Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1425/19 w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 27 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze kasacyjnej od Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1425/19, T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.

W uzasadnieniu wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu podyktowane jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowaniem nieodwracalnych skutków, łącznie ze zmaterializowaniem się przesłanek ogłoszenia upadłości Skarżącej wobec faktu, że wszczęto postępowanie wymiarowe podatku za kolejne okresy rozliczeniowe.

Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego Skarżąca załączyła dokumenty w postaci kopii odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji wójta w sprawie podatku od nieruchomości za 2018 r., pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w sprawie wydłużenia terminu rozpoznania sprawy oraz rachunek zysków i strat na dzień 8 października 2019 r. wraz z bilansem na dzień 8 października 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będącą formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z 4 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 497/15; z 10 lipca 2019 r.).

Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Jak już wyżej wspomniano instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy. Zasadą natomiast jest, że - zgodnie z art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: O.p.) - decyzja ostateczna organu podatkowego podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Decyzje ostateczne to takie decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, dlatego ich uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania - mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w ustawach podatkowych (128 O.p.).

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że Spółka prowadzi działalność ze stratą, zatrudnia dwóch pracowników, jej dochód jest nieregularny i zmaga się z koniecznością sprzedaży towaru niemal po kosztach. Naczelny Sąd Administracyjny nie neguje twierdzeń Skarżącej dotyczących sytuacji finansowej Spółki, ale jednocześnie wyjaśnia, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienia NSA: z 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09; z 6 sierpnia 2014 r., II FSK 2247/14; publik. CBOSA). Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 9 kwietnia 2015 r., II FZ 128/15, publik. CBOSA). Samo bowiem wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonego aktu spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności.

Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia