczy) - o wym. 6,4 x 3,0 m i wys. 2,5 m zlokalizowany w od. ok. 100 m od granicy z drogą powiatową - zgłoszenie robót w Starostwie Powiatowym w dniu 06.03.2015 r. - nr ew. gr. [...]

2. Budynek gospodarczo-magazynowy - pozwolenie na budowę (...) nr [...] z dnia 28-11-199 (...) nr ew. gr. [...] i [...]

3. Oczka wodne - szt. 2 o powierzchni ok. 6,0 x 7,0 m i 7,0 x 7,0 m

4. Ambony - 2 szt. Zlokalizowane w odl. ok. 40 i 13 m od granicy z działką sąsiednią Ad. 3 - oczka zlokalizowane w od. ok 40,0 mi 5,0 m od granicy z działką sąsiednią.

Inwestor przedłożył umowę nr [...] z dnia 06-03-1989 r, na renowację stawu zlokalizowanego na w/w działkach oraz zgłoszenie na budowę ziemnego stawu do chowu ryb z dnia 10-03-2014 nr [...] (...)".

Decyzją z dnia 19 października 2018 r., opisaną na wstępie, PINB umorzył postępowanie administracyjne znak: [...] w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K. kompleksu stawów obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem. W krótkim uzasadnieniu organ wskazał, iż w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...], [...] i [...] ziemnego stawu do chowu ryb wszczęto oddzielne postępowanie znak [...] Wobec powyższego należało umorzyć postępowanie.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła skarżąca wskazując, że nie jest zadowolona z treści rozstrzygnięcia.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia 23 listopada 2018 r. WINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia WINB wywodził, że instytucja umorzenia postępowania administracyjnego została uregulowana w art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej: Kpa) i charakteryzuje się powstaniem trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuowaniu postępowania administracyjnego prowadzonego. Przy czym sam przedmiot postępowania administracyjnego zostaje określony w żądaniu strony wszczęcia postępowania oraz w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z urzędu (art. 61 § 1 i 4 Kpa).

Kolejno organ wskazał, że w niniejszym postępowaniu, z literalnego brzmienia zawiadomienia PINB z dnia 03 września 2018 r. wynika, że w dniu 30 maja 2018 r., zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K. kompleksu stawów, obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem.

Niemniej jednak mając na uwadze moment wystosowania przez PINB powyższego zawiadomienia (tj. po wydanym przez WINB postanowieniu z dnia 24 sierpnia 2018 r., znak: [...], w którym wskazano na zasadność wszczęcia postępowania na wniosek) oraz zakres wszczętego przez PINB postępowania (tożsamy z zakresem zawartym we wniosku skarżącej z dnia 29 maja 2018 r.), w ocenie organu, należy przyjąć, że organ co prawda wskazał, że wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, jednakże w rzeczywistości było ono, w opisanych okolicznościach, przeprowadzone na wniosek skarżącej.

Następnie organ wywodził, że postępowanie [...] zostało wszczęte w zakresie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K. kompleksu stawów, obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem. Z akt sprawy organu powiatowego nie wynika, aby organ wyodrębnił z tego postępowania administracyjnego inne postępowania. Jednakże WINB wiadomym było z urzędu, że w dniu 13 września 2018 r. (pismo z dnia 27 września 2018 r.) PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne pod sygn. akt: [...], w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ewid. gruntów [...] i [...] dwóch ambon strzeleckich. Jednocześnie w dniu 13 września 2018 r. (pismo z dnia 27 września 2018 r.) PINB wszczął z urzędu pod sygn. akt: [...] postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ewid. gruntów [...] dwóch oczek wodnych o wym. 7,0x7,0m i 6,0x7,0m., również w dniu 13 września 2018 r. (pismo z dnia 27 września 2018 r.) wszczął pod sygn. akt: [...] z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ewid. gr. [...] budynku gospodarczo-garażowego o konstrukcji murowanej. Równocześnie PINB 13 września 2018 r. wszczął pod sygn. akt: [...] z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ewid. gr. [...] budynku gospodarczego o konstrukcji metalowej.

Organ podkreślił, że w sprawach administracyjnych prowadzonych pod sygn. akt: [...]; [...]; [...]; [...] – PINB nie uznał skarżącej za stronę postępowania administracyjnego. Z kolei została ona uznana za stronę we wszczętym przez PINB z urzędu (w dniu 13 września 2018 r.) postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod sygn. akt: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...], [...] i [...] ziemnego stawu do chowu ryb oraz we wszczętym w dniu 18 czerwca 2018 r., pod sygn. akt: [...] postępowaniu w sprawie prawidłowości zgłoszenia budowy ziemnego stawu do chowu ryb na działce nr [...].

Na tle powyższego WINB wskazał, że postępowania administracyjne prowadzone przez PINB pod sygn. akt: [...]; [...]; [...] oraz [...] zostały zakończone przez organ administracji publicznej następującymi decyzjami: decyzją z dnia 10 października 2018 (znak: [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...] i [...] dwóch ambon strzeleckich; decyzją z dnia 10 października 2018 r. (znak: [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego znak: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...] dwóch oczek wodnych o wym. 7,0 x 7,0 m i 6,0 x 7,0; decyzją z dnia 10 października 2018 r. (znak: [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego znak: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...] budynku gospodarczo-garażowego o konstrukcji murowanej oraz decyzją z dnia 10 października 2018 r. (znak: [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego znak: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...] budynku gospodarczego o konstrukcji metalowej.

Natomiast postępowania administracyjne prowadzone pod sygn. akt: [...] oraz [...], w których jako strona brała udział skarżąca zostały zakończone przez PINB następującymi rozstrzygnięciami: decyzją z dnia 19 października 2018 r. (znak: [...]) zostało umorzone postępowanie administracyjne znak: [...] w sprawie prawidłowości zgłoszenia budowy ziemnego stawu do chowu ryb na działce nr [...] oraz decyzją z dnia 10 października 2018 r. (znak: [...]), którą organ umorzył postępowanie administracyjne znak: [...] w sprawie wybudowania na posesji w P. nr ew. gr. [...], [...], [...] ziemnego stawu do chowu ryb.

W sprawach o sygn. akt: [...] oraz [...] odwołanie w ustawowym terminie złożyła skarżąca, pismem z dnia 15 października 2018 r. (dot. [...]) oraz pismem z dnia 23 października 2018 r. (dot. [...]).

W opisanych okolicznościach organ doszedł do przekonania, że obiekty stanowiące przedmioty postępowań prowadzonych pod sygn. akt: [...]; [...]; t [...]; [...] oraz [...] wyczerpują zakres postępowania prowadzonego przez PINB pod sygn. akt: [...], tj. postępowania wszczętego na wniosek skarżącej.

Wskazano także, że postępowania administracyjne o sygn. akt: [...]; [...]; [...]; [...] oraz [...] zostały zakończone w dniu 10 października 2018 r. Tym samym zatem w dniu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie o sygn. [...] tj. w dniu 19 października 2018 r., były wydane już rozstrzygnięcia, które rozstrzygały kwestie zawarte w postępowaniu prowadzonym przez organ powiatowy w sprawie [...]

Wobec powyższego WINB uznał, że organ powiatowy prawidłowo umorzył postępowanie z uwagi na fakt jego bezprzedmiotowości spowodowany tym, że w obrocie prawnym funkcjonowały już decyzje, które z merytorycznych przyczyn umarzały postępowania, co do obiektów wskazanych przez skarżącą, w żądaniu strony w sprawie [...]

