Wyrokiem z dnia 7 listopada 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego.
W dniu 13 listopada 2017 r. skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, składając stosowny wniosek na urzędowym formularzu. Z wniosku tego wynika, że skarżący jest osobą [...] oraz posiada orzeczoną I grupę inwalidztwa. Skarżący podał, że zamieszkuje sam, nie posiada żadnego majątku ruchomego, czy nieruchomego. Według jego oświadczenia, obecnie posiada dochody z tytułu zasiłku stałego w wysokości 481 zł, dodatku pielęgnacyjnego - 153 zł, oraz 250 zł z tytułu funduszu rządowego na dożywianie (otrzymane w listopadzie 2017 r.) Łącznie skarżący dysponuje miesięczną kwotą w wysokości 884 zł. Ponadto, skarżący ponosi koszty leczenia rzędu 300 zł miesięcznie, mieszka w lokalu komunalnym Urzędu Miasta [...], który to lokal jest zadłużony na ponad 15.000 zł.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, a zatem zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., określającego przesłanki warunkujące udzielenie prawa pomocy w tym zakresie, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który to pogląd referendarz podziela, że przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt FZ 794/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozpoznający wniosek uznał, że wykazana sytuacja życiowa skarżącego, charakteryzująca się niskim dochodem, złym stanem zdrowia i brakiem zgromadzonego majątku, nie daje podstaw do wygospodarowania przez skarżącego środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika.
Stąd referendarz sądowy, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
