Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 75/25 w przedmiocie wyłączenia sędziego WSA Bożeny Pindel, sędziego WSA Doroty Kozłowskiej, sędziego WSA Anny Rotter i sędziego WSA Borysa Maraska w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 29 listopada 2024 r., nr SKO.F/41.4/762/2024/13562 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 23 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oddalił wniosek G. K. (dalej: "skarżący", "strona") o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w osobach sędziów: Bożeny Pindel, Doroty Kozłowskiej, Anny Rotter oraz Borysa Maraska od orzekania w sprawie o I SA/Gl 75/25 ze skargi strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 23 listopada 2024 r. w przedmiocie Łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r.

2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przyczyny, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy z mocy ustawy. Sędziowie zaprzeczyli temu w swoich oświadczeniach, zaś skarżący przywołuje inny powód ich wnioskowanego wyłączenia, tj. że we wcześniejszych orzeczeniach wydanych z ich udziałem przyjęto wykładnię prawa odmienną od tej, którą on sam prezentuje. Teza, że sędzia podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy tylko dlatego, iż dokonał oceny prawnej w innych sprawach – nawet między tymi samymi stronami postępowania – zdaniem sądu pierwszej instancji byłaby naruszeniem zasady niezawisłości sędziowskiej i prowadziłaby do paraliżu sądownictwa, skoro istotą sądowego rozstrzygania spraw jest wydawanie orzeczeń, które przynajmniej dla jednej ze stron postępowania są niekorzystne. Wykonywanie przez sędziów funkcji orzeczniczych, co w przypadku sędziów sądów administracyjnych polega na kontroli zgodności z prawem działalności administracji, zawsze wiąże się z określoną oceną prawną tej działalności, a więc wyrażeniem konkretnego poglądu prawnego w danej sprawie. Okoliczność więc, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne od jej oczekiwań rozstrzygnięcia, nie może być oceniana jako mogąca wywołać wątpliwość co do jego bezstronności, co skutkowało koniecznością oddalenia wniosku strony.

3. Pismem z 7 maja 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie powielając argumentację zawartą we wniosku o wyłączenie sędziów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

4. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym, stosownie do art. 20 przywołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto, postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości stanowisko i argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów objętych wnioskiem, tak z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak i w oparciu o wniosek skarżącego (art. 19 p.p.s.a.). Przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności i zarzuty dotyczące wydanego orzeczenia mogą ewentualnie uzasadniać wniesienie środka odwoławczego od merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie złożonej skargi a nie wniosku o wyłączenie sędziego.

Dodatkowo należy zauważyć, że sędziowie, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, 9 i 10 kwietnia 2025 r., złożyli do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, skarżący nie wykazał istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów, a ponadto wniosku takiego nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w toku kontroli instancyjnej podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.