drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 659, Umorzenie postępowania, Wojewoda, *Umorzono postępowanie, III SAB/Wr 988/20 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2021-02-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SAB/Wr 988/20 - Postanowienie WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2021-02-03 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-08-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 161 par. 1 pkt 2 i art. 232 lit. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

Pismem z [...] maja 2020 r. strona skarżąca złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.

Pismem z [...] grudnia 2020 r. r. strona skarżąca cofnęła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.

W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt