Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi Powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2011-2021 oddala skargę.

Powiat złożył skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Izby Obrachunkowej. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym uchwałą nr [...] Kolegialnej Izby Obrachunkowej z [...] lutego 2011 r. stwierdzono nieważność uchwały nr 24/III/2001 Rady Powiatu z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2011-2021. Stwierdzenie nieważności nastąpiło z powodu istotnego naruszenia w 2011 r. art. 242 ustawy z 27.08.2009 r. o finansach publicznych; istotnego naruszenia w latach 2012 – 2013 art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z 30.06.2005 r. o finansach publicznych w zw. z art. 121 ust. 8 ustawy z 27.08.2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych – nieistotne naruszenie prawa polegające na niezachowaniu w latach 2014 – 2020 i 2025 – 2030 relacji określonej w art. 243 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

W uzasadnieniu uchwały z [...] lutego 2011r. organ wskazał, że zmiany wynikające z uchwały Rady Powiatu polegały na wprowadzeniu nowej kwoty długu związanej z emisją obligacji komunalnych na wydatki bieżące określone w Dziale 851 (ochrona zdrowia), Rozdział 85111 (szpitale ogólne), w § 4160 (pokrycie ujemnego wyniku finansowego i przyjętych zobowiązań po likwidowanych i przekształcanych jednostkach zaliczanych do sektora finansów publicznych) oraz na zmianie okresu na jaki została uchwalona Wieloletnia Prognoza Finansowa tj. do roku 2031.

Uchwała ta w ocenie organu narusza art. 242 ustawy o finansach publicznych z 2009 r., zgodnie z którym "organ stanowiący nie może uchwalić budżetu, w którym planowane wydatki bieżące są wyższe niż planowane dochody bieżące powiększone o nadwyżkę budżetową z lat ubiegłych i wolne środki, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 6 ustawy o finansach".

Organ wskazał, że uchwała narusza również normę prawną określoną w art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z 2005 r. o finansach publicznych, który na podstawie art. 121 ust. 8 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych ma zastosowanie w latach 2011 – 2013. Wg powołanego przepisu łączna kwota długu jednostki samorządu terytorialnego na koniec roku budżetowego nie może przekroczyć 60% wykonanych dochodów tej jednostki w tym roku budżetowym. W trakcie roku budżetowego łączna kwota długu jednostki samorządu terytorialnego na koniec kwartału nie może przekroczyć 60% planowanych w danym roku budżetowym dochodów tej jednostki. Natomiast dług Powiatu w latach obowiązywania tego przepisu przekroczy 60 % planowanych dochodów w analogicznym okresie i kształtować się będzie w roku 2012 – 71,21% i 2013 – 80,68%.

Dalej organ wskazał, że w świetle art. 243 ustawy z 2009 r. organ stanowiący nie może uchwalać budżetu, którego realizacja spowoduje, że w roku budżetowym oraz w każdym następnym po roku budżetowym relacja łącznej kwoty przypadających w danym roku budżetowym spłat zobowiązań według tytułów określonych w pkt 1-3 tego przepisu do planowanych dochodów ogółem budżetu przekroczy średnią arytmetyczną z obliczonych dla ostatnich trzech lat relacji jej dochodów bieżących powiększonych o dochody ze sprzedaży majątku oraz pomniejszonych o wydatki bieżące, do dochodów ogółem budżetu obliczonego wg wzoru zamieszczonego w tym przepisie.

Organ wskazał, że przepis art. 243 o finansach publicznych będzie miał zastosowanie po raz pierwszy do uchwał budżetowych jednostek samorządu terytorialnego na 2014 r., natomiast w latach 2011 – 2013 do wieloletniej prognozy finansowej jednostek samorządu terytorialnego organ wykonawczy załącza informację o relacji, o której mowa w ww. art. 243 ustawy o finansach publicznych.

W latach 2014 – 2020 a więc w okresie obowiązywania w/w normy prawnej została naruszona relacja określona w art. 243 ustawy o finansach publicznych.

Organ wskazał, że relacja ta jest również niezachowana w latach 2012 – 2013.

Powiat na podstawie art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie. W skardze uchwale zarzucono rażące naruszenia prawa materialnego:

1. W 2011 r. - art. 242 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez błędne uznanie, że nie można wprowadzić zmiany do uchwały polegającej na przyjęciu długu szpitalnego, powodującego naruszenie równowagi pomiędzy dochodami bieżącymi a wydatkami bieżącymi.

