Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o cofnięciu T. L. uprawnień kategorii A i B do kierowania pojazdami z powodu stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A i B.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu pierwszej instancji. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia 1 października 2012 r., w którym skarżący wskazał, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty pracy. Skarżący jest bowiem organistą w Parafii św. [...] w C. i ze względu na charakter swojej pracy musi być dyspozycyjny. Tymczasem pozbawienie go prawa jazdy uniemożliwi mu szybkie przemieszczanie się, w tym względzie nie może natomiast liczyć na komunikację miejską. Dodatkowo podniósł, że prawo jazdy posiada od 1982 r. i przez te lata nie był sprawcą kolizji drogowych. W związku z powyższym uważa decyzje pozbawiające go prawa do kierowania pojazdami za krzywdzące.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. postanowienie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać (uprawdopodobnić w sposób graniczący z pewnością) istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zakwestionowanych decyzji i tym samym nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mogłoby spowodować powstanie po jego stronie szkody i to w rozmiarze znacznym. Sygnalizowany fakt ewentualnej trudności z dojazdem do pracy nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania. Bez wątpienia codzienne dojazdy skarżącego do pracy mogą być utrudnione, jednakże nie można przyjąć, by z tego powodu dojazd taki stał się niemożliwy, można wszak korzystać z usług komunikacji publicznej. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, by cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami rodziło niebezpieczeństwo rozwiązania z nim stosunku pracy. Nie sposób także uznać, że zachodzi przesłanka powstania trudnych do odwrócenia skutków, skoro przedstawienie orzeczenia o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami umożliwi przywrócenie posiadanych uprawnień.
Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o cofnięciu uprawnień z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Takie szczególne okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
