IV SA/Wa 2889/13 - Wyrok

Data orzeczenia	2014-02-18	
Data wpływu	2013-12-16	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Anna Falkiewicz-Kluj /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne	
Hasła tematyczne	Wodne prawo	
Skarżony organ	Minister Środowiska	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019;  art. 127 ust. 7; Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071;  art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 157 par. 2; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2012 nr 0 poz 270;  art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013r.nr [...], Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dalej PKZGW, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2013, poz. 267), dalej K.p.a.,w zw. z art. 105 § 1 i art. 127 § 3 K.p.a. oraz art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r Prawo wodne (D.U. 2005, Nr 239, poz. 2019 ze zm.), dalej P.w., w związku z wnioskiem Z. C., dalej skarżącego, o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej organu.

Powołaną wyżej decyzją PKZGW umorzył postępowanie wszczęte na wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] lutego 2009 r., znak: [...].

Decyzją tą:

I. stwierdzono wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2009 r. pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do cieku "bez nazwy" w zlewni potoku G. z terenów przyległych do składowiska odpadów M. oraz na wykonanie dwóch wylotów służących do odprowadzania tych wód, udzielonych Z. Spółce z.o.o. w M. decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r., znak: [...] – na skutek zrzeczenia się uprawnień ustalonych w przedmiotowej decyzji przez Z. Spółkę z.o.o. z siedzibą w M., dalej uprawniony;

II. udzielono tej spółce pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód

opadowych i roztopowych do cieku "bez nazwy" w zlewni potoku G. z odwodnienia terenu o pow. 6,13 ha, w całkowitej ilości Qmax=163,2 dm3/s (w ym oczyszczonych ścieków opadowych 55,6l/s):

1. wylotem nr I z pow 5,18 ha (drogi i place – 0,64 ha, dachy- 0,46 ha, tereny zielone -4,08 ha) w ilości Qmax=157,3 l/s;

2. wylotem II z pow. 0,95 ha terenów zalesionych w ilości Qmax =5,9 l/s

III. udzielono Z. Spółka z.o.o. z siedzibą w M. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie dwóch wylotów służących do odprowadzania wód z odwodnienia terenu zamykanej i rekultywowanej części składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, przyległych terenów zielonych oraz z powierzchni dachów, dróg i placów projektowanego Z. w M., do cieku bez nazwy, będącego dopływem w lewobrzeżnej zlewni potoku G.:

1. wylotu nr I usytuowanego na działce nr [...] j.ew. M. obr. P. –zakończenia szczelnego rowu odkrytego (zbiorczego dla rowów R1,R2, R3,R4,R7, kanałów K1 i K2),

2. wylotu nr II usytuowanego na działce nr ew. [...], obr. P., M. -zakończenia szczelnego rowu odkrytego (zbiorczego dla rowów R5 i R6),

3. likwidację dotychczasowych wylotów wód opadowych z rowów opaskowych R1 i R2.

Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r., znak [...] Marszałek Województwa [...] wygasił na wniosek Z. Spółki z.o.o. w M. pkt II.1 i II.2 decyzji z [...] lutego 2009 r., udzielając jednoczenie tej spółce pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do cieku "bez nazwy" w zlewni potoku G. z odwodnieniem terenu o pow. 6,07 ha w całkowitej ilości Qmax=171,4 l/s (w tym oczyszczonych ścieków opadowych 67,2 l/s)

1. wylotem nr I z pow 5,18 ha (drogi i place – 0,41 ha, dachy- 0,59 ha, tereny zielone -4,03 ha) w ilości Qmax=149,6 l/s;

2. wylotem II z pow. 1,04 ha (drogi –"0,41 ha", tereny zielone -0,9 ha) w ilości Qmax 21,8 l/s.

Stwierdził, że w pozostałej części decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. zachowuje swoją moc.

Skarżący, pismem z [...] sierpnia 2012r., wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] lutego 2009 r. wskazując, że pozwolenie wodnoprawne zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 125 pkt., 2,i 3 ustawy Prawo wodne).

Organ rozpoznając w toku postępowania wniosek ustalił, że skarżący nie posiada statusu strony postępowania a więc nie przysługuje mu skuteczne prawo do domagania się stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, co znalazło odzwierciedlenie w wydanej przez PKZGW [...] sierpnia 2013r. decyzji umarzającej postępowanie.

W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy PKZGW nie znalazł podstaw do zmiany swej wcześniejszej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że przepis art. 127 ust. 7 P.w. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania kwestionowanej decyzji, stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej regulacji pojęcia strony zawartej w art. 28 K.p.a. Stroną postępowania o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego są: ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej a także właściciel urządzenia wodnego władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonywania urządzeń wodnych.

