drukuj    zapisz    Powrót do listy

652 Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych, , Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, Uchylono zaskarżoną decyzję, VI SA/Wa 2849/22 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-02-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

VI SA/Wa 2849/22 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2023-02-08 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Dziedzic-Chojnacka /przewodniczący/
Joanna Dąbrowska /sprawozdawca/
Sławomir Kozik
Symbol z opisem
652 Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Joanna Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2023 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 8 sierpnia 2022 r. nr 262/07/2022/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej A. M. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej "Prezes NFZ"), działając na podstawie art. 109 ust. 1 i 4, art. 5 pkt 21, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c), art. 69 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1, 3, 4 i 5 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285 z późn. zm.; dalej "ustawa o świadczeniach") oraz art. 8 ust. 6 pkt 4 i art. 13 pkt 4 i 4b ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 z późn. zm.; dalej "ustawa o ubezpieczeniach społecznych"), ustalił, że A. M. (dalej "Strona" lub "Skarżąca") podlegała od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem spółki jawnej [...] SPÓŁKA JAWNA z siedzibą w [...] (dalej "Spółka jawna").

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes NFZ wskazał, że wnioskiem z 7 czerwca 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] (dalej "ZUS") zwrócił się do Prezesa NFZ o wydanie decyzji w zakresie objęcia A. M. obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako wspólnika spółki jawnej. Jednocześnie ZUS wskazał, że z odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS wynika, iż Strona od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. była komplementariuszem w Spółce jawnej. Ponadto wnioskodawca poinformował, że w ww. okresie Skarżąca posiadała inny tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Dodatkowo ZUS wskazał, że ww. osoba nie zgłosiła się do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego oraz nie składała dokumentów rozliczeniowych z tytułu bycia wspólnikiem Spółki jawnej.

Jak wskazał Prezes NFZ z odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS wynika, że A. M. od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. figurowała jako wspólnik Spółki jawnej.

Organ po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów stwierdził, że w przypadku wspólnika spółki jawnej należy uznać, że osoba ta podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu, a w konsekwencji również ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie pozostawania wspólnikiem spółki jawnej z wyłączeniem okresów zawieszenia działalności spółki. Ponadto wskazał, że zgodnie ze stanowiskiem judykatury, obowiązek ubezpieczenia społecznego wspólników spółek prawa handlowego wynika wyłącznie z członkostwa w tej spółce.

Mając zatem na względzie wniosek ZUS oraz powyższe ustalenia i obowiązujące przepisy prawa Prezes NFZ uznał, iż Skarżąca podlegała od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem Spółki jawnej.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.; dalej "k.p.a.") poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, brak zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego oraz dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, polegające na:

a. braku podjęcia przez organ czynności celem weryfikacji, czy w okresie, w którym Skarżąca była wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w charakterze wspólnika spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...], ww. spółka zawiesiła swoją działalność,

b. braku podjęcia przez organ czynności celem zebrania pełnego materiału dowodowego potwierdzającego wystąpienie pozytywnych lub ewentualnych negatywnych przesłanek do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym,

c. braku pełnego rozpatrzenia przez organ materiału dowodowego w postaci odpisu pełnego Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...],

d. dowolnej ocenie przez organ materiału dowodowego i nieopartym na jego pełnej treści przyjęciu, że Skarżąca podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, mimo że w odpisie pełnym z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...] figuruje wpis o zawieszeniu wykonywania działalności przez ww. spółkę od dnia 1 stycznia 2020 r.;

co w efekcie doprowadziło do błędnego przyjęcia przez organ, że Skarżąca jako wspólnik Spółki jawnej podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 19 stycznia 2022 r., podczas gdy ww. spółka na podstawie stosownych przepisów prawa miała w tym okresie zawieszone wykonywanie działalności gospodarczej, co zostało ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym;

2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 66 ust 1 pkt 1 lit. c) ustawy o świadczeniach w zw. z art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 6 ustawy - Prawo przedsiębiorców w zw. z art. 20d ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500 ze zm.; dalej "u.k.r.s.") poprzez błędne niezastosowanie tych przepisów i uznanie, że Skarżąca jako wspólnik Spółki jawnej podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 19 stycznia 2022 r., podczas gdy spółka [...] sp. j. na podstawie stosownych przepisów prawa miała w tym okresie zawieszone wykonywanie działalności gospodarczej, co zostało ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym;

3. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 13 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach społecznych (w brzmieniu obowiązującym do 17 września 2021 r.) poprzez błędne zastosowanie niniejszych przepisów i uznanie, że Skarżąca jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność (wspólnik spółki jawnej) podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie od 31 grudnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., podczas gdy [...] sp. j. zawiesiła w tym okresie wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników od dnia 31 grudnia 2013 r. i po tym okresie nie prowadziła w sposób faktyczny działalności gospodarczej i nie osiągała przychodów;

4. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 82 ust. 1 w zw. z art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez błędne zastosowanie niniejszych przepisów, mimo że nie została wypełniona dyspozycja tego przepisu, tj. Skarżąca nie osiągała przychodu z więcej niż jednego tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym.

W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów:

1. odpisu pełnego KRS spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...], 2. wniosku o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej z dnia 31 grudnia 2013 r., 3. uchwały z dnia 31 grudnia 2013 r. wspólników spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...], 4. oświadczenia o niezatrudnianiu pracowników z dnia 31 grudnia 2013 r., 5. rozliczenia za okres od roku 2013 r. do roku 2021 r., celem wykazania faktów:

a) podjęcia przez wspólników [...] sp. j. z siedzibą w [...] decyzji o zawieszeniu działalności gospodarczej w dniu 31 grudnia 2013 r.,

b) złożenia przez wspólników [...] sp. j. z siedzibą w [...] wniosku do Krajowego Rejestru Sądowego wniosku o wpis zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,

c) braku faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez spółkę [...] sp. j. z siedzibą w [...] od 31 grudnia 2013 r.,

d) istnienia przesłanek do zawieszenia działalności gospodarczej przez [...] sp. j. z siedzibą w [...] na podstawie obowiązujących przepisów prawa,

e) zawieszenia wykonywania działalności przez [...] sp. j. z siedzibą w [...] od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia wykreślenia spółki w dniu 20 stycznia 2022 r. oraz stosownego wpisu tej okoliczności w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,

f) braku osiągania przychodów przez spółkę w okresie od 31 grudnia 2013 r.,

g) braku osiągania przychodów przez Skarżącą z tytułu bycia wspólnikiem [...] sp. j. z siedzibą w [...] w okresie od 31 grudnia 2013 r..

Ponadto na podstawie art. 109 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 109 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 248 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 z późn. zm.; dalej "k.p.c.") Strona wniosła o zwrócenie się przez Sąd do Sądu Rejonowego dla [...] w [...], XIII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego o przedłożenie do akt niniejszego postępowania odpisów z akt rejestrowych spółki [...] sp. j. z siedzibą w [...], a następnie po ich dołączeniu do akt sprawy niniejszej, wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z ww. dokumentów celem wykazania faktów:

a) podjęcia przez wspólników [...] sp. j. z siedzibą w [...] decyzji o zawieszeniu działalności gospodarczej od dnia 31 grudnia 2013 r.,

b) złożenia przez wspólników [...] sp. j. z siedzibą w [...] wniosku do Krajowego Rejestru Sądowego wniosku o wpis zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,

c) istnienia przesłanek do zawieszenia działalności gospodarczej przez [...] sp. j. z siedzibą w [...] na podstawie obowiązujących przepisów prawa,

d) zawieszenia wykonywania działalności przez [...] sp. j. z siedzibą w [...] od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia wykreślenia spółki w dniu 20 stycznia 2022 r. oraz stosownego wpisu tej okoliczności w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi w części dotyczącej podlegania Skarżącej obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem Spółki jawnej w okresie od 30 grudnia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego pod względem jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa NFZ z dnia 8 sierpnia 2022 r. ustalająca, że Skarżąca podlega od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jaka osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem Spółki jawnej.

Zastrzeżenia Strony związane są z objęciem jej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu pozostawania wspólnikiem Spółki jawnej w okresie od 31 grudnia 2013 r. do 19 stycznia 2022 r.

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było zatem w pierwszej kolejności ustalenie czy przesłanką przesądzającą podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu jest fakt pozostawania przez Skarżącą wspólnikiem Spółki jawnej.

Przede wszystkim, należy w tym miejscu przywołać przepisy regulujące kwestię podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zawarte w ustawie o świadczeniach. W myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) tej ustawy, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają m.in. osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników.

Osobą prowadzącą pozarolniczą działalność w świetle art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach społecznych, jest wspólnik spółki jawnej. Oznacza to, że na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach i w związku z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawa o ubezpieczeniach społecznych, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlega spełniający warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, wspólnik spółki jawnej. Dodać należy, że obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych (art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach). W oparciu o przepis art. 13 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach społecznych (por. także aktualnie art. 13 pkt 4b tej ustawy) obowiązkowo ubezpieczeniom podlegają osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność, od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności (aktualnie – w przypadku wspólnika spółki jawnej - do dnia wykreślenia spółki jawnej z Krajowego Rejestru Sądowego).

Z powyższych przepisów wynika, że objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako wspólnik spółki jawnej istnieje od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia jej zaprzestania. Oznacza to, że wspólnik spółki jawnej jest objęty ubezpieczeniem zdrowotnym w okresie, w którym posiada status wspólnika spółki jawnej.

Zgodnie natomiast z art. 251 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2022 r. poz. 1467 ze zm.; z dalej "k.s.h."), spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Z kolei jak stanowi art. 84 § 2 k.s.h., rozwiązanie spółki następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru.

Zdaniem Sądu z przywołanych powyżej regulacji wynika, że wspólnik spółki jawnej posiada status wspólnika tej spółki w okresie kiedy spółka jawna jest wpisana do rejestru i w tym też okresie jest objęty ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako wspólnik spółki jawnej. Ponadto z ww. przepisów wynika, że sam fakt pozostawania danej osoby wspólnikiem spółki jawnej przesądza o podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez tę spółkę w okresie, w którym spółka jawna jest wpisana do rejestru. Wyklucza to zatem argumentację Skarżącej, iż ocena wypełnienia przesłanki prowadzenia działalności pozarolniczej powinna się sprowadzać do samego stwierdzenia faktycznego jej prowadzenia w ramach spółki jawnej, a nie samego posiadania statusu wspólnika spółki jawnej. Ustawodawca przyjął bowiem rozwiązanie, zgodnie z którym o podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego wspólnika spółki jawnej, rozstrzyga w istocie sam fakt istnienia spółki jawnej, który zamyka się w okresie od momentu wpisania spółki do rejestru do momentu jej wykreślenia z rejestru.

Przesądzenia zatem wymagało, czy Skarżąca zasadnie została przez Organ uznana za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w związku z posiadanym statusem wspólnika Spółki jawnej w okresie wskazanym w decyzji tj. od 30 grudnia 2010 r do 19 stycznia 2022 r.

Z odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że Skarżąca od 30 grudnia 2010 r. do 19 stycznia 2022 r. figurowała jako wspólnik spółki jawnej - [...] SPÓŁKA JAWNA z siedzibą w [...]. Jednakże umknęło uwadze organu, że w Dziale 4 Rubryka 7 - Informacja o zawieszeniu działalności gospodarczej pod Lp. 1 Numer 1, widnieje wpis o zawieszeniu wykonywania działalności od dnia 1 stycznia 2020 r. Do dnia wykreślenia tej spółki z rejestru tj. 20 stycznia 2022 r. działalność nie została wznowiona. Z tego względu za słuszny należało uznać zarzut Skarżącej, że organ w zaskarżonej decyzji nie uwzględnił ww. okresu, w którym Spółka jawna zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że usprawiedliwione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie polegające na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Należy podkreślić, że w toku postępowania administracyjnego organ winien podjąć wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrać wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji, tak aby decyzja nie nosiła cech dowolności. Przyjąć należy, że zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonywującej treści.

Dlatego też Sąd doszedł do przekonania, że wydając zaskarżoną decyzję, Prezes NFZ dopuścił się - mogącego mieć wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80, a także art. 107 § 3 k.p.a. – polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ, w warunkach związania przedstawioną przez Sąd oceną prawną, dokona stosownych ustaleń i oceny stanu faktycznego z perspektywy norm prawa materialnego, co do okresu podlegania przez Skarżącą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, a w szczególności w zakresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

Zawarty w skardze wniosek o dopuszczenie dowodów w postępowaniu sądowym nie został przez Sąd uwzględniony, bowiem wnioskowany dokument w postaci odpisu pełnego KRS Spółki jawnej znajduje się w aktach administracyjnych sprawy i Sąd rozpatrując sprawę na podstawie akt administracyjnych sprawy jest zobligowany z mocy prawa do jego uwzględnienia. Natomiast pozostałe dokumenty były jedynie kserokopiami, nie stanowiącymi dokumentów, z których dowód na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a mógłby zostać przeprowadzony przez Sąd. Dokumenty te mogą jednak zostać przedłożone przez Stronę w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Prezesa NFZ w wyniku uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt