Wyrokiem z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 162/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyniku rozpoznania skargi P. S. (dalej: skarżący) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 18 lutego 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 12 listopada 2020 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z 20 kwietnia 2022 r. organ cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 193 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 P.p.s.a. oznacza, że strona, w tym również organ, może cofnąć skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny jest tym wnioskiem związany.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również jakoby cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa, co świadczy o dopuszczalności dokonana tej czynności procesowej przez skarżącego będącego jej dysponentem.
W tych okolicznościach na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.