Skarżący jest właścicielem działek o nr. ew. [...],[...] i [...], jedn. ew. M., obręb Z. Jest uprawniony do rybactwa. Na działce [...] znajduje się staw do hodowli ryb. Stawy zasilane są wodą z potoku od B. a także do tego potoku odprowadzana jest woda z omawianych stawów. Uprawniony z pozwolenia wodnoprawnego odprowadza dwoma wylotami usytuowanymi na działkach [...] i [...] wody opadowe i roztopowe do rowu melioracji wodnych szczegółowych. Ścieki oraz wody opadowe i roztopowe, na których wprowadzenie udzielono pozwolenia, pochodzą z powierzchni zamykanej i rekultywowanej części składowiska, z powierzchni komunikacyjnych i dachowych w rejonie istniejącego zaplecza technicznego składowiska, z dachów i powierzchni komunikacyjnych w obrębie zakładu zagospodarowania odpadami oraz z powierzchni zielonych przyległych do składowiska i zakładu. Wody i ścieki opadowe odprowadzane są rowami opaskowymi wykonanymi w postaci szczelnych koryt betonowych oraz kolektorami i kanałami. Do rowu "bez nazwy" odprowadzane są wody opadowe z dachów i powierzchni zielonych niewymagające podczyszczania jak i ścieki opadowe narażone na zanieczyszczenia substancjami ropopochodnymi. Ścieki te oczyszczane są w separatorach substancji ropopochodnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W ocenie organu działki skarżącego i stawy nie znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych tj. wlotów I i II zlokalizowanych na działkach [...] i [...]. Odległość ta wynosi ok 3 kilometry w linii prostej od wylotów. Poza tym nieruchomości i stawy skarżącego nie znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód tj. w zasięgu oddziaływania odprowadzanych wód oraz ścieków opadowych i roztopowych, ponieważ tego rodzaju ścieki oczyszczane są przed wprowadzaniem ich do środowiska i nie mają wpływu na chemizm wody potoku O., z którego skarżący pobiera wodę dla potrzeb stawów. Rów "bez nazwy" nie ma także połączenia z potokiem O. a ścieki odprowadzane są tylko w przypadku opadów atmosferycznych i roztopów a nie codziennie.

W tych okolicznościach organ uznał, że wszczęcie postępowania z wniosku skarżącego było niezasadne i jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. je umorzył.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł Skarżący zaskarżając obie decyzje i wnosząc o ich uchylenie.

Zarzucił naruszenie:

1. art. 127 ust. 7 pkt 4 o pkt 6 ustawy P.w. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonych decyzji poprzez wadliwe przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony podczas gdy przymiot ten wynika z tego, że:

-skarżący jest właścicielem istniejącego urządzenia wodnego – stawu znajdującego się w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód o jakim mowa w pozwoleniu wodnoprawnym;

-skarżący jest władającym powierzchnią ziemi położonej w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód o jakim mowa w pozwoleniu wodnoprawnym;

-skarżący jest uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych.

Interes prawny skarżącego wynika z norm prawa cywilnego tj. art. 140 K.c. i 144 k.c., które uprawniają do wzięcia udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym w wyniku którego może zapaść decyzja kształtująca stosunki na nieruchomości w taki sposób, że będzie to miało wpływ na sposób wykonywania prawa własności. Dla oceny czy podmiot posiada status strony wystarczające jest aby zasięg oddziaływania o jakim mowa w przepisach miał charakter potencjalny (potencjalna możliwość oddziaływania).

2. art. 7, 77 § 1, 8, 80, 107 § 3 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenia przez organ wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w tym brak podjęcia przez organ działań mających na celu ustalenie faktycznego oddziaływania zamierzonego korzystania z wód na stawy skarżącego i uznanie jedynie na podstawie parametru odległości, że nieruchomości skarżącego wraz ze stawami nie znajdują się w zasięgu oddziaływania urządzenia wodnego. Poza tym organ nie wskazał na podstawie jakich dowodów uznał, że brak połączenia rowu melioracyjnego od którego odprowadzane są ścieki z potokiem O. i rzekome oczyszczanie ścieków świadczą o braku oddziaływania urządzeń wodnych na stawy skarżącego;

3. art. 105 § 1 K.p.a. poprzez wadliwe umorzenie postępowania w sytuacji w której skarżącemu przysługiwał przymiot strony postępowania;

4. art. 157 § 2 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia przez organ dlaczego postępowanie nie powinno być wszczęte z urzędu.

W uzasadnieniu skargi skarżący powołując się na wyżej wskazane przepisy prawa oraz orzecznictwo sądowoadministracyjnego wskazywał, że ocena czy mamy do czynienia z zasięgiem oddziaływania należy dokonywać z punktu widzenia istnienia faktycznego oddziaływania na posiadane przez skarżącego urządzenia wodne. W przypadku skarżącego cyklicznie dochodzi do padania ryb w stawach na skutek przekraczania przez uprawnionego z pozwolenia wodnoprawnego norm zawartości zawiesin w ściekach odprowadzanych do potoku O., z którego skarżący pobiera wodę dla potrzeb stawów, a o czym świadczą przeprowadzane badania (wskazane z dat w skardze).

W związku z tym skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów tj. zdjęć, karty przyjęcia odpadów, notatki służbowej z 25 czerwca 2012 r, wyników badań laboratoryjnych i sprawozdań z badań z 2012 r.

Skarżący dalej wywodził, że rzekomy brak połączenia rowu melioracyjnego do którego odprowadzane są ścieki z potokiem O. i brak codziennego odprowadzania ścieków nie może być powodem odmowy uznania skarżącego za posiadającego interes prawny, choćby z tego powodu, że odprowadzanie ścieków do rowu jest równoznaczne z odprowadzaniem ścieków do ziemi, co może negatywnie oddziaływać na środowisko wodne.

Interes prawny od którego zależy przyznanie przymiotu strony może wynikać nie tylko z przepisów prawa administracyjnego ale i innych gałęzi prawa. W tym wypadku skarżący powołuje się na przepisy kodeksu cywilnego (art. 140 i 144 kc) a przede wszystkim na wyrok Sądu Okręgowego w K. w sprawie [...] w którym sąd zakazał Z. Spółce z.o.o. z siedzibą w M. naruszania gospodarstwa rybackiego skarżącego ponad normy określone właściwymi decyzjami administracyjnymi – co świadczy o wadliwości przyjętej przez organ koncepcji o braku oddziaływania urządzeń wodnych na nieruchomości skarżącego. Skarżący zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu, jako wiążącego organ z mocy art. 366 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego oraz z treści ugód, na okoliczność istnienia oddziaływania zamierzonego korzystania z wód.

Organ odmawiając skarżącemu statusu strony nie powołał żadnych dowodów z których okoliczność ta miałaby wynikać a to na organie, zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a. spoczywa ciężar przeprowadzenia całego postępowania dowodowego i obowiązku tego nie można przerzucać na stronę. Wadliwość w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przełożyła się na wadliwość uzasadnienia decyzji organu (brak uzasadnienia podstawy faktycznej).

W dalszej części uzasadnienia skarżący przedstawia argumenty świadczące, w jego przekonaniu, o istnieniu przesłanek do wszczęcia postępowania nieważnościowego z urzędu. Są nimi: niezgodność treści pozwolenia wodnoprawnego z decyzją Wojewody [...] z [...] marca 1996 r [...] i art. 125 pkt 1 i 3 P.w., poprzez naruszenie zakazu odprowadzania ścieków nieoczyszczonych do ziemi i wody oraz lokalizowania wysypisk odpadów komunalnych w strefie ochrony pośredniej regionu zlewni rzeki S., § 11 planu zagospodarowania przestrzennego statuującego zakaz lokalizacji na terenie objętym planem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko a takiego rodzaju przedsięwzięciem jest lokalizacja składowiska odpadów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżonej decyzji.

Skarżący w odpowiedzi na powyższe w piśmie z [...] lutego 2014 r. podtrzymał argumentację zwartą w skardze i odniósł się do zarzutów odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

Zgodnie z art. 157 § 2 K.p.a. postępowanie o stwierdzenie nieważności może być wszczęte na wniosek lub z urzędu.

Wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego poprzedzone jest badaniem przez organ czy nie zachodzą przeszkody materialnoprawne uniemożliwiające wszczęcie i prowadzenia tego rodzaju postępowania. Jedną z przesłanek uniemożlwiającą prowadzenie postępowania jest brak po stronie osoby wnioskującej legitymacji czynnej do skutecznego wszczęcia postępowania administracyjnego.

Generalnie pojęcie strony zdefiniowane jest w art. 28 K.p.a. W przypadku jednak postępowania administracyjnego o wydanie pozwolenia wodnoprawnego ustawa prawo wodne, w art. 127 ust. 7, określa ścisły krąg uczestników tego rodzaju postępowania. Przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a.

Zgodnie z jego brzmieniem stroną w tego rodzaju postępowaniu są:

1. wnioskodawca ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego;

2. właściciel wody;

3. właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego;

4. właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych;

5. władający powierzchnią ziemi położoną w zasiągu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych;

6. uprawniony do rybactwa w zasięgi oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

Skarżący swe uprawnienia wywodzi z następujących faktów:

- jest właścicielem stawów rybnych w Z., które w jego ocenie znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzenia korzystania z wód;

- jest właścicielem istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód;

- ścieki odprowadzane przez uprawnionego z pozwolenia wodnoprawnego niekorzystnie wpływają na stan ryb w stawach, powodują ich śnięcie.

Analiza akt wskazuje, że organ generalnie nie kwestionuje faktu prowadzenia przez skarżącego gospodarstwa rybnego. Świadczy o tym treść uzasadnienia organu, w którym okoliczność tę organ uznał za ustaloną. Uprawnione jest zatem twierdzenie, że skarżący jest uprawniony do rybactwa (art. 4 ust. 1 lit c ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz.U. z 2009r. Nr 189, poz. 1471 ze zm.) i jest właścicielem urządzenia wodnego (str. 2 in fine i str 3 uzasadnienia decyzji organu II instancji). Potwierdzają to nadto kopie dokumentów złożonych przez skarżącego przy piśmie z 12 lipca 2013r.

Organ jednocześnie przyjął, że brak jest spełnienia przesłanki o jakiej mowa w art. 127 ust. 7 pkt 6 i 6 in fine ustawy Prawo wodne tj. położenia w zasięgu oddziaływania, gdyż działki skarżącego oznaczone numerami ewidencyjnymi [...],[...] i [...] i stawy nie znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonywania urządzeń wodnych tj. wylotów nr I i II zlokalizowanych na działkach [...] i [...], bowiem znajdują się w odległości 3 km od nich. Nie znajdują się także w zasiągu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, bowiem odprowadzane przez uprawnionego ścieki są oczyszczane przed wprowadzeniem do środowiska i nie mają wpływu na chemizm wody potoku O., z którego wnioskodawca pobiera wodę dla potrzeb stawów.

Badając zgodność z prawem zaskarżonych decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżący trafnie zarzucił organowi naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a oraz 107 § 3 K.p.a., gdyż organ w sposób niewyczerpujący zebrał materiał dowodowy, co skutkowało dokonaniem niepełnej analizy wszystkich niezbędnych dowodów. To z kolei doprowadziło do wadliwego w tym stanie faktycznym, umorzenia postępowania na podstawie 105 § 1 K.p.a.

Niewystarczające jest w ocenie Sądu przyjęcie, że sama odległość pomiędzy stawami skarżącego a wylotami I i II uzasadnia przyjęcie tezy o braku zasiągu oddziaływania. Pogląd ten nie został przez organ w sposób należyty uzasadniony. Z uzasadnienia nie wynika jakie dowody były podstawą do przyjęcia braku oddziaływania urządzeń wodnych na nieruchomości skarżącego i stawy, braku wpływu ścieków opadowych i roztopowych na chemizm wody potoku O., z którego wnioskodawca pobiera wodę dla stawów i braku bezpośredniego połączenia rowu "bez nazwy" z potokiem B. Zwrócić należy uwagę, że ze złożonej przez skarżącego decyzji Starosty M. z [...] lipca 2006 r. – pozwolenia wodnoprawnego i załącznika do tej decyzji wynika, że staw rybny zlokalizowany jest na działce [...] w miejscowości K., w dorzeczu rzeki S., w obniżeniu terenu. Ciekiem zasilającym staw jest istniejący potok B., z którego skarżący pobiera wody powierzchniowe a woda ta, istniejącym systemem nawadniającym wpływać ma bezpośrednio do stawu. Ponadto, jak to wynika z załączonych do tego pisma kopii map skarżący posiada na swej nieruchomości jeszcze inne stawy o pow. 0,10 ha i 0,51 ha, które położone są jednak znacznie dalej od potoku B. niż staw którego dotyczy wyżej wskazane pozwolenie wodnoprawne. Organ powinien zatem w pierwszej kolejności wezwać skarżącego do sprecyzowania czy kwestia zasięgu oddziaływania odnosi się do wszystkich stawów będących jego własnością czy też jednego, którego dotyczy pozwolenie wodnoprawne z [...] lipca 2006r. Od tego bowiem zależny będzie zakres koniecznych ustaleń organu odnośnie możliwości związanych z ustaleniem zasiągu oddziaływania. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej ani w jednej ani w drugiej decyzji nie odniósł się do tych dokumentów, które skarżący złożył przed wydaniem decyzji, na okoliczność posiadania przez niego statusu strony – co stanowi naruszenie art. 77 § 1 i 78 § 1 K.p.a.

