Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Pismem z dnia 6 września 2019 r. K. K. wniosła sprzeciw od decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy (k. 2-4 akt sądowych).

Na krótko przed wyznaczonym na 28 sierpnia 2019 r. terminem rozprawy, to jest 23 sierpnia 2019 r., wpłynęło obszerne pismo pełnomocnika składającej sprzeciw, w którym uzupełniono podnoszone zarzuty i argumentację, ale nadto zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (k. 28-34 akt sądowych). W tym miejscu należy zasygnalizować, że to ostatnie żądanie sformułowane zostało z powołaniem na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") co mogłoby sugerować, że zostało ono skierowane do organu administracji. Sąd jednak, zważając na adresowanie pisma wyłącznie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, uznał, iż przywołaną podstawę prawną wskazano omyłkowo (miało być "art. 61 § 3 P.p.s.a.").

Wniosek o ochronę tymczasową został następnie zarejestrowany, a jego odpis doręczono organowi (k. 37-42 akt sądowych).

Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2019 r. Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151a § 1 P.p.s.a. Wyrok w tym zakresie jest prawomocny od chwili jego wydania (zob. art. 151a § 3 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba jednak mieć na uwadze także art. 61 § 6 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (lub uwzględniającego sprzeciw od decyzji – zob. art. 64b § 1 P.p.s.a.).

Skoro w niniejszej sprawie doszło do wydania wyroku uwzględniającego sprzeciw, które to zdarzenie powoduje automatyczną utratę mocy postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji (jeżeli takie byłoby wcześniej wydane), to oznacza to, że tym bardziej rozpoznawanie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej po wyroku jawi się jako bezprzedmiotowe. Skarżąca uzyskała bowiem ochronę prawną płynącą z samego orzeczenia sądowego.

Z opisanych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu, przy czym na mocy art. 161 § 2 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.