Skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że nie jest w stanie ich ponieść, a jest przekonany o słuszności swej skargi.
Ze złożonych przez niego oświadczeń i dokumentów wynika, że mieszka i prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Razem utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 560 zł brutto oraz otrzymywanych przez jego żonę wynagrodzenia za pracę w wysokości 484 zł i emerytury wynoszącej - po dokonaniu potrąceń egzekucyjnych - 365 zł. Małżonkowie K. nie mają oszczędności, ani innych wartościowych składników majątkowych. Całość swych dochodów przeznaczają na potrzeby "bytowe" i lekarstwa.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów wykazał istnienie powyższych przesłanek. W świetle przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego oraz zaświadczeń o wynagrodzeniu skarżącego i jego żony nie ma podstaw do kwestionowania oświadczenia o braku oszczędności. Ich dochody, w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego, są niskie i mogą wystarczyć jedynie na zaspokojenie podstawowych - niezbędnych potrzeb życiowych.
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w związku z czym postanowiono o przyznaniu prawa pomocy w żądanym we wniosku zakresie (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
