Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. oddalił skargę skarżącej na wskazaną w sentencji decyzję.
Następnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu wskazała, że ma [...] lata, nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata, ponieważ jest na utrzymaniu matki, nie posiada własnych dochodów, gdyż oczekuje na rentę inwalidzką. Podała, że nie posiada mieszkania ani żadnych innych nieruchomości, jak również oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżąca jest osobą nie osiągającą dochodów, oczekującą na rozpoznanie wniosku o przyznanie renty ze względu na stan, a ponadto aktualny poziom cen dóbr i usług, brak majątku, jak również wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.
