Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi ,,A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną indywidualną interpretację; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

"A" sp. z o. o. z siedzibą w G. (Spółka) wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej otrzymanych środków finansowych w związku z realizacją projektu rozwojowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 22 maja 2009 r. "B" i Spółka zawarły umowę konsorcjum naukowo - przemysłowego (Konsorcjum) celem złożenia do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) wspólnego wniosku o przyznanie dofinansowania na realizacje projektu badawczo - rozwojowego w ramach konkursu ogłoszonego przez MNiSW z tzw. obszaru obronność i bezpieczeństwo państwa, a po uzyskaniu dofinansowania - realizację tego projektu. W charakterze lidera konsorcjum wystąpiła "B". Spółka wystąpiła w charakterze partnera Konsorcjum. W dniu 5 listopada 2009 r. MNiSW wydał decyzję o przyznaniu Konsorcjum środków finansowych powołując się na art. 3 ust. 3 oraz art. 9a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049), a także wskazując § 10, § 11 ust. 1 i 3, § 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 oraz § 13 ust. 2 rozporządzenia MNiSW z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę przeznaczonych na finansowanie projektów rozwojowych (Dz. U. Nr 38, poz. 216) dalej jako "rozporządzenie wykonawcze". W dniu 21 grudnia 2009 r. zawarto umowę pomiędzy MNiSW i Konsorcjum. Przedmiotem umowy jest wykonanie projektu rozwojowego (Projekt). W imieniu, na rzecz i na rachunek Konsorcjum działa lider projektu. Załącznikiem do umowy jest "harmonogram wykonania projektu rozwojowego" określający kolejność wykonania zadań, wykonawcę danego zadania ("B" lub Spółka), czas rozpoczęcia i wykonania danego zadania w miesiącach oraz wysokość finansowania na poszczególne zadania. Do wykonywania projektu w zakresie praw, obowiązków i współdziałania stron Umowy, przebiegu oraz realizacji prac, sporządzania raportów, odbioru i rozliczeń mają zastosowanie przepisy ustawy o zasadach finansowania nauki, rozporządzenia wykonawczego a także art. 296 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Każdy z partnerów wykonuje zakres zadań określony w umowie. Niemniej wszyscy partnerzy są odpowiedzialni solidarnie za wykonanie umowy, w tym za prawidłowe wydatkowanie otrzymanych środków finansowych. Środki finansowe na realizacje projektu nie mogą być wydatkowane na inne cele niż określone w Umowie (§ 2 ust. 8 Umowy) Poniesienie przez Konsorcjum kosztów w kwotach wyższych niż nakłady przewidziane w umowie na realizacje Projektu nie stanowią podstawy do zwiększenia przyznanej kwoty finansowania (§ 5 ust. 3 Umowy). Środki finansowe nie wykorzystane na realizację Projektu oraz wydatkowane niezgodnie z Umową podlegają zwrotowi (§ 5 ust. 9 i § 9 ust. 1 Umowy). Ponadto strony konsorcjum zobowiązują się prowadzić, każda w swoim zakresie, wyodrębnioną ewidencję księgową Projektu w układzie rodzajowym z podziałem analitycznym, umożliwiającym pełną identyfikację środków otrzymanych i wydatkowanych według rodzaju kosztów poniesionych na poszczególne zadania wymienione w Załączniku Nr 1 do Umowy (§ 2 ust. 9 Umowy), dzięki czemu podatnik jest w stanie wykazać ścisły związek pomiędzy otrzymaną transzą a zadaniem jakie ma zostać z niej sfinansowane. W przypadku nieprawidłowości w realizacji Umowy MNiSW może wstrzymać finansowanie Projektu lub odstąpić od umowy i żądać zwroty przekazanych środków wraz z odsetkami (§ 7 ust. 1 Umowy). Dodać należy, że w myśl § 11 Umowy Spółka ma prawo do przychodów ze sprzedaży informacji uzyskiwanych przy realizacji projektu. Spółka zamierza w przyszłości - na zasadach rynkowych wykorzystywać efekty realizowanego projektu, celem osiągnięcia przychodu. W dalszej kolejności przedstawiono, uzgodniony w Umowie, sposób i formy przekazywania środków finansowych przez MNiSW na rzecz Konsorcjum. Wskazano również, że zgodnie z § 3 ust. 3 Umowy nie uważa się za zmianę warunków Umowy zmiany terminów realizacji poszczególnych zadań harmonogramu, przy zachowaniu kosztorysu Umowy dla poszczególnych lat budżetowych. Do zmiany realizacji zadania doszło na podstawie Protokołu Nr 4 z posiedzenia Komitetu Sterującego z 11 października 2011 r., na podstawie którego wydłużono termin realizacji zadania Nr 3.

Do przedstawionego stanu faktycznego przyporządkowano pytania: 1) czy w opisanym stanie faktycznym otrzymane dofinansowanie objęte jest zwolnieniem z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 lub 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 2) czy kwota dofinansowania wypłacona w 2010 r. w części przypadającej na poczet realizacji zadania przez podatnika, którego termin wykonania przesunięto na rok 2011 stanowi zaliczki w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego Spółka uznała, że otrzymane dofinansowanie objęte jest zwolnieniem z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 lub 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Odnośnie pkt 2 stwierdzono, że nawet gdyby uznać, że dofinansowanie nie korzysta ze zwolnienia, to i tak kwota dofinansowania wypłacona w roku 2010 w części przypadającej na poczet realizacji zadania przez Spółkę, którego termin wykonania przesunięto na rok 2011 stanowi należność w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie stanowiącą przychodu.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej wydanej 3 czerwca 2011 r. uznał stanowisko Spółki przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Organ odnotował, że w przedstawionym stanie faktycznym Spółka otrzymuje środki pieniężne tytułem dofinansowania projektu badawczo - rozwojowego. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późno zm.) - dalej jako "u.p.d.o.p." otrzymane przez Spółkę środki pieniężne stanowią jej przychód podatkowy w dacie otrzymania. W przypadku, gdy dofinansowanie jest przyznawane na pokrycie wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, nie stanowi ono przychodu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. W myśl tego przepisu, do przychodów nie zalicza się bowiem zwróconych wydatków, innych niż podatki i opłaty stanowiące dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Wobec powyższego, prawidłowa kwalifikacja podatkowa dofinansowania otrzymanego przez Spółkę wymaga: 1) wyłączenia go z kategorii przychodów podatkowych w części w jakiej stanowi on zwrot wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów oraz, 2) uznania za przychód w dacie uzyskania w pozostałej części. Analizując zakres zwolnień statuowanych wart. 17 ust. 1 pkt 21 i 47 u.p.d.o.p. organ interpretujący doszedł do wniosku, że nie obejmują one swym zakresem dofinansowania otrzymanego przez Spółkę. Odnośnie zwolnienia określonego w pkt 47 stwierdzono, że środki pieniężne otrzymane przez Spółkę pochodzą wprawdzie z budżetu państwa, nie są jednak przekazywane w formie dotacji; wynika to z unormowań ustawy o zasadach finansowania nauki oraz właściwych rozporządzeń wykonawczych. Odmawiając zastosowania zwolnienia określonego w pkt 21 stwierdzono, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym otrzymanego dofinansowania nie można zakwalifikować jako dotacji, subwencji lub innych nieodpłatnych świadczeń. W ocenie organu interpretującego nie znajduje uzasadnienia pogląd wnioskodawcy, że otrzymane w 2010 r. środki finansowe mają charakter przedpłaty na poczet wykonanej w późniejszym okresie usługi na rzecz MNiSW. Środki te nie stanowią bowiem zaliczki na poczet usługi wykonanej w późniejszym okresie tylko dofinansowanie realizowanego projektu. Nie można przy tym poszczególnych transz środków finansowych, wypłacanych zgodnie z obowiązującym na podstawie zawartej umowy harmonogramem, traktować jako zaliczki. W konsekwencji zasadny jest zdaniem Ministra Finansów wniosek, że otrzymane przez Spółkę środki nie spełniają warunków, określonych wart. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p.

Minister Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia do naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

Spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzuciła kwestionowanej interpretacji indywidualnej naruszenie art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. polegające na uznaniu, że wypłacona transza dofinansowania projektu rozwojowego nie stanowi należności na poczet usługi. Spółka zarzuciła także naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 21 i pkt 47 u.p.d.o.p. w zw. z art. 106 i nast. ustawy o finansach publicznych w brzmieniu obowiązującym w 2009 r. tj. ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późno zm.) polegające na uznaniu, że uzyskane dofinansowanie nie stanowi dotacji oraz nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu pkt 21 i 47. Wskazując powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości a ponadto o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając skargę jej autor stwierdził, że Minister Finansów posiłkując się tylko przepisami ustawy o finansowaniu nauki doszedł do wniosku, że pojecie dotacji i nieodpłatnych świadczeń nie obejmuje swoim zakresem dofinansowania, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Tymczasem, gdyby analizował zakres pojęcia dotacji i nieodpłatanego świadczenia o jakich mowa wart. 17 ust. 1 pkt 21 i 47 u.p.d.o.p. w kontekście ustawy o finansach publicznych, zwłaszcza jej art. 106 i nast. doszedłby do wniosków przeciwnych. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. skarżący wskazał, że wypłacane kwoty stanowią zaliczkę na poczet usługi (świadczenia) wykonywanego na rzecz MNiSW, a nie na poczet usługi, która ma zostać wykonana w bliżej nieokreślonym czasie. Usługa polega na wykonaniu prac naukowych określonego rodzaju w określonym czasie. W założeniu, na prowadzeniu prac naukowych i uzyskaniu konkretnego rezultatu badań ma skorzystać całe Państwo w postaci awansu cywilizacyjnego. Jeżeli podatnik nie wykona usługi, będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanego dofinansowania. Nie może zatem budzić wątpliwości, że mamy do czynienia z zaliczką w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w niej zarzuty są zasadne.

Z przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wynika m. in. że w dniu 22 maja 2009 r. "B" i Spółka zawarły umowę konsorcjum naukowo - przemysłowego celem złożenia do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wspólnego wniosku o przyznanie dofinansowania na realizacje projektu badawczo - rozwojowego w ramach konkursu ogłoszonego przez MNiSW z tzw. obszaru obronność i bezpieczeństwo państwa, a po uzyskaniu dofinansowania - realizację tego projektu. W dniu 5 listopada 2009 r. MNiSW wydał decyzję o przyznaniu Konsorcjum środków finansowych powołując się na art. 3 ust. 3 oraz art. 9a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki, a także wskazując § 10, § 11 ust. 1 i 3, § 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 oraz § 13 ust. 2 rozporządzenia MNiSW z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę przeznaczonych na finansowanie projektów rozwojowych. W dniu 21 grudnia 2009 r. zawarto umowę pomiędzy MNiSW i Konsorcjum. Przedmiotem umowy jest wykonanie projektu rozwojowego. Do wykonywania projektu w zakresie praw, obowiązków i współdziałania stron Umowy, przebiegu oraz realizacji prac, sporządzania raportów, odbioru i rozliczeń mają zastosowanie przepisy ustawy o zasadach finansowania nauki, rozporządzenia wykonawczego a także art. 296 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Strony konsorcjum zobowiązały się prowadzić, każda w swoim zakresie, wyodrębnioną ewidencję księgową Projektu w układzie rodzajowym z podziałem analitycznym, umożliwiającym pełną identyfikację środków otrzymanych i wydatkowanych według rodzaju kosztów poniesionych na poszczególne zadania wymienione w Załączniku Nr 1 do Umowy (§ 2 ust. 9 Umowy), dzięki czemu podatnik jest w stanie wykazać ścisły związek pomiędzy otrzymaną transzą a zadaniem jakie ma zostać z niej sfinansowane. W przypadku nieprawidłowości w realizacji Umowy MNiSW może wstrzymać finansowanie Projektu lub odstąpić od umowy i żądać zwroty przekazanych środków wraz z odsetkami (§ 7 ust. 1 Umowy).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Organ interpretujący oceniając, że otrzymane przez skarżącą środki finansowe na realizację projektu nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie podniósł, że środki pieniężne przyznane Spółce na dofinansowanie realizacji projektu badawczo - rozwojowego pochodzą co prawda z budżetu państwa, nie są jednak przekazywane w formie dotacji. Wynika to z unormowań ustawy o zasadach finansowania nauki oraz właściwych rozporządzeń wykonawczych. Ostatnio przytoczone zdanie nie jest zdaniem Sądu jasne, nie wiadomo bowiem czy organ interpretujący miał na myśli, iż ustawa o zasadach finansowania nauki i rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy wprost wykluczają kwalifikacje środków finansowych przyznanych na podstawie tej ustawy jako dotacji; w uzasadnieniu interpretacji indywidualnej nie wskazano stosownego przepisu względne argumentacji prawnej, która taki pogląd by uzasadniała. Inny dopuszczalny sens tego zdania jest taki, że środki pieniężne przyznane przez MNiSW nie zostały w ustawie o zasadach finansowania nauki i w rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy nazwane jako dotacje stąd nie mieszczą się w zakresie zwolnienia, o którym mowa wart. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.

Z przedstawionym stanowiskiem Ministra Finansów zdaniem Sądu nie można się zgodzić.

Z art. 1 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049 z późno zm.) wynika, że ustawa określa zasady finansowania nauki ze środków finansowych: 1) ustalanych na ten cel w budżecie państwa, ujmowanych w wyodrębnionej części budżetu; 2) pochodzących z innych źródeł niż budżet państwa, będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw nauki, zwanego dalej "Ministrem" (ust. 1). Środkami finansowymi, o których mowa w ust. 1, zwanymi dalej "środkami finansowymi na naukę", dysponuje Minister (ust. 2). Wydatki na naukę finansowane przez Ministra ustala się w ustawie budżetowej w wysokości zapewniającej dojście Polski do poziomu wydatków wynikających ze Strategii Lizbońskiej (ust. 3). Środki finansowe na naukę, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym, prowadzonym na podstawie odrębnych przepisów (ust. 4). Dalsze przepisy ustawy jak i postanowienia rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy nie zawierają wprost stwierdzenia, że zasady, tryb lub formy finansowania nauki odbywają się z wyłączeniem reguł określonych w ustawie o finansach publicznych lub że środki te nie stanowią dotacji.

Ustawa podatkowa nie zawiera definicji pojęcia dotacja, nie odsyła w tym zakresie także do stosowania odrębnych przepisów. Niemniej jednak zauważyć trzeba, że mamy do czynienia z sytuacją, w której następuje przekazanie środków publicznych. Zatem, w ramach wykładni systemowej zewnętrznej, należy odwołać się do postanowień ustawy o finansach publicznych. Poprzestanie tylko na użytych określeniach jest niedopuszczalnym uproszczeniem. Ponieważ wydanie decyzji o przyznaniu środków finansowych przez MNiSW jak i do zawarcia umowy pomiędzy Konsorcjum a MNiSW doszło przed 1 stycznia 2010 r. należy sięgnąć do przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104 z późno zm.). Ogólnie można stwierdzić, że ustawa o finansach publicznych zawiera dopuszczalne formy gromadzenia i dysponowania środkami publicznymi, przy czym zasady określone w tej ustawie mają charakter powszechny, uniwersalny. Nie jest więc dopuszczalne rozdysponowanie środków publicznych w sposób tej ustawie nieznany. Odnotować w szczególności należy przepis art. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, który stanowi, że finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem środków publicznych oraz ich rozdysponowaniem, a w szczególności wydatkowanie środków publicznych.

Wedle art. 106 ust. 1 ustawy o finansach publicznych wydatki budżetu państwa dzielą się na:

1) dotacje i subwencje;

2) świadczenia na rzecz osób fizycznych;

3) wydatki bieżące jednostek budżetowych;

4) wydatki majątkowe;

5) wydatki na obsługę długu Skarbu Państwa;

6) wpłaty środków własnych Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 106 ust. 2 ostatnio wymienionej ustawy dotacjami są, podlegające szczególnym zasadom rozliczania, wydatki budżetu państwa przeznaczone na:

1) finansowanie lub dofinansowanie:

a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,

b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,

c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,

d) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym wart. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135), zwanym dalej "organizacjami pozarządowymi",

e) kosztów realizacji inwestycji - zwane dalej "dotacjami celowymi";

2) dofinansowanie działalności bieżącej ustawowo wskazanego podmiotu, zwane dalej "dotacjami podmiotowymi";

3) dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług, kalkulowanych według stawek jednostkowych, zwane dalej "dotacjami przedmiotowymi";

3a) realizację programów, projektów i zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa wart. 5 ust. 3 pkt 2, 3a i 4, zwane dalej "dotacjami rozwojowymi";

4) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnej ustawie;

5) pierwsze wyposażenie w środki obrotowe nowo tworzonych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych.

Mając na uwadze, że rozdysponowanie środków publicznych może odbywać się tylko w formach dopuszczalnych na podstawie ustawy o finansach publicznych, określone w ustawie o zasadach finansowania nauki środki finansowe przyznane skarżącej Spółce mogą być kwalifikowane tylko jako dotacje określone wart. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 106 ust. 2 ustawy o finansach publicznych. Podkreślenia wymaga, że okoliczność, iż ustawodawca nie określił środków finansowych będących przedmiotem kwalifikacji podatkowej w niniejszej sprawie dotacją, nie wyklucza takiego jej określenia ze względu na cechy prawnie istotne tych środków. Dodać należy także, że beneficjent pomocy został zobowiązany do szczególnych zasad rozliczania otrzymanych środków finansowych, a to poprzez stosowne zapisy w prowadzonej rachunkowości pozwalające w sposób jednoznaczny identyfikować otrzymane środki finansowe i przypisać je do realizowanych w ramach umowy zadań. Nadto, do zwrotu środków niewykorzystanych lub wykorzystanych niezgodnie z umową.

Zdaniem Sądu należy także zwrócić uwagę, że opodatkowanie przyznanych środków finansowych pozostaje w sprzeczności z nałożonym na Spółkę mocą umowy oraz ustawy o zasadach finansowania nauki i rozporządzeń wykonawczych obowiązkiem wykorzystania całości uzyskanych środków na cel określony w umowie

i decyzji o przyznaniu środków finansowych. Właśnie z tym obowiązkiem koresponduje zwolnienie, o którym mowa wart. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.

W ocenie Sądu ocena, że organ interpretujący wadliwie ocenił, że środki pieniężne przyznane Spółce w ramach umowy zawartej z MNiSW nie są zwolnione od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. czyni zbędnym odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi.

Stwierdzone uchybienie przepisom prawa skutkuje uwzględnieniem skargi. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa wart. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności, o czym stanowi art. 146 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów prawa i art. 152 p.p.s.a., orzekł zatem jak w sentencji. W razie uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw

(art. 200 p.p.s.a.).