Ergo nie zachodzą przesłanki do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności istnienia na działkach nr [...], [...], [...], [...] we wsi P., gmina K. kompleksu stawów, obiektów budowlanych, urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych obiektów budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem. Organ był zatem zobligowany do umorzenia wszczętego postępowania administracyjnego z uwagi na fakt, że postępowanie stało się w całości bezprzedmiotowe (art. 105 Kpa)

Końcowo WINB zwrócił uwagę na niedoskonałość decyzji pierwszoinstancyjnej, wskazując, na konieczność stosowania art. 107 Kpa oraz art. 11 tej ustawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższa decyzję wniosła, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, skarżąca, wnoszę o: uchylenie zaskarżanej decyzji [...]WINB w trybie autokontroli (art. 54 § 3 Ppsa), alternatywnie o uchylenie decyzji [...]WINB i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie od na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu żądań skarżąca argumentowała, że wszczęcie postępowania z urzędu nie załatwiało podania (żądania) strony z dnia 29 maja 2018 r. Zdaniem skarżącej zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu znak: [...] z dnia 03 września 2018 r. jest wadliwe i mocno spóźnione. PINB w K. wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w dniu 30 maja 2018 r., a zawiadomienie sporządził i nadał na poczcie dopiero po 3 miesiącach tj. 03 września 2018 r. Skarżąca wywodziła, że data wszczęcia postępowania jest podstawą obliczania terminu załatwienia sprawy (art. 35 § 3 kpa). A zatem skarżąca nie miała, przez ten okres, żadnych możliwości uczestniczenia w tym postępowaniu, bo nie wiedziała, że takie postępowanie toczy się z urzędu. W ocenie skarżącej zawiadomienie o wszczęciu postępowania powinno być doręczone (nadane) stronie bez zbędnej zwłoki.

Kolejno skarżąca podniosła, że w przypadku wszczęcia postępowania z urzędu to organ decyduje o zakresie i o przedmiocie prowadzonego postępowania wyznaczając jego zakres i granice, między innymi, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania o którym mowa w art. 61 § 4 kpa. Obowiązek zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego wszystkich stron postępowania, stanowi istotną gwarancję zasady czynnego udziału strony w postępowaniu zawartej w art. 10 § 1 Kpa. Naruszenie tej gwarancji prowadzić może do naruszenia powyższej wskazanej zasady, a w rezultacie, jak w niniejszej sprawie, zdaniem skarżącej, rzutuje, na wadliwości postępowania. W jej ocenie nie zagwarantowano skarżącej czynnego udziału w postępowaniu także dlatego, że nie została zawiadomiona o przeprowadzeniu jakiegokolwiek dowodu. Umożliwienie zapoznania się jedynie z aktami sprawy nie likwiduje wady braku umożliwienia stronie czynnego udziału w postępowaniu tj. w przeprowadzaniu dowodu np. z oględzin (uczestniczenia w kontroli), zadawania pytań itp.

Odnosząc się do rozstrzygnięcia organu I instancji skarżąca wskazała, że nie zostało należycie uzasadnione, a sprawa w ogóle nie została wyjaśniona.

Kolejno skarżąca zarzuciła, że skoro postępowanie znak: [...] zostało wszczęte z urzędu, to takie postępowanie nie może zostać umorzone z uwagi bezprzedmiotowość postępowania z przyczyn podmiotowych. Co więcej w ocenie skarżącej ustalenia PINB co do usytuowania spornych obiektów są błędne, a odległości tych obiektów od "granic skarżącej" są dużo mniejsze.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 j.t. z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa)).

Zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa, sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc stwierdzenie istnienia którejkolwiek z powyższych przesłanek skutkuje wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa).

W niniejszej sprawie powodem umorzenia postępowania przez organ I instancji była przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, spowodowana okolicznością prowadzenia i zakończenia uprzednio wszczętych postępowań administracyjnych, których przedmioty łącznie wyczerpywały przedmiot postępowania, którego dotyczyły zaskarżone w niniejszym postępowaniu decyzje I i II instancji.

Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jego wydanie postępowania Sąd podzielił opisane powyżej ustalenia faktyczne dokonane przez organ odwoławczy przyjmując je za własne oraz czyniąc podstawą poniższych rozważań, w szczególności w zakresie ustaleń dotyczących toczących się postępowań i zapadłych decyzji mających za przedmiot poszczególne "części" przedmiotu postępowania poddanego kontroli sądu.

Wyjaśnić przyjdzie, że bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., zwanej dalej: Kpa) oznacza m.in. brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Wiąże się to z brakiem któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Omawiana bezprzedmiotowość zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Niewątpliwie taki stan zaistniałby w przypadku prowadzenia ponownie postępowania w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi bowiem przesłankę nieważności postępowania, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa, która jest konsekwencją zasady trwałości decyzji (art. 16 § 1 Kpa). Przesłanka ta powinna być uwzględniana na każdym etapie postępowania, w tym w postępowaniu zwykłym, gdyż przyjmuje się, że decyzja ostateczna jest prawidłowa i wiążąca. Dlatego ustalenie, że sprawa została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną prowadzić winno do jego umorzenia jako bezprzedmiotowego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 14. wydanie, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2016 r. - komentarz do art. 105 § 1, art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 3.)

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 105 § 1 Kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sąd podziela pogląd, że w przypadku, kiedy żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, która już jest decyzją ostateczną rozstrzygnięta lub jest przedmiotem innego postępowania, organ powinien na podstawie art. 61a Kpa odmówić wszczęcia postępowania, jednak jeżeli postępowanie jest już w toku, winien, umorzyć je. Zawarta w uprzednio wydanym rozstrzygnięciu norma indywidualna oraz skonkretyzowany w niej w sposób autorytatywny stosunek administracyjnoprawny determinują zakres stanu rzeczy osądzonej. Dopóki norma taka pozostaje w obrocie prawnym, stan rzeczy osądzonej będzie stanowił przeszkodę do ingerencji w wynikające z niej uprawnienia i obowiązki. Stan taki będzie zachodził, gdy wystąpi tożsamość adresatów normy indywidualnej, dyspozycji normy indywidualnej oraz jej przedmiotu. Stwierdzenie takiego stanu obliguje organ do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 Kpa. Umorzenie postępowania nie jest przy tym zależne ani od woli organu administracji, ani tym bardziej pozostawione do uznania organu - organ ten jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Decyzja wydana na skutek rozpatrzenia takiego wniosku byłaby bowiem obarczona wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Dopiero gdyby nastąpiła eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym ostatecznego rozstrzygnięcia, wówczas otworzyłaby się możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że decyzja ostateczna o umorzeniu postępowania korzysta z tej samej ochrony jak każda inna decyzja, co oznacza, że decyzja umarzająca postępowanie także objęta jest ochroną wynikającą z powagi rzeczy osądzonej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, wobec wykazania, że przedmiot toczącego się w niniejszej sprawie postępowania pokrywa się z przedmiotami "cząstkowymi", których dotycząc inne postępowania wszczęte wcześniej i zakończone, organ I instancji musiał postępowanie kontrolowane w niniejszej sprawie umorzyć.

Wprawdzie Sąd dostrzegł niedoskonałości decyzji PINB, jednak, według Sądu pozostają one bez wpływu na niniejsze postępowanie, zaś uchybienia te konwalidował organ odwoławczy w toku postępowania drugoinstancyjnego.

Odnosząc się jeszcze końcowo do jednego z zarzutów skargi, Sąd stanął na stanowisku, iż fakt, że w zawiadomieniu z dnia 03 września 2018 r. organ wskazał, iż wszczyna się postępowanie "z urzędu", w kontekście całości zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie pozostaje bez wpływu na jego wynik i w realiach sprawy należałoby to sformułowanie potraktować jako niefortunne i będące skutkiem omyłki. De facto bowiem postępowanie toczyło się z wniosku skarżącej we wskazanym przez nią zakresie.

Należy również wskazać, że zarzuty nieterminowości załatwienia sprawy i podejmowania przez organ czynności z opóźnieniem i z uchybieniem terminów nie mogą odnieść skutku w niniejszym postępowania, którego przedmiotem są wydane i poddane kontroli Sądu decyzje administracyjne. Tego rodzaju zarzuty mogłyby zostać podniesione w ramach skargi na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.

Wreszcie Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonych decyzji z uwagi na zarzuty dotyczące pozbawienia strony możliwości udziału w postępowaniu. Zdaniem Sądu strona nie wykazała naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ppsa).

W opisanych okolicznościach, na podstawie art. 151 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji.