Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie NSA Marek Stojanowski Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1582/19 ze skargi S. K. na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

S. K. pismem z dnia 9 kwietnia 2020 r. domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1582/19.

Z akt wynika, że ww. skarga S. K. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu 29 lipca 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 lipca 2019 r. sprawa została zarejestrowana pod numerem, nadano jej symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Po uzupełnieniu braków formalnych skargi sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z kolejnością wpływu. Następnie wyrokiem z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1582/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. Odpis nieprawomocnego wyroku przesłano stronom postępowania wraz z pouczeniem o zasadach i trybie wniesienia skargi kasacyjnej oraz zasadach przyznawania prawa pomocy. W związku z wnioskiem skarżącego w sprawie sporządzono uzasadnienie wyroku a po jego podpisaniu przez skład orzekający pismem z dnia 27 stycznia 2020 r. doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem.

Pismem z dnia 13 lutego 2020 r. (data prezentaty Sądu) skarżący złożył "wniosek o wyjaśnienie zagadnienia prawnego". W odpowiedzi w dniu 2 marca 2020 r. poinformowano skarżącego, że wyrokiem z dnia 24 października 2019 r. Sąd oddalił jego skargę oraz, że przysługiwało mu prawo do wniesienia środka odwoławczego. Poinformowano także, że Sąd nie udziela porad prawnych. Ponadto pouczono skarżącego o treści art. 15 § 1, art. 173-177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej "P.p.s.a.".

W tych okolicznościach skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W uzasadnieniu przedstawił stan sprawy oraz zakwestionował rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazał ponadto, że w jego ocenie sprawa jest nie załatwiona, a sąd udzielił mu błędnego pouczenia, że może złożyć skargę kasacyjną. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania jego skargi z dnia 17 czerwca 2019 r. lub skierowanie do Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (29 lipca 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (9 kwietnia 2020 r.) nie upłynęło 12 miesięcy. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 października 2019 r. rozpoznał skargę S. K. i ją oddalił. Odnosząc się do przedstawionego w skardze na przewlekłość zarzutu wyjaśnić należy, że pozostaje on bez wpływu na ocenę terminowości prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania przez Sąd I instancji. Zarzuty skargi na przewlekłość sprowadzają się bowiem w istocie do polemiki z wydanym w sprawie rozstrzygnięciem Sądu. Kwestionowaniu zaś wydanych w sprawie orzeczeń Sądu I instancji służą środki odwoławcze przewidziane w przepisach P.p.s.a. I tak zgodnie z art. 173 tej ustawy od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy skarżący był pouczony o możliwości i trybie wniesienia tego środka odwoławczego. Z możliwości tej zaś nie skorzystał.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.