Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 192/24 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 grudnia 2023 r. nr BP.501.2135.2022.1834.KI13.488199 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. VIII SA/Wa 192/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Sp. z o.o. w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 grudnia 2023 r. nr BP.501.2135.2022.1834.KI13.488199 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że pismem z dnia 29 stycznia 2023 r. skarżąca spółka wniosła skargę. Następnie pismem z dnia 11 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. odpis z KRS. Pełnomocnik skarżącej został jednocześnie pouczony, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone dnia 14 marca 2024 r.

W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 18 marca 2024 r. pełnomocnik poinformował, że w załączeniu pisma przekłada dwa odpisy KRS potwierdzające umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Jednocześnie poinformował, że strona skarżąca podnosząc wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, nie sprzeciwia się wnioskowi strony przeciwnej w tym przedmiocie. Po sprawdzeniu nadesłanego pisma przez pełnomocnika pracownik biura podawczego Sądu stwierdził, że brak jest załącznika w postaci odpisu z KRS (na co wskazuje adnotacja z dnia 25 marca 2024 r. na piśmie pełnomocnika).

W świetle powyższego Sąd I instancji uznał, że złożone do akt sprawy przez pełnomocnika skarżącej pismo "Pismo przewodnie wykonanie zobowiązania Sądu z dnia 11 marca 2024 r." wbrew treści w nim zawartej nie zawierało załączników w postaci odpisów z KRS, a jedynie odpis pisma. Sąd dodał, że potwierdza to także adnotacja na prezentacie Biura Podawczego WSA w Warszawie Wydział Zamiejscowy w Radomiu – "brak załącznika". Tym samym w ocenie Sądu I instancji brak formalny skargi nie został w zakreślonym terminie usunięty i z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") Sąd skargę odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka, wnosząc o reasumpcję tego postanowienia i uznanie, że strona uzupełniła braki formalne w wyznaczonym terminie. Względnie skarżąca wniosła na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma datowanego na dzień 18 marca 2024 r.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na niezasadnym przyjęciu, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w przepisanym terminie.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, gdyż przed wysłaniem pisma w sprawie dwukrotnie sprawdzał, czy pismo jest kompletne i zawiera niezbędne załączniki. Skarżąca dodała, że do zaistniałej sytuacji mogło dojść przez nieuwagę pracownika sądu co do której sytuacji trudno mieć zastrzeżenia względem pełnomocnika skarżącej. Skarżący podniósł, że pełnomocnik nie tylko poinformował o załączeniu odpisu KRS, ale wskazał na drugi istotny aspekt, a mianowicie, że nie sprzeciwi się rozpoznaniu sprawy w oparciu o przepisu dot. postępowania uproszczonego, więc musiał wnikliwie zapoznać się z treścią zobowiązania złożonego przez Sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie natomiast z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich konsekwencje są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, mianowicie do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Sąd w wezwaniu z dnia 11 marca 2024 r. wyznaczył na to siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 18 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej złożył wyłącznie oświadczenie o rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, natomiast nie dostarczył dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W piśmie widnieje wykaz załączników, w którym wymieniono "dwa odpisy wydruku z KRS", natomiast zgodnie z adnotacją biura podawczego WSA w Warszawie stwierdzono brak załącznika.

Analizując akta sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że do pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 18 marca 2024 r. nie załączono opisanego w jego treści odpisu z KRS. Z powyższego jasno wynika, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, odpis ten nie został do niego załączony. Wniosku tego nie podważają zarzuty zażalenia, które opierają się na przypuszczeniach o błędzie pracownika biura podawczego. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do podważenia adnotacji biura podawczego WSA w Warszawie na piśmie pełnomocnika skarżącej z dnia 18 marca 2024 r.

W tym stanie rzeczy, za uzasadniony trzeba uznać wniosek, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skardze nie można nadać dalszego biegu, jako obarczonej brakiem formalnym, a w konsekwencji, że podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.