2. W latach 2012 – 2013 art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych w związku z art. 121 ust. 8 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, poprzez błędne uznanie,

że nie można wprowadzać zmiany do uchwały polegającej na przyjęciu

długu szpitalnego, który powoduje przekroczenie w latach 2012 – 2013 wskaźnik 60% zadłużenia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w związku z podjętą [...] lipca 2007r. uchwałą 59/IX/2007 w sprawie postawienia w stan likwidacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej i długiem tego szpitala, w listopadzie 2010 r. Powiat przystąpił do programu rządowego pod nazwą "Wsparcie jednostek samorządu terytorialnego w działaniach stabilizujących system ochrony zdrowia" zwany Planem B.

Pierwotny termin zakończenia czynności likwidacyjnych ustalony został w uchwale Rady Powiatu z [...].07.2007 r. na 31.12.2010 r., następnie kolejną uchwałą z [...].10.2010 r. przesunięty został na 31.12.2011 r.

Zgodnie z art. 60 ust. 6 ustawy z 30.08.1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej zobowiązanie i należności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

po jego likwidacji staną się zobowiązaniami i należnościami Powiatu jako organu założycielskiego z dniem [...].01.2012 r. Zobowiązania te wg stanu na [...].12.2010 r. wyniosły 102.552.744,22 (w tym odsetki na dzień [...].04.2011 r.).

Skarżący wskazał, że ustawa o finansach publicznych przewiduje ujęcie spłaty kredytów, czy wykup papierów wartościowych jako rozchody publiczne, a nie wydatki publiczne. Ich finansowanie następuje ze środków publicznych głównie metodą budżetową, co określa wprost art. 6 ustawy o finansach publicznych. Formy rozchodów publicznych wyczerpująco określa ust. 2 powołanego przepisu. Ustawodawca przewidział ich zróżnicowany katalog, gdyż są one związane zarówno z przychodami zwrotnymi jak i przychodami bezzwrotnymi. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy o finansach publicznych suma zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz zobowiązań z wyemitowanych papierów wartościowych nie może przekroczyć kwoty określonej w uchwale budżetowej jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z ust. 2 art. 91 w przypadku zmian emisji przez jednostkę samorządu terytorialnego papierów wartościowych na cel, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 zarząd tej jednostki jest obowiązany uzyskać opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej o możliwości spłaty kredytu lub pożyczki lub wykupu papierów wartościowych.

Regionalna Izba Obrachunkowa wyraziła swoją negatywną opinię odnośnie możliwości spłaty kredytu długoterminowego zaciągniętego przez Radę Powiatu i możliwości wykupu obligacji komunalnych na kwotę 28.260.414 zł w celu pokrycia własnych środków w ramach programu rządowego – Plan B.

Uchwała 26/III/2011 Rady Powiatu z [...].01.2011 r. w sprawie emisji obligacji komunalnych oraz zasad ich zbywania, nabywania i wykupu ma ścisły związek

z przejęciem długu po likwidowanym samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w likwidacji, dla którego organem założycielskim jest Powiat.

Co do naruszenia art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z 2005 r. o finansach publicznych skarżący wskazał, że Powiat jest zobowiązany do przyjęcia i spłaty długu szpitalnego na mocy art. 60 ust. 6 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Ten obowiązek wymusił wprowadzenie długu szpitalnego do Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2011-2031. Strona wskazała, że oczywistym jest fakt, że w niektórych latach wskaźnik zadłużenia może być przekroczony. Kwestią zasadniczą jest aby nastąpił wykup obligacji i wskaźniki na koniec wykupu obligacji były zgodne z ustawą.

W dniu 05.11.2010 r. Zarząd Powiatu złożył wniosek o wejście do "Planu B",

do Banku Gospodarstwa Krajowego.

We wniosku określono dług szpitala na 102.552.744,22 zł z tego:

1. zobowiązanie publicznoprawne w kwocie 56.851.829,51 planowana spłata dotacją z budżetu państwa (ust. 7 pkt 1 lit a i b uchwały nr 58/2009 Rady Ministrów

z 27.04.2009 r.)

2. zobowiązanie cywilnoprawne w kwocie 45.700.917,71 zł z tego:

a) zobowiązanie z tytułu zaciągniętego kredytu w Banku Gospodarki Kredytowej – 4.115.276,54 zł – planowana spłata dotacją z budżetu państwa – ust. 7 pkt 1 lit. d Uchwały 58/2009

b) zobowiązanie cywilnoprawne z pozostałymi wierzycielami w kwocie 41.585.638 zł – planowana spłata w następujący sposób:

1. kwota 6.662.612,20 – umorzenie przez wierzycieli kwoty głównej i odsetek wynikające z zawartych ugod,

2. kwota 6.662.612 zł – planowana spłata dotacją z budżetu państwa – ust. 7 pkt 1 lit. c uchwały 58/2009 Rady Ministrów,

3. kwota 28.260.413,77 zł planowana spłata w następujący sposób:

- emisja obligacji do kwoty 28.260.414 lub,

- zaciągnięcie w Banku Gospodarstwa Krajowego kredytu do kwoty 28.260.414 lub,

- w przypadku braku możliwości ze strony Powiatu uzyskania pełnej kwoty kredytu lub emisji obligacji – wynikającej z braku zdolności kredytowej i płynności finansowej oraz ograniczeń zawartych w art. 242 i 243 ustawy o finansach publicznych – uzupełnieniem brakującej kwoty będzie dotacja z budżetu państwa.

Uchwałą nr [...] Regionalna Izba Obrachunkowa stwierdziła nieważność

w całości uchwały w sprawie emisji obligacji komunalnych Powiatu oraz zasad ich zbywania, nabywania i wykupu.

Po wydaniu uchwały i opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej w obecnej sytuacji faktycznej i prawnej brak jest możliwości sfinansowania długu szpitalnego

z dochodów własnych powiatu oraz niemożność zaciągnięcia przychodów zwrotnych na spłatę brakującej kwoty długu. Realną możliwość spłaty całego długu szpitala stwarza tylko możliwość przystąpienia do "Planu B".

W odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest wydane w formie uchwały rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] stwierdzające nieważności uchwały nr 24/III/2011 Rady Powiatu z [...] stycznia 2011 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej Powiatu na lata 2011 – 2021.

W sprawie wskazać należy, że organ nadzoru postępowaniu nadzorczemu poddał cztery uchwały Rady Powiatu. Uchwały te podjęte zostały [...] stycznia 2011r. i miały bezpośredni ze sobą związek. I tak uchwała Rady Powiatu nr 23/III/2011 w sprawie zmiany uchwały budżetowej Powiatu na 2011 r. w sposób istotny narusza art. 242 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych gdyż zmiany dochodów i wydatków bieżących były niezrównoważone oraz deficyt budżetu dotyczył wydatków bieżących i w związku z tym nieprawidłowo określone przychody i źródła pokrycia deficytu budżetu z tytułu obligacji komunalnych i kredytu.

Uchwałą tą dokonano zmiany uchwały budżetowej po stronie dochodów i wydatków bieżących, dokonano także zmiany załącznika o przychodach i rozchodach budżetu oraz zwiększono deficyt budżetu wskazując źródła jego finansowania.

Rada Powiatu uchwaliła, iż deficyt budżetu powstały w wyniku zmiany uchwały pokryty zostanie emisją obligacji oraz kredytem długoterminowym.

Zmiana uchwały budżetowej w sposób istotny naruszała art. 242 ustawy z 27.08.2009 r. o finansach publicznych.

Bezpośredni związek z niniejszą sprawą miała również inna uchwała Rady Powiatu podjęta [...].01.2011 r. – tj. uchwała nr 26/III/2011 w sprawie emisji obligacji komunalnych Powiatu oraz zasad ich zbywania, nabywania i wykupu. Rada Powiatu postanowiła, iż środki uzyskane z emisji obligacji zostaną przeznaczone na finansowanie planowanego deficytu budżetowego Powiatu w 2011r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdziło nieważność przedmiotowej uchwały w całości z powodu naruszenia art. 242 ustawy o finansach publicznych i art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych.

Zmiany wprowadzone przez Radę Powiatu w uchwale nr 24/III/2011 w sprawie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej Powiatu na lata 2011 – 2021 polegały na wprowadzeniu nowej kwoty długu związanej z emisją obligacji komunalnych na wydatki bieżące określone w dziele 851 (ochrona zdrowia), rozdziale 85111 (szpitale ogólne) w § 4160 (Pokrycie ujemnego wyniku finansowego i przyjętych zobowiązań po zlikwidowanych i przekształconych jednostkach zaliczonych do sektora finansów publicznych) oraz na zmianie okresu na jaki została uchwalona wieloletnia prognoza finansowa związanego z długiem Powiatu tj. do roku 2031.

Wieloletnia prognoza finansowa jest dokumentem pozwalającym ocenić możliwości inwestycyjne oraz zdolności kredytowe jednostki samorządu terytorialnego. Wieloletnia prognoza finansowa dotyczy podstawowych parametrów budżetowych

tj. prognozowanego poziomu dochodów (w tym dochodów bieżących ze sprzedaży majątku i dotacji inwestycyjnych), poziomu wydatków (z podziałem na inwestycyjne

i bieżące) oraz wynikających z nich: deficytu lub nadwyżki kwoty kredytu i kwoty obsługi zadłużenia. Wieloletnia prognoza finansowa jest wdrażana w celu przeprowadzenia oceny sytuacji finansowej przez m.in. jednostki samorządu terytorialnego, jej mieszkańców, instytucje finansowe, organy nadzoru. Tworzenie projekcji poszczególnych kategorii dochodów i wydatków budżetowych, obrazujących sytuację finansową jednostek samorządu terytorialnego w przyszłych latach, pozwala na dokonanie analizy możliwości inwestycyjnych jednostek samorządu terytorialnego oraz ocenę jej zasadności kredytowej.

Wieloletnia prognoza finansowa umożliwiać powinna analizę realnych możliwości inwestycyjnych oraz ocenę rzeczywistych możliwości zadłużania się jednostek samorządu terytorialnego.

Od wieloletniej prognozy finansowej wymaga się, aby była realistyczna, co oznacza jedynie tyle, że powinna opierać się na przesłankach uniemożliwiających realną ocenę kształtowania się sytuacji finansowej danej jednostki samorządu terytorialnego w okresie, którego ma dotyczyć wieloletnia prognoza finansowa.

Opracowanie oraz zmiana wieloletniej prognozy finansowej dokonywana corocznie – nie później niż wraz z podjęciem uchwały budżetowej na dany rok – musi uwzględnić okres planowanej realizacji przedsięwzięć, nowych i kontynuowanych, rozpoczętych w latach poprzednich.

Zgodnie z art. 229 ustawy o finansach publicznych wartości przyjęte w wieloletniej prognozie finansowej i budżecie jednostki samorządu terytorialnego powinny być zgodne co najmniej w zakresie wyniku budżetu i związanych z nim kwot przychodów i rozchodów oraz długu jednostki samorządu terytorialnego.

Powyższe oznacza, że wieloletnia prognoza finansowa musi uwzględnić przestrzeganie przepisów ustawy o finansach publicznych dotyczących uchwalania

i wykonania budżetów w następnych latach, na które zaciągnięto i planuje się zaciągnąć zobowiązania.

Do wieloletniej prognozy finansowej uchwałą z [...].01.2011 r. wprowadzono

nową kwotę długu związaną z emisją obligacji komunalnych na wydatki bieżące – ochronę zdrowia.

Obligacje komunalne stanowią przychody zwrotne. Zgodzić się należy

ze stanowiskiem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej, iż w obecnie obowiązującym porządku prawnym nie ma możliwości zaciągania przychodów zwrotnych na finansowanie wydatków bieżących budżetu jednostek

samorządu terytorialnego.

Zgodnie z treścią art. 242 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie może uchwalać budżetu, w którym planowane wydatki bieżące są wyższe niż planowane dochody bieżące powiększone

o nadwyżkę budżetową z lat ubiegłych i wolne środki, o których mowa

w art. 217 ust. 2 pkt 6 ustawy o finansach publicznych.

Ograniczenia, o których mowa w art. 242 dotyczą zarówno kwot wydatków bieżących na etapie planowania jak również wykonania.

Przy takim określeniu równowagi dochodów i wydatków bieżących deficyt jednostki samorządu terytorialnego "pokrywany" przychodami zwrotnymi np. pochodzącymi

z emisji obligacji komunalnych – może dotyczyć wyłącznie wydatków majątkowych, do których zalicza się inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji

i udziałów oraz wniesienia wkładów do spółek prawa handlowego (art. 236 ust. 4).

Podział wydatków budżetowych na wydatki bieżące i wydatki majątkowe wynika z art. 236 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. przy czym są to kategorie rozłączne.

Wprawdzie przepis art. 217 ust. 2 powołanej ustawy zezwala na finansowanie deficytu budżetu jednostki samorządu terytorialnego przychodami pochodzącymi m.in. ze sprzedaży papierów wartościowych wyemitowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego jednak pod warunkiem, że dotyczy on tylko wydatków majątkowych wskazanych w art. 236 ust. 4 ustawy o finansach publicznych z 2009r. We wprowadzonych zmianach do uchwały o Wieloletniej Prognozie Finansowej przewidziano sfinansowanie przychodami ze sprzedaży papierów wartościowych deficytu budżetowego wynikającego z wydatków bieżących.

Jak już wskazano, zgodnie z treścią art. 229 ustawy o finansach publicznych wartości przyjęte w wieloletniej prognozie finansowej i budżecie jednostki samorządu terytorialnego powinny być zgodne co najmniej w zakresie wyniku budżetu

i związanych z nim kwot przychodów i rozchodów oraz długu jednostki samorządu terytorialnego. Natomiast w spornej uchwale w sprawie zmiany uchwały w sprawie wieloletniej prognozy finansowej nie zachowano równowagi budżetowej.

