II SA/Lu 7/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-06-15	
Data wpływu	2021-01-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Grzegorz Grymuza
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/
Marcin Małek /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	III OSK 6623/21	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325;  art. 151, art. 250; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 nr 0 poz 1429;  art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 16 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy WSA Marcin Małek (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu [...] w L. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. oddala skargę; II. przyznaje [...] K. Ł. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.	
Uzasadnienie
R. S. wnioskiem z [...] września 2020 r. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w R. w trybie dostępu do informacji publicznej o udostępnienie kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2016 w sprawach prowadzonych w repertorium C oraz Ca pod symbolem 056 i 056 s. Zaznaczył, że żądane informacje mogą być zapisane na płycie CD/DVD.

W odpowiedzi organ pierwszej instancji pismem z [...] października 2020 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni, iż udostępnienie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wskazując, że z uwagi na liczbę wydanych orzeczeń, a co za tym idzie ilość dokumentów podlegających anonimizacji, żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej.

W odpowiedzi na powyższe wnioskodawca zanegował prawidłowość stanowiska organu w zakresie uznania informacji za przetworzoną. Powołując się na wyroki sądów administracyjnych podniósł, że sama anonimizacja wyroków i uzasadnień nie może świadczyć o tym, że informacje stają się przetworzone.

Decyzją z [...] października 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego w R., na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), odmówił udostępnienia żądanej informacji. Wskazał, że jej udostępnienie zgodnie z wnioskiem wiązałoby się z podjęciem pracochłonnych i czasochłonnych działań, co wiązało by się z koniecznością oddelegowania dodatkowych pracowników do ich wykonania. W tym czasie pracownicy ci byliby wyłączeni od wykonywania jakiejkolwiek innej pracy na rzecz Sądu. Zatem żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Wskazał, że informacją publiczną przetworzoną jest informacja na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej nie stanowi tylko technicznego przeniesienia danych, lecz wymaga potrzeby przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, czy usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną. Dalej wskazał, że w przypadku informacji przetworzonej, ustawodawca ograniczył uprawnienie wnioskodawców do dostępu do tego typu informacji, do tych przypadków, w których wydanie tego rodzaju informacji jest istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to stanowi konsekwencję zasady podporządkowania interesu prywatnego interesowi publicznemu, która ma za zadanie chronić podmioty zobowiązane do udzielania informacji przed koniecznością reorganizacji ich struktury i zasad pracy, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom do ich celów prywatnych.

Tym samym niewykazanie przez wnioskodawcę, mimo wezwania, szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. skutkuje odmową udostępnienia żądanych danych. Swoje stanowisko organ wsparł przywołanymi tezami z orzecznictwa i literatury.

W odwołaniu od powyższej decyzji R. S., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Odwołujący się wskazał, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych anonimizacja m.in. wyroków wraz z uzasadnieniami nie może stanowić o przetworzeniu informacji publicznej. Nadto dodał, że udzielenie żądanej informacji łączy się wyłącznie z koniecznością anonimizacji 84 orzeczeń.

Prezes Sądu [...] w L. decyzją z [...] listopada 2020 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił ocenę Prezesa Sądu Okręgowego, że żądana informacja w zakresie kopii wyroków wraz z uzasadnieniem, wydanych w roku 2016 w ww. sprawach, jest informacją przetworzoną. W tym zakresie zaaprobował argumentację organu, że konieczność anonimizacji danych chronionych prawem zawartych w orzeczeniach będących przedmiotem żądania wnioskodawcy, wymagać będzie wielogodzinnego nakładu pracy (ok. 24 godziny), co niewątpliwie wpłynie na czas i jakość zadań jakie zwykle wykonują oni zgodnie ze swoimi zakresami czynności, co może skutkować zakłóceniem normalnego toku działania Sądu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga. Zdaniem organu odwoławczego nie można pominąć okoliczności, że R. S. systematycznie składa kolejne wnioski o udostępnienie orzeczeń należących do różnych kategorii spraw i w ten sposób angażuje w wysokim stopniu pracę administracji sądów. Podobne działania wnioskodawcy mają miejsce w odniesieniu do Sądu [...] w L., do którego tylko w 2020 r. wpłynęło 14 wniosków o udostępnienie informacji publicznej dotyczących udostępnienia orzeczeń tego sądu, co wskazuje na nadużycie prawa przez wnioskodawcę do informacji publicznej.

Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że skoro informacja publiczna, której domagał się wnioskodawca, jest informacją przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał, by była ona szczególnie istotna dla interesu publicznego, to odmowa jej udostępnienia była zasadna. Swoje stanowisko organ wsparł przywołanymi tezami z orzecznictwa i literatury.

R. S. wniósł na powyższą decyzję Prezesa Sądu [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podnosząc, że przeprowadzenie procesu anonimizacji nie może stanowić o zakwalifikowaniu informacji do kategorii informacji przetworzonej. Zgodnie z wyrokiem WSA w Łodzi wydanym w sprawie II SA/Łd 684/19 udostępnienie 220 orzeczeń wraz z uzasadnieniami stanowi informację prostą, a w niniejszej sprawie chodzi zaledwie o 84 orzeczenia.

Stanowisko to zostało podtrzymane przez pełnomocnika z urzędu skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, w piśmie procesowym z [...] maja 2021 r. W szczególności pełnomocnik podniósł, że budzi zdziwienie stanowisko organu, że anonimozacja 84 orzeczeń może prowadzić do zakłócenia normalnego toku działania Sądu, a przez to prowadzić do uznania wnioskowanej informacji publicznej za informacje przetworzoną. Anonimizowanie orzeczeń nie powinno być traktowane jako rodzaj pracy w sądach, która może przytrafić się incydentalnie. Obowiązek udostępniania informacji publicznej podobnie jak wydawanie wyroków, czy postanowień również wynika z przepisów rangi ustawowej, a nawet konstytucyjnej i nie powinien być traktowany jako obowiązek gorszej kategorii. Nadto dodał, że organ mylnie ocenił działania wnioskodawcy jako nadużycie prawa, gdyż działanie to należy ocenić jako społecznie korzystne, przyczyniające się do zmniejszenia bezrobocie poprzez zatrudnienie dodatkowych osób celem anonimizacji orzeczeń sądów oraz poprawę świadomości prawnej społeczeństwa, gdyż raz zanonimizowane orzeczenie można wykorzystać również do publikacji na BIP, z czego korzyść odnieść może każdy.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu [...] w L. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Tytułem wstępu wskazać należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842) Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarządzeniem z [...] maja 2021 r (k – 47 a.s.) skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień [...] czerwca 2021 r.

Poza brakiem udziału stron w tym postępowaniu, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw w trybie zwykłym. W ramach tej kontroli, tak jak w każdym przypadku sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonych aktów lub czynności (art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").

Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowią przepisy u.d.i.p. Ustawa ta określa zasady i tryb udostępniania informacji publicznych, będąc rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W niniejszej sprawie jest bezsporne to, że Prezes Sądu Okręgowego jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Bezsporne jest również to, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną.

Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną (jak twierdzi organ), czy też informację prostą (jak twierdzi skarżący). W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne bowiem staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast w przypadku informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów (lub plików tekstowych na płycie CD/DVD), może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.

Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że informacja publiczna przetworzona jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA: z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, z 3 października 2014 r., I OSK 747/14).

Zgodnie z dominującym aktualnie poglądem reprezentowanym w orzecznictwie i doktrynie, do którego przychyla się Sąd w niniejszej sprawie - w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyrok NSA z 6 października 2011 r., I OSK 1199/11).

Podsumowując, zgodnie z tą linią orzeczniczą przyjmuje się, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 14 kwietnia 2017 r., I OSK 2791/16; z 26 marca 2018 r., I OSK 2349/17).

Ponadto, co należy podkreślić, Sąd podziela stanowisko judykatury, zgodnie z którym przy ocenie zaistnienia przesłanek do odmowy udzielenia informacji publicznej z uwagi na przedmiot i zakres żądanych informacji należy brać pod uwagę także m.in. ilość i częstotliwość wniosków składanych przez tego samego wnioskodawcę oraz jego postawę, mogącą wskazywać na nadużycie prawa do informacji publicznej, a także wpływ składanych przez niego licznych wniosków na normalną pracę sądu, powołanego do rozstrzygania spraw o różnym charakterze (por. wyrok WSA w Łodzi z 28 października 2020 r., II SA/Łd 493/20).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały wnioskowaną przez skarżącego informację do kategorii informacji przetworzonych. Przyznać trzeba, że co do zasady samo udostępnienie odpisu wyroku z uzasadnieniem, nawet jeśli miałoby się wiązać z dokonaniem jego anonimizacji, stanowi zasadniczo udostępnienie informacji prostej, bowiem nie polega na wytworzeniu nowej jakościowo informacji, a jedynie udostępnieniu informacji już istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Jednakże sytuacja ta ulega zmianie w chwili, gdy wniosek dotyczy pewnego zbioru informacji prostych, który to zbiór należy utworzyć wedle kryteriów wskazanych we wniosku. Takie działanie wymaga już pewnego wysiłku ze strony organu udostępniającego informację, w celu ich wyszukania, zebrania i opracowania. Jak wskazano powyżej, dokonanie takiej analizy i podjęcie szeregu czynności w celu wykonania wniosku o udostępnienie szeregu informacji prostych stanowi już patrząc całościowo - udostępnienie informacji przetworzonej (por. wyrok WSA w Poznaniu z 13 października 2020 r., IV SA/Po 462/20).

