Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.T. i I.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 256/19 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J.T. i I.T. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 256/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. T. i I.T. od wyroku z dnia 18 lipca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 256/19, w sprawie ze skargi wyżej wskazanych na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących wywiódł w ich imieniu skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku z dnia 18 lipca 2019 r.

Następnie pismem z dnia [...] listopada 2019 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie oświadczenia dotyczącego rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie albo zrzeczenia się rozprawy, wraz z odpisem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] listopada 2019 r. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik oświadczył, że wnosi o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Równocześnie wskazał, że dołącza odpis przedmiotowego pisma, jednakże faktyczne odpis ten nie został załączony.

Brak odpisu pisma spowodował, że zaszła przyczyna do odrzucenia przedmiotowej skargi kasacyjnej. Podstawę odrzucenia wniesionego środka odwoławczego stanowił art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2324), zwanej dalej "p.p.s.a.". Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Sąd powołał się na uchwałę NSA z 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących podniósł, że niedołączenie odpisu pisma było omyłką. Nadając przesyłkę w urzędzie pocztowym pełnomocnik skarżących była przekonana, że zawartość koperty obejmuje także odpis pisma. W związku z tym, że przedmiotowy brak został usunięty wraz z wniesieniem zażalenia – odpis pisma został załączony do zażalenia, wniesiono o nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z treści art. 176 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 177a p.p.s.a., w sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast na mocy art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Taki brak formalny podlegał uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym określonym w art. 177a p.p.s.a. Okoliczność ta nie jest przez stronę kwestionowana. Poza sporem jest także, że pełnomocnik skarżących kasacyjnie został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez "złożenie oświadczenia dotyczącego rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie albo zrzeczenia się rozprawy, wraz z jego odpisem" oraz iż wezwanie to zostało mu doręczone [...] listopada 2019 r.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżących wprawdzie nadesłał wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, jednakże nie załączył jego odpisu. W tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, trafnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że nie uzupełniono braku formalnego skargi kasacyjnej.

Ze ww. przepisu art. 176 § 2 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Umożliwia on pozostałym stronom ustosunkowanie się do niego w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. Winien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. W sprawie niniejszej brak ten został uzupełniony odrębnym pismem, stąd konieczność złożenia jego odpisu dla pozostałej strony. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją reguły zawartej w art. 47 § 1 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 (ONSAiWSA z 2014 r., nr 3, poz. 39), wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (porównaj: postanowienie NSA z 8.05.2018 r. I OZ 420/18).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Natomiast okoliczność, że niedołączenie odpisu pisma było omyłką i niedopatrzeniem nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.