III SA/Gl 1220/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-24	
Data wpływu	2025-12-31	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Komendant Policji	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 58 § 1 pkt 6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 24 lutego 2026 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 3 października 2025 r. nr PA-B-642-13558/14975/25/MD/188 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do posiadania broni palnej bojowej postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z 2 grudnia 2025 r. S. N. (dalej zwany: "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z 3 października 2025 r. nr PA-B-642-13558/14975/25/MD/188 odmawiającą dopuszczenia skarżącego do posiadania broni palnej: bojowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrze do 12mm, strzelby powtarzalne o kalibrze wagomiarowym 12, strzelby gładkolufowe centralnego zapłonu z lufami gwintowymi o kalibrze do 12mm (karabinów karabinków sportowych i myśliwskich), bocznego zapłonu z lufami gwintowymi, o kalibrze do 6 mm (karabinków), bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm (pistoletów), broń przystosowana do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego).

Powyższe rozstrzygnięcie zawierało pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Strona została także pouczona o treści art. 127a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – dalej zwany k.p.a.), tj. o możliwości zrzeczenia się prawa do wniesienia odwołania.

Decyzja została doręczona skarżącemu 8 października 2025 r., co wynika z daty umieszczonej na elektronicznym potwierdzeniu odbioru przesyłki, wygenerowanym z systemu Poczty Polskiej. Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione 24 października 2025 r., czyli dwa dni po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności, co potwierdził KGP w postanowieniu z 4 listopada 2025 r.

Natomiast w odpowiedzi na skargę skarżącego Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach wniósł o odrzucenie skargi na wymienioną decyzję z dnia 3 października 2025 r.

W uzasadnieniu wskazał, że skarżący nie wyczerpał dostępnych środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na zaskarżenie decyzji organu I instancji, tj. decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z 3 października 2025 r. nr PA-B-642-13558/14975/25/MD/188.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.).

Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 3 października 2025 r., nr PA-B-642-13558/14975/25/MD/188 odmawiająca dopuszczenia skarżącego do posiadania broni palnej: bojowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrze do 12 mm, strzelby powtarzalne o kalibrze wagomiarowym 12, strzelby gładkolufowe centralnego zapłonu z lufami gwintowymi o kalibrze do 12 mm (karabinów karabinków sportowych i myśliwskich), bocznego zapłonu z lufami gwintowymi, o kalibrze do 6 mm (karabinków), bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm (pistoletów), broń przystosowana do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego) jest decyzją wydaną przez organ I instancji. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że powyższa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 8 października 2025 r., natomiast odwołanie od tej decyzji, noszące datę 21 października 2025 r. wniósł w dniu 24 października 2025 r. (data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie), co podlegało odrębnemu procedowaniu.

W dniu 4 listopada 2025 r. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] stwierdził, że odwołanie S. N. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Postanowienie to zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie skorzystał z możliwości wniesienia w terminie 30 dni skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to postanowienie.

W wyniku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania decyzja organu I instancji stała się ostateczna i prawomocna. Nie przysługuje zatem od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W związku powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.