II OSK 17/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2015-08-21	
Data wpływu	2014-01-03	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Gliniecki /sprawozdawca/
Janusz Furmanek
Zofia Flasińska /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 667/13	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 184;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Dnia 21 sierpnia 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ sędzia del. NSA Janusz Furmanek Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 667/13 w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. O. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę.

Jak wynika z akt sprawy, na wniosek M. G. Starosta Wołomiński decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn: Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. G. pozwolenia na budowę budynku usługowego – myjni samochodowej ręcznej (kategoria obiektu budowlanego – XVII) na działce ew. nr [...] obręb [...] położonej w [...] przy ul. [...], przy czym budynek ten usytuowany będzie w odległości 1,50 m od granicy działki ew. nr [...] obręb [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany w czterech egzemplarzach, zawierający wymagane uzgodnienia, sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Osoby te dołączyły oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W projekcie budowlanym znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib Prawa budowlanego. Inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego osiedla Maciołki w Kobyłce zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Kobyłce Nr XXIV/238/04 z dnia 25 listopada 2004r. opublikowaną w Dz.Urz. woj. mazowieckiego z 2004r. Nr 305 poz. 8851. Inwestycja znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług nieuciążliwych, oznaczonym na rysunku planu symbolem 72MN/U. W projekcie wykazano spełnienie wymagań wyżej wymienionego miejscowego planu, między innymi w zakresie funkcji zabudowy, zachowania nieprzekraczalnej linii zabudowy, wysokości zabudowy, rodzaju dachu, powierzchni biologicznie czynnej, wskaźnika intensywności zabudowy, ilości miejsc parkingowych. Inwestycja objęta projektem budowlanym nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397). Myjnie samochodowe nie zostały wymienione w § 2 ust. 1 i 2 wyżej wymienionego rozporządzenia, w którym wyszczególniono przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, natomiast w § 3 tego rozporządzenia, zawierającym katalog przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w ust. 1 pkt 76 wpisano stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego, rolniczego lub środków transportu, inne niż wymienione w pkt 17-19 i 46, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów. Również ze względu na wielkość rozpatrywanej inwestycji nie zalicza się ona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko określonych w § 2 rozporządzenia i do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określonych w § 3 rozporządzenia. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) rozpatrywana inwestycja nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Inwestycja ta nie oddziaływuje na obszary NATURA 2000.

Organ podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie projekt budowlany przewiduje usytuowanie budynku myjni w odległości 1,50 m od granicy działki ew. nr [...] obręb [...]. Takie usytuowanie dopuszcza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący na rozpatrywanym terenie, po spełnieniu warunków określonych w tym planie miejscowym, to jest: usytuowanie nie zakłóci ponad przeciętną miarę możliwości zagospodarowania i wykorzystania nieruchomości sąsiednich, usytuowanie budynku nie naruszy zasad współżycia społecznego i ściana budynku zwrócona w stronę nieruchomości sąsiedniej nie będzie posiadała otworów. Projektowany budynek od strony działki ew. nr [...] nie posiada otworów okiennych i drzwiowych, a ściana zwrócona w stronę granicy z działką ew. nr [...] jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego REI 60, w której przewiduje się częściowe wypełnienie luksferami El 30. Działka ew. nr [...] jest działką zabudowaną, znajduje się na niej budynek mieszkalny i budynek gospodarczy. Dla budynku mieszkalnego przeprowadzono analizy w zakresie naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń w związku z budową projektowanej myjni samochodowej. Z analiz tych wynika, że projektowany budynek spełnia warunek umożliwienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń w budynku sąsiednim zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz że projektowany budynek nie wpływa na zmniejszenie, poniżej wymaganego, co najmniej 3-godzinnego czasu nasłonecznienia w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach od 700 do 1700 pokoju mieszkalnego istniejącego budynku sąsiedniego zgodnie z § 60 wyżej wymienionego rozporządzenia, który w ust. 1 stanowi: "Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 kwietnia) w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne – w godzinach 700-1700".

Z projektu wynika ponadto, że urządzenia myjni wytwarzające hałas znajdują się wewnątrz pomieszczeń myjni i używane będą za dnia, a przegrody zewnętrzne o izolacyjności akustycznej Rw = min. 54 dB zapewniają spełnienie norm akustycznych na działkach sąsiednich, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826 ze zm.), a ponadto, że poziom hałasu od pozostałych urządzeń i elementów wentylacji mechanicznej nie będzie przekraczał dopuszczalnych norm dla poszczególnych funkcji pomieszczeń wewnątrz budynku oraz na zewnątrz budynku.

Przedstawiony projekt budowlany został uzgodniony pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych i pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy i ergonomii. W tej sytuacji organ uznał, że projektowany budynek nie zakłóci ponad przeciętną miarę możliwości zagospodarowania i wykorzystywania nieruchomości sąsiedniej.

Następnie organ podkreślił, że wymóg nie naruszania zasad współżycia społecznego nie został zdefiniowany w miejscowym planie i zdaniem organu nie oznacza on konieczności uzyskania akceptacji właścicieli działki sąsiedniej na zbliżenie do granic ich działki, jeżeli inne przepisy będą zachowane. Zasady współżycia społecznego to obiektywne reguły postępowania służące za kryterium oceny tego, co zasługuje lub nie zasługuje na aprobatę z punktu widzenia poglądów społeczeństwa. Zasady te są normami postępowania ludzkiego, a nie normami prawnymi. Regulują wzajemne relacje między ludźmi, ale także nakładają wzajemne obowiązki. Niedopuszczalne jest ograniczenie uprawnienia żadnej strony, jeżeli ich realizacja jest zgodna z powszechnie obowiązującym prawem. W związku z tym ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez inwestora, z uwagi na sprzeciw stron postępowania, który nie jest poparty przepisami prawa, byłoby naruszeniem tych zasad.

Dlatego też Starosta stwierdził, że zostały dochowane warunki miejscowego planu, od spełnienia których uzależnione jest zbliżenie do granic działki. Ponadto organ podkreślił, że mycie samochodów będzie odbywało się w budynku, w którym przewidziano także 3 z 6 miejsc do parkowania samochodów, a od strony działki ew. nr [...] nie przewiduje się żadnych otworów okiennych i drzwiowych, tak więc zarzuty dotyczące spalin silników samochodów i oparów chemicznych środków czyszczących używanych do mycia aut zdaniem organu nie są zasadne.

Odwołania do Wojewody Mazowieckiego od decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia [...] listopad 2012 r. wnieśli M. O. oraz A. i R. T.

Po rozpatrzeniu odwołań Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Wołomińskiego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzyl wszystkie argumenty zawarte w decyzji organu pierwszej instancji.

M. O. złożył skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 667/13, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organy administracji architektoniczno-budowlanej trafnie wskazały, iż projektowana inwestycja i jej usytuowanie względem działki skarżącego jest dopuszczalna w świetle obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego osiedla Maciołki w Kobyłce zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Kobyłce Nr XXIV/238/04 z dnia 25 listopada 2004 r. Inwestycja znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług nieuciążliwych, oznaczonym na rysunku planu symbolem 72MN/U. Projektowany budynek myjni samochodowej nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko gdyż myjnie samochodowe nie zostały wymienione w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, który zawiera katalog przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Z projektu budowlanego wynika, że urządzenia myjni wytwarzające hałas znajdują się wewnątrz pomieszczeń myjni i używane będą za dnia, a przegrody zewnętrzne o izolacyjności akustycznej Rw = min. 54 dB zapewniają spełnienie norm akustycznych na działkach sąsiednich, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826 ze zm.).

W rozpatrywanej sprawie projekt budowlany przewiduje usytuowanie budynku myjni w odległości 1,50 m od granicy działki ew. nr [...] stanowiącej własność skarżącego. Takie usytuowanie dopuszcza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący na rozpatrywanym terenie. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego osiedla Maciołki w Kobyłce zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej w Kobyłce Nr XXIV/238/04 z dnia 25 listopada 2004 r. w pkt 4 ustaleń dotyczących ochrony i zasad kształtowania ładu przestrzennego dopuszcza sytuowanie obiektów budowlanych bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż 3 m lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy jeżeli zostaną spełnione wszystkie warunki wynikające z przepisów szczególnych oraz usytuowanie budynku nie zakłóci ponad przeciętną miarę możliwości zagospodarowania i wykorzystania nieruchomości sąsiednich, usytuowanie budynku nie naruszy zasad współżycia społecznego i ściana budynku zwrócona w stronę nieruchomości sąsiedniej nie będzie posiadała otworów. Projektowany budynek od strony działki skarżącego (nr ew. [...] ) nie posiada otworów okiennych i drzwiowych, a ściana zwrócona w stronę granicy tej działki jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego.

Zdaniem Sądu organ trafnie uznał, że projektowany budynek nie zakłóci ponad przeciętną miarę możliwości zagospodarowania i wykorzystywania nieruchomości sąsiedniej, a jego sytuowanie na naruszy zasad współżycia społecznego i jego wywody w tym zakresie sąd podziela.

Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 11 września 2013 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M.O. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826 ze zm.) poprzez uznanie, że przewidziane w projekcie budowlanym myjni samochodowej przegrody zewnętrzne o izolacyjności akustycznej RW = min. 54 dB zapewniają spełnienie norm akustycznych określonych w ww. rozporządzenia norma akustyczna dla działki objętej pozwoleniem na budowę dopuszcza maksymalny poziom hałasu o wartości 50 dB.

Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania.

W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy zauważyć, że w skardze kasacyjnej nie wskazano przepisu rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r., który zdaniem autora tego pisma został naruszony zaskarżonym wyrokiem, co narusza wymagania kreślone w art. 176 p.p.s.a. i czego należałoby oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika sporządzającego skargę kasacyjną.

Niezależnie od powyższego w skardze kasacyjnej błędnie kwalifikuje się w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2004 r. teren, na którym ma powstać sporna myjnia samochodowa. Skoro zgodnie z tym planem inwestycja ma być usytuowana na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług nieuciążliwych, to nie można przyjąć w oparciu o ww. rozporządzenie kwalifikacji dopuszczalnego poziomu hałasu dla terenów zabudowy jednorodzinnej (50,40 db), a należy przyjąć dopuszczalny poziom hałasu dla terenów mieszkaniowo-usługowych (55,45 db), co wynika z tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.

Nie jest więc trafny zarzut skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego przez jego łędna wykładnię. Innych zarzutów skarga kasacyjna nie zawierała.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.