Strona skarżąca nie kwestionuje, że wskaźnik zadłużenia określony ustawą o finansach publicznych zostanie przekroczony. W ocenie strony wskaźnik ten musi być zgodny z ustawą na koniec wykupu obligacji. W ocenie Sądu stanowisko strony jest niezasadne. W świetle art. 243 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie może uchwalać budżetu, którego realizacja spowoduje, że w roku budżetowym oraz w każdym następującym po roku budżetowym relacje łącznej kwoty przypadających w danym roku budżetowym spłat zobowiązań, według tytułów określonych w pkt 1 – 3 tego przepisu, do planowanych dochodów ogółem budżetu przekroczy średnią arytmetyczną z obliczonych dla ostatnich trzech lat realizacji jej dochodów bieżących powiększonych o dochody za sprzedaży majątku oraz pomniejszonych o wydatki bieżące, do dochodów ogółem budżetu obliczoną według wzoru zamieszczonego w art. 243 ustawy o finansach publicznych.

Zasady które odnoszą się do budżetu jednostki samorządu terytorialnego w zakresie równowagi budżetowej, muszą mieć zastosowanie do wieloletnich prognoz finansowych. Skoro organ nie może uchwalać budżetu, którego realizacja spowoduje naruszenie równowagi budżetowej, to realizacja Wieloletniej Prognozy Finansowej również nie może doprowadzić do naruszenia powołanej zasady równowagi. Nie ulega wątpliwości, że również wszelkie zmiany do uchwały dotyczącej Wieloletniej Prognozy Finansowej mogą być wprowadzane pod warunkiem , że nie naruszają równowagi budżetowej.

W sprawie nie jest sporne, że na mocy przepisu art. 60 ust. 6 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej - zobowiązania i należności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej po jego likwidacji staną się zobowiązaniami i należnościami Powiatu jako organu założycielskiego. Poza sporem jest również to, że zobowiązania te zaliczane zostały do wydatków bieżących. Jednak powołany przepis ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie daje podstaw do takiego "prognozowania" wydatków, które naruszają zasady równowagi budżetowej. Nie ma znaczenia z jakiej przyczyny wydatki bieżące zostały wprowadzone do budżetu. Istotnym jest, że wydatki bieżące nie mogą powodować naruszenia równowagi pomiędzy dochodami bieżącymi a wydatkami bieżącymi. Tym samym stanowisko organu nadzoru w zaskarżonym rozstrzygnięciu jest prawidłowe i nie narusza art. 242 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Nie narusza również art. 60 ust. 6 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej, iż przedłużenie procesu likwidacji będzie skutkowało wzrostem zadłużenia ok. 13,7 mln zł rocznie, co obciąży finanse publiczne, w tym również budżet państwa i dlatego nie leży w interesie publicznym dalsze przeciąganie procesu likwidacyjnego, należy zwrócić uwagę, że Powiat powinien mieć na względzie przede wszystkim zachowanie własnej równowagi budżetowej. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia argumentacji, w myśl której organ jednostki samorządu terytorialnego podejmowałby działania mające na celu między innymi interes budżetu państwa kosztem zachwiania ściśle określonej ustawą równowagi pomiędzy łączną kwotą długu a dochodami własnej jednostki. Co należy podkreślić również nie leżą w interesie publicznym takie działania jednostki samorządu terytorialnego, które są sprzeczne z przepisami ustawy o finansach publicznych. Działania – w tym dotyczące likwidacji podmiotów, dla których Powiat jest organem założycielskim – muszą być tak podejmowane, by nie naruszały przepisów ustawy o finansach publicznych, ani żadnych innych. Postępowanie likwidacyjne takich podmiotów musi być tak przeprowadzone, by nie zachwiać wypłacalności jednostki samorządu terytorialnego.

Mając powyższe na uwadze uchwała Rady Powiatu z [...] stycznia 2011 r. nr 24/III/2011 została podjęta z naruszeniem art. 242 ustawy z 27.08.2009 r. o finansach publicznych oraz art. 170 ust. 1 i 2 ustawy z 30.06.2005r. o finansach publicznych w zw. z art. 121 ust. 8 ustawy z 27.08.2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej należało uznać za zgodne z przepisami prawa, wobec czego skarga jako niezasadna, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została oddalona.

|Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |

|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Krystyna Skowrońska-Pastuszko |Stefan Kowalczyk |