Nie bez istotnego znaczenia są, złożone w toku postępowania sądowego dowody z dokumentów urzędowych tj. wyrok Sądu Okręgowego w K. z [...] października 2013 r. z którego wynika, że pomiędzy skarżącym a Z. Spółką z.o.o. w M. toczyło się postępowanie o ochronę naruszonego posiadania w związku z zanieczyszczeniami przez ten zakład gospodarstwa rybackiego skarżącego. Z uwagi na datę wydania prawomocnego rozstrzygnięcia na dowód ten skarżący nie mógł się powołać przed wydaniem drugiej decyzji w sprawie. Uzasadnienie wyroku i opinia M. K. zostały przez skarżącego złożone a organ powinien się z nimi zapoznać i ocenić. Co prawda, Sąd powszechny nie posłużył się, przy ustalaniu stanu faktycznego, opinią M. K. jednakże w postępowaniu administracyjnym dowód ten, jako złożony przez stronę powinien być przez organ oceniony. Pozwoli to organowi na ustalenie ewentualnego zakresu i sposobu zanieczyszczenia gospodarstwa rybnego skarżącego przez uprawnionego.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku sąd powszechny ustalił, że "w ściekach opadowych pochodzących z terenu składowiska (...) uchodzących od potoku "O." wskaźnik zawiesin został przekroczony". Stąd Sąd wyprowadził wniosek, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy działaniem Z. a zanieczyszczeniem stawów powoda. Organ, zgodnie z art. 366 k.p.c. związany jest treścią wyroku sądowego a ten jasno wskazuje, że doszło do zakłócenia posiadania skarżącego poprzez wprowadzanie zanieczyszczeń do gospodarstwa rybackiego będącego w posiadaniu Z. C. w miejscowości Z. [...]. Wskazać należy, że z dołączonych przez skarżącego ugód także wynika, że Z. kilkakrotnie uznawał swą odpowiedzialność za szkody w gospodarstwie rybnym skarżącego powstałe z odcieków ze składowiska odpadów w M. W tych okolicznościach budzą poważne wątpliwości ustalenia organu co do czystości odprowadzanych przez ten zakład ścieków i zachowania norm jakościowych.

Braki w zebranym materiale dowodowym uzasadniają zatem uchylenie zaskarżonych decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ mając na uwadze powyższe wskazania ustali czy skarżącemu przysługuje przymiot strony tzn. czy spełnia warunki o jakich mowa w art. 127 ust. 7 pkt 4, i 6 prawa wodnego w zakresie spełnienia przesłanki zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Nie budzi bowiem wątpliwości, że skarżący jest właścicielem urządzenia wodnego (stawów) i jednocześnie uprawnionym do rybactwa – o czym była mowa we wcześniejszej części uzasadnienia, a tym samym do rozważenia dla organu pozostaje wyłącznie kwestia zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

W tym celu organ po pierwsze zapozna się z opinią M. K. oraz wyrokiem z uzasadnieniem Sądu Okręgowego w K., ugodami, dowodami ze sprawozdań z badań stanu wód i badań weterynaryjnych oraz dowodami stanowiącymi załączniki do pisma skarżącego z 12 lipca 2013 r., dokona ich oceny mając na uwadze treść art. 75 § 1, 76 § 1, 78 § 1 K.p.a. a następnie wyda stosowne rozstrzygnięcie pamiętając aby uzasadnienie spełniało wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Jak dotychczas bowiem uzasadnienia organu nie zawierały prawidłowo ustalonego stanu faktycznego z powołaniem się na dowody, które legły u podstaw jego ustalenia.

Wobec wyżej wskazanych uchybień w zakresie zebrania i oceny materiału dowodowego przedwczesna jest ocena czy doszło do naruszenia art. 127 ust. 7 Prawa wodnego.

Niezasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 157 § 2 K.p.a. ponieważ organ miał obowiązek ocenić wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności zgodnie z zasadą skargowości wyrażoną w art. 61 § 1 K.p.a. a nie rozważać czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania z urzędu.

Z tych wszystkich powodów i na podstawie wyżej powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a.