Istotne znaczenie dla wyrażenia takiej oceny w kontrolowanej sprawie miała przy tym okoliczność znana Sądowi z urzędu, że analizowany tu wniosek skarżącego z [...] września 2020 r. nie był jedynym. Skarżący sukcesywnie występuje z analogicznymi wnioskami do Prezesów Sądów Rejonowych i Okręgowych leżących w obszarze apelacji lubelskiej (obszar właściwości sądów okręgowych w L., R., S. i Z.) obejmującymi kolejne lata kalendarzowe i poszczególne symbole spraw.

Co więcej, z dostępnej Sądowi bazy orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że skarżący tego rodzaju wnioski, jak w niniejszej sprawie, złożył do sądów powszechnych w całej Polsce (por. przykładowo wyroki w sprawach: WSA w Łodzi sygn. akt: II SA/Łd 626/20, II SA/Łd 493/20, II SA/Łd 425/20; WSA w Opolu sygn. akt II SA/Op 297/20; WSA we Wrocławiu sygn. akt: IV SA/Wr 237/20, IV SA/Wr 358/20, IV SAB/Wr 221/20; WSA w Gdańsku sygn. akt: II SAB/Gd 53/20, II SAB/Gd 61/20; WSA w Bydgoszczy sygn. akt II SAB/Bd 35/20; WSA w Gliwicach sygn. akt III SAB/Gl 136/20; WSA w Poznaniu sygn. akt: IV SA/Po 462/20, IV SAB/Po 36/16; WSA w Rzeszowie sygn. akt: II SA/Rz 639/16, II SAB/Rz 41/20, II SAB/Rz 25/20).

W konsekwencji należało podzielić stanowisko organów obu instancji, że skarżący wnioskował w rzeczywistości o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, nie zaś informacji prostej. Takie stanowisko zajmował też Naczelny Sąd Administracyjny w licznych, analogicznych sprawach (por. np. wyroki NSA: z 28 października 2016 r., I OSK 1656/15; z 19 grudnia 2017 r., I OSK 1362/17; z 22 listopada 2018r., I OSK 2622/16).

W tym kontekście podkreślenia wymaga, że norma zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma na celu przeciwdziałanie lawinie wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca, domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego.

Dlatego też trzeba stwierdzić, że w realiach niniejszej sprawy organ słusznie wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, która uzasadniałaby udostępnienie mu wnioskowanych informacji – jak tego wymaga art. 3 ust. 1 pkt u.d.i.p. Zarazem poza sporem jest, że skarżący istnienia takiej przesłanki nie wykazał, a jedynie podtrzymał swoje stanowisko co do nieprzetworzonego charakteru żądanej informacji. W rezultacie Prezes Sądu Okręgowego w R., jako organ pierwszej instancji, zasadnie odmówił wnioskodawcy udostępnienia wnioskowanych informacji, a Prezes Sądu [...] w L. , występując w roli organu odwoławczego, prawidłowo tę decyzję utrzymał w mocy.

Konkludując, Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że żądana przez skarżącego informacja publiczna, z uwagi na jej zakres przedmiotowy i czasowy, w kontekście całościowo ocenianego sposobu działania wnioskodawcy, miała w istocie charakter informacji przetworzonej, a skarżący nawet nie próbował wykazać - pomimo stosownego wezwania - istnienia wymaganego interesu publicznego, który mógłby uzasadnić udzielenie żądanej informacji publicznej przetworzonej.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.

O wynagrodzeniu radcy prawnego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu Sąd orzekł w oparciu o art. 250 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68).