Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka-Sinicka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na decyzję PPO Przedsiębiorstwa Państwowego z siedzibą w Strzelcach Opolskich z dnia 14 listopada 2017 r. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu R. S., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 4/18 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał R. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi R. S. na decyzję PPO Przedsiębiorstwa Państwowego z siedzibą w Strzelcach Opolskich z dnia 14 listopada 2017 r.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny A. G. (adres: [...], ul. [...]). Następnie, wyznaczony pełnomocnik zapewniła reprezentację skarżącego na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r., na której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał zasadność skargi wniesionej w sprawie.

Na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. złożony został wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenie, że pomoc ta nie została opłacona w całości, ani w części.

Od zapadłego w sprawie wyroku w sprawie, strony nie złożyły skargi kasacyjnej.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).

Przedmiotem niniejszego orzeczenia są koszty pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, poniesione w postępowaniu przed Sądem I instancji. Stosownie więc do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu, udzieliła skarżącemu pomocy prawnej w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W sprawie złożono także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.

Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 240 zł, a na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).

Reasumując, referendarz przyznał radcy prawnemu A. G. wynagrodzenie w wysokości 240 zł oraz kwotę 55,20 zł, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, co stanowi łącznie kwotę 295,20 zł.

Powyższego referendarz dokonał na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., co orzekł jak w sentencji.