drukuj    zapisz    Powrót do listy

6037 Transport drogowy i przewozy, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Izby Celnej, Odmówiono wstrzymania wykonania aktu, II SA/Bk 736/11 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2011-11-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Bk 736/11 - Postanowienie WSA w Białymstoku

Data orzeczenia
2011-11-08  
Data wpływu
2011-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 839/12 - Wyrok NSA z 2013-09-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 61 § 3 i 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.P.H.U. "Z." W. Z., G. Z. Sp. J. w O. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.P.H.U. "Z." W. Z., G. Z. Sp. J. w O. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymiaru kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] lipca 2011 r. wymierzającą P.P.H.U. "Z." W. Z., G. Z. Sp. J. w O. M. (dalej powoływana także jako: Spółka) karę pieniężną w kwocie 3000 zł z tytułu wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.

W skardze na powyższą decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wskazując na nieodwracalne skutki prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide: postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08). Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona zaś dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w omówionym art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672 oraz postanowienie z 20 września 2011r., II GSK 1826/11).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnego uzasadnienia, nie przywołała też żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenie zaś, że wykonanie decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych nie spełnia tego wymogu. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki. Uzasadnienie skargi, w którym Spółka, kwestionując legalność zaskarżonej decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy. Także Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest w przedmiotowej sprawie zastosowanie ochrony tymczasowej.

Na marginesie nadmienić